ကျယ်ပြောပြီး အဆုံးအစမဲ့သော မြေပြင်ပေါ်တွင် သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသော လယ်ကွင်းများ ရှိနေခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင်လည်း လယ်ကွင်းများ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။
သို့သော် ဤလယ်ကွင်းများတွင် စိုက်ပျိုးထားသော အရာများမှာ များပြားလွန်းလှသည်။
အပြင်ဘက်ဆုံးအလွှာတွင် စပါးခင်းများ ပါဝင်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ပြင်ပကမ္ဘာရှိ စပါးများနှင့် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက် မရှိပုံရပေ၏။
သို့သော် ၎င်းတို့အတွင်း ပါဝင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရများကို ကြည့်လျှင် ဤစပါးစေ့များမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။
ဒုတိယအလွှာတွင် သစ်သီးမျိုးစုံ ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းတို့ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေကာ ကြွယ်ဝသော သစ်သီးရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။
ကောင်းကင်ယံ ပေတစ်ရာခန့် အမြင့်မှပင် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပေသည်။
အတွင်းဘက်သို့ ပိုမိုဝင်ရောက်သွားသောအခါ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများ ရှိနေပြီး အချို့မှာ ပွင့်လန်းနေကာ အချို့မှာ အသီးများ သီးနေပြီ ဖြစ်၏။
ထိုသစ်ပင်ကြီးများအထက်တွင် လင်းရီသည် ယူဟန် ဝင်္ကပါပြား ပေါ်ရှိ ပုံစံများနှင့် အလွန်ဆင်တူသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုံစံများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
လယ်ကွင်းများအတွင်း၌ အလုပ်လုပ်နေသော သက်ရှိမျိုးစုံလည်း ရှိနေခဲ့၏။
လယ်ကွင်းရိုးများကြားတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေသော လူနှင့်တူသည့် သက်ရှိများ ရှိနေပြီး၊ ပေါင်းသင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရိတ်သိမ်းခြင်းများ ပြုလုပ်နေကာ ပေါကြွယ်ဝမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လေထုတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေခဲ့သည်။
ထို့ပြင် အဝေးရှိ မြစ်ကြီးတစ်ခုမှ ပျံဝဲထွက်ပေါ်လာသော နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသည့် နဂါးများလည်း ရှိနေကာ လယ်ကွင်းများအထက်တွင် ဝဲပျံနေကြပြီး ၊ တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်အပြည့် မိုးဖွဲများကို ရွာသွန်းစေကာ ပြန့်ကျဲစွာ ကျဆင်းလာစေသည်။
လယ်ကွင်းများ၏ အဆုံးတွင် တိမ်များထဲသို့ ထိုးတက်နေသော မြင့်မားသည့် တောင်တန်းတစ်ရာ ရှိနေခဲ့သည်။
၎င်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပေတစ်သောင်းခန့် မြင့်မားသော တောင်များဖြစ်ပြီး၊၎င်းတို့၏ တောင်ထွတ်များကို မမြင်နိုင်ဘဲ တောင်ခါးပန်းများတွင် ရစ်ပတ်နေသော တိမ်များကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ၎င်းတ်ို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အင်မော်တယ်များ၏ ရတနာနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
တောင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များစွာ ပေါက်ရောက်နေပြီး၊ မြူခိုးတိမ်တိုက်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ခမ်းနားလှသည့် နန်းတော်များလည်း ရှိနေကာ လှပသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် တူနေပေသည်။
ရံဖန်ရံခါ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ပျံနေသော ကြိုးကြာငှက်တန်းများကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်ပြီး သွက်လက်ကာ အသက်ဝင်မှုများ အပြည့်ရှိနေခဲ့၏။
မည်သူပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာသည် အင်မော်တယ်များ၏ ကောင်းချီးနယ်မြေ ဖြစ်ကြောင်း သံသယဝင်မည် မဟုတ်ချေ။
တောင်တစ်ရာ ၏ ဗဟိုတွင် မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
မြင့်မားသော စင်မြင့်မှာ ပေသုံးဆယ်ခန့်သာ မြင့်သော်လည်း ၎င်းသည် တောင်တစ်ရာ ၏ အဓိက အာရုံစိုက်ရာနေရာ ဖြစ်လာခဲ့၏။
မည်သည့်ဘက်မှ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခုလုံးသည် ကျောက်စိမ်းပမာ ဖြူဖွေးတောက်ပနေပြီး၊ အမည်မသိ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် ထိုမြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်၌ များစွာသော သက်ရှိများသည် တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းနေကြပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် ရပ်တန့်သွားကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကြပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် မလိုလားသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားတတ်ကြသည်။
ဤကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတွင် ဝိညာဉ်ချီများသည် ကောင်းကင်မြစ်ပမာ အောက်သို့ စီးကျနေပြီး၊ ရံဖန်ရံခါ ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းရောင် အစက်အပြောက်လေးများကို လှုံ့ဆော်ပေးလျက် ရှိသည်။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း စုစည်းသွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အစိုင်အခဲ ဖြစ်သွားသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသို့သော နေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျင့်ကြံပါက၊ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းမှာ မည်မျှမြန်ဆန်မည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေ၏။
"အဲဒါ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပဲ..."
"ဒါက မင်းတို့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုလည်း ဖြစ်တယ်..."
"ဒါကို တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် လို့ ခေါ်တယ်..."
"ခြေလှမ်း တစ်ရာ တက်နိုင်တဲ့သူတွေက ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခွင့်ရမယ်..."
ကျိုးယွင်သည် ယူဟန် ဝင်္ကပါပြား ကို ထိန်းချုပ်နေသော ကျင့်ကြံသူအား အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ လူတိုင်းကို လယ်ကွင်းရိုးများပေါ်သို့ ဆင်းသက်ရန်် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
"ခြေလှမ်း တစ်ရာ တက်နိုင်ရင် ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ရတယ်ပေါ့..."
"ခြေလှမ်း နှစ်ရာ၊ ခြေလှမ်း သုံးရာ... ဒါမှမဟုတ် ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ဆိုရင်ကော..."
လူငယ်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်မှာ ပထမ ခြေလှမ်း ငါးရာက အခြေခံ တပည့်တွေအတွက်ပဲ..."
"ခြေလှမ်း ငါးရာ ကနေ တစ်ထောင် အထိက တောင်တစ်ရာ ရဲ့ အတွင်းစည်း တပည့်တွေ ဖြစ်လာမယ်..."
"ခြေလှမ်း တစ်ထောင် ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် စစ်မှန်တဲ့ တပည့်တွေ ဖြစ်လာမယ်..."
"ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ကို ရောက်ပြီး အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်ကို တကယ် တက်နိုင်တဲ့ သူတွေအတွက်ကတော့ ...သူတို့က အတွင်းစည်းဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်း တပည့်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."
ကျိုးယွင်သည် လူတိုင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ ဦးဆောင်သွားရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
"အတွင်းစည်း ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်း တပည့်တွေလား..."
၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်ကို တက်နိုင်တာက ဒီလူမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးနဲ့ အသန်မာဆုံး ပါရမီ ရှိတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်..."
"ဒီလိုလူတွေကို အတွင်းစည်း ဂိုဏ်းအောက်မှာ စာရင်းသွင်းလိမ့်မယ်..."
"သူတို့ကို ယာယီအားဖြင့် တောင်တစ်ရာ ရဲ့ တောင်သခင် က တိုက်ရိုက် သင်ကြားပေးလိမ့်မယ်..."
"နောက်ဆုံးမှာ သူတို့က ရွှေရောင်အမြူတေ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီးရင် အတွင်းစည်း တပည့်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်..."
ကျိုးယွင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။
"ဒါဆို အကောင်းဆုံး ရလဒ်ရခဲ့ရင်ရော ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ..."
လင်းရီက မေးလိုက်သည်။
"အကောင်းဆုံးဆိုရင်တော့ သူတို့က ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို တည်ထောင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်တယ်လေ..."
ကဲ့ချင် က ကျိုးယွင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။
"ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို တည်ထောင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖွင့်လှစ်တယ်ပေါ့..."
လင်းရီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော လူများထဲတွင် လင်းရီ၏ ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သည် လူတိုင်းထက် အားသာချက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။
သို့တိုင်အောင် သူသည် ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။
ထိုသို့သော ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးဖြင့် မည်သို့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖွင့်လှစ်ကာ ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို တည်ထောင်နိုင်မည်နည်း။
"ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ကို တက်ပြီး အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ထဲကို ဝင်နိုင်တာကို ဒွါဒသမအဆင့် အောင်မြင်မှုလို့ သတ်မှတ်တယ်..."
"အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက ငါတို့တောင်တစ်ရာ နဲ့ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီမယ်ဆိုရင်တော့ သဘာဝကျကျ အကောင်းဆုံးပေါ့.."
"ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်တာအို က အကန့်အသတ် မရှိဘူး..."
"အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ဟာ ငါတို့ တောင်တစ်ရာမှာ ရှိတဲ့ တာအိုတစ်ရာနဲ့ မကိုက်ညီဘူးဆိုရင်တော့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က အဲ့လိုလူကို သင်ကြားပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှာ ကြီးမားတဲ့ သတ္တိတွေ ရှိတယ်..."
"သင်ပေးနိုင်တဲ့သူ မရှိရင် သူတို့ဘာသာ တာအိုကို တည်ထောင်ခွင့် ပေးလိုက်တယ်လေ..."
"တောင်တစ်ရာ ရဲ့ အနှစ်သာရ အားလုံးကို အသုံးချလို့ ရတယ်..."
"ဒါက ငါတို့ရဲ့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ကို နောက်ထပ် ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုအမွေအနှစ် တစ်ခု ရလာစေမှာပဲ..."
"ငါတို့ရဲ့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာရှိတဲ့ ထိပ်တန်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ငါးခုစာရင်းမှာ ပါဝင်နိုင်တယ်ဆိုတာက ဒီကြီးမားတဲ့ သတ္တိကြောင့်ပဲ..."
ကဲ့ချင် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။
လင်းရီနှင့် အခြားသူများအားလုံး ၎င်းကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သင်ပေးနိုင်သူ မရှိပါက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို တည်ထောင်ရာတွင် ကူညီရန် တောင်တစ်ရာ၏ အနှစ်သာရကို အသုံးချခွင့်ပေးမည်။
ဂိုဏ်းတွင် နောက်ထပ် တာအိုတစ်ခုကို မွေးဖွားခွင့်ပြုမည်။
ထိုသို့သော သတ္တိနှင့် အမြင်မျိုးက မည်သို့ အံ့ဩစရာ မကောင်းဘဲ နေမည်နည်း။
"အဲဒီလို အောင်မြင်ခဲ့တဲ့သူ ရှိဖူးလား..."
လင်းရီက မေးလိုက်၏။
"သဘာဝကျကျ ရှိဖူးတာပေါ့..."
ကျိုးယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ကို စတင်တည်ထောင်တုန်းက တောင် ရှစ်ဆယ့်တစ်လုံး ရှိခဲ့တယ်..."
"နောက်ပိုင်းမှာ သူတော်စင်တွေနဲ့ ပညာရှိတွေက တာအိုကို ရရှိခဲ့ကြပြီး တောင် ဆယ့်ခြောက်လုံး ထပ်တိုးလာလို့ တောင် ကိုးဆယ့်ခုနစ်လုံး ဖြစ်လာခဲ့တယ်..."
"ကျန်တဲ့ တောင် သုံးလုံးကတော့ ဒီ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်မှာ ဒွါဒသမအဆင့် ကို တက်နိုင်ခဲ့တဲ့ သူတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖန်တီးပြီး တည်ထောင်ခဲ့တာမလို့ တစ်ရာ ပြည့်သွားတာပဲ..."
ကဲ့ချင် က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ဪ ဒီလိုကိုး..."
"ဘယ်လို အံ့မခန်း ပါရမီရှင်တွေကများ ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို တည်ထောင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့တာလဲ..."
လူငယ်အချို့က လေးစားအားကျစွာဖြင့် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ကြသည်။
"အဝေးကြီး သွားမနေနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး တစ်ယောက်ကို မင်းတို့အားလုံး သိတယ်..."
ကဲ့ချင် က ရယ်မောလိုက်၏။
"ဟင်..."
ရောက်ရှိနေသူအားလုံးမှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်စပ်မှုတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"သဘာဝကျကျ တောင်သခင် ကျိုးယွင် ပေါ့..."
ကဲ့ချင် သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။
ကျိုးယွင်သည် သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလတွင် လေ့လာမှုမှတစ်ဆင့် တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီဖြင့် ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ကို တက်ကာ ဒွါဒသမအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် ကို လက်ဗလာမှ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ ၎င်းသည် တောင်တစ်ရာ ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခမ်းနားမှုကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။
ပါရမီအရ ပြောရလျှင် ရှေးဟောင်း သမိုင်းကို ရှာဖွေကြည့်လျှင်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
လင်းရီနှင့် လူငယ်များအားလုံးသည် ကျိုးယွင်ကို တောင့်တမှုနှင့် လေးစားမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူပဲ ဖြစ်ရမယ် ...
ကျိုးယွင်သည် ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ပုံရပြီး၊ လူတိုင်းကို အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် နှင့် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ကို လုပ်ဆောင်ရန် ဦးဆောင်သွားခဲ့၏။
ဝီ။
ဤနေရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားရုံဖြင့် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အလိုအလျောက် မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မြှုပ်နှံထားသည့် စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်ပေးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ပင်။
"ဒီ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် က အတိအကျက ဘာလဲ..."
"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ..."
"အနားရောက်ရုံနဲ့တင် ငါ့အထဲက စွမ်းအားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ခံစားနေရပြီ..."
များစွာသော လူများသည် အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် နှင့် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။
"အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် က ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာရှိတဲ့ ‘ကြီးမြတ်တဲ့တာအိုကို မေးမြန်းခြင်း စင်မြင့်’ သုံးခုထဲက တစ်ခုပဲ..."
ကျိုးယွင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
" ဒါဆို’ ကြီးမြတ်တဲ့တာအိုကို မေးမြန်းခြင်း စင်မြင့်’ နှစ်ခုက ဘာတွေလဲ..."
လင်းရီက စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။
***