Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း။ ၂၉၈</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်ကမူ ဝေကျန်း၏ မကျေမနပ်ဖြစ်နေမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“အားလုံး ပြီးပြီလား”</p> <p>“နေပါဦး... ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။ ဟော... တစ်ခု ကျန်သေးတယ်ဗျ” စာရွက်စာတမ်းကို ကိုင်ထားသော တပည့်က ဝေခွဲမရဖြစ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနေရာက... ဝူကျိုဇုန်မှာ ဖြစ်နေတယ်ဗျ"</p> <p>“ဝူကျိုဇုန်”</p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် မှောင်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>“ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ”</p> <p>“ဒီဝူကျိုဇုန်ဆိုတာ စီနီယာအကြီးအကဲဝမ် ပိုးမွှားတွေ မွေးမြူခဲ့တဲ့ နေရာပဲ။ အဲ့ဒီက ပိုးမွှားအချို့က အရမ်းအန္တရာယ်များလွန်းလို့ ဂိုဏ်းရဲ့ တကယ့်အမွေဆက်ခံသူတွေတောင် မပတ်သက်ချင်ကြတဲ့ နေရာမျိုး။ ဒါကို အခုမှဝင်တဲ့ တပည့်သစ်တစ်ယောက်ကို တာဝန်ပေးတယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို ရူးကြောင်ကြောင်နိုင်လွန်းတယ်”</p> <p>“ဒါဆို... ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်ကြဦးမလားခင်ဗျာ”</p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်၏ တင်းမာသော အမူအရာကြောင့် တပည့်ဖြစ်သူက ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“သွားရမှာပေါ့ ဘာလို့ မသွားရမှာလဲ”</p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်က ဝေကျန်းကို အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝေကျန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားတော့သည်။</p> <p>သွားပြီ... သွားပြီ။ ဒီလူကြီးခုံသာ ဒီကိစ္စကို အထက်ကို တိုင်လိုက်ရင် ဂိုဏ်းက ငါ့ကို တာဝန်ယူခိုင်းတော့မှာပဲ...</p> <p>ဝေကျန်းသည် စိတ်မသက်မသာဖြင့် စောင့်ရှောက်သူခန်နှင့် အဖွဲ့ကို ရှေ့မှ ဦးဆောင်ခေါ်သွားရတော့သည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီး တောင်တစ်လုံးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ဝူဇုန်၏ စိုက်ခင်းများဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြရာ သူတို့၏ ခြေထောက်များမှာ အတန်ငယ် ညောင်းညာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝူကျိုဇုန်မှာ ဝူဇုန်၏ အစွန်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လူတိုင်းမှာ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မှင်တက်သွားကြရတော့သည်။</p> <p>“ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>“သူက ဝိညာဉ်စပါးခင်းကြီးကို အောင်အောင်မြင်မြင် စိုက်နိုင်ခဲ့တာလား သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”</p> <p>“ဒီနေရာမှာ ပိုးမွှားအန္တရာယ်တွေ မရှိတော့တာများလား...”</p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်နှင့် ဝေကျန်းတို့အဖွဲ့၏ ရှေ့တွင် တစ်ဧကခန့် ကျယ်ဝန်းသော စိုက်ခင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ နှစ်ပေခန့် မြင့်မားသော ဝိညာဉ်စပါးပင်များသည် စိမ်းလန်းစိုပြည်လျက် လေအဝေ့တွင် ယိမ်းနွဲ့နေကြပြီး သင်းပျံ့သော စပါးရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။</p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်သည် စိုက်ခင်းအနီးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားရသည်။</p> <p>“ဒီစိုက်ခင်းထဲမှာ ပိုးမွှားအသေကောင်တွေ ဒီလောက်တောင် များနေတာလား... ဟူး... ဒီလူငယ်ကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့သူပဲ”</p> <p>မြေဆီလွှာမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကိုယ်ထည်နှစ်ပိုင်းပြတ်နေသော အဝါရောင်ကင်းခြေများ၊ အခွံများ ကြေမွနေသော ရွှေရောင်ပိုးတောင်အာများနှင့် လက်သီးဆုပ်ထက်ပင် ကြီးမားကာ ဆူးမွှေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပင့်ကူအသေကောင်များကို တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းတို့၏ ခြောက်သွေ့နေမှု အခြေအနေအရ ဤပိုးမွှားများသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်းကမှ သေဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှရာ စောင့်ရှောက်သူခန်ကို ပိုမိုအံ့အားသင့်စေတော့သည်။</p> <p>“ဒီစိုက်ခင်းကို ပြုစုတဲ့ တပည့်မှာ ထူးခြားတာမျိုး ရှိလို့လား”</p> <p>သူက မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“သူ့မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီပဲ ရှိတာပါ။ ကျင်းမြို့တော်က လာတာ။ ထူးခြားတာဆိုလို့... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကျင့်စဉ်က တော်တော်လေး မြင့်ပုံပဲ။ အရင်က သံမဏိအလောင်းတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိခဲ့ဘူးလို့ သိရပါတယ်”</p> <p>“သံမဏိအလောင်းကို ယှဉ်နိုင်တယ်ဟုတ်လား ဒါက သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်တောင် လုပ်နိုင်တဲ့အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီအရွယ်နဲ့ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင် သူက ကိုယ်ခံပညာလောကရဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ”</p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်က သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကိုယ်ခံပညာ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ထက် များစွာနိမ့်ကျသော်လည်း ၎င်းသည် လူအများစု လက်လှမ်းမီပြီး ကျင့်ကြံနိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စောင့်ရှောက်သူခန် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ခံပညာ မကျင့်ကြံသော်လည်း ၎င်း၏ အနုစိတ်ကွဲပြားမှုများကိုမူ ကောင်းစွာနားလည်ထားသည်။</p> <p>သူသည် စိုက်ခင်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စပါးပင်များကို ကြည့်ရှုရင်း ဆန်းစစ်ချက်ထုတ်ပြန်လိုက်</p> <p>သည်။</p> <p>“ဒီဝိညာဉ်စပါးပင်တွေက တခြားသူတွေရဲ့ အပင်တွေထက် အရပ်ပုနေပေမဲ့ စပါးစေ့တွေကတော့ ထူးထူးခြားခြား အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနေသလို အရောင်ကလည်း ပိုပြီး တောက်ပတယ်။ ဒါက သူ မိုးခေါ်အတတ်ကို အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ"</p> <p>“ဒါ့အပြင်... ဝူကျိုဇုန်ရဲ့ စံနှုန်းကို ကဇုန် ဒါမှမဟုတ် ခဇုန်တွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သွားယှဉ်လို့ရမလဲ။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ကအလယ်အလတ်အဆင့်လို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ တရားမဝင်သော စည်းကမ်းချက်များအရ ကအဆင့် သတ်မှတ်ခံရသူ အများစုမှာ ကအဆင့်နိမ့်အဆင့်သာ ရတတ်ကြပြီး ကအထက်အဆင့်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့် ကအလယ်အလတ်ဆိုသည်မှာ ပေးနိုင်သမျှ အမြင့်ဆုံး အကဲဖြတ်မှုပင်။ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စောင့်ရှောက်သူခန်သည် အဓိကစစ်ဆေးရေးမှူးဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အတည်ဖြစ်ရာ မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p>ဝေကျန်းသည် ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ စောင့်ရှောက်သူခန်သည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ရန်ငြိုးထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ စံနှုန်းသတ်မှတ်ချက် အလွန်မြင့်မားလွန်းခြင်းသာ။</p> <p>စောင့်ရှောက်သူခန်နှင့် အဖွဲ့သည် စိုက်ခင်းထွက်နှုန်းကို အကဲဖြတ်နေစဉ်မှာပင်...</p> <p>လုံယီ၊ ယို့ချင်းယီနှင့် အခြားသော တပည့်အားလုံးတို့သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အလောင်းများနှင့်အတူ တပည့်တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွင် စုဝေးနေကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အခြားသော စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦး အရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းပက်။</p> <p>မကြာမီတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှု၊ မှော်အတတ် ပြသမှုနှင့် ဝိညာဉ်အလောင်း ထိန်းချုပ်မှု တို့ကို တစ်ပေါင်းတည်း အကဲဖြတ် စစ်ဆေးတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက်များလည်း ပြည့်နှက်နေပြီး အချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အိမ်သာသို့ပင် ခဏခဏ သွားနေကြရသည်။ လုံယီအဖို့မူ ဤမြင်ကွင်းမှာ သူ၏ အတိတ်ဘဝက ကျောင်းစာမေးပွဲဖြေဆိုရသည့် အခြေအနေနှင့် ဆင်တူနေသဖြင့် ချစ်စရာကောင်းသည်ဟုပင် ထင်မှတ်နေမိသည်။</p> <p>“ဒီတစ်ခေါက် ဘယ်သူ ပထမရမယ်လို့ မင်းထင်လဲ”</p> <p>တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါကတော့ ရှင်းနေတာပဲလေ။ ယို့ချင်းယီနဲ့ ဝမ်ဝမ်ပိုင်တို့ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီရှင်တွေပဲဟာ။  ငါတို့လို သာမန်လူတွေနဲ့ အဆင့်ချင်း လုံးဝမတူဘူး"</p> <p>“ဒါလည်း မသေချာသေးပါဘူး။ ရုံရွှယ်ကျန့်က နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း မြင့်မားတယ်လို့ နာမည်ကြီးတာပဲ။ သူ့ရဲ့ပါရမီက သူတို့ထက် အနည်းငယ်ပဲ နိမ့်တာ။ ထိပ်တန်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီ ရှိတာလေ"</p> <p>“ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲဝင်ရင် ဆုတွေရမယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ဘာဆုတွေပေးမလဲ မသိဘူး။ ငါတို့က ပထမရဖို့ မလိုပါဘူး။ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲ ပါရင်ကို ကျေနပ်ပါပြီ ဟားဟား"</p> <p>ထိုသို့ ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားသောအခါ ယို့ချင်းယီမှာ မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြဘဲ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရုံရွှယ်ကျန့်မှာမူ ယခင်ကထက် ပိုမို တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ ဝမ်ဝမ်ပိုင် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားကာ ထိုချီးကျူးစကားများကို သဘောကျနေပုံပင်။</p> <p>သူ့ဘေးနားရှိ မြှောက်ပင့်လိုသူတစ်ဦးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီအကဲဖြတ်ပွဲမှာ အစ်ကိုကြီးဝမ်က ပထမနေရာကို ကျိန်းသေပေါက် ရမှာပါ။ ယို့ချင်းယီက အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ စိုးရိမ်စရာလို့တောင် မမြင်မိဘူး"</p> <p>“ဟုတ်တာပေါ့။ အစ်ကိုကြီးဝမ်မှာက ပါရမီကော ထင်ရှားတဲ့ မိသားစုနောက်ခံကော ရှိတာပဲ။ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပထမရဖို့ဆိုတာ အေးဆေးပါပဲ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>နောက်တစ်ဦးကလည်း ဝင်ရောက်မြှောက်ပင့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ဝမ်ဝမ်ပိုင်က မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်ဟန်ဖြင့် လက်ယမ်းပြလိုက်သော်လည်း သူ၏ ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသော နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားရန် ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p>“ဒီအကဲဖြတ်ပွဲမှာ ရလဒ်က အရမ်းကြီး ဆိုးမနေရင် ရပါပြီ။ ငါကတော့ ရမှတ်တွေကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဆိုတာ ရှည်လျားလွန်းတယ်။ ရေတိုအကျိုးအမြတ်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်နေဖို့ မလိုပါဘူး"</p> <p>ခဏအကြာတွင် ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ် ရောနှောနေသော အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ဘေးတွင် စောင့်ရှောက်သူခန်ဘက်ကဲ့သို့ပင် စာရွက်စာတမ်းကိုင်ဆောင်ထားသူ၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမှတ်တမ်းကိုင်ဆောင်ထားသူနှင့် ကြည်လင်သော ကျောက်တုံးကိုင်ဆောင်ထားသူ တပည့်လူငယ် သုံးဦး ပါဝင်လာသည်။</p> <p>အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့်  “ငါကတော့ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေးခန်းမက စောင့်ရှောက်သူ ဝမ်ဖုန်းပဲ။ ဒီနေ့ မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို စစ်ဆေးဖို့ လာခဲ့တာ။ ရမှတ်အကောင်းဆုံး ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်တွေကတော့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိကြလိမ့်မယ်"</p> <p>သူသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းပြားကြီး တစ်ပြား ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားမှာ လူတစ်ရပ်ခန့် မြင့်မားပြီး နို့နှစ်ရောင်သန်းကာ ချောမွေ့ပြောင်လက်နေသည်။ အလယ်ဗဟို အပေါ်ပိုင်းတွင်မူ လက်ဝါးပုံစံ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော အမှတ်အသားတစ်ခု ပါရှိသည်။</p> <p>“ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့ကြ။ အဲ့ဒီလက်ဝါးပုံစံပေါ်မှာ မင်းတို့လက်ကို တင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို အကုန်အစင် ထည့်သွင်းလိုက်ကြ။ ဘာမှ ချန်မထားနဲ့”</p> <p>စောင့်ရှောက်သူဝမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“စစ်ဆေးပြီးရင်တော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေဖို့ ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံးတစ်လုံးစီ ထုတ်ပေးမယ်"</p> <p>သူ့ဘေးရှိ တပည့်ဖြစ်သူက စာရွက်စာတမ်းမှ အမည်များကို စတင်ခေါ်ယူတော့သည်။</p> <p> “သိုက်ရှန့် ... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီ"</p> <p>သိုက်ရှန့်ဆိုသူ ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူကား စိုက်ခင်းများ ခွဲဝေစဉ်က စောင့်ရှောက်သူကို လာဘ်ထိုးခဲ့သည့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် လူငယ်ပင်။ ထိုလူငယ်သည် လက်ဝါးပုံစံပေါ်သို့ သူ၏လက်ကို တင်လိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ထူးကဲယင်ကျင့်စဉ်ကို စတင်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးသည် ညာဘက်လက်မောင်းမှတစ်ဆင့် ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ စီးဝင်သွားရာ လက်ဝါးပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနက်ရောင်အလင်းတန်းလေး တစ်ခုကို အားလုံးက မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျောက်စိမ်းပြားကြီးမှာ နို့နှစ်ရောင်မှ ပန်းနုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။ စောင့်ရှောက်သူဝမ်က ၎င်းကို မြင်</p> <p>သောအခါ အေးစက်စွာဖြင့်  “အထက်အဆင့်” ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်လူငယ်သည် ထိုရလဒ်ကို ကြားသောအခါ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားပုံပင်။ သူ၏နောက်တွင် အခြားသူအချို့ ဆက်လက်စစ်ဆေးခံကြသော်လည်း မည်သူမျှ အလယ်အလတ်သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့်အဆင့်ထက် ပိုမရကြဘဲ သူ၏အမှတ်ကိုပင် မမှီကြချေ။ ၎င်းကို မြင်သောအခါမှ ထိုလူငယ်မှာ ပြန်ပြုံးနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save