ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် မိုင်တစ်သိန်းတိုင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကြွယ်ဝသော ဝိုင်ရနံ့များ အောက်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ဘုတ်။
အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများသည် ချက်ချင်းပင် မူးယစ်နေသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားကြပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာကြ၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လေကိုစီးနိုင်သူများသည် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ပြုတ်ကျခြင်းက ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေမည် မဟုတ်သော်လည်း သူတို့ အမူးပြေသည်အထိ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဒုက္ခခံရမည်မှာ အလွဲမသွေပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့က ဤအရာကို သေချာပေါက် စိတ်မဆိုးကြချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိုင်ချီများ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခမ်းနားလှသော တာအိုစည်းချက်တစ်ခုက သူတို့၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများအတွင်းရှိ ချီနှင့် တာအိုတို့ကို စီစဉ်ပေးလိုက်သဖြင့် မွေးညင်းပေါက်တိုင်းမှ အိပ်မက်ဆန်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။
“ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ ဝိုင်ချီလဲ...”
“မီးတောင် တစ်သိန်း ပေါက်ကွဲနေတာကို ငါ မြင်ရသလိုပဲ ဒါက ငါ ကျင့်ကြံတဲ့ မီးတာအို ပဲ...”
“ဘာ မီးတောင်တွေလဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ကောင်းကင်တစ်ခွင် နှင်းတွေကျနေပြီး မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးကို ရေခဲတွေ ဖုံးလွှမ်းထားတာလေ ဒါက ငါ့ရဲ့ နှင်းတာအို ပဲ...”
“မဟုတ်ဘူး အဲဒါက ကောင်းကင်ယံကို ထိုးတက်သွားပြီး နေ၊ လ နဲ့ ကြယ်တွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့ ဓားချီ တစ်ခု...”
ဝိုင်ချီများ ကောင်းကင်အပြည့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် မှိုင်းဝေပြီး မူးယစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပုံရပေသည်။
တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များပင်လျှင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နီရဲသော အမူအရာများကို ပြသလာကြ၏။
“ဝုန်း...”
ကျိုးယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ကြီးမားသော ကြယ်ကြီး ခြောက်လုံးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ခမ်းနားသည့် ခရမ်းရောင်ချီများ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ကြယ်ကြီး တစ်လုံးစီတိုင်းတွင် တာအိုနှင့် နိယာမ တစ်မျိုးစီ ပါဝင်နေပေ၏။
ဤသည်မှာ ကျိုးယွင်၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာခြောက်ရပ် ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ကျိုးယွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို အမွေအနှစ် ဖြစ်၏။
ယခုအခါ ၎င်းသည် သူ့အလိုလို ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိုင်ချီများအတွင်း ၎င်းကိုယ်တိုင် ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနေခဲ့သည်။
ဝမ်ရှန်းကန်း သည် ယိမ်းနွဲ့နေပြီး မူးယစ်ကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် အင်မော်တယ် ကို သယ်ဆောင်ထားသော ဖြူဖွေးသည့် လိပ် ဖြစ်စဉ် ပေါ်လာခဲ့၏။ လိပ်ခွံသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ တောက်ပသော သင်္ကေတများဖြင့် လင်းလက်နေခဲ့သည်။
ချလွင်။
အင်မော်တယ် အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဖာတောင် တောင်သခင် ပင်လျှင် ၎င်းသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလောင်းတောင်နှင့် သွေးပင်လယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
သူမသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအိုကို ရရှိခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အနာဂတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူမ၏ အမူအကျင့်မှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေလျှင်ပင် တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့် ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း ရောင်ဝါမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်၏။
ဤအချိန်တွင် မိုင်တစ်သိန်းရှိသော ဝိုင်တာအို မြစ်ရှည်ကြီးအတွင်းရှိ လူတိုင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားခဲ့ကြသည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် အနက်နဲဆုံး ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ရရှိခဲ့သူမှာ သဘာဝကျကျ လင်းရီပင် ဖြစ်ပေ၏။
လင်းရီသည် အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်တွင် မြက်ဖျာ ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ ခေါင်းအထက်ရှိ ဝိုင်ဘူးသီးခြောက်နှင့် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်တို့သည် အချင်းချင်း ဖြည့်စွက်ပေးနေကာ ပြင်းထန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
ဝိုင်ဘူးသီးခြောက် မြည်ဟည်းသွားတိုင်း လင်းရီ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်အနည်းငယ် ပိုတောက်ပလာတတ်၏။
အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ကောင်းကင်မြစ် စွမ်းအားများ လေထုကို ထိုးဖောက်လာပြီး အနည်းငယ် တုန်ခါမှုနှင့်အတူ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။
ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်။
ချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်။
...
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်တက်သွားပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ဒွါဒသမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။
သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယဆယ့်သုံးအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ဝင်ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။
ထိုသို့သော အံ့မခန်း တိုးတက်မှုနှုန်းမျိုးသည် သာမန်အချိန်တွင်သာဆိုလျှင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရသည့် အရာဖြစ်ပြီး အလျင်စလိုလုပ်ပါက အမှားများ ရှိလာနိုင်ပေ၏။
တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း တစ်ဦး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက မလိုက်နိုင်ပါက ၎င်းသည် တစ်ဦး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေရုံသာမက တစ်ဦး၏ တာအိုနှလုံးသား ကိုလည်း မပြည့်မစုံ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။
တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း နိမ့်ကျနေချိန်တွင် ၎င်းသည် သိသာထင်ရှားမည် မဟုတ်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် တစ်ဦး၏ နယ်ပယ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သေးငယ်သော အားနည်းချက်တိုင်းသည် ဆည်ကြီးတစ်ခုတွင် အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
အနာဂတ်၏ တစ်နေ့နေ့တွင် ချော်လဲမှုတစ်ခုက တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြိုလဲသွားစေနိုင်ပေ၏။
သို့သော် ဤနေရာမှာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ဖြစ်ပေသည်။
တာအိုကို မေးမြန်းခြင်း စင်မြင့် ကြီးသုံးခုအနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်၏။
ဝိုင်တာအို ၏ အားဖြည့်မှုအောက်တွင် လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်မှုတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ မြန်ဆန်ပုံရသော်လည်း မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ မချန်ထားခဲ့ဘဲ နယ်ပယ်တိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပေ၏။
“ဝိုင်တာအို...”
လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအို အသံများကိုလည်း ထုတ်လွှတ်ခဲ့ရာ စကားလုံးတိုင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမြတ်သော တာအို နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေပုံရပေသည်။
ဝိုင်တာအို ချီသန့်စင်ခြင်း အခန်း။
ဤသည်မှာ လင်းရီက အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် အတွင်းရှိ ဝိုင်တာအို ဖြစ်စဉ်ကို အသုံးချကာ ဝိုင်နှင့်ပတ်သက်သော သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဝိုင်တာအို အမွေအနှစ် ကျမ်းစာကို စတင် ဖော်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။
ချီသန့်စင်ခြင်း သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။
အခြေခံအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် သို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ အနာဂတ် လမ်းခရီး သုံးပုံတစ်ပုံမှာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပေ၏။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကြီးမြတ်သော တာအို များကို လွှမ်းခြုံထားသည်။
ထို့ကြောင့် လူတစ်ဦးစီ ကျင့်ကြံသော ချီတွင် အနည်းနှင့်အများ ကွာခြားချက်များ ရှိကြပေ၏။
ဓားဖြင့် တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက ဓားချီ ကို ကျင့်ကြံသည်။
ဆေးများဖြင့် တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက ဆေးချီ ကို ကျင့်ကြံသည်။
ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အတွင်း၌ မွေးရာပါချီ တစ်လုတ်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြသဖြင့် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်မှ စတင်ကြပေ၏။
သို့သော် ထို မွေးရာပါချီ တစ်လုတ်သည် ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ သက်ရှိများနှင့် သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အတူပါရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ရွေးချယ်ရန် နေရာသိပ်မရှိတော့ချေ။
လောကီလူများမှာမူ ကွာခြားကြသည်။
သူတို့တွင် အင်မော်တယ် နည်းလမ်းများ မရှိသလို ဝိညာဉ်နယ်မြေမှ သက်ရှိများ၏ မွေးရာပါချီ လည်း မရှိကြချေ။ သူတို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မွေးရာပါချီ တစ်လုတ်ကို ကျင့်ကြံရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အကြမ်းဖျင်း နားလည်မှုအပေါ်တွင်သာ အားကိုးနိုင်ကြပေ၏။
နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် ထို မွေးရာပါချီ တစ်လုတ်ကို စောစောစီးစီး တံဆိပ်မကပ်ထားဘဲ ပိုမိုခိုင်မာသော ပုံသွင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ် အတွင်း၌ သူနှင့် အလိုက်လျောဆုံး တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး ဝိုင်တာအို ချီသန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းကို ဖန်တီးခဲ့၏။
နည်းလမ်း ပုံဖော်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီများသည် စတင်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ချီမှ ဝိုင်တာအို ၏ ချီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပေ၏။
တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းတွင် အချိန်ကာလ မရှိချေ။
လင်းရီသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများနှင့် စုဆောင်းမှုများကို ကျမ်းစာများအဖြစ် တစ်စချင်း ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီများကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့၏။
ဝုန်း။
လင်းရီ မျက်လုံးများကို ထပ်မံ ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခေါင်းအထက်ရှိ ဝိုင်ဘူးသီးခြောက် သည် အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
မိုင်တစ်သိန်းတိုင် ဖြန့်ကြက်ထားသော ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ် သည်လည်း အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရှေးဟောင်းနှင့် အင်မော်တယ် သင်္ကေတများအဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားလေတော့၏။
“ဒီကျေးဇူးက... ငါ အများကြီး အကြွေးတင်သွားပြီ...”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး အမူးပြေသွားကြပြီး လင်းရီကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဝှစ်။
လင်းရီ၏ ပုံရိပ် လင်းလက်သွားပြီး ဝိုင်ချီ မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များကို နင်းကာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ သူ၏ အနီရောင်ဝတ်ရုံမှာ လောကီကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေခဲ့၏။
“လင်းရီ မင်းက အဲဒီ ဝိုင်တာအို ကို တကယ် ရွေးချယ်တော့မလို့လား...”
ကျင်းကဲ က ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်...”
လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ခိုင်မာပြီး မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုချေ။
၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက နှလုံးနာကျင်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော အမူအရာများကို ပြသခဲ့ကြ၏။
တာအို ရာပေါင်းများစွာစလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက ဝိုင်တာအို ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထိုတာအိုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော တာအိုတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ တာလော့ ရဲ့ ၁၀၁ ခုမြောက် တာအိုမျိုးဆက် သခင် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေ လင်းရီ ကို ကျိုးယွင် က ဂုဏ်ပြုပါတယ်...”
ကျိုးယွင်က လက်ခုပ်တီးကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ လင်းရီ၏ တာအိုကို အတည်ပြုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ယခင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။
သူ၏ တာအို ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်မှာ အထီးကျန်မနေတော့ချေ။
“ဒီလောက် ရိုးရှင်းမယ် မထင်ဘူး...”
“အကယ်၍ လင်းရီက တာအို တစ်ခုတည်းမှာပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အတွင်းစည်း က သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို တည်ထောင်ဖို့အတွက် အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမှာ သဘာဝကျပါတယ်...”
“ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအို ရာပေါင်းများစွာနဲ့ဆိုတော့ ဒီသတင်းက အတွင်းစည်း ကို ရောက်သွားတာနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆူပူမှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ် အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေ စမတိုက်ခိုက်ကြရင် ကောင်းမယ်...”
ကဲ့ချင် သည် လင်းရီကို ခါးသီးစွာ ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်၏။
ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအို ရာပေါင်းများစွာ၊ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမဆို ရွေးချယ်ခြင်းက အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းခြင်းကို အာမခံနိုင်ပေသည်။
အတွင်းစည်း ရှိ ထိုအဘိုးကြီးများသည် လင်းရီကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိုင်တာအို ကို အမှန်တကယ် တည်ထောင်ခွင့် ပြုချင်ပါ့မလား။
“စိတ်မပူပါနဲ့...”
“ဒီကိစ္စကို ငါတို့ အပြင်စည်း တောင်တစ်ရာ က မင်းအတွက် တာဝန်ယူပေးပါ့မယ်...”
ကျိုးယွင်သည် လင်းရီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ တပည့်တစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြလိုက်သည် “လင်းရီကို အနားယူဖို့ အရင်ခေါ်သွားလိုက်...”
ကျိုးယွင် စကားပြောပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့၏။
ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ဖာတောင် တောင်သခင် သည် လင်းရီကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပုံရိပ် လင်းလက်သွားကာ ကျိုးယွင်၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
အပြင်စည်း တောင်တစ်ရာ ၏ အသန်မာဆုံး တောင်သခင် နှစ်ဦးစလုံးသည် အတွင်းစည်း သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးတည်သွားခဲ့ကြ၏။
“အားလုံးပဲ သွားကြစို့...”
“အတွင်းစည်း က ဒီနေ့တော့ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်...”
ကဲ့ချင် က ပြုံးကာ လေထဲသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များ အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လိုက်ပါသွားကြလေတော့၏။
***