Book List

<h2 style="text-align:center">အလောင်းတွေကိုလိုက်ထိရင်း သူတော်စင်ဖြစ်လာတယ်</h2> <h2 style="text-align:center">(စာစဉ်-၃၀)</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <h2 style="text-align:center">အခန်း။ ၂၉၁</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်မ ဘယ်လိုကူညီပေးရမလဲ”</p> <p>ယို့ချင်းယီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော့်ကို ငွေနည်းနည်းလောက် ချေးပေးလို့ရမလား။ ဒီနေ့အတွင်း ပြန်ဆပ်မှာပါ”</p> <p>“ရှင် ဘယ်လောက်လိုချင်လို့လဲ ငွေတပြား တစ်ထောင်ဆိုရင် လောက်ပါ့မလား”</p> <p>လုံယီက ချေးသည်ဟူသော စကားလုံးကို သုံးနှုန်းခဲ့သော်လည်း ယို့ချင်းယီကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p>သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် လုံယီကို ထိုငွေများ အလကားပေးရန်ပင် သူမ ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>“လောက်ပါတယ် ကျေးဇူးပဲ”</p> <p>လုံယီက ပြုံး၍ ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါကို လက်ဆောင်အဖြစ်ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ပြန်ဆပ်ဖို့ မလိုပါဘူး”</p> <p>ယို့ချင်းယီက အေးဆေးစွာ ပြောသော်လည်း လုံယီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့ဒီလိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် ချေးတယ်လို့ ပြောရင် ချေးတာပါပဲ”</p> <p>ယို့ချင်းယီထံမှ ချေးယူလာသော ငွေတစ်ထောင်ဖြင့် လုံယီသည် တပည့်တောင်ထိပ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခုမှာ စက်ဝိုင်းအတွင်း၌ ငါးပေခန့်အကွာတွင် အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ခုမှာ ရိုးရှင်းသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အခြားတစ်ခုမှာမူ တန်ဖိုးကြီးသော အဖြူရောင် ပိုးထည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။</p> <p>ထိုနေရာကို တာဝန်ယူထားသော တပည့်ကြီးက ရှင်းပြနေသည်။</p> <p>“အနက်ရောင်ဝတ်ထားတာက ချန်အာရှင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်းဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၁ နှစ်က မြေအောက်ကနေ တူးဖော်ထားတာပါ။ အဖြူရောင်ဝတ်ထားတာကတော့ ဖုန်းတာပေါင်ရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်းဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ၉ နှစ်က တူးဖော်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။</p> <p>နှစ်ယောက်လုံးက တာအိုသစ္စာဆိုထားကြတာမို့ ဘယ်သူကမှ လိမ်ညာလှည့်ဖျားခွင့် မရှိပါဘူး။ ပုံမှန်စည်းကမ်းအတိုင်းပါပဲ... ချန်အာရှင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်း နိုင်မယ်လို့ လောင်းချင်ရင် ဘယ်ဘက်က လင်ဗန်းထဲကို ငွေထည့်ပါ။ ဖုန်းတာပေါင်ရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်း နိုင်မယ်လို့ လောင်းချင်ရင်တော့ ညာဘက်က လင်ဗန်းထဲကို ငွေထည့်ပါ။</p> <p>ရလဒ်ထွက်လာတဲ့အခါမှာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်က ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖြတ်တောက်မှာဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရှိတဲ့ငွေတွေကိုတော့ အစောပိုင်းက လောင်းကြေးအချိုးအစားအတိုင်း ခွဲဝေပေးသွားမှာပါ။ အများကြီးလောင်းတဲ့သူက အများကြီးရမှာဖြစ်ပြီး နည်းနည်းလောင်းတဲ့သူကတော့ နည်းနည်းပဲ ရပါလိမ့်မယ်”</p> <p>တပည့်ကြီး၏ မိတ်ဆက်မှုအပြီးတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ခဏမျှ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ အားလုံးက ထိုဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခုကို တစ်ခုခု ထူးခြားမှုရှိမလားဟူသော အကြည့်များဖြင့် အရှေ့အနောက်၊ တောင်မြောက် စူးစမ်းလေ့လာနေကြတော့သည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ ဆွေးနွေးငြင်းခုံသံများမှာ လုံယီ၏ နားထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေဆဲပင်။</p> <p>"ချန်အာရှင်းက ဂိုဏ်းထဲမှာ ၁၁ နှစ်တောင် ရှိနေပြီကွ။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့အချိန်က ပိုကြာသလို အသားကျမှုကလည်း ပိုကောင်းမှာပဲ။ ဒါကြောင့် သူက ပိုသန်မာဖို့များတယ်"</p> <p>"အဲ့ဒါတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဖုန်းတာပေါင်က ပါရမီပိုပါသလို သူ့မိသားစုနောက်ခံကလည်း အတော်အတင့် ချမ်းသာတာ။ ငါ့အထင်တော့ သူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများတယ်"</p> <p>"ငါ့အမြင်ကတော့ ဒီအလောင်းနှစ်ခုရဲ့ ရုပ်သွင်နဲ့ အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ရမယ် ထင်တယ်။ ဖုန်းတာပေါင်ရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်း အရောင်က အနည်းငယ် ညိုနေပြီ။  ဒါက သံအလောင်းအဆင့်ရောက်ဖို့ မဝေးတော့ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ..."</p> <p>မကြာမီမှာပင် လူအများစုမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ကြပြီး သစ်သားလင်ဗန်းများပေါ်သို့ ငွေများ သွားရောက်တင်ကြတော့သည်။ လုံယီ လေ့လာမိသလောက် ချန်အာရှင်း နိုင်မည်ဟု လောင်းသူ နည်းပါးပြီး ဖုန်းတာပေါင်ဘက်တွင်မူ လူအများအပြား ရှိနေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် အေးအေးလူလူပင် ရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်သည်။ ယို့ချင်းယီထံမှ ချေးယူထားသော ငွေတစ်ထောင်လုံးကို ချန်အာရှင်း အနိုင်ရမည့်ဘက်ရှိ လင်ဗန်းထဲသို့ ပုံအောထည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ဝိုး... အဲ့ဒါ ရှစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ထောင်လောက် ရှိမှာပဲ"</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီညီငယ်က အတော်လေး ချမ်းသာတာပဲ။ အခုအထိတော့ သူ့လောင်းကြေးက အများဆုံးပဲ။ သူသာ နိုင်သွားရင်တော့ အမြတ်အစွန်း အများဆုံးရမယ့်သူ ဖြစ်လာမှာပဲ"</p> <p>လုံယီ လောင်းကြေးထပ်ပြီးနောက် အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ကွင်းလယ်ရှိ ဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ၎င်းတို့မှာလည်း စတင်တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်တွင် ပိုင်ရှင်များဖြစ်သော ချန်အာရှင်းနှင့် ဖုန်းတာပေါင်တို့မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အလောင်းများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရန် အပြင်းအထန် အာရုံစိုက်နေကြသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်အလောင်းများမှာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း အတော်အတင့် ရှိကြသော်လည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် အချိန်မျိုးတွင် ပိုင်ရှင်၏ လမ်းညွှန်မှုက အနိုင်အရှုံးကို စကားပြောသွားတတ်သည်။</p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း</p> <p>ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်</p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း</p> <p>ဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခုမှာ မည်သည့်လက်နက်မျှ မပါဘဲ လက်ဗလာဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူတို့၏ နယ်ပယ်မှာ သံအလောင်းအဆင့်နှင့် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် မာကျောလှပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိခိုက်မိတိုင်း သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သည့် စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>လုံယီသည် ဘေးဘက်တွင် ရပ်လျက် ဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခု၏ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုများကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p>မြက်အလောင်း၊ ဝိညာဉ်အလောင်း၊ သံအလောင်း၊ ကြေးနီအလောင်း၊ ငွေအလောင်းတို့မှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းရှိ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းများ၏ နယ်ပယ်အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဝိညာဉ်အလောင်းအဆင့်တွင် ရှိနေကြပြီး သံအလောင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နီးစပ်နေပြီဖြစ်ရာ အရှိန်နှုန်းမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အရိပ်အယောင်မျှသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အရှိန်မှာ သာမန် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးထက်ပင် သာလွန်နေသည်။</p> <p>သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးကွက်များမှာမူ ရိုးရှင်းလှသည်။ အများအားဖြင့် တိုက်ရိုက်လက်သီး၊ ဝိုက်လက်သီး၊ ခုန်ပျံခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ကန်ချက်များသာ ဖြစ်ပြီး ကွဲပြားမှု သိပ်မရှိဘဲ အရှိန်နှင့် ခွန်အားအပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ အားကိုးထားကြသည်။</p> <p>သို့သော် ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် လုံယီ သတိထားမိသည်မှာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုချင်းစီအပြီးတွင် ဝိညာဉ်အလောင်းများ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ် ဟန်ချက်ပျက်သွားတတ်ခြင်းပင်။ ဤဟန်ချက်ပျက်မှုမှာ ကိုယ်ခံပညာအကျော်အမော်အဆင့်အောက်ရှိသူများအတွက် ရိပ်မိရန် ခဲယဉ်းသော်လည်း ထိုအဆင့်နှင့် အထက်ရှိသူများမှာမူ သေသေချာချာ အာရုံစိုက်ကြည့်ပါက သတိပြုမိနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ လည်ပတ်နေပြီးနောက် အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့သွားသော စက်ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခုသည် သာမန် ကိုယ်ခံပညာအကျော်အမော်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အသာစီးရရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်အလောင်းများမှာ လူသားမဟုတ်သဖြင့် သာမန်လူများကဲ့သို့ အားနည်းချက်များ မရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခံပညာအကျော်အမော်တစ်ဦးအနေဖြင့်လည်း ၎င်းတို့ကို လုံးဝအမြစ်ပြတ်သတ်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p>သံအလောင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူတို့သည် ဓားမတိုး၊ လှံမတိုး၊ ကျည်ဆံမဖောက်နိုင်တော့ဘဲ အလွန်ကြီးမားသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်လာမည်ဖြစ်ရာ ကိုယ်ခံပညာအကျော်အမော်တစ်ဦးအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ သံအလောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ်ခံပညာအကျော်အမော်၏ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်းမရှာဖွေနိုင်လျှင်ပင် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ရရှိလိုက်ရုံဖြင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်အတွက်တော့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>“လူသားကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက သံအလောင်းလိုမျိုး ဆန်းကြယ်တဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်းကို ထိခိုက်လွယ်လွန်းတာပဲ” ဟု လုံယီက တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ကွင်းအတွင်း၌ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းနှစ်ခု၏ တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ပြင်းထန်နေဆဲပင်။</p> <p>ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း</p> <p>ဖုန်းတာပေါင်၏ ဝိညာဉ်အလောင်းမှာ သံအလောင်းအဆင့်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်နေပြီး ထိန်းချုပ်မှုအဆင့်လည်း ပိုမြင့်ပုံရသဖြင့် ချန်အာရှင်း၏ ဝိညာဉ်အလောင်းကို တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားအောင် တိုက်ခိုက်နေပြီး စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိရန် လက်မအနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။</p> <p>အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် ထိုအချိန်၌ပင် လုံယီ၏ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်နှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း ပါရမီတို့က ဟန်ချက်ညီစွာ အလုပ်လုပ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းတာပေါင်၏ ဝိညာဉ်အလောင်းမှာ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းလွဲမှားသော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ထိုးလိုက်မိပြီး ကြီးမားသော ဟာကွက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ချန်အာရှင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အလောင်းကို တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် အသည်းအသန် လမ်းညွှန်လိုက်တော့သည်။</p> <p>၎င်းသည် ပြိုင်ဘက် ဝိညာဉ်အလောင်း၏ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်တည့်တည့်ကို အားပါပြင်းထန်သော ကန်ချက်တစ်ချက် ကျွေးလိုက်သည်။</p> <p>ဘုန်း</p> <p>ဖုန်းတာပေါင်၏ ဝိညာဉ်အလောင်းမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဟန်ချက်ညီညီ ပြန်ကျလာသော်လည်း ၎င်းသည် စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“တောက်... မင်းက ငါ့ကို ပြကွက်ပြနေတာလား”</p> <p>“ဒါ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုပဲ ဒါ လိမ်လည်မှုပဲ... သောက်ကျိုးနည်း ငါ့ငွေတွေ ပြန်ပေးစမ်း”</p> <p>“ဟားဟားဟား... ငါတော့ အကြီးအကျယ် နိုင်ပြီဟေ့ တုန်ရင်နေတဲ့ လက်တစ်ဖက်က ဒီလို အကျိုးကျေးဇူး ပေးလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ထားဘူး”</p> <p>ချန်အာရှင်း၏ ဝိညာဉ်အလောင်းက မထင်မှတ်ဘဲ နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် အနိုင်ရရှိသွားခြင်းကြောင့် ကွင်းတစ်ခုလုံး ဆဲဆိုသံများဖြင့် ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။ လူအများစုမှာ ဖုန်းတာပေါင် နိုင်မည်ဟု လောင်းထားကြခြင်းဖြစ်ရာ ရလဒ်ထွက်လာသောအခါ ထိုလူများမှာ ဝတ်စရာအင်္ကျီပင် မရှိတော့လောက်အောင် ရှုံးနိမ့်သွားကြရသည်။</p> <p>“ငါတို့ကို သက်သက်မဲ့ အကွက်ဆင်ပြီး လိမ်တာပဲ။ ဖုန်းတာပေါင်... မင်းကို ကျိန်စာတိုက်မယ်။ ခွေးသား မင်း သားသမီးမထွန်းကားပါစေနဲ့”</p> <p>ရှုံးနိမ့်သွားသော လောင်းကစားသမားများမှာ ဖုန်းတာပေါင်ကို စတင်ဆဲဆိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဖုန်းတာပေါင်မှာလည်း ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် စိတ်ပျက်နေသည့်အပြင် ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>“ချန်အာရှင်း နိုင်ပါတယ်။ သူ့ဘက်က လောင်းထားတဲ့သူတွေ အနိုင်ရငွေ လာထုတ်ကြပါ။ အများကြီးလောင်းတဲ့သူက အများကြီးရမယ်။ နည်းနည်းလောင်းတဲ့သူကတော့ နည်းနည်းပဲ ရမှာပါ”</p> <p>နက်ပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ် တပည့်ကြီးက ပြုံးလျက် ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>ဒိုင်လုပ်သူအနေဖြင့် မည်သူရှုံးရှုံး၊ မည်သူနိုင်နိုင် သူကတော့ ကော်မရှင်ခကိုသာ ယူခြင်းဖြစ်ရာ အမြဲတမ်း အမြတ်ဘက်တွင်သာ ရှိနေသည်။ သူ၏နောက်ကွယ်မှ လူငယ်မှာ ငွေတုံးများနှင့် ရွှေပြားများ ပြည့်နှက်နေသော အနက်ရောင် သစ်သားလင်ဗန်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ အနိုင်ရငွေများ ဝေငှရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။</p> <p>လုံယီနှင့် အခြားအနိုင်ရသူများမှာ တန်းစီလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီ သူတို့၏ အရင်းနှင့် အမြတ်ငွေများကို လာရောက်ထုတ်ယူကြသည်။ တပည့်ကြီးမှာ အရင်းငွေစာရင်းများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော အပြာရောင်စာအုပ်ငယ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အမည်များကို စတင်ခေါ်ဆိုတော့သည်။</p> <p>“လုံယီ... အရင်း ငွေတစ်ထောင် အမြတ် ကိုးရာ”</p> <p>တပည့်ကြီးမှာ တွက်ချက်မှုစွမ်းရည် အလွန်မြင့်မားပုံပင်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လုံယီ၏ အနိုင်ရငွေကို သူ တွက်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဝမ်ဟန်... အရင်း ငါးရာ၊ အမြတ် လေးရာ့ငါးဆယ်”</p> <p>လုံယီသည် ငွေများကို သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ပွဲအတွက် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်လည်း သူသည် နောက်ထပ် နှစ်ပွဲကို အလွယ်တကူ ထပ်မံအနိုင်ရခဲ့ပြီး တစ်ပွဲလျှင် အမြတ်ငွေ လေး၊ ငါးရာခန့်စီ ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပြန်လည်နုတ်ထွက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ပုံမှန်နဲ့ အဆက်မပြတ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ပုံမှန်နဲ့ အဆက်မပြတ်ပဲ...</p> <p>လုံယီက သူကိုယ်သူ အမြဲသတိပေးနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save