ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်
ဖောက်... ဖောက်
ဝူး... ဝူး
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် စိုက်ခင်းထဲတွင် ငုံ့လျက် ပေါင်းမြက်များရှင်းလင်းခြင်းနှင့် မြေဆွခြင်းများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တိကျစွာ လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူ၏ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ်မရှိသကဲ့သို့ နားနေခြင်းမျိုးလည်း အလျဉ်းမရှိပေ။
သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပြီး ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်နှင့် မျက်ခုံးများ မရှိကြပေ။ ပြောင်သလင်းခါနေသော ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်းကြားရှိ အရေပြားပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော အနက်ရောင်လိုင်းများစွာမှာ အဝတ်အစားများအောက်ရှိ မမြင်ရသော နေရာများအထိပင် ပျံ့နှံ့နေသည်။
စိုက်ခင်းအတွင်း အလုပ်များကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် သူသည် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေလိုက်သည်။
လုံယီသည် သူ၏ရှေ့မှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် မြေဆွထားပြီး ပေါင်းမြက်များ ကင်းစင်နေသော စိုက်ခင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အတန်းလိုက် စိုက်ပျိုးထားသော နှစ်ပေခန့် မြင့်သည့် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော ဝိညာဉ်ဆန်ပင်ကလေးများမှာ သန်စွမ်းစွာ ပေါက်ရောက်နေကြသဖြင့် သူသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။
“အလုပ်မှာလည်း ကြိုးစားတယ်။ ပင်ပန်းတယ်ဆိုပြီး ညည်းညူတာမျိုးလည်း မရှိဘူး။ ဒီ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းသာ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက ကမ္ဘာမှာရှိရင်တော့ ထိပ်တန်း အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပဲ။ တကယ်လို့သာ လူတိုင်း ဒါကို သုံးနိုင်ရင်တော့ လက်လုပ်လက်စား အလုပ်သမားတွေအားလုံး အလုပ်ပြုတ်ကုန်ကြမှာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ ဒီဘဝမှာလည်း အဲ့ဒါထက် မနိမ့်ပါဘူး။ လယ်ယာလုပ်ငန်းမှာလည်း ကူညီပေးတယ်။ ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံရာမှာလည်း အထောက်အကူပြုတယ်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ရင်လည်း သူ့သခင်ရဲ့ ရှေ့ကနေ မားမားမတ်မတ် ရပ်ပေးတယ်...”
အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူမှာ တကယ့်ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လုံယီ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက် သူသည် စိုက်ခင်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး စိတ်ကိုစုစည်းကာ ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်များဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ လက်ကွက်ဗျူဟာများကို ဖော်ဆောင်ကာ ဂါထာမန္တန်များကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆို လိုက်သည်။
သူ၏ ယင်သွေးကြောထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ စုပ်ထုတ်စက်ဖြင့် စုပ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ချောင်းထိပ်များဆီသို့ စီးဆင်းသွားကာ အသုံးပြုတော့မည့် မှော်အတတ်နှင့်အတူ ချောမွေ့စွာ ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။
“မိုးခေါ်အတတ်”
ရှေးဦးစွာ လန်းဆန်းသော လေပြေတစ်ချက်က ဝေ့ဝဲကာ တိုက်ခတ်သွားသည်။
ထို့နောက် စိုက်ခင်း၏အထက်တွင် ဖြူဖျော့သော တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုတိမ်တိုက်သည် နူးညံ့သော မိုးဖွဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရွာသွန်းဖြိုးလာတော့သည်။ လေတိုက်နှုန်းကြောင့် လွင့်စင်လာသော မိုးရေစက်အချို့မှာ လုံယီ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာရာ အေးမြသွားပြီး ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုမိုးရေစက်များ၌ ချိုမြိန်သော အရသာအငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေခြင်းပင်။
ဒီမိုးခေါ်အတတ်ကရတဲ့ မိုးရေထဲမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ပါနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက မိုးရေနဲ့အတူ ရောနှောသွားတာလား...
လုံယီက ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဆန်နှံများမှာ အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနေပြီး ဆန်စေ့တစ်စေ့ချင်းစီမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ သွားကလေးများနှင့်ပင် တူညီနေသည်။ ၎င်းမှာ စိုက်ပျိုးပြီး တစ်လကျော်ကာလအတွင်း ရရှိလာသော ရလဒ်ပင်။
မဆိုးဘူး... တကယ်ကို မဆိုးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီတစ်ခေါက် သုံးလပတ် အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုမှာ ငါ နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။
နောက်ထပ် ဆယ်ရက်အကြာတွင် လုံယီသည် ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ သုံးလပြည့်မြောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း ဝင်ရောက်လာသော ပြင်ပစည်းတပည့်များအားလုံးသည် စုပေါင်း၍ အလုံးစုံ အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုကို ခံယူကြရမည် ဖြစ်သည်။ အဆင့်နိမ့်ကျသူများအတွက် အပြစ်ပေးခြင်းမျိုး မရှိသော်လည်း ထိပ်ဆုံး၌ ရှိသူများမှာမူ တန်ဖိုးရှိသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။
အတိတ်ဘဝက ပျင်းရိခဲ့သော လုံယီတစ်ယောက် ယခုဘဝတွင်မူ အထောက်အကူပြုစွမ်းအားရှိနေခြင်းကြောင့် ထူးချွန်သော တပည့်တစ်ဦးဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်နေမိသည်။ လယ်ယာအလုပ်များနှင့် ပိုးမွှားနှိမ်နင်းရေးများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် လုံယီသည် လုံအာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝူကျိုနယ်မြေမှ တပည့်တောင်ထိပ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
လမ်းခုလတ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ...
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပြင်းထန်သော လေများ ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခတ်လာပြီး အပူချိန်မှာလည်း သိသိသာသာ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ လုံယီသည် လှုပ်ခတ်မှု ဖြစ်ပေါ်ရာဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ အဝေးတစ်နေရာရှိ မိုးထိအောင် မြင့်မားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းနေသော အရောင်မှိန်မှိန် ရေဝဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နေရသည်။ ထိုရေဝဲကြီးသည် သက်တံရောင်ကဲ့သို့ လင်းလက်ကာ တောက်ပနေပြီး တောင်ပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ တစ်ရှိန်ထိုး စီးဝင်နေတော့သည်။
“ဟားဟားဟားဟားဟား”
ရှူထုတ်သံ အကြိမ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဟိန်းဟောက်သော ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
“ချီပင်လယ် လှိုင်းထန်ကာ ဝိညာဉ်မိုးဖြိုးဖျန်း၊ တာအိုအားအခြေတည်၍ သက်တံရောင်ခြည် လင်းလက်ပေပြီ။ တစ်နေ့သောအခါ သာမန်ရုပ်ခန္ဓာကို စွန့်ခွာ၍၊ ဤအချိန်မှစကာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ထက်၌ တိမ်လွှာသဲပြင်ကို နင်းလျှောက်တော့အံ့”
ထိုကဗျာကို ရွတ်ဆိုနေသော အသံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အမျိုးသားအသံဖြစ်ပြီး ဖော်ပြမတတ်အောင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါး၍ ကြည်နူးဝမ်းမြောက်ဖွယ် အသံနေအထားမျိုး ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ဆူညံလှုပ်ခတ်မှုမှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိသွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်၌ လမ်းခုလတ်ရှိ လုံယီကဲ့သို့သော တပည့်များဖြစ်စေ၊ လိုဏ်ဂူများအတွင်း ကျင့်ကြံနေသူများဖြစ်စေ...
အားလုံးသည် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ခေတ္တရပ်နားကာ အဝေးရှိ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ဆီသို့ အားကျကာ မနာလိုမှု အပြည့်ဖြင့် ငေးမောကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။
“ဟိုတောင်က ဝမ်တောက်တောင်ထိပ်ပဲ။ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက် အခြေခံတည်ဆောက်
ခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ”
“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုရင် အသက်တမ်းက နှစ်ပေါင်း သုံးရာအထိ ရှည်ကြာသွားပြီ။ လူသားတွေကြားမှာတော့ သက်ရှိနတ်မင်းကြီး ဖြစ်သွားသလို ချီကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာလည်း အားလုံးက လေးစားရတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီး ဖြစ်သွားပြီပေါ့”
“အသံကို နားထောင်ရသလောက်တော့ လူငယ်စီနီယာတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာမယ့်သူလည်း ဖြစ်နိုင်သလို အရင်းအမြစ်တွေလည်း အများကြီး ရရှိတော့မှာ။ တကယ့်ကို တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားတာပဲ”
ရှုး... ရှုး... ရှုး
ကောင်းကင်ထက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာလည်း အလွန်ပင် စည်ကားနေတော့သည်။ ပျံသန်းနိုင်သော မှော်လက်နက် အမျိုးမျိုးမှာ ကောင်းကင်အလယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းများကို ဂယက်ထစေကာ အလင်းတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဝေဖြာနေသည်။
အကြီးအကဲအချို့မှာ အပြာရောင်ရှိသော မြက်ဖျာစုတ်များပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဝေ့ဝဲကာ ပျံသန်းနေကြသည်။ နှေးကွေးပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အလွန်လျင်မြန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမှာမူ အချင်း လေးငါးကိုက်ခန့်ရှိသော ကြီးမားလှသည့် ဆေးဖိုကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ထိုဆေးဖိုကြီးမှာ ရွှေနီရောင် တောက်ပနေပြီး နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ငှက်ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားသတ္တဝါများ၏ ပုံရိပ်များကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစွာ ထွင်းထုထားသည်။ ဆေးဖိုအောက်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ လောင်မြိုက်နေပုံရပြီး ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်ကို အဝေးမှပင် ခံစားသိရှိနိုင်သည်။
သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးမှာမူ သူ၏ခြေထောက်ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုကြီးသော ပေသီးတွက်ခုံပေါ်တွင် နင်းလျက် ပျံသန်းနေသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ပြုတ်ကျသွားမလားဟု စိုးရိမ်ရလောက်အောင်ပင် သူ၏နောက်ကွယ်၌ ထင်ရှားသော အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့တန်း နှစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ မည်သူမည်ဝါမှန်း ခွဲခြားမရနိုင်သော သက်တံရောင် လူသားပုံသဏ္ဌာန် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းအတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး အသစ်ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ကြီးကျယ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ အခါသမယဖြစ်ရာ ကာလရှည်ကြာစွာ အောင်းအောင်းနေထိုင်ခဲ့ကြသော အကြီးအကဲများကိုပင် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် ဂိုဏ်းတော်မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သစ် ပေါ်ထွန်းလာမှုကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် တပည့်အားလုံးကို တစ်ရက် အနားပေးကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ လက်တွေ့တွင်မူ ဤကြေညာချက်မှာ ထူးခြားမှု သိပ်မရှိလှပေ။ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သူများမှာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေကြပြီး တာဝန်ရှိသူများမှာလည်း သူတို့၏ အလုပ်များကို အပြီးသတ်ရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
တပည့်တောင်ထိပ်ရှိ တပည့်သစ်များမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ထိုဂုဏ်သတင်းကို ဝေမျှနေကြသည်။
“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဲ့ဒီအဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုတာနဲ့ သူ့ရဲ့ မိသားစုက ဒေသတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်ပြီပေါ့”
စိုက်ခင်းများ ပြန်လည်ရယူစဉ်က စောင့်ရှောက်သူကို လာဘ်ထိုးခဲ့သည့် မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် ဝတုတ်တုတ်ကောင်လေးက အားကျတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒေသတစ်ခုကို လွှမ်းမိုးနိုင်တာက ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ အနည်းဆုံး အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပဲ။ နောင်မှာ သူက သူ့မိသားစုဝင်တွေကို ဆက်ပြီး ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မှာဆိုတော့ မိသားစုရဲ့ နှစ်
ပေါင်းရာချီ သာယာဝပြောဖို့ဆိုတာ ပြဿနာမဟုတ်တော့ဘူး”
ဝမ်ဝမ်ပိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ထိုဝတုတ်တုတ်ကောင်လေးမှာ ဝမ်ဝမ်ပိုင်၏ စကားကို စိတ်မဆိုးဘဲ ဆက်ပြောသည်။
“ဟေး... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကတောင် ဒီလောက်ဆိုရင် ရွှေရောင်ဝိညာဉအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ”
“ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အမြုတေ အရှင်သခင်အဆင့်ကိုတော့ စိတ်တောင်မကူးနဲ့ဦး။ ငါကြားဖူးတာကတော့ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ နောက်ဆုံး ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အမြုတေ အရှင်သခင် ပေါ်ထွက်ခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာကပဲ။ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်
ဖြစ်တဲ့ အလောင်းသုံးကောင် တာအိုဆရာတစ်ယောက်ပဲ အဲ့ဒီအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတော့တာ” ဟု ရုံရွှယ်ကျန့်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အမြုတေ အရှင်သခင် တစ်ဦးစီသည် ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် အကြီးမားဆုံးသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
“ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အမြုတေ အဆင့်ကို ရောက်ရင် အသက်ရှစ်ရာအထိ နေရမှာ။ တိုင်းနိုင်ငံတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်သုဉ်းသွားတာကိုတောင် ဘာမှမဖြစ်သလို ကြည့်နေနိုင်မှာပဲ”
အမြဲတမ်း အေးစက်နေတတ်သော ယို့ချင်းယီပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် တောင့်တမှုများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ လုံယီမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားနေသည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် သူတို့သာ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာရင် ငါ့မှာ ပြန်တိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိသလို ထွက်ပြေးဖို့တောင် ခဲယဉ်းလိမ့်မယ်။
မြစ်ကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် အိုင်ကြီးတွေလိုမျိုး ထူးခြားတဲ့ မြေပြင်အနေအထားမျိုးနဲ့ မကြုံရင်တော့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့နဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ လိုလိမ့်
မယ်။ ငါ့မှာရှိတဲ့ မီးဒဏ်ခံနိုင်ခြင်းနဲ့ လေငြိမ်သက်စေခြင်းပါရမီတွေကြောင့် မီးဓာတ်နဲ့ လေဓာတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေကို ရင်ဆိုင်ရရင်တော့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ပိုများနိုင်မှာပေါ့...
လုံယီသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူကြီးများကို သူ၏ အနာဂတ် ရန်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို စိတ်ကူးဖြင့် လေ့ကျင့်နေတော့သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကောင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကြားတွင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေဆဲပင်။
ဆက်ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ရဦးမယ်။ ကိုယ်ခံပညာကျင့်စဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ မြှင့်တင်
လိုက်ရင် ထူးခြားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိလာမလားဆိုတာ ကြည့်ရမှာပဲ။
လုံယီက ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေတော့သည်။
***