Book List

<h2 style="text-align: center;">တာအိုဟူသည်</h2> <h2 style="text-align: center;">(စာစဉ်-၇၄) </h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားအင်မော်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၀၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">မဟာယုစစ်နတ်ဘုရား၊ သေမျိုးလောကမှ အမျိုးသမီး ဓားအင်မော်တယ် (၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မြင်းပေါ်သို့ တက်ကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ သူ(မ)သည် သူ(မ)၏ အရှေ့ရှိ ပန်းချီကားများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ(မ)၏ အကြည့်တို့သည် ဘေးရှိ အခန်းငယ်ဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါ ထိုအခန်း၏ နံရံများပေါ်တွင် လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံတူ ပန်းချီကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>သို့သော် ပန်းချီကားတစ်ချပ်စီတွင် ကိုယ်ဟန်အနေအထားများမှာ မတူညီကြပေ။</p> <p>အချို့ပုံများတွင် သူသည် အမိုးစွန်းတွင် ထိုင်ကာ ကျားထိုးနေပြီး အချို့ပုံများတွင် မီးပုံဘေး၌ အသားကင်နေကာ၊ အချို့ပုံများတွင်မူ ပါးစပ်၌ ဆီများ ပေကျံလျက် ရယ်မောနေသည့် ပုံစံများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ထိုပုံရိပ်များသည် သူ(မ)၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ပုံရိပ်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ရှင် ပြန်လာမှာပါ... ဟုတ်တယ်မလား...”</p> <p>သူ(မ)သည် အခန်းထဲရှိ ပန်းချီကားများကို ကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>မဟာယုပြည်နယ်၏ အပြင်ဘက်တွင်။</p> <p>လီဖျင်အန်းသည် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် သူ၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ခံ စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ ချင်းကျိုးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သုန်မှုန်နေပြီး တစ်လမ်းလုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ အံ့အားသင့်နေကြပြီး တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။ “စစ်သူကြီးချုပ်... အခုတစ်ခေါက်မှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရခဲ့တာတောင်မှ ဧကရာဇ်ယုက အရှင့်ကို ‘ကောင်းကင်ဘုံစစ်သူကြီး’ ဘွဲ့ မချီးမြှင့်သေးဘူးလား”</p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ စစ်ချီမှုသာ မရှိရင် နတ်ဆိုးတွေကို ဘယ်သူမှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မဟာယုပြည်နယ်တစ်ခုလုံးလည်း အန္တရာယ်ကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ ကျုပ်တို့က နတ်ဆိုးတွေ အကြီးအကျယ် မဖျက်ဆီးခင်မှာပဲ ကြိုတင်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုလို့ မသတ်မှတ်နိုင်ဘူးလား”</p> <p>“စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ခွန်အားအရ ‘ကောင်းကင်ဘုံစစ်သူကြီး’ ဘွဲ့ကို အပ်နှင်းဖို့ လုံလောက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံစစ်သူကြီး ဘွဲ့အပ်နှင်းခံရစဉ်တုန်းက သူလည်း အရှင့်လိုပဲ ‘တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်’ မှာပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်”</p> <p>“ဒါက ဧကရာဇ်ယုက ကျွန်တော်တို့ လီမိသားစုကို ဖိနှိပ်ချင်လို့များလား၊ ကျွန်တော့်တို့မိသားစုမှာ ကောင်းကင်ဘုံစစ်သူကြီး နှစ်ယောက် မရှိစေချင်တာလား”</p> <p>“တိတ်စမ်း”</p> <p>မြင်းစီးရင်း ခေါင်းငိုက်ကျနေသော လီဖျင်အန်းသည် နောက်သို့လှည့်ကာ စကားပြောနေသော စစ်သည်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ချင်းကျိုးကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် ကြိမ်ဒဏ် တစ်ရာ သွားခံယူချေ”</p> <p>ထိုစစ်သည်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ထပ်မံ ငြင်းခုံခြင်းမပြုတော့ဘဲ နာခံစွာသာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>ချင်းကျိုးမြို့သို့ နီးကပ်လာသောအခါ လီဖျင်အန်းသည် ချင်းကျိုးမြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် မတ်တတ်ရပ်လျက်ရှိသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် ရုပ်တုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုရုပ်တုမှာ ပျော်ရွှင်နေသည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံတူဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာမူ တုနှိုင်းမရသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ မားမားမတ်မတ်ရှိနေသည်။</p> <p>သူသည် ထိုရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်တို့သည် ပို၍ သုန်မှုန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုရုပ်တုကို မဟာယုပြည်နယ်အတွင်းရှိ လူတိုင်း သိကြသည်။ ၎င်းမှာ မဟာယု၏ တစ်ဦးတည်းသော ကောင်းကင်ဘုံစစ်သူကြီး ‘ဟောင်ထျန်း’ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လီဖျင်အန်း၏ ငယ်ဘဝတွင် သူ၏ မိဘများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်ကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့တွင် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>မိခင်သည် သားအကြောင်းကို အသိဆုံးဟု ဆိုကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သားသမီးများသည်လည်း မိဘများ၏ စိတ်အခြေအနေကို မိဘများထက်ပင် ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်တတ်ကြသည်။</p> <p>သူ အလွန်ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ၏ မိဘများ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသော အရာတစ်ခု အမြဲရှိနေသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p>သူတို့သည် သူ့ကို ကြည့်သည့်အချိန်တွင်ပင် သူတို့၏ အကြည့်တို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေတတ်သည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင်မူ သူသည် ဉာဏ်မကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ထူးချွန်မှုမရှိခြင်းကြောင့် မိဘများက စိုးရိမ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် အသက် (၆) နှစ်အရွယ်တွင် ၉လွှာရုပ်ခန္ဓာကို တည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက် ဆန်းကြယ်သော သွေးအမြောက်အမြားကို စုပ်ယူကာ ရူးသွပ်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းမှာ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းခဲ့ပြီး ရွယ်တူများကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်ကာ ‘မဟာစစ်သူကြီးအိမ်တော်’ ရှိ အခြားသော တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဝင်များကိုပါ အဝေးမှာ ချန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ့အတွက် ချီးမွမ်းသံများအပြင် အခြားသော အမည်တစ်ခုကိုလည်း သူ မကြာခဏ ကြားနေရသည်။</p> <p>သူ၏ ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်များကို သူ၏ မိဘများ ကြားရသောအခါ သူ စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ ပြုံးမလာခဲ့ကြဘဲ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုများသာ အရိပ်ထင်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုခံစားချက်သည် သူ့ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းသည့်အခါတွင်လည်း သူ၏ မိဘများက ထိုအကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲကာ သူ မှားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုရင်း သူ့ကို အတင်းအကျပ် ဟန်ဆောင်ပြုံးပြခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူသည် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ ဟန်ဆောင်အပြုံးနှင့် စစ်မှန်သော အပြုံး၏ ကွာခြားချက်ကို မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p>သူ ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အသံပေါင်းများစွာကို ပိုမိုကြားလာရပြီး သူ့တွင် ထူးခြားထက်မြက်သော အစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိခဲ့ကြောင်း နားလည်လာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအစ်ကိုသည် မဟာစစ်သူကြီးအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ‘လီ’ ဟူသော မျိုးရိုးအမည်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအစ်ကိုသည် အလွန်တောက်ပပြီး မဟာယုပြည်နယ်၏ တစ်ဦးတည်းသော ကောင်းကင်ဘုံစစ်သူကြီး ဖြစ်ကာ မဟာစစ်သူကြီးအိမ်တော် ငါးခုလုံးကိုပင် လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီး တစ်လောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားပြီး ဒေါသနှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အသက် (၁၀) နှစ်အရွယ်ခန့်တွင် သူသည် အိမ်မှ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် ပို၍ သန်မာလာရန်၊ ပို၍ မြင့်မားသော နယ်ပယ်များသို့ ကျင့်ကြံရန်နှင့် ထိုမယုံနိုင်စရာ ကျင့်ကြံခြင်း မှတ်တမ်းကို ချိုးဖျက်ကာ ထိုသူ၏ နောက်သို့ လိုက်မီရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် မဟာစစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ အရင်းအမြစ်များကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လက်ရှိ ‘အမျိုးသမီး ဓားအင်မော်တယ်’ ထံ၌ တပည့်ခံကာ သူ၏ ဓားတာအိုအခြေခံကို ပိုမို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကြောင့် သာမန်မြို့စားအဆင့်မှသည် မှူးမတ်အဆင့် ထို့နောက် ‘နတ်ဘုရားနယ်စား’ ဘွဲ့အထိ နှစ်ပေါင်း (၆၀) အတွင်းမှာပင် ကျန်းမိသားစု ဘိုးဘေး၏ အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် လီမိသားစု၏ ‘စစ်မှန်သော နဂါး’ အဖြစ် ဆက်ခံခဲ့ပြီး ဤမျိုးဆက် လီမိသားစု၏ အဓိကမဏ္ဍိုင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>လီမိသားစုတွင် သူ့ကို ဂုဏ်မယူသူဟူ၍ မရှိပေ။</p> <p>သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ အမြဲတမ်း ဆူးတစ်ခု စူးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p>သေမျိုးလောကတွင် သူသည် တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အတားအဆီးတစ်ခုကို ခံစားလာရပြီး ရှေ့ဆက်ရန် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ သူသည် အင်မော်တယ်တံခါးအတွင်းရှိ လောကသို့ သွားရောက်ကာ သူသည် ပို၍ ထူးချွန်ကြောင်း ကမ္ဘာကြီးကို သက်သေပြလိုသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ဤနေရာ၌သာ ကန့်သတ်ခြင်း ခံထားရသည်။</p> <p>“ကျန်းမိသားစု ဘိုးဘေးရဲ့ မှတ်တမ်းအရ တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ အထက်မှာ ‘သူတော်စင်နယ်ပယ်’ ရှိတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးမှာ အသန်မာဆုံးက သူတော်စင်တွေပဲ။ သူတောင်မှ ‘သူတော်စင်တစ်ပိုင်း’ အဆင့်လောက်ပဲ ရှိသေးတာ...”</p> <p>လီဖျင်အန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူသည် ယခုတစ်ခေါက် ချင်းကျိုးသို့ ပြန်ရောက်ပါက ဒဏ်ရာများကို ကုသပြီးနောက် ထိုအင်မော်တယ်တံခါးဆီသို့ သွားရောက် စူးစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ပါက အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းသည် သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>မြင်းခွာသံများသည် မြို့တံခါးကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မြို့သူမြို့သားများသည် အနီရောင် နဂါးစစ်မြင်းများနှင့် ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ စစ်သူကြီးချုပ် လီဖျင်အန်း၏ အောင်ပွဲရ ပြန်လာခြင်းကို အားပါးတရ ကြွေးကြော် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p>


Save