Book List

<h2 style="text-align:center">ဓားတစ်လက်နဲ့ ကောင်းကင်ကိုဖွင့်</h2> <h2 style="text-align:center">(စာစဉ်-၁၈)</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <h2 style="text-align:center">အခန်း ၁၇၁</h2> <h2 style="text-align:center">ကိုးနှစ်တာကာလ..... လွမ်းဆွတ်ရခြင်း၏ နာကျင်မှုသည် မေ့ပျောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်........</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကိုးနှစ်တာကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။</p> <p>ဂျိချန်းဖန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်ပြည့် ကိုးနှစ်ပင် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနှစ်များအတွင်း အထက်လမ်းဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများအကြား ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သည်။</p> <p>အဓိကကျသော ဖြစ်ရပ်ကြီးများ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထက်လမ်းနှင့်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းများ ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း မှ အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီး မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ တာအိုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သက်ရှည်ခန်းမမှ ယွီယန်ကျီ မှာလည်း အထက်လမ်းနှင့်မိစ္ဆာစစ်ပွဲအတွင်း သေဆုံးခဲ့သည်။</p> <p>အဓိက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး လေးဂိုဏ်းအနက် နှစ်ဂိုဏ်းမှာ အထိနာခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းတင်မကသေးဘဲ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း မှ အဆိပ်နတ်ဘုရား အဘိုးကြီးမှာလည်း ကျူးရှန်းဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခဲ့ရာ</p> <p>ယနေ့တိုင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ခံစားနေရပြီး သက်တမ်း မှာလည်း အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်...။</p> <p>ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများသည် ဤနှစ်များအတွင်း အမှောင်ထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ပြီး အင်အားပြန်လည် စုဆောင်းနေကြသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာနေကြပြီ...။</p> <p>မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ကျင်းယွမ်ကလန်၌လည်း ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းတို့အနက် လူအများဆုံး စိတ်ဝင်စားကြသည့် ကိစ္စမှာ ချောင်ယန်တောင်ထိပ်မှ</p> <p>ချူးယွီဟုန်းသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ယူကျင်း နဝမအဆင့်မှ ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် သို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်...။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ကိုးနှစ်ခန့်က ချူးယွီဟုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယူကျင်း အဋ္ဌမအဆင့် သာ ရှိသေးသည်ကို အားလုံး မှတ်မိကြပါလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် သူသည် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ တစ်ခေါက်သွားပြီးကတည်းက တစ်နှစ်အတွင်း ယူကျင်း နဝမအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင်...</p> <p>သုံးနှစ်အတွင်း ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဤကိစ္စမှာ ကျင်းယွမ်ကလန်အတွင်း ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ချူးယွီဟုန်းသည် မည်သို့သော အခွင့်အရေး မျိုး ရရှိခဲ့သနည်းဟု လူအများက ဆွေးနွေးနေကြသည်................</p> <p>တိုတောင်းလှသော လေးနှစ်တာအတွင်း နယ်ပယ် အဆင့်ဆင့်ကို ဆက်တိုက် ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင် အဆင့်အတန်း သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ...</p> <p>ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျင်းယွမ်ကလန် တပည့်များက တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ချူးယွီဟုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုများစွာ တိုးတက်မလာမီက တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ တစ်ခေါက် သွားခဲ့ကြောင်း ထောက်ပြလိုက်သည့်အခါမှသာ...</p> <p>အားလုံးက ရုတ်တရက် နားလည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>သြော်... ချူးယွီဟုန်းက ဂျိချန်းဖန်ဆီက လမ်းညွှန်မှု ရခဲ့တာကိုး........</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ယုတ္တိတန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင်းယွမ်ကလန်၏ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခုလုံးရှိ တပည့်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂျိချန်းဖန်သည် ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ...။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ ဆိုသည်မှာ အတိတ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မဟုတ်ပါလား........</p> <p>သို့သော် ဂျိချန်းဖန်ကတော့ မတူပေ........</p> <p>သူက လက်ရှိကာလမှာ ရှိနေသူ ဖြစ်သည်........</p> <p>“ငါ ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာ ဦးလေးကြီးဆီကနေ ခွင့်ပြုချက်ယူပြီး တုန်းထျန်းတောင်ထိပ်က မှတ်တမ်းတွေကို အထူးတလည် စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နဲ့ သုံးရာတုန်းက...”</p> <p>“ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ကို ဒသမမြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဝူဖန့်ကျီ က တပည့်ရင်းအဖြစ် လက်ခံခဲ့တယ်။ သူ ကျင့်ကြံတဲ့ ပထမနှစ်မှာတင် သူ့မျိုးဆက်ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့တယ်။</p> <p> ကျင့်ကြံတဲ့ ဒုတိယနှစ်မှာတော့ စီနီယာ ကျွမ်းကျင်သူ အဘိုးကြီးတွေနဲ့တောင် သရေကျအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တယ်........”</p> <p>“အဲဒီနောက်မှာ ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ က ၁၃ နှစ်ကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တာပဲ...”</p> <p>“ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ က စုစုပေါင်း ၁၅ နှစ်ကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့တယ်........”</p> <p>“ပြီးတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ........”</p> <p>“သူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် စီနီယာအစ်ကို ဂျိ ကလည်း လုံးဝ လျော့မတွက်နိုင်ဘူး........”</p> <p>“ငါ စုံစမ်းကြည့်ချက်အရ စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ဂိုဏ်းထဲ ရောက်တဲ့နေ့မှာတင် ထိုက်ကျိရွှမ်ချန်းတာအိုရဲ့ ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး နာရီဝက်လောက်အတွင်းမှာတင် ဒုတိယအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်...”</p> <p>“အဲဒီနောက်မှာ စီနီယာအစ်ကို ဂျိ ရဲ့ တကယ့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဘယ်သူမှ မသိကြတော့ဘူး၊ သူက ကြီးကျယ်တဲ့ ဓားသိုင်းလေးမျိုး</p> <p>ဒါမှမဟုတ် သာလွန်နိုင်တဲ့ ထိပ်တန်း ဓားသိုင်းအချို့ကို ဖန်တီးခဲ့တယ် ဆိုတာပဲ သိကြတယ်........”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ဂိုဏ်းထဲ ရောက်ပြီး ၅ နှစ်အကြာမှာ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု ပြိုင်ပွဲ မှာ အလွယ်တကူ အနိုင်ရခဲ့တယ်”</p> <p>“အဲဒီနောက်မှာ သူက ခုန်းဆန်းတောင်က ဝမ်ပတ်ဂူ မှာ သွေးစစ်ထုတ်ခြင်းခန်းမ ကို ချေမှုန်းခဲ့တယ်၊ လေလပန်းနတ်မြို့တော် မှာ ဖုန်းယွဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ကို ဓားနဲ့ ခုတ်သတ်ခဲ့တယ်၊</p> <p>လျိုပေါ်တောင် မှာတော့ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း က ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ကို အင်အားသုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်...”</p> <p>“နောက်ပိုင်း အထက်လမ်းနှင့်မိစ္ဆာ စစ်ပွဲမှာတောင် စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သေးတယ်၊</p> <p>တစ်ယောက်က အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း က တွမ့်မူ အဘိုးကြီး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သက်ရှည်ခန်းမရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယန်ကျီ ပဲ၊ သူက တကယ့် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ...”</p> <p>“ဆိုလိုတာက စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က ၅ နှစ်ပဲ ကျင့်ကြံခဲ့သေးတယ်........”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အထက်လမ်းနဲ့ မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်........”</p> <p>“သူ့ရဲ့ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်........”</p> <p>“အခုဆိုရင် စီနီယာအစ်ကို ဂျိ က တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာ ကိုးနှစ် ရှိပြီ။ ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လိုဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ................”</p> <p>ကျင်းယွမ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဂျိ........ပရိသတ်ကြီး ဖြစ်တဲ့ ကျင့်ရှူးရှူး က အခုလို ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤစကားများသည် အထက်လမ်းဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း နှစ်ခုလုံးသာမက နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရေတွက်မရနိုင်သော လူအများက ကျင်းယွမ်ကလန်နှင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ဂျိချန်းဖန် ကို အာရုံစိုက်လာကြသည်...။</p> <p>တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူတို့သည် ကျင့်ရှူးရှူး ကိုလည်း စတင် အာရုံစိုက်လာကြသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျိချန်းဖန် ဆီမှ သတင်းအသစ်တစ်ခုခု ရသည်နှင့် ကျင့်ရှူးရှူးက ပထမဆုံး ခုန်ထွက်ပြီး ဖြန့်ဝေပေးမည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင့်ရှူးရှူးက ပြောသည်မှာ ........“ဘိုးဘေးကြီး ကျင်းယဲ့ အတွက် ဝမ်းနည်းနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ အခု ပေါ်လာတာက ဂျိချန်းဖန်၊ သခင်ကြီး ဂျိ ပဲ........”</p> <p>ခဏတာအတွင်း လောကကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ကျင်းယွမ်ကလန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>...</p> <p>ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်၊ လကြည့်မျှော်စင် ။</p> <p>အေးမြသော လရောင်သည် တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ကာ မျှော်စင်ပေါ်သို့ လင်းလက်နေသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြူနှင်းများ ဝေဝါးနေပြီး လရောင်နှင့်အတူ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဝတ်လွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်...။</p> <p>“ဝှစ်........”</p> <p>ပြာလဲ့ရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံလေး လွင့်ပျံ့နေပြီး သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်များမှာလည်း ပြန့်လွင့်နေ၏။</p> <p>ကောင်းကင်ပြာရောင် ဆံထိုးလေးမှ အဆုံးမဲ့ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တိမ်ပင်လယ်ကြားတွင် ထျန်းယနတ်ဓား နှင့် ဟန်ချက်ညီစွာ ပျံသန်းနေသည်။</p> <p>တာအိုသခင်မလေး (လုရွှယ်ချီ) သည် မျှော်စင်ဘေး၌ မှီနေသည်။</p> <p>သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်နေပြီး ဝတ်ရုံစများမှာလည်း ပျံလွင့်နေ၏။</p> <p>မှင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များမှာ လေနှင့်အတူ ဝဲနေပြီး အလွန်အမင်း သန့်စင်ကာ နုနယ်လှသည်မှာ ကိုးပါးကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်...။</p> <p>လုရွှယ်ချီ၏ ကြည်လင်သော အကြည့်မှာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။</p> <p>သူမ၏ ထူးခြားလှပသော မျက်နှာလေးမှာ ကိုးနှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြည့်စုံလွန်းနေဆဲဖြစ်သည်...။</p> <p>သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင်မူ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပိုမိုသွယ်လျလာပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာလည်း ပို၍ တည်ငြိမ်လာကာ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှ ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိနိုင်သည်။</p> <p>“ဝှစ်.......”</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမက အသာအယာ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ အဝေးတွင် ပျံသန်းနေသော ထျန်းယနတ်ဓားသည် လေထုကို ထိုးဖောက်ကာ သူမရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>သူမသည် ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ပြာရောင် ဆံထိုးလေးမှာလည်း လေထဲတွင် ပျံသန်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ဆံထိုးကို ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နူးညံ့မှု အငွေ့အသက်အချို့ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး မေ့မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ကိုးနှစ်တာ လွမ်းဆွတ်မှုမှာ မေ့ပျောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>“ကိုးနှစ်တောင် ရှိပြီ... မင်းက...”</p> <p>“ငါ့ကို လာခေါ်ဖို့ ဘယ်တော့မှ လာမှာလဲ........”</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် တုန်းထျန်းတောင်ထိပ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ရင်ဘတ်ပေါ် တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲက ခံစားချက်ကို ခံစားနေမိသည်။</p> <p>သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမဲ့ လွမ်းဆွတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>“တောက်..........”</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ခြေသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင် လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါနှင့် တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“ဆရာ........”</p> <p>လုရွှယ်ချီက အသာအယာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>တာအိုသခင်မ (ရွှယ်ယွဲ့) သည် ကျော့ရှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။</p> <p>သူမသည် လုရွှယ်ချီ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး နူးညံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် ........“ရွှယ်ချီ... သူ့ကို လွမ်းနေတာလား........”</p> <p>“အင်း” လုရွှယ်ချီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ်သော ညှိုးငယ်မှု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ကိုးနှစ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြာမြင့်လှသော အချိန်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ ထပ်ပြီး မစောင့်ချင်တော့ပေ။</p> <p>သူ့ကို တကယ်ပဲ တွေ့ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တာအိုသခင်မသည် လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ သူမရှေ့ရှိ လုရွှယ်ချီကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ်သော အပြစ်မကင်းသည့် ခံစားချက် ပေါ်လာသည်...။</p> <p>အကယ်၍ သူမသာ ကြိုသိခဲ့လျှင် ထိုစဉ်ကတည်းက သူတို့ကို တွေ့ခွင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘယ်လိုမျိုး အသုံးမကျတဲ့ စည်းကမ်းတွေလဲ........</p> <p>စည်းကမ်းဆိုတာ အသေ၊ လူဆိုတာ အရှင်။</p> <p>ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမာခဲ့မိပါလိမ့်........</p> <p>သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်မိလေသည်။</p> <p>ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>လွမ်းဆွတ်ရခြင်း၏ ခါးသီးမှုမှာ အနာကျင်ရဆုံး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>“မကြာခင်ပါပဲ၊ မကြာခင်ပါပဲ”</p> <p>“သူ မင်းကို လာလက်ထပ်တော့မှာပါ၊ လိမ်လိမ်မာမာ နေနော်........”</p> <p>အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လှပသော အလှနတ်သမီး နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီထားကြသည်။</p> <p>မသိသူတစ်ဦးက ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးကို ညီအစ်မနှစ်ယောက်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save