Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၉</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟန်ချွမ်တောင်၊ ဝိုင်တောင်ကို အကြမ်းဖျင်း သတ်မှတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်လည်း ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ ထင်တယ်...”</p> <p>“ငါတို့ရဲ့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဒါကို အပြည့်အဝ လုပ်နိုင်ပါတယ်... သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဝိုင်တာအိုကို ဖျက်သိမ်းလို့ ရတာပဲ...”</p> <p>“တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင်လည်း သူ့ကို တာလော့ ရွှေရောင်အမြူတေ တစ်လုံး ထပ်ပေးလိုက်ရုံပေါ့...”</p> <p>ဤသို့သော အရူးအမြူးဆန်သည့် အကြံပြုချက်ကိုပင် ထောက်ခံသူ တစ်ဦးမက ရှိနေခဲ့ပေသည်။</p> <p>“လျှောက်မပြောနဲ့...”</p> <p>“လင်းရီရဲ့ ဝိုင်တာအိုက အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့်ကနေ လင်းလက်လာခဲ့တာလေ...”</p> <p>“ဘေးလမ်းစဉ် တာအိုလေး ဖြစ်နေတာကို ထားလိုက်ဦး... ဒီတာအိုက ချေးပုံကြီးပဲ ဖြစ်နေပါစေဦး သူက အနာဂတ်မှာ အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ဦးမှာပဲ...”</p> <p>“မင်းတို့က ဘာကို စိုးရိမ်နေကြတာလဲ...”</p> <p>“အတိအကျပဲ... ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက အခုလို အခြေအနေမျိုး ရှိနေတာဟာ ငါတို့မှာ ကြီးမားတဲ့ သတ္တိ ရှိလို့ပဲ...”</p> <p>“လင်းရီက ဝိုင်တာအိုကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်... စည်းမျဉ်းတွေအရ သူ့ကို သူ့ဘာသာ တာအို တည်ထောင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်တောင် ဖွဲ့စည်းခွင့် ပေးလိုက်ရုံပဲ... ဒါပဲလေ...”</p> <p>တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်က အတွင်းစည်းကို မျက်နှာမထောက်ဘဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ တောင်တစ်ရာကို အပြင်စည်းဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ နိမ့်ကျသည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွင် ထူးခြားသော ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“အင်မော်တယ်တွေမှာလည်း အဆင့်အတန်း ရှိတယ်လေ...”</p> <p>“မင်းက အဲဒီလောက် အရည်အချင်းရှိရင် အပ်အင်မော်တယ် တစ်ယောက်ကို လီတိရှန်းနဲ့ သွားတိုက်ခိုင်းကြည့်ပါလား...”</p> <p>မီးလိုနီရဲနေသော ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှိသည့် အဘိုးအိုက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p>“မင်းက အဲဒီလောက် တော်ရင် ကျိုးယွင်ကို သွားတိုက်ကြည့်ပါလား...”</p> <p>ကဲ့ချင်က ပြန်လည် လှောင်ပြောင်လိုက်သည် “မီးတာအိုကို ကျင့်ကြံတဲ့ မင်းက ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို မနိုင်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့ဦးနော်...”</p> <p>“ငါက ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ကြောက်ရမလား...”</p> <p>“ငါ ဒါတွေ လုပ်နေတာ လင်းရီ ကောင်းဖို့အတွက်ပဲ... လင်းရီရဲ့ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးမပစ်ကြစမ်းနဲ့...”</p> <p>နီရဲသော ဆံပင်နှင့် အဘိုးအိုက ထီမထင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ထိုင်နေသည့် ကျိုးယွင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ရှုပ်ထွေးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့၏။ အုပ်ချုပ်ရေး ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း သက်တမ်း နှစ်သောင်းချီ ရှိနေကြသည့် အဘိုးအို ဘီလူးကြီးများ အုပ်စုမှာ အချင်းချင်း တစ်လက်မမျှ အလျှော့မပေးဘဲ အငြင်းပွားနေကြရာ သူတို့၏ အသံများမှာ အုပ်ချုပ်ရေး ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>လင်းရီ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လွန်းလှပေသည်။ အလွန် ကောင်းမွန်လွန်းသဖြင့် ဤအဘိုးကြီးများမှာ သူတို့၏ လက်စွပ်များကို ချွတ်ကာ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေကြ၏။ သို့သော်လည်း ဤကိစ္စမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြေလည်သွားခဲ့သည်။ ဘယ်လို ပြေလည်သွားသနည်းဆိုသော် သဘာဝကျကျပင် လက်သီး၏ အကြောင်းပြချက်ဖြင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“အကြီးအကဲ ခုနစ်...”</p> <p>“ကျွန်မ ဒါလုပ်တာ ရှင် ကောင်းဖို့အတွက်ပါ...”</p> <p>ထို့နောက် အလွန်အမင်း အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုမှာ အုပ်ချုပ်ရေး ကောင်းကင်ဘုံအတွင်းသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ ခဏတာမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း အတွင်းစည်း တစ်ခုလုံးကို အရိုးထဲအထိ အေးစိမ့်သွားစေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စမှာ ပြေလည်သွားခဲ့ပေသည်။ လင်းရီအား တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ ၁၀၁ ခုမြောက် တောင်သခင်အဖြစ် ခန့်အပ်ကာ ကိုယ်ပိုင် တာအို တည်ထောင်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>တောင်တစ်ရာ တောင်သခင် အတွင်းစည်းမှ ထွက်လာသောအခါ ကဲ့ချင်က ကျိုးယွင်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည် “ကျိုးအိုကြီး... မင်းက သူမနဲ့ အကွက်တစ်ရာအတွင်းမှာ သရေကျအောင် တိုက်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ၎င်းကို ကြားသောအခါ ဟန်မပျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ကျွန်တော့်မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ ခွန်အားတော့ သေချာပေါက် ရှိပါတယ်...”</p> <p>“ငါ့အမြင်တော့ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်တိုးသင့်တယ် ထင်တယ်...”</p> <p>ဝမ်ရှန်းကန်းက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာလဲ...”</p> <p>ကဲ့ချင်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်၏။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးတော့ မရှိဘူးလေ...”</p> <p>ဝမ်ရှန်းကန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ပြေးသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p>...</p> <p>“ချီသန့်စင်ခြင်း အခန်းကတော့ ပြည့်စုံသွားပြီ...”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အခြေတည်အဆင့်အတွက်တော့ ဘာအရိပ်အမြွက်မှ မရှိသေးဘူး...”</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရီ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်ဝက်ရက်မျှ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် လင်းရီ၏ ချီသန့်စင်ခြင်း ဒွါဒသမအဆင့်မှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း ခိုင်မာနေခဲ့၏။ နောက်ထပ် အဆင့်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယဆယ့်သုံးအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအချိန်ရောက်လျှင် လင်းရီအနေဖြင့် အခြေတည်အဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ အခြေတည်အဆင့် ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ်တာအို၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သွန်းလောင်းခြင်း ဖြစ်၏။ အင်မော်တယ်တာအို၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ပိုမိုခိုင်မာလေ အနာဂတ်တွင် ပိုမိုဝေးကွာသော ခရီးကို လျှောက်လှမ်းနိုင်လေ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် လင်းရီမှာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသို့ အခုမှ ရောက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် အခြေတည်အဆင့်ကို မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်ကို နားမလည်သေးချေ၊ ဝိုင်တာအိုကဲ့သို့ ဘေးလမ်းစဉ် တာအိုတစ်ခုအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဝေးလှသေးသည်။</p> <p>“လင်းရီ ရှိလား...”</p> <p>လင်းရီ တွေးတောနေစဉ် သူ၏ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>“တပည့် ရှိပါတယ်...”</p> <p>လင်းရီ၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားပြီး အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ တံခါးကို အမြန် ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းရီသည် အတူတကွ ရောက်ရှိလာသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦးမှာ သဘာဝကျကျ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်၏ သခင် ဆရာကျိုး ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အခြားတစ်ဦးမှာမူ မီးကဲ့သို့ နီရဲသော ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှိပြီး မီးတောက်များအလား တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ ထိုအဘိုးအို၏ ဆံပင်ပုံစံမှာ အတော်လေး ခေတ်ဆန်နေပြီး ဦးရေပြားနှင့် ကပ်လျက် ရိတ်ထားသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ မီးကိုယ်တော်တစ်ပါးနှင့် တူနေပေသည်။ ရိုးရာ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွင် ၎င်းမှာ အတော်လေး ရယ်စရာ ကောင်းနေခဲ့၏။</p> <p>“လင်းရီ... အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ ခုနစ် ကျူးယန်ကို ဘာလို့ အရိုအသေ မပေးသေးတာလဲ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ပြုံးကာ သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“တပည့် လင်းရီက အကြီးအကဲ ကျူးယန်ကို အရိုအသေပေးပါတယ်...”</p> <p>လင်းရီက အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p>“အတွင်းစည်းက ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို အပြင်စည်းရဲ့ ၁၀၁ ခုမြောက် တောင်သခင်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီ...”</p> <p>“မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို တည်ထောင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်တောင်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်တယ်...”</p> <p>“ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းအတွက် နောက်ထပ် တာအိုတစ်ခု ထပ်တိုးပေးနိုင်မယ့် ဝိုင်တာအို အမွေအနှစ်ကို စောစောစီးစီး ဖန်တီးနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်...”</p> <p>ကျူးယန်သည် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်ပုံရ၏။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”</p> <p>လင်းရီက ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်။</p> <p>ကျူးယန် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပေလွှာ တစ်ခုမှာ ကျူးယန်၏ လက်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး လင်းရီ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါက ဝိုင်တောင်ရဲ့ အသေးစိတ် သတ်မှတ်ချက်တွေပဲ...”</p> <p>“ဘယ်လိုပုံစံမျိုး လိုချင်လဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ ရွေးလိုက်...”</p> <p>“ရွေးပြီးရင် ဒီအကြီးအကဲကို အကြောင်းကြားလိုက်...”</p> <p>ကျူးယန် စကားပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။ လင်းရီသည် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ကိုင်ထားရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည် “ဆရာကျိုး... ဒီအကြီးအကဲ ခုနစ်က စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေတာလား...”</p> <p>“ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကတုံးအပြောင် ရိတ်ခံထားရရင်တော့ စိတ်ကြည်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ လင်းရီသည် ၎င်းကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ ဘယ်သူကများ ဤမျှ သတ္တိကောင်းပြီး တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ ခုနစ်ကို ကတုံးရိတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် အရည်အချင်းရှိနေသနည်း။</p> <p>“လင်းရီ... မင်းက တောင်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ ငါ့ကို စီနီယာလို့ မခေါ်နဲ့တော့...”</p> <p>“ငါတို့က တာအိုမိတ်ဆွေလို့ပဲ အချင်းချင်း ခေါ်ရမယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်က သတိပေးလိုက်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် တင်းကြပ်သော မျိုးဆက် အဆင့်အတန်းများ အများကြီး မရှိချေ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အဆင့်အတန်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျိုးယွင်နှင့် ဖာတောင်သခင် ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုနှစ်ဦးတွင် ဆရာနှင့် တပည့် ဆက်ဆံရေး ရှိသော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့သည် အချင်းချင်း တာအိုမိတ်ဆွေဟုသာ ခေါ်ဆိုကြသည်။</p> <p>“ဆရာက ဂျူနီယာကို လမ်းပြပေးခဲ့တာပါ...”</p> <p>လင်းရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည် “အနည်းဆုံးတော့ သီးသန့်နေရာမှာ ဂျူနီယာက ခင်ဗျားကို ဆရာကျိုး လို့ပဲ ခေါ်ချင်ပါတယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်၏ အကြည့်များမှာ ၎င်းကို ကြားသောအခါ သိသိသာသာ နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ ဆရာကျိုး၊ ဤခေါ်ဆိုမှုမှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် အနည်းငယ် ဆန်းသစ်နေသော်လည်း လောကီကမ္ဘာတွင်မူ ဆရာတစ်ဦး၏ အကြိုက်ဆုံး ခေါ်ဆိုမှု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ တောင်ကို ဘယ်လို ရွေးရမလဲဆိုတာ ငါ အရင် သင်ပေးမယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လင်းရီနောက်သို့ လိုက်ကာ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ ခန်းမဆောင်တွင် ထိုင်ကာ ကျူးယန် ချန်ထားခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို တိုက်ရိုက် ဖြန့်လိုက်ကြ၏။ ကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ပုံစံထုတ်မှုများ၊ အမည်များ အစရှိသည်တို့ ပါရှိနေသည်။</p> <p>“တောင်တစ်လုံး ဖြစ်တဲ့အတွက် သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိနိုင်ဘူး မဟုတ်လား...”</p> <p>လင်းရီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သေချာပေါက် ကွာခြားချက် ရှိတာပေါ့...”</p> <p>ကျိုးယွင်က သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဥပမာအားဖြင့် တောင်ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကမ္ဘာအကြောတွေ ပါဝင်နိုင်တယ်၊ ကမ္ဘာပြင်ပ ကြယ်တွေကနေ ပြုလုပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်နယ်မြေကနေ တိုက်ရိုက် ရွှေ့လာတဲ့ နာမည်ကြီး တောင်တစ်လုံးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်... မတူညီတဲ့ ပစ္စည်းတွေက မတူညီတဲ့ အာနိသင်တွေ ရှိကြတယ်လေ...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“ဪ ဒီလိုကိုး...”</p> <p>လင်းရီ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည် “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဘယ်လို ရွေးသင့်လဲ...”</p> <p>“မင်းနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးက အကောင်းဆုံးပဲ...”</p> <p>“မင်းရဲ့ ဝိုင်တောင်က ဝိုင်တာအိုကို အမွေအနှစ်အဖြစ် အခြေခံထားတာဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ ဝိုင်ချက်လုပ်ခြင်းက မရှိမဖြစ် လိုအပ်လာလိမ့်မယ်...”</p> <p>“ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်ဆိုရင်တော့ တာအိုရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းက အမြဲတမ်း အရေးကြီးနေမှာပဲ...”</p> <p>“ဒါကြောင့် ဒီ ဟန်ချွမ်တောင်က မဆိုးဘူး...”</p> <p>ကျိုးယွင်က တတိယမြောက် ပုံစံထုတ်မှုကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟန်ချွမ်တောင်လား...”</p> <p>လင်းရီ၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားခဲ့၏။</p> <p>“ဟန်ချွမ်တောင်က မူလက ဝိညာဉ်နယ်‌မြေမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ တောင်တစ်လုံးပဲ... ၎င်းရဲ့ အထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းရေ တစ်ခု ပါဝင်တယ်လေ...”</p> <p>“စမ်းရေထဲက စမ်းရေတွေက အလွန်အမင်း ယင်-အအေးဓာတ် ရှိရုံသာမက မွေးရာပါ တာအိုစည်းချက်တွေလည်း ပါဝင်နေတယ်...”</p> <p>“ဝိုင်တာအိုကို လေ့လာဖို့နဲ့ ဝိုင်ချက်နည်းတွေကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက် ဒါက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သင့်တယ်...”</p> <p>ကျိုးယွင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကျိုး...”</p> <p>လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ လင်းရီ၏ “ဆရာကျိုး” ဟူသော ခေါ်ဆိုမှုမှာ ကျိုးယွင်၏ နှလုံးသားကို အမှန်တကယ် ထိတွေ့သွားစေခဲ့၏။ ဟန်ချွမ်တောင်ကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ကျိုးယွင်သည် လင်းရီအား ဝိုင်တောင်ကို အတည်ပြုနိုင်ရန် အစအဆုံး စနစ်တကျ ကူညီပေးခဲ့သည်။ မည်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်ကိုမျှ ကျန်ရစ်မထားခဲ့ချေ။ တောင်၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်မှသည် တောင်အတွင်းရှိ ဝင်္ကပါများ၊ ခန်းမသခင် လေးဦးအား ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် အပင်များအထိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ စီစဉ်ပေးခဲ့၏။</p> <p>“လင်းရီ... မင်း အခြေတည်အဆင့် နည်းလမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီလား...”</p> <p>ဝိုင်တောင်၏ ကိစ္စရပ်များ ပြေလည်သွားသောအခါ ကျိုးယွင်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save