Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉</h2> <h2 style="text-align: center;">တာလော့ တောင်တစ်ရာ၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ဆယ့်နှစ်ဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“မေးလေ...”</p> <p>ကဲ့ချင် သည် သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံကို ခါလိုက်ရင်း၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်ရှိနေခဲ့၏။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဝိညာဉ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် သူ့ထက်ပို၍ နားလည်သူ မရှိချေ။</p> <p>“ဂျူနီယာက ဝိုင်ချက်ဖို့ ပါဝင်ပစ္စည်း ဆယ့်ခြောက်မျိုး မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဝိုင်ချက်နည်း တစ်ခုကို မတော်တဆ ရလာခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာတွေကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးသလို မြင်လည်း မမြင်ဖူးဘူး...”</p> <p>လင်းရီက နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်နယ်မြေကနေ ထွက်လာတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ဖို့ များတယ်...”</p> <p>“ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူအိုကြီးကို ပြလိုက်.. ငါ သိမှာပါ...”</p> <p>ကဲ့ချင် ၏ မျက်နှာမှာ သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး ဂုဏ်ယူနေခဲ့၏။</p> <p>ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် တစ်ချိန်က ဝိုင်တာအိုကို ကျင့်ကြံသော ကျင့်ကြံသူများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဝိုင်တာအိုမှာ လူသိနည်းလွန်းသဖြင့် အချိန်ဟူသော မြစ်ကြောင်းရှည်ကြီးထဲတွင် မပျောက်ကွယ်သွားမီ ခဏတာမျှသာ ထင်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းပေါ်ပေါက်ခဲ့သရွေ့ ခြေရာများ ကျန်ရစ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝိုင်ချက်နည်းများမှာ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်။</p> <p>လင်းရီ၏ လက်ချောင်းများမှာ ဓားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၎င်းတို့ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ဓားချီများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ သဲဝါများပေါ်တွင် စာကြောင်းများ ရေးထွင်းပြီးခဲ့လေသည်။</p> <p>စာလုံးများမှာ ဓားများနှင့် တူနေပေသည်။</p> <p>၎င်းတို့ ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ တပ်မတော်အင်အား တစ်သန်းကို နောက်ဆုတ်သွားစေနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဓားဆန္ဒသည် အလွှာထောင်ပေါင်းများစွာ ဖောက်ထွင်း၍ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p>“ဒါတွေက ဘာလဲ...”</p> <p>ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေခဲ့သော ကဲ့ချင် မှာ ချက်ချင်းပင် တွေဝေသွားခဲ့သည်။</p> <p>မှန်ကျောက်။</p> <p>အချစ်ပန်း။</p> <p>ဝမ်းနည်းမြက်။</p> <p>ဝမ့်ယိုသီး။</p> <p>ဒီအရာတွေက ဘာတွေလဲ။</p> <p>ကဲ့ချင် သည် ဝိညာဉ်နယ်‌မြေရှိ ရှားပါးသော ပန်းများနှင့် ထူးဆန်းသော မြက်ပင်များအားလုံးကို နားလည်ထားသည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းနှင့် အရန် ပါဝင်ပစ္စည်း သုံးမျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ဗဟုသုတမှာ အနည်းငယ် မလုံလောက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တာအိုစည်းချက် ဆယ့်နှစ်မျိုး ကိုတော့ ရှင်းပြရ လွယ်ပါတယ်...”</p> <p>“ကျင့်ကြံသူတွေ ကျင့်ကြံတဲ့အခါ မတော်တဆ ဉာဏ်အလင်းပွင့်တဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ရရှိသွားရင် ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ပြန့်ကျဲပြီး ထွက်ပေါ်လာတတ်တယ်...”</p> <p>“ဒါမှမဟုတ် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အချို့သော အထူးနေရာတွေမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ပင်ကိုယ်အားဖြင့် ကျန်ရစ်နေတတ်တယ်...”</p> <p>“မှန်ကျောက်...”</p> <p>“ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း ဝိုင်ချက်ရာမှာ သုံးလို့ရတာလား...”</p> <p>“ပြီးတော့ အချစ်ပန်း၊ ဝမ်းနည်းမြက် နဲ့ ဝမ့်ယိုသီး ဆိုတာတွေကကော ဘာတွေလဲ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ကဲ့ချင် ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ကဲ့ချင် ၏ မျက်ခုံးဖြူများ တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သော်လည်း မည်သို့ ဖြေရမည်ကို မသိခဲ့ချေ။</p> <p>“မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီ...”</p> <p>“ဒီဝိုင်ချက်နည်းကို ဒီလိုရေးထားတာ သေချာရဲ့လား...”</p> <p>“ကူးရေးတဲ့အခါ အမှားအယွင်း မရှိခဲ့ဘူးလား...”</p> <p>ကဲ့ချင် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မူရင်းစာလိပ်က ဒီအတိုင်း အတိအကျပါပဲ...”</p> <p>လင်းရီက သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>ကဲ့ချင် ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုမှာ ပို၍ပင် တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီဝိုင်ပါဝင်ပစ္စည်းလေးခုက တိကျတဲ့ အရာတွေကို ရည်ညွှန်းတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဖြစ်နိုင်မလား...”</p> <p>ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်ပြောလိုက်သူမှာ ကြောက်တတ်သော ဟွေရှင်း ပင် ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>“တိကျတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p>လင်းရီ၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်...”</p> <p>“ကျွန်မ ဆေးစာအုပ်တစ်အုပ်ထဲက ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို မြင်ဖူးတယ် အဲဒီမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ အရာတွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး...”</p> <p>“ကျွန်မရဲ့ ဆရာနဲ့ တွေ့တဲ့အခါကျမှ ဆေးညွှန်းထဲက အရာတွေက အစစ်အမှန်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ တိကျတဲ့ အခြေအနေတွေအောက်မှာမှ ပေါ်လာတယ်ဆိုတာကို သူက ပြောပြခဲ့တာ...”</p> <p>ဟွေရှင်း သည် သဘာဝအားဖြင့် တိတ်ဆိတ်ပြီး ကြောက်တတ်သော်လည်း ဆေးပညာနှင့် ဆေးဝါးဗေဒ အကြောင်းကို ဆွေးနွေးသောအခါ ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောဆိုခဲ့၏။</p> <p>“ဥပမာ...”</p> <p>လင်းရီ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဥပမာ အဲဒီ အမြှစ်မဲ့ရေ...”</p> <p>“နှင်းဦးရေ၊ မနက်ခင်း နှင်းပေါက်ရေ နဲ့ အချိုရည်ရေ တွေ အားလုံးက အမြှစ်မဲ့ရေ တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဆရာက ပြောတယ်...”</p> <p>“သိမ်မွေ့တဲ့ ကွာခြားချက်တွေက ရေကို စုဆောင်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အသုံးပြုတဲ့ ကိရိယာတွေအပေါ် မူတည်တယ်...”</p> <p>“ရေကို စုဆောင်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အသုံးပြုတဲ့ ကိရိယာတွေက ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိတွေ အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်...”</p> <p>“ဆေးဖက်ဝင် လမ်းညွှန် တစ်ခုအနေနဲ့ ဒါက မတူညီတဲ့ ရောဂါတွေကို ကုသပေးနိုင်တယ်...”</p> <p>“ဒီဝိုင်ပါဝင်ပစ္စည်းလေးခုရဲ့ သော့ချက်က ပန်းတွေ၊ မြက်တွေ၊ အသီးတွေ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်တုံးတွေမှာ မဟုတ်ဘဲ ခံစားချက်၊ ဝမ်းနည်းမှု နဲ့ ပူပန်မှုတွေမှာ ဖြစ်ဖို့များတယ်...”</p> <p>ဟွေရှင်း သည် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ ရိုးရှင်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမကို ထူးခြားသော ကျက်သရေတစ်ခု ပေးစွမ်းနေခဲ့၏။</p> <p>“ဖြန်း...”</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ ကဲ့ချင် သည် သူ၏ ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်သည်။</p> <p> “အဲဒါ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်...”</p> <p>ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် လင်းရီကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် နှိမ့်ချစွာ ထပ်မေးလိုက်သည် ။</p> <p>“ဒါဆိုရင် မယ်မင်း ဟွေရှင်း ရဲ့ အဆိုအရ ဒီပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖို့ ကျွန်တော် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ...”</p> <p>ဟွေရှင်း ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့၏ ။</p> <p>“ကျွန်မရဲ့ ဗဟုသုတက အကန့်အသတ်ရှိပါတယ် ကျွန်မ မဖြေနိုင်ဘူး...”</p> <p>“အဲဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်...”</p> <p>“မင်း တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်သွားရင် ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ ပြည့်စုံဆုံး ကျမ်းစာတွေ စုဆောင်းထားတဲ့ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်ထဲကို သဘာဝကျကျ ဝင်နိုင်မှာပဲ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း သေချာ ရှာကြည့်လို့ရတယ်...”</p> <p>“ဟွေရှင်း...”</p> <p>“မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီ ရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ကူညီပေးရမယ့် တာဝန်ကို မင်းကို အပ်လိုက်တယ်...”</p> <p>ကဲ့ချင် က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ကျိုးယွင်နှင့် လင်းရီတို့သည် ၎င်းကို ကြားသောအခါ ပြုံးမိလိုက်ကြသည်။</p> <p>ဤတာအိုအိုကြီးသည် အလုပ်သမားများကို မည်သို့ စုဆောင်းရမည်ကို သေချာပေါက် သိပေသည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”</p> <p>ဟွေရှင်း သည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ကြောက်တတ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>“သွားကြစို့...”</p> <p>“ဒီမိုင်ရှစ်ရာခန့်ရှိတဲ့ သဲဝါတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီးရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲကို ဝင်လို့ရပြီ...”</p> <p>“လမ်းလျှောက်ရင်း သောက်ကြတာပေါ့...”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် အချိန်ကို ကြည့်ကာ သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ အတွင်းသို့ ဝင်သင့်သူ အများစုမှာ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်ပေ၏။</p> <p>မကြာမီ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ပိတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ မဝင်ရောက်ရသေးသူများမှာ လောကီကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့လေးဦး အတူတကွ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြရာ ကျိုးယွင်ဖြစ်စေ ကဲ့ချင် ဖြစ်စေ မာနကြီးသော အမူအရာများကို မပြသခဲ့ကြချေ။</p> <p>လင်းရီသည်လည်း တင်းကျပ်မှု မခံစားရပေ။</p> <p>ကြောက်တတ်ပြီး ရှက်တတ်သော ဟွေရှင်း ပင်လျှင် သူတို့လေးဦး ဖြည်းညင်းစွာ ပိုမိုရင်းနှီးလာသည်နှင့်အမျှ များစွာ ပို၍ ရဲရင့်လာခဲ့၏။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျိုးယွင်နှင့် ကဲ့ချင် တို့သည် ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ အခြေခံ ဗဟုသုတများကို လင်းရီနှင့် ဟွေရှင်း အား အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ရှိ ပန်းများသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆယ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ပွင့်လန်းပြီး ပန်းသာရှိကာ အရွက်မရှိသော ပီအန်းပန်းများ ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>ပီအန်းပန်း ကိုယ်တိုင်သည်လည်း ရှားပါးသော ပန်းနှင့် ထူးဆန်းသော မြက်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ တွင်သာ တွေ့ရပေသည်။ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ အတွင်းရှိ စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုများ အားလုံးသည် ပီအန်းပန်း ၏ ပန်းဝတ်မှုန်များမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဥပမာတစ်ခုမှာ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွင် အတွင်းစည်းနှင့် အပြင်စည်း ဟူ၍ ရှိပေ၏။</p> <p>အတွင်းစည်းသည် ရွှေရောင်အမြူတေ ကျင့်ကြံသူများသာ ဝင်ရောက်နိုင်သော ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူ အတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။</p> <p>အပြင်စည်းမှာမူ ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူ၏ အဝင်ဝရှိ ကောင်းချီးနယ်မြေတွင် တည်ရှိ၏။</p> <p>၎င်းကို တောင်တစ်ရာ ဟု ခွဲခြားထားသည်။</p> <p>အပြင်စည်း တောင်တစ်ရာ သည် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ ကြီးမြတ်သော တာအိုအမွေအနှစ် တစ်ရာကို ကိုယ်စားပြုပေ၏။</p> <p>ကျိုးယွင်သည် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ တာအိုကျမ်းစာများနှင့် အရေးအသားများအားလုံးကို တာဝန်ယူရသော တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်၏ တောင်သခင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကို လိုက်နာပြီး သူ၏ တပည့်များမှာ အခြေခံအားဖြင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p>ကဲ့ချင် သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုကို လိုက်နာသော ဆေးတောင် ၏ တောင်သခင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ တပည့်များအားလုံးမှာ ဆေးဖော်စပ်သူများဖြစ်ကြပြီး တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းအတွက် ဆေးလုံးများ ထောက်ပံ့ပေးမှုကို သူ တာဝန်ယူရပေသည်။</p> <p>၎င်းတို့အပြင် ဓားတောင်၊ ဓားပြားတောင် နှင့် အခြားသော တောင်တစ်ရာ မှ တောင်တစ်ခုစီတွင် ရှည်လျားသော နှစ်များတစ်လျှောက် တည်ထောင်ထားသည့် အမွေအနှစ်တစ်ခုစီ ရှိကြ၏။</p> <p>ဝင်ရောက်လာသော တပည့်တိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အရိုးတည်ဆောက်ပုံအပေါ် အခြေခံ၍ ကျင့်ကြံရန် တောင်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့သော သတင်းအချက်အလက်များကို မည်မျှပင် သေးငယ်စေကာမူ ကျင့်ကြံသူ စီနီယာနှစ်ဦးက အလွန် အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးခဲ့ပေ၏။</p> <p>“စီနီယာနှစ်ဦးရဲ့ အဆိုအရ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် က အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို စစ်ဆေးနိုင်တယ်ပေါ့...”</p> <p>“အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ရွေးချယ်မှုကို မအောင်မြင်ရင် ဂိုဏ်းက ဘယ်လို စီစဉ်ပေးမလဲ...”</p> <p>ဟွေရှင်း သည် သူတို့၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်လား ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေ၏။</p> <p>“မင်းရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် အခြေခံ ပထမအဆင့် ခြေလှမ်းတစ်ရာကို ဖယ်ထားလိုက် ပဉ္စမအဆင့် ခြေလှမ်းငါးရာကို ရောက်ဖို့က ပြဿနာမရှိနိုင်ပါဘူး မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး...”</p> <p>ကဲ့ချင် သည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် တွင် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ဟု အမည်ရသော ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ရှိသည့် တာအိုစင်မြင့်တစ်ခု ရှိပေ၏။ ခြေလှမ်းတစ်ရာလျှင် အဆင့်တစ်ဆင့် သတ်မှတ်ပြီး အဆင့်ငါးဆင့်မှာ ကြီးမားသော ပါရမီကို ညွှန်ပြနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အဆင့်ဆယ့်နှစ်ဆင့် ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ကိုယ်စားပြုပေ၏။</p> <p>“အကဲဖြတ်မှုကို မအောင်မြင်တဲ့သူတွေအတွက်ကတော့ သူတို့ သွားနိုင်တဲ့ နေရာ အများကြီး ရှိပါတယ်...”</p> <p>“ငါတို့ရဲ့ တာလော့ က သတ်မှတ်ချက်မြင့်တဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလေ ငါတို့ရဲ့ တာလော့ က မလိုချင်တဲ့သူတွေကို ဂိုဏ်းငယ်လေးတွေက လုယူကြမှာပဲ...”</p> <p>“ ပြီးတော့ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲ မဝင်ရဘူးဆိုတာ ဂိုဏ်းထဲမှာ ဆက်နေလို့မရဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး… အလုပ်ကြမ်းသမား ဒါမှမဟုတ် တာအိုအစေခံ တစ်ယောက်အနေနဲ့ စတင်လို့ရပြီး တခြားအခွင့်အရေးတွေ ရလာရင် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲကို ပြန်ဝင်လို့ရပါတယ်...”</p> <p>“နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်တုန်းကမှ မရှားဘူး...”</p> <p>“ဝိညာဉ်နယ်မြေက အခွင့်အရေးတွေနဲ့ ကံတရားတွေ ပြည့်နှက်နေတာ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်သဘာဝ ခိုင်မာနေသရွေ့ ထွက်ပေါက် မရှိတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...”</p> <p>“တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ကို မတက်နိုင်တာက ငါတို့ရဲ့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း နဲ့ မသင့်တော်ဘူးလို့ပဲ ဆိုလိုတာပါ ကျင့်ကြံဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး...”</p> <p>ကျိုးယွင်က စနစ်တကျ ပြောပြခဲ့၏။</p> <p>“ဪ ဒီလိုကိုး...”</p> <p>လင်းရီနှင့် ဟွေရှင်း တို့ နှစ်ဦးစလုံး နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူတို့လေးဦး စကားပြောနေစဉ် မိုင်ရှစ်ရာခန့်ရှိသော သဲဝါများကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြပြီး ပူဖောင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားရသည့် ခံစားချက် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့လေးဦး ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>“ဒါက ဝိညာဉ်နယ်မြေလား...”</p> <p>လင်းရီနှင့် ဟွေရှင်း တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အလိုအလျောက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save