Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၃၀၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မှော်အတတ်သည် ဝမ်ဝမ်ပိုင် အယုံကြည်ဆုံးသော အရည်အချင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ရုံရွှယ်ကျန့်နှင့် ယို့ချင်းယီတို့ထက်ပင် အဆင့်အနည်းငယ် ပိုသာသည်ဟု သူ ကိုယ်တိုင်ယူဆထားသည်။</p> <p>ယခင်က လုံယီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် သူက နိမ့်ကျသည်ဟု မခံစားရပေ။ အချို့သောသူများသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြဲတစေ အမွှမ်းတင်တတ်ကြပြီး အခြားသူများကိုမူ နှိမ့်ချကြည့တတ်သည့် စိတ်သဘောရှိကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လုံယီ ရှေ့သို့ ထွက်လာချိန်တွင်မူ လက်တွေ့ဘဝက ဝမ်ဝမ်ပိုင်ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးလိုက်သည်။</p> <p>လုံယီသည် သူ၏လက်ကို ကျော့ရှင်းစွာဖြင့် တစ်ချက်မျှသာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အေးစက်သော လေညင်းများ၊ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များနှင့် မိုးစက်မိုးပေါက်များသည် နဂါးတစ်ကောင် လူးလွန့်သကဲ့သို့ အလွန်ပင် လွယ်ကူချောမွေ့စွာ ကျရောက်လာတော့သည်။</p> <p>စောင့်ရှောက်သူဝမ်ပင်လျှင် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>“ကောင်းတယ် မင်းရဲ့ နည်းစနစ်က ထူးခြားတာပဲ။ ဒါက ဂိုဏ်းရဲ့ တကယ့်အမွေခံတပည့်တော်တော်များများတောင် မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးပဲ”</p> <p>“အတန်းထဲမှာ ထိပ်ဆုံးပဲ”</p> <p>ဤအကဲဖြတ်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြရသည်။ ဝမ်ဝမ်ပိုင်မှာမူ သူ၏ဦးခေါင်းကို မိုးကြိုးအကြီးအကျယ် ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ အတန်းထဲတွင် ထိပ်ဆုံးဆိုသည်မှာ ပေးနိုင်သမျှ အမြင့်ဆုံး အကဲဖြတ်မှု ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု လုံယီ ပြသသွားသော စွမ်းဆောင်ရည်က ဝမ်ဝမ်ပိုင်ကို အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေသည်။</p> <p>ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်ကထက် သူ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တိုးတက်သွားရတာလဲ။</p> <p>ဤလောကတွင် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ကဲ့သို့သော ဖြတ်လမ်းနည်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ဝမ်ပိုင် တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။ မိုးခေါ်အတတ်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းမှာ အမွေခံတပည့်များကြားတွင်ပင် ထူးချွန်သော စံနှုန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လူအများရှေ့တွင် လုံယီကို နှိမ့်ချပြောဆိုခဲ့သည်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ သူ့ထံသို့ ရံဖန်ရံခါ ရောက်ရှိလာသော ကျီစယ်လိုသည့် အကြည့်များကို ခံစားမိသောအခါ ဝမ်ဝမ်ပိုင်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပူထူလာပြီး မြေကြီးထဲသို့သာ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားချင်စိတ် ပေါက်နေတော့သည်။</p> <p>“ဝမ်ဝမ်ပိုင်”</p> <p>သူ့အမည် ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ဝမ်ပိုင်သည် သူ၏ ကယောက်ကယက်ဖြစ်နေသော စိတ်ခံစားချက်များကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သယောင် မျက်နှာပေးဖြင့် ကွင်းပြင်ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>စိတ်အေးအေးထားစမ်း... စိတ်ကိုထိန်းစမ်း။</p> <p>ဒီတစ်ခေါက်သာ အမှားအယွင်းမရှိ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ပြနိုင်ပြီး အတန်းထဲမှာ ထိပ်ဆုံး အဆင့်ရမယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်။</p> <p>နောက်လာမယ့် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်း စစ်ဆေးမှုမှာ သူ့ထက်သာအောင် လုပ်ပြမယ်... နေပါဦး သူက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာဆိုတော့ အဲ့ဒီကဏ္ဍမှာ သူကပဲ ပထမရမှာ သေချာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ဝမ်ပိုင်၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် စတင်တိုက်ခတ်လာသော အေးမြသော လေညင်းများမှာလည်း ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ ဂါထာရွတ်ဆိုတော့မည့် မှော်အတတ်မှာလည်း အောင်မြင်မှုမရဘဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ကျရှုံးသွားခြင်းကပင် သူ့အား ထိပ်တန်းအဆင့်ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်ရစေသည်။ ၎င်းအပြင် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းတွင်လည်း လုံယီကို ကျိန်းသေပေါက် အနိုင်မတိုက်နိုင်တော့ပေ...</p> <p>နေဦး... လုံယီရဲ့ စိုက်ခင်းကို ငါကိုယ်တိုင် နှောင့်ယှက်ပြီး ဝူကျိုဇုန်ကို ပို့ထားတာပဲ။ အဲ့ဒီမှာ ဘာမှ ထွက်မှာမဟုတ်ဘူး သူ ဃ အဆင့်ပဲ ရမှာ... ငါ့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။ မလန့်စမ်းနဲ့...</p> <p>ဝမ်ဝမ်ပိုင်သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဆက်မပြတ် နှစ်သိမ့်ရင်း မိုးခေါ်အတတ်ကို ဒုတိယအကြိမ် စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် စောင့်ရှောက်သူဝမ်၏ ရယ်မောသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ဟေး... အဘိုးကြီးခန် မင်းဘက်မှာကော အားလုံးပြီးပြီလား မင်းမျက်စိကျတဲ့ တပည့်ရော ရှိရဲ့လား"</p> <p>"အများစုကတော့ သာမန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ တကယ့်ကို တော်တဲ့တစ်ယောက်တော့ ရှိတယ်ဗျ၊ နာမည်က လုံယီတဲ့။ ကျွန်တော် သူ့ကို အတန်းထဲမှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့် ပေးထားခဲ့တယ်"</p> <p>လုံယီက... ထိပ်ဆုံးအဆင့်လား။</p> <p>တပည့်များအားလုံးကြားတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ဝမ်ဝမ်ပိုင်အဖို့မူ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဘုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး ဂါထာရွတ်ဆိုမှုမှာလည်း ထပ်မံကျရှုံးသွားပြန်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူသည် ခ အဆင့်ကိုပင် ရနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။ ပထမနေရာအတွက် ပြိုင်ဆိုင်ရန် မဆိုထားနှင့် ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်းဝင်ရန်ပင် ယခုအခါ စိတ်ကူးယဉ်စရာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ငါ... ငါ..."</p> <p>အဆုံးမရှိသော ခံပြင်းမှု၊ မကျေနပ်မှု၊ ဒေါသ၊ အမုန်းတရားနှင့် မနာလိုစိတ်များသည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ထကြွလာသော်လည်း မည်သို့မျှ ဖွင့်ထုတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုံယီ၏ ကျီစယ်လိုသော အကြည့်မှာ ဝမ်ဝမ်ပိုင်၏ မျက်လုံးများအတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျရောက်သွားပြန်သည်။</p> <p>ဝေါ့…</p> <p>ဝမ်ဝမ်ပိုင်သည် ပါးစပ်အပြည့် သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိုင်နဲ့သွားကာ ဘုန်းကနဲ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး။ သူ စိတ်ဖောက်ပြန်သွားပြီ”</p> <p>စောင့်ရှောက်သူဝမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး  “မြန်မြန်... တစ်ယောက်ယောက် သူ့ကို အကြီးအကဲရှီဆီ ခေါ်သွားပေးကြစမ်း” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ရံတော်များက လူနာတင်စင်ဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး သွေးအန်ကာ သတိလစ်နေသော ဝမ်ဝမ်ပိုင်ကို မတင်ဆောင်သွားကြတော့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လုံယီမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေရသည်။</p> <p>ငါက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်းပါရမီကို သုံးပြီး သူ့ကို နည်းနည်းလေး ဆွပေးကြည့်ရုံတင်ပါ။ ဒီလောက်ထိ ထိရောက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။</p> <p>ကြားဖူးတာတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်မှသာ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက ပြင်ပကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလို့ ပြောကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒီထိန်းချုပ်ခြင်းပါရမီက ဝိညာဉ်ရေးရာ မှော်အတတ်အဖြစ် အသုံးချလို့ရပုံပဲ။ ဒီအစွမ်းက တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်။ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်တွေမှာဆိုရင် ရှုံးနိမ့်နေတာကနေ အောင်ပွဲရအောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် လျှို့ဝှက်လက်နက်ပဲ။</p> <p>ဝမ်ဝမ်ပိုင်ကို စမ်းသပ်ပစ်မှတ်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြင့် လုံယီသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းပါရမီတွင် ပိုမိုကြီးမားသော အလားအလာများ ရှိနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်သာ ဤအချက်ကို သိသွားပါက တကယ့်ကို သွေးအန်ပြီး သေသွားနိုင်သည်။</p> <p>ဝမ်ဝမ်ပိုင်ကို ထမ်းစင်ဖြင့် သယ်ဆောင်သွားခြင်းကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး အကဲဖြတ်ပွဲမှာ ဆက်လက်ကျင်းပမြဲ ဖြစ်သည်။ တတိယမြောက်ကဏ္ဍမှာ အလောင်းထိန်းချုပ်၍ လမ်းလျှောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အလောင်းနှင့် မည်မျှ ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ်</p> <p>နိုင်သည်ကို စစ်ဆေးခြင်းပင်။</p> <p>တပည့် ထက်ဝက်ကျော်မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အလောင်းများကို တောင်ထိပ်သို့ တွဲခေါ်လာကြရခြင်းပင်။ သူတို့၏ အလောင်းများမှာ မြက်အလောင်းအဆင့်မှာသာ ရှိနေသေးပြီး လမ်းလျှောက်အလောင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် အလောင်းများကို လမ်းလျှောက်ခိုင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန်ပင် ခဲယဉ်းနေသဖြင့် အကဲဖြတ်မှုအားလုံးမှာ ဂ အောက်မှာသာ ရှိနေကြသည်။</p> <p>ယို့ချင်းယီ၊ ရုံရွှယ်ကျန့်နှင့် အခြားတပည့်အနည်းငယ်သာလျှင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အလောင်းများကို လမ်းလျှောက်အလောင်းအဆင့်သို့ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ချောမွေ့စွာ လမ်းလျှောက်နိုင်သဖြင့် ခ အဆင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p>လုံယီ၏ အလှည့်ရောက်လာသောအခါ လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရှိနေကြသည်။</p> <p>သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်းက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းဆိုတော့ အနည်းဆုံးတော့ ခအထက်အဆင့်တော့ ရမှာပေါ့... မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>သို့သော်လည်း လုံယီ၏ ဝိညာဉ်အလောင်းစွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက်ပင် များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ခုန်ခြင်း၊ ဘေးတိုက်ရွှေ့လျားခြင်းတို့မှာ အခြေခံလှုပ်ရှားမှုများသာ ရှိသေးသည်။</p> <p>လုံအာသည် သူ၏ အတိတ်ဘဝမှ ဒိုက်ထိုးခြင်းနှင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု လေ့ကျင့်ခန်းများကဲ့သို့သော ပိုမိုခက်ခဲနက်နဲသည့် လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် သရုပ်ပြသွားခဲ့ရာ သာမန် သံမဏိအလောင်းများပင် လိုက်လုပ်ရန် ခဲယဉ်းသည်။</p> <p>စစ်ဆေးရေးတာဝန်ခံ စောင့်ရှောက်သူနှစ်ဦးမှာ မှင်တက်မိသွားကြတော့သည်။ စောင့်ရှောက်သူဝမ်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ လုံယီကို နောက်ထပ် အတန်းထဲမှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့် ထပ်မံပေးအပ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤတွင် ဝေကျန်းဦးဆောင်သော တပည့်သစ်များ၏ ပထမအကြိမ် အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုံယီသည် ပြတ်သားသော အမှတ်အသာစီးဖြင့် ပထမနေရာကို ဆွတ်ခူးသွားခဲ့ပြီး ယို့ချင်းယီက ဒုတိယနှင့် ရုံရွှယ်ကျန့်က တတိယ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် သိုက်ရှန့်မှာမူ အရာရာတွင် ပျမ်းမျှသာရှိသော်လည်း အားနည်းချက်မရှိသဖြင့် ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်စာရင်းထဲသို့ မနည်းတိုးဝင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ပထမရရှိသူအဖြစ် လုံယီသည် အဆင့်နိမ့် ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံးနှစ်ပုလင်းနှင့် ဂိုဏ်းအကျိုးဆောင်မှတ် ၁၀ မှတ် တို့ ဖြစ်သည်။</p> <p>စိုက်ခင်းထွက်နှုန်းကို စစ်ဆေးခဲ့သော စောင့်ရှောက်သူခန်မှာလည်း လုံယီကို လူရှေ့တွင်ပင် ချီးကျူးစကားဆိုခဲ့ပြီး မပြန်မီတွင် အဖိုးတန် ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံးတစ်ပုလင်းကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ စောင့်ရှောက်သူဝမ်ကလည်း သူ၏ သဘောထားကို ပြသသည့်အနေဖြင့် ဆေးလုံးတစ်ပုလင်း ထပ်မံလက်ဆောင်ပေးခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းအစောပိုင်းအဆင့်အတွက် အလွန်အဖိုးတန်သော ဆေးလုံးနှစ်ပုလင်း အပိုရရှိလိုက်သဖြင့် လုံယီမှာ “ကျောင်းသားကောင်းဖြစ်ရတာ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ ဘယ်ကမ္ဘာမှာဖြစ်ဖြစ် ဆရာတွေက ကိုယ့်ကို ဂရုစိုက်ကြတာပဲ” ဟု တွေးတောကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>အကဲဖြတ်ပွဲပြီးဆုံး၍ လူစုခွဲကြသောအခါ တပည့်အများအပြားသည် လုံယီကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လာရောက်နှုတ်ဆက်ကြတော့သည်။</p> <p>“အစ်ကိုကြီးလုံ... တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်ဗျာ”</p> <p>“နောက်တစ်ခါ အားတဲ့အချိန်ကျရင် အစ်ကိုကြီးဆီကနေ အကြံဉာဏ်တွေ တောင်းပါရစေဦး"</p> <p>အမြဲတမ်း အေးစက်တည်ငြိမ်နေတတ်သော ယို့ချင်းယီပင်လျှင် လုံယီ၏ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် တိုးညင်းစွာ ပြောသွားခဲ့သည်။</p> <p>“နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ငါ မင်းကို ကျိန်းသေပေါက် မရှုံးစေရဘူး"</p> <p>လုံယီမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။</p> <p>ယို့ချင်းယီကို ကြည့်ရတာ အေးစက်စက်နိုင်လှပေမဲ့ သူက ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။ ဒီအရွယ်နဲ့တော့ ဘယ်လောက်အထိများ ကောက်ကျစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>ရုံရွှယ်ကျန့်ကမူ သူ၏ မသိတာကို မေးမြန်းရန် မရှက်တတ်သောစရိုက်အတိုင်း လုံယီထံမှ မိုးခေါ်အတတ်နှင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမြင်များကို လာရောက်ဆွေးနွေးသည်။ လုံယီသည်လည်း လေးပြင်ညီအသင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူ၏ ထောက်ခံချက် လိုအပ်နေသလို ရုံရွှယ်ကျန့်အပေါ် အမြင်ကောင်းရှိသဖြင့် သူ သိသမျှအားလုံးကို မချန်မလှပ် ရှင်းပြပေးခဲ့ရာ ရုံရွှယ်ကျန့်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားပုံရသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဤတပည့်သစ်များ၏ အကဲဖြတ်ပွဲ ရလဒ်များသည် ပြင်ပတပည့်များအကြား ဟိုးလေးတကျော် ကျော်ကြားသွားတော့သည်။ အဆင့်နိမ့်ပါရမီရှင်တစ်ဦးက အဆင့်မြင့်ပါရမီရှင်နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူကာ ပထမရရှိသွားခြင်း၊ အဆင့်မြင့်ပါရမီရှင်တစ်ဦး သွေးအန်ကာ သတိလစ်သွားခြင်းတို့မှာ ပြင်ပတပည့်များအကြား ပြောမဆုံးသော စိတ်ဝင်စားဖွယ် ခေါင်းစဉ်များ ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save