Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူမက ပိုးမွှားတစ်ကောင်လိုပဲ….</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"သူဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲမသိဘူး"</p> <p>လေ့ကျင့်ရေးသင်တန်းကျောင်းမှ နည်းပြတွေအားလုံးမှာ မေးခွန်းတွေထုတ်နေတော့သည်။ </p> <p>လင်းမိုယုကတော့ မှင်သက်သက်နှင့် ခေါင်းကိုလှုပ်ရမ်းပြလိုက်ကာ "ကျွန်မလည်း မမြင်ရတော့ မသိဘူး...၊ ဒါက စနစ်များချို့ယွင်းနေတာလား မသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်ရာ အခြားသောနည်းပြများမှလည်း ဝိုင်းဝန်းထောက်ခံကြလေသည်။ </p> <p>နယ်မြေထဲရောက်သွားပြီ တစ်သိန်းတောင်ရသွားသည်ဆိုသည်မှာ လုံးဝဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p>"ခဏလောက်"</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ချန်လင်းသည် ကောင်းကင်ကိုကြည့်၍ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အကြံတစ်ခုရသွား တော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် ချန်လင်းမှ မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးတယ်ဆိုသည့် အတွေးများဝင်လာတော့သည်။ </p> <p>အဲ့ဒီနောက်မှာ ချန်လင်းက အမှတ်ပြန်နှုတ်ခံရမည့် တားမြစ်ချက်တွေကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်းပင်</p> <p>စနစ်ထဲရှာဖွေလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ လူသားတွေနဲ့ ချစ်သူဖြစ်ခြင်းကို တာမြစ်ထားသည်။ ဖောက်ဖျက်ပါက အမှတ်အားလုံးကို နှုတ်ပယ်မည်ဖြစ်သည်။ </p> <p>ပိုမိုဆိုးသွမ်းလာပါက ထုတ်ပယ်ခြင်းခံရမည်"</p> <p>ချစ်သူဆိုပါလား…..</p> <p>ထို့နောက် ချန်လင်းက ဘေးတွင်ရှိနေသည့် ဆွေ့လီအာကို ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p>ဆွေ့လီအာကလည်း ချန်လင်းကို တိတ်တဆိတ်ခိုးကြည့်နေတော့သည်။ သို့ပေမဲ့လည်း သူမက ချန်လင်းကို ကြောက်နေပုံရသည်။ အမှန်ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူမက တော်တော်တော့ လှသည်။ </p> <p>သို့ပေမဲ့ ချန်လင်းက ထိုအကြံကို ချက်ချင်းပဲ ပယ်ဖျက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ချစ်သူထားရမှာ…ချစ်သူထားရမည့်အချိန်ကိုမရှိတာကြီးကိုလူကောင်းတစ်ယောက်ကဘယ်လိုလုပ်ချစ်သူလုပ်ပေးမှာတဲ့လဲ" ဟု ရေရွှတ်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ပြန်လည်ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချန်လင်းက နောက်အစီအစဉ်တစ်ခုကို ထပ်မံကြံစည်ပြန်သည်။</p> <p>"သက်မွေးမှုဆိုင်ရာနတ်ဘုရားဖြစ်ကြောင်းကိုထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းကိုအပြင်းအထန်တားမြစ်ထားသည်…ဖောက်ဖျက်ပစ်ပါက အမှတ်အားလုံးမှ နုတ်ပယ်မည်"</p> <p>"ဒါပဲပေါ" ချန်လင်းက အသက်ကိုရှုသွင်းလိုက်ပြီး အကြံရသွားသည့်ပုံဖြစ်နေသည်။ </p> <p>ထို့နောက် အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိသွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေတော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် ဆွေ့လီအာကို ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပြောပြမယ်" ဟု ပြောလိုက်ကာ သူမဘက်မှလည်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် "ဟုတ်...ဟုတ်" ဟု နာခံသည့် ပုံစံဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ စူးစိုက်ပြီး ကြည့်နေတော့သည်။ </p> <p>သူမက ချန်လင်းပြောမည့် အကြောင်းအရာကို စူးစိုက်စွာ နားထောင်နေတော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် ချန်လင်းက သူမကို သေချာစွာကြည့်ပြီး "တကယ်တော့လေ...ငါကနတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စနစ်ထဲ အချက်အလက်ရောက်လာလေတော့သည်။</p> <p>[ဒင်း-သတိပေးချက်ကြေငြာချက် အတန်း ၃ အေမှ ချန်လင်းသည် အသက်မွေးမှုဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည့်အတွက် စည်းကမ်းနံပါတ် ၃ ကိုချိုးဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှတ်အားလုံးအား နုတ်ပယ်လိုက်သည်။]</p> <p>ထိုကြေငြာချက်ကို နယ်မြေများစွာတွင်ရှိသော သက်မွေးဆိုင်ရာနတ်ဘုရားများ၏ စနစ်အတွင်းသို့ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။ </p> <p>ထိုအခြေအနေကိုတွေ့လိုက်ရသည့် သူ၏အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း မိုစုယန်မှ ပြောစရာစကားမရှိသလောက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဒီကောင်ပြောင်းလဲပြီထင်တာ...ဒီအတိုင်းပါပဲ"</p> <p>သူကတော့ ချန်လင်း တမင်လုပ်လိုက်သည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ </p> <p>ပင်မနတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ လင်းမိုယုကတော့ ဒေါသတကြီးဖြင့် "ဒီကောင်လေးဘာတွေလုပ်နေတာလဲ ကြေငြာချက်တွေ ပြန့်ကုန်ပြီ ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။ </p> <p>ချန်လင်းကတော့ အမှတ်အားလုံး နုတ်သွား၍ အရမ်းကိုပျော်နေတော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် ဆွေ့လီအာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အမှတ်စာရင်းကို ထပ်မံကြည့်လိုက်သောအခါ "အဆင့် ၁၉၉၉၊ချန်လင်း၊ ရမှတ် သုည" ချန်လင်း အမှတ်စာရင်းကိုကြည့်ပြီး ကျေနပ်သွားတော့သည်။</p> <p>"မဆိုးဘူးပဲ"</p> <p>[ဒင်း- ပစ်မှတ်သည် သင့်ကြောင့် ပျော်ရွှင်နေသည်။ အမှတ် ၁၀၀၀၀၀၀" အဆင့် ၁" "ဂုဏ်ယူပါတယ် စုစုပေါင်း ရမှတ် ၂၀၀၀၀၀ ရရှိပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးတွင် ငွေကြေးအကန့်အသတ်မရှိ သုံးစွဲခွင့်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပါသည်"]</p> <p>ချန်လင်းမျက်နှာမှာ ပြန်လည်၍ တည်သွားတော့သည်။ </p> <p>သူဆွေ့လီအာကို ထပ်မံကြည့်လိုက်ပြီး "ပြဿနာက စနစ်မဟုတ်ပဲ မင်းဖြစ်နေတာကို မင်းက ပိုးမွှားကောင်လိုပဲ ဘာကြောင့် အမှတ် ၁၀၀၀၀၀ ပါတခါတည်းရသွားရတာလဲ အဲ့လိုပြောလိုက်သည်နှင့် ဆွေ့လီအာက ချန်လင်းကို ထပ်မံကြည့်လိုက် တော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ရပ်လိုက်ပြီးတော့ သူမက ချန်လင်းကို အရိုအသေပေးရင်း "အရှင်...အရှင်နတ်ဘုရား..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟုပါ ပြောလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>[ဒင်း-ပစ်မှတ်သည် ပျော်ရွှင်နေပါသဖြင့် ရမှတ်၁၀၀၀၀၀၀! စုစုပေါင်းရမှတ် ၂၀၀၀၀၀၊ အဆင့် ၁"]</p> <p>"ဘာကြီးလား" "ဒီကောင်မလေးကတော့ ဒုက္ခပဲ သူမက တကယ့်ပိုးမွှားပဲ "မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပိတ်ပစ်တော့မယ်" "ဒင်း- ပစ်မှတ်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်များကို ပိတ်လိုက်ပါပြီ"</p> <p>ထို့နောက် ဆွေ့လီအာ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး လဲကျသွားတော့သည်။ </p> <p>ချန်လင်းသည် သူမမှတ်ဉာဏ်များကို သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချန်လင်းက ကောင်းကင်ပေါ်သို့တက်သွားပြီး နည်းပြကိုလှမ်းခေါ်လိုက်ပါတော့သည်။</p> <p>"နည်းပြ...လုပ်ပါဦး စနစ်က ပိုးမွှားတွေကိုက်နေလို့ ရမှတ်တွေ ဖျက်ပေးပါဦးနော်"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လင်းမိုယုက ချန်လင်း၏စကားကို ဒေါသထွက်ပေမဲ့လည်း အဆင့် ၁ နေရာမှာ ပိုးမွှားရှိနေခြင်းက သူမအတွင် သိက္ခာကျစရာ ကိစ္စရပ်ကြီးဖြစ်သည့်အတွက် ပြုပြင်ပေးဖို့ကို လက်ခံလိုက်ပါသည်။</p> <p>ထို့နောက် နည်းပြဖြစ်သူမှ ချန်လင်းကို ဒေါသတကြီးနှင့် ဆူလိုက်ပါတော့သည်။</p> <p>"မင်းကို သင်တန်းဆင်းတာမစခင် ငါဘာပြောထားလဲ စနစ်မှာချို့ယွင်းချက်ရှိမရှိစစ်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား, ခုမှမင်းဘာတွေလုပ်နေတာလဲ, ဟမ်" သူမရဲ့ အော်ငေါက်ဆူပူသံကြောင့် ချန်လင်းခေါင်းနပန်းကြီးသွားလေတော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် ချန်လင်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ပုံစံဖြင့် "နည်းပြ...ခုပြဿနာဖြစ်နေတာကို အရင်ဖြေရှင်းသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်" ဟုပြောလိုက်ရာ နည်းပြအံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>"ဟမ်..."</p> <p>"အမယ်"</p> <p>"မင်းကများ..."</p> <p>နည်းပြဖြစ်သူ၏အခြေအနေကို တွေ့လိုက်ရသည့် ချန်လင်းတစ်ယောက် သူ၏စိတ်ကို ပြန်လျှော့ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ် နည်းပြ" ဟု ပညာရှိဆန်စွာအလျှော့ပေးလိုက်တော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် နည်းပြဖြစ်သူမှာတော့ မချိတင်ကဲ အနေအထားဖြင့်-</p> <p>"မင်း..."</p> <p>"တကယ့်ကိုတောင်းပန်ပါတယ် နည်းပြ" ဟု နည်းပြထပ်မဆူခင်အချိန်တွင် ထပ်မံ၍ တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ </p> <p>ထိုသို့ချန်လင်းပြုမူလိုက်သည့် အခြေအနေကြောင့် နည်းပြဖြစ်သူ လင်းမိုယုမှာ အံကိုသာတင်းတင်းကြိတ်ပြီး ကျိတ်မနိုင်ခဲမရသာ ဖြစ်နေရတော့သည်။ </p> <p>ချန်လင်းသည် နည်းပြဖြစ်သူ၏ပုံစံကို သိနေပါသော်လည်း မမြင်သကဲ့သို့ နေလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>"စနစ်ပြုပြင်ရေးဝန်ထမ်းတွေကိုခေါ်ပေးမယ်၊ ခဏစောင့်"</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နည်းပြ" ဟု ချန်လင်းက ကောင်းကင်ကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ </p> <p>လင်းမိုယုလည်း ဒေါသကြီးစွဖြင့် တိတ်ဆိတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ထွက်သွားစမ်း, ဒီကုန်ကျတဲ့ပြုပြင်ရေးစရိတ်အားလုံးကို မင်းပေးမှ ဖျက်ပေးမယ်"</p> <p>"ဟေး...ခဏလေး-အဖေ့အကောင့်နဲ့ပေးချေပေးမယ်၊မရိုင်းပါနဲ့"</p> <p>နယ်မြေနဲ့ ပြုပြင်ရေးကြားက ကုန်ကျစရိတ်တွေသည် များလွန်းလှသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊မင်းသွားလိုက်တော့…မင်းအသံက ငါ့ကိုစိတ်ပိုတိုစေတယ်"</p> <p>"ခဏလေး… ကျွန်တော့အမှတ်တွေကရော"</p> <p>"ပြုပြင်ရေးဝန်ထမ်းတွေရောက်လာပြိး အတည်ပြုဖျက်ပေးမှပဲရမယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ကျေးဇူးပါ"</p> <p>လင်းမိုယုနှင့်ပြုပြင်သူတွေက တစ်ဖက်တည်းဖြစ်သည့်အတွက် ချန်လင်းကို ကျောင်းကထုတ်ပစ် ချင်ကြသည်။</p> <p>[ဒင်း-ပြုပြင်ရေးချိန်းဆိုထားခြင်အားအတည်ပြုပြီးပါပြီ၊ခန့်မှန်းချေ နှစ်ရက်ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။]</p> <p>"အမ်...နှစ်ရက်တောင်လား...အရမ်းကြာတယ်နော်"</p> <p>သို့ပေမဲ့လည်း စောင့်ရုံမှတစ်ပါး ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ သို့နှင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး သူအိပ်ရန်အတွက် နေရာရှာနေချိန်တွင် စနစ်မှနေ၍ အသံထပ်ထွက်လာပါတော့သည်။</p> <p>[ဒင်း-ပစ်မှတ်ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် အမှတ် ၂၀၀၀ထပ်မံရရှိပါသည်။ လက်ရှိရမှတ်မှာ ၂၀၂၀၀၀ ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁ နေရာတွင်ရှိပါသည်။]</p> <p>"ဘာလဲဟ…. ငါ သူမမှတ်ဉာဏ်တွေကို ပိတ်ခဲ့တာလေ"</p> <p>"ဘာလို့ ၂၀၀၀ ကထပ်တိုးလာရတာလဲ"</p> <p>ဆွေ့လီအာဆိုသည့် မိန်းကလေးက မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ထူးဆန်းနေပေသည်။ ချန်လင်း အတွေးတစ်ခုပေါ်လာကာ ဒီနယ်မြေတွင် သူ့ကိုမမြင်ရအောင် လုပ်သည့် ဂါထာကို စမ်းသပ်လိုက်တော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အာကာသထဲတွင် ပေါ်လာကာ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ </p> <p>ပျောက်ကွယ်သွားသည့်နောက်တွင် တီးတိုစွာရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"အမ် ဒါပဲပြောရတာလားဟ၊ ဒီနယ်မြေရဲ့ ဂါထာစနစ်က ကောင်းလှချည်လား" ဟု ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် ဆွေ့လီအာရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ဘေးသို့ သွားလိုက်သည်။ </p> <p>ထိုစဉ် သူမကမြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စိတ်ပျက်နေသော မျက်နှာဖြင့်ကြည့်နေတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ချန်လင်းသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ </p> <p>ပြီးမှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမဘာမှမလုပ်မလုပ်ပါပဲနဲ့ ရမှတ် ၂၀၀၀ ဘယ်ကနေရလာသည်ကို စဉ်းစားပြီး ချန်လင်းဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။ </p> <p>ထို့နောက် ချန်လင်းက သူမကိုကြည့်နေချိန်တွင် သူမကလည်း ချန်လင်းကို ပြန်ကြည့်လာပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုအပြည့်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ တစ်ခုခုပြောချင်နေသည်ကို ချန်လင်းရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း...ငါ့ကိုမြင်နေရတာလား" ဟု ချန်လင်းမှ မေးလိုက်သည်။ ထိုသို့မေးသည်ကို ဆွေ့လီအာကြားလိုက်သောအခါ ခေါင်းမော့ကာ ချန်လင်းအား ကြည့်လိုက်လေသည်။ </p> <p>ချန်လင်းလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "မင်း...မင်းငါ့ကိုမြင်နေရတယ်" ဟု ဆိုကာ သူမမျက်နှာက် အံဩစွာကြည့်နေမိတော့သည်။ ချန်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ခံစားချက်ကောင်းမနေပေ။ </p> <p>ထိုစဉ် စနစ်မှ-</p> <p>[ဒင်း-သင့်ကြောင့် ပစ်မှတ်ပျော်ရွှင်နေပါသဖြင့် ရမှတ် ၁၀၀၀၀၀ ထပ်မံရရှိပါပြီ စုစုပေါင်းရမှတ်မှာ ၃၀၂၀၀၀ ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁ တွင် ရှိနေပါသည်။]</p> <p>"မေ့ပစ်စမ်း" ဟု ချန်လင်းမှ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>[ဒင်း- ပစ်မှတ်၏မှတ်ဉာဏ်များကိုပိတ်ပစ်နေပါသည်။]</p> <p>ဆွေ့လီအာ ထပ်မံ၍ ဘာမှမသိတော့သလို ထိုင်ချသွားတော့သည်။ သို့မှသာ ချန်လင်းလည်း သူမနှင့် ခပ်ဝေးဝေးတွင်ရပ်နေလိုက်တော့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် သူမ၏မြင်နိုင်မှုစွမ်းရည်ကို လေ့လာလိုက်တော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ လက်ရှိနယ်မြေတွင် ဂါထာကိုအသုံးပြုပြီး ပြဿနာမရှိစေရန် အကာအကွယ်မျှော်စင်များ ပြုလုပ်ထားသည်ကို သိရလေသည်။ </p> <p>ထိုမျှော်စင်များသည် မမြင်ရအောင်လုပ်ထားသည့် ဂါထားများကိုတားဆီးထားသည်။ မမြင်နိုင်သည့်စွမ်းအင်များကိုသာမက အဝေးကိုမြင်ရသော ဂါထာ၊ ခိုးပြီးနားထောင်လို့ရသော ဂါထာနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာချိုးဖောက်သည့် ဂါထာများကိုပါ ပိတ်ပင်တားဆီးထားသည်။ </p> <p>ထို့အပြင် မှော်စွမ်းအင်သုံးစက်ပစ္စည်းများတွင်လည်း သီးသန့်အကာအကွယ်များထားရှိပြီး ချိတ်ဆက်ခြင်းများကို လွယ်လင့်တကူ ပြုလုပ်လို့ရနေသည်။ လူတိုင်းတွင်လည်း မှော်စွမ်းအင်သုံးပစ္စည်းများပါရှိနေပြီး မှော်စွမ်းအင်ကာကွယ်ထား ခြင်းကိုတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးသုံးလို့ရခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p>ထို့ကြောင့် ချန်လင်း၏ မမြင်နိုင်သောစွမ်းအင်မှာ အသုံးမဝင်ပေ။ ချန်လင်းလည်း ပြောစရာစကားများပင် မရှိတော့သည့်တိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ </p> <p>နယ်မြေအကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ သိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ အခုအခြေအနေမျိုးထိတောင် ဖြစ်မည်မဟုတ်ဟု ချန်လင်းတွေးတောနေတော့သည်။ စနစ်တွင်ပါလာသော မမြင်နိုင်သောစွမ်းအားများကတော့ အကာအကွယ်ခံ၍မရနိုင်ပေ။ </p> <p>ထို့နောက် ချန်လင်းစဉ်းစားကာ "ဘာလို့များဒီဂါထာအပေါ်ယုံကြည်သွားမိတာလဲ" ဟု စဉ်းစားနေမိတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် စနစ်မှ အသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပါတော့သည်။</p> <p>[ဒင်း-ပစ်မှတ်၏ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် သင်သည် အမှတ် ၂၀၀၀ ထပ်မံရရှိပါသည်၊လက်ရှိအမှတ်စုစုပေါင်း ၃၀၄၀၀၀၊ အဆင့် ၁ တွင်ရှိနေပါသည်။]</p> <p>"ဘာလဲဟ"</p> <p>"ဘာလို့လဲ"</p> <p>"စနစ်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ပိတ်ဆို့တာက အလုပ်မလုပ်တာလား"</p> <p>"နေပါဦး သူမကဘာတွေစဉ်းစားနေပြန်တာလဲ"</p> <p>"စိတ်ဖတ်ခြင်းဖွင့်"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save