Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၄</h2> <h2 style="text-align: center;"> စေ့စပ်ခြင်း.... အောင်သွယ်တော်၏ စကား.</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်၊ လျိုကျင်းခန်းမ။</p> <p>ကျန့်ပူယီ နှင့် စူးရူ တို့သည်လည်း ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ထူးခြားသည့် အလင်းတန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သိပ်သည်းလှသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီးမှာ ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်နေပြီး ကြွယ်ဝလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့်အတူ စူးရှသော ဓားဆန္ဒများ အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်...။</p> <p>“ဝီ ဝီ ဝီ.......”</p> <p>သူတို့လက်ထဲရှိ နတ်လက်နက်များမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေကြသည်။</p> <p>နတ်ဘုရားလက်နက် ပေါ်ထွန်းလာပြီ....... အခြားသော လက်နက်အားလုံး ဦးညွှတ်ကြကုန်လော့.......</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန်က ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက်တစ်ခုကို တကယ်ပဲ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့တာလား..............” စူးရူက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျန့်ပူယီ၏ မျက်နှာတွင်လည်း အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်ရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို သူသိသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားနယ်မြေ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်သူမျှ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ မသွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက်များမှာ မည်မျှ ရှားပါးသည်ကို သိနိုင်သည်။</p> <p>မထင်မှတ်ထားဘဲ ဂျိချန်းဖန်သည် ကိုးကမ္ဘာထူးခြားသတ္တု အပိုင်းအစနှစ်ခုတည်းဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သည်လား....... မယုံနိုင်စရာပင်.......</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးရူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူမ တစ်ခုခုကို တွေးမိပုံရပြီး ကျန့်ပူယီကို အမြန်တွန်းကာ  “ပူယီ... နတ်ဘုရားလက်နက် ပေါ်ထွန်းလာပြီဆိုတော့ စီနီယာအစ်ကိုတွေနဲ့ အစ်မတွေ အကုန်လုံး လာကြည့်ကြတော့မှာ။</p> <p>ရှင် အရင်သွားပြီး သူတို့ကို ဧည့်ခံထားလိုက်၊ ကျွန်မ လုပ်စရာရှိလို့...” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>စကားအဆုံးတွင် စူးရူသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ကျန့်ပူယီလည်း သူမ၏ အကြံကို နားလည်လိုက်သည်။</p> <p>လက်ထပ်ခွင့် တောင်းတော့မယ်ဆိုမှတော့ ကျင်းယွမ်ကလန် တစ်ခုလုံးရဲ့ ရှေ့မှာပဲ တောင်းလိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား....... ရွှယ်ယွဲ့... ရွှယ်ယွဲ့... မင်းရဲ့ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေမယ့် မျက်နှာကို ငါ အခုကတည်းက မြင်ယောင်နေပြီ...</p> <p>“ဝှစ်.......”</p> <p>ကျင်းယွမ်ကလန်၏ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဓားအလင်းတန်းများ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ကျန့်ပူယီသည် သူ၏ မျက်နှာမှ အပြုံးကို ဖျောက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ဖန်တီးကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် လျိုကျင်းခန်းမထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ပထမဆုံး ရောက်လာသူမှာ ဂိုဏ်းချုပ် တောက်ရွှမ်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ထူးခြားသော အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်ရင်း — “ညီလေး ကျန့်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ.......” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းကို ကြားသော် ကျန့်ပူယီက  “ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန် လုပ်လိုက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်မှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တောက်ရွှမ်းက ခေါင်းအသာအယာ ငြိမ့်သည်။</p> <p>ကျင်းယွမ်ကလန် တစ်ခုလုံးတွင် ဂျိချန်းဖန် တစ်ယောက်သာ ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။</p> <p>“ဝှစ်…”</p> <p>ဓားအလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာကြသည်။</p> <p>တောင်ထိပ်အသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကျန့်ပူယီကို မေးမြန်းစုံစမ်းပြီးနောက် အခြေအနေအားလုံးကို နားလည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်လိုက်သည်တဲ့လား.......</p> <p>ခေတ္တမျှ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p>..........</p> <p>သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဝန်းရံထားသော အလင်းတန်းများပေါ်တွင်သာ တည်ရှိနေပြီး မည်သည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်ကိုမျှ မလွတ်စေရန် အာရုံစိုက်နေကြသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာသည့် မြင်ကွင်း မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း စူးရူကို မတွေ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။</p> <p>သို့သော် သူမနှင့် ကျန့်ပူယီကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ဆိုးဝါးသဖြင့် သူမ သူ့ကို မမေးမြန်းခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမသည် လေထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး နတ်ဘုရားလက်နက် လုံးဝ ပေါ်ထွန်းလာသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ ရွှယ်ယွဲ့၏ နောက်တွင် ရပ်နေသည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြီးအကဲများကို ဂါရဝပြုလိုက်ပြီးနောက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အေးစက်လှပလျက် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေသည်။ ဤသည်မှာ တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင် အချို့ကို လှည့်ကြည့်မိစေသည်။</p> <p>မတတ်နိုင်ပေ။ လုရွှယ်ချီ၏ ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် အရှိန်အဝါမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>သူမ ကျင့်ကြံလာသည်မှာ အချိန်မကြာသေးပေ.........။</p> <p>ဟင်း... လူချင်းနှိုင်းရတာ တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ.......</p> <p>လူတိုင်း ငြိမ်သက်စွာ စောင့်နေကြသည်။</p> <p>“ချီး—”</p> <p>မကြာမီမှာပင် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးရှိ အလင်းတန်းများမှာ ပိုမို သိပ်သည်းလာသည်။ အလွန်စူးရှသော အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာပြီး ဖိအားတစ်ခုကိုလည်း ခံစားလာရသည်။</p> <p>“ဝိ ဝိ ဝိ.......”</p> <p>လုရွှယ်ချီမှလွဲ၍ အခြားသူအားလုံး၏ လက်ထဲရှိ နတ်လက်နက်များမှာ ဦးညွှတ်အညံ့ခံသည့်အလား တုန်ယင်မြည်ဟည်းလာကြသည်။</p> <p>“ဝှစ်.......”</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။</p> <p>လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းမှာ ပေါ်ထွန်းလာသော ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အမှောင်ဆီးနှင်းဓား မှာ တုန်ယင်နေပြီး ထိုအလင်းတန်းဆီသို့ သွားရောက် ဆော့ကစားလိုသည့် ဆန္ဒကို ပြသနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းတို့မှာ မူလအစ တစ်ခုတည်းက ဖြစ်နေ၍လား..............</p> <p>ဤသို့တွေးနေစဉ် အောက်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံရာဂူအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။</p> <p>အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာတွင် လူငယ်တို့၏ တက်ကြွမှုများ ရှိနေသည့် ထိုသူမှာ ဂျိချန်းဖန် ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“လာခဲ့.......” ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ အော်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်ကို ဝန်းရံနေသော နတ်အလင်းတန်းမှာ သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာတော့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် လေထုထဲ၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>“ဝှစ်—”</p> <p>ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်၏ စစ်မှန်သော ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ပြာရောင် ရှိသော ဆံထိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်ဝါးခန့်သာ အရွယ်အစားရှိသော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အခြားသော နတ်လက်နက်အားလုံးထက် ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။</p> <p>ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက်....... ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက် ဖြစ်ပါပေသည်။</p> <p>သို့သော် လူတိုင်း ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်ကဲ့သို့ ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်က ဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ဘာအတွက် သွန်းလုပ်ရသနည်း.......</p> <p>ဤသို့တွေးမိသည်နှင့် တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင် အားလုံး၏ အကြည့်မှာ ရွှယ်ယွဲ့၏ နောက်ကွယ်မှ လုရွှယ်ချီဆီသို့ ရောက်သွားကြတော့သည်။</p> <p>သူက တစ်ခုခုကို ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။</p> <p>သူမ ဤနေရာသို့ လာခဲ့မိသည်ကို ရုတ်တရက် နောင်တရသွား၏။ သူမ လုရွှယ်ချီကို ခေါ်ပြီး ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အောက်ဘက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပျံတက်လာသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်မ။”</p> <p>နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လူတိုင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ ခမ်းနားလှသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စူးရူကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ မြကျောက်ရောင် ဖြစ်ပြီး အပြစ်ပြောစရာမရှိသော လှပသည့် မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမသည် အထူးတလည် ပြင်ဆင်လာပုံရသည်။</p> <p>ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် စူးရူကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေမိပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>“အဟွတ် အဟွတ်” စူးရူက အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ပြုံးလျက် လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ရွှယ်ယွဲ့၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ  “စီနီယာအစ်မ... အစ်မ ဒီနေ့ ဒီကို ရောက်နေတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ ကျွန်မမှာ အစ်မနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ...” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာကိစ္စလဲ.......” ရွှယ်ယွဲ့၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင်များမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးနေကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထွက်ခွာသွားရန် မလောတော့ဘဲ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို သိလိုက်ပုံရသည်။</p> <p>သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိန်းဒိန်းတုန်နေပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ဂျိချန်းဖန်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်ကလည်း သူမကို ကြည့်ကာ မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြရင်း ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် အမြန်ပင် ခေါင်းငုံ့လိုက်မိသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ရှက်သွေးများဖြင့် လုံးဝ နီမြန်းသွားကာ ရွှယ်ယွဲ့၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပုန်းကွယ်နေတော့သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်မ... အဲ့ဒါကတော့၊ ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန်အတွက် အစ်မရဲ့ တပည့် ရွှယ်ချီကို လက်ထပ်ခွင့် တောင်းချင်လို့ပါ” ဟု စူးရူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် ရွှယ်ယွဲ့၏ လှပသော မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ အကြည့်မှာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ဂျိချန်းဖန်ဆီသို့ အေးစက်စွာ ရောက်သွားပြီး ခဏမျှ ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့မှာ အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ လုရွှယ်ချီကို လှည့်ကြည့်ကာ  “ရွှယ်ချီ... မင်းရဲ့ စီနီယာအဒေါ် စူးရူက လက်ထပ်ခွင့် တောင်းလာပြီ၊ မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား.......” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုခဏတွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ လုရွှယ်ချီဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ မိန်းကလေး၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရှက်သွေးများ လွှမ်းနေ၏။</p> <p>သူမ ဆရာ၏ မေးခွန်းကို သူမက မကြားတကြား အသံလေးဖြင့် ဖြေလိုက်သည်</p> <p>“ဆရာ... ဆရာပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးပါ။ ကျွန်မက ဆရာ့စကားအတိုင်း နားထောင်ပါ့မယ်။”</p> <p>မိဘတို့၏ အမိန့်၊ အောင်သွယ်တော်၏ စကား...။ သူမသည် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ စီစဉ်သမျှကိုသာ နားထောင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“အဲ့လိုလား.......” ရွှယ်ယွဲ့၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေသော်လည်း သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်</p> <p> “ထားလိုက်တော့... ထားတော့... မင်းတို့နှစ်ယောက်က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်နေကြမှတော့ ငါလည်း ဘာမှ မပြောတော့ပါဘူး။”</p> <p>ဤသည်မှာ လက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူသည် ရှေ့မှ ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့ကို အသာအယာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး  “စီနီယာအဒေါ်ရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်မှာ လုရွှယ်ချီဆီသို့ ရောက်သွားသည်။</p> <p>လှပသော မိန်းကလေးမှာ ရှက်ရွံ့နေပြီး သူမ၏ ဆောင်းဦးရေပြင်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလျက်ရှိသည်မှာ မေ့နိုင်ဖွယ် မရှိပေ...။</p> <p>“ဝှစ်.......”</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် လုရွှယ်ချီ၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာပြီး သူမ၏ အကြည့်ကို ဆုံလိုက်ကာ လက်ကို မြှောက်လျက် သူ၏ လက်ထဲမှ ဆံထိုးလေးကို သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်များကြားတွင် အသာအယာ ထိုးစိုက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက... တောင်းရမ်းလက်ဆောင်ပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save