မျက်မမြင်ဓားသခင်
ဘာသာပြန် - Heavenly Dao Translation Sect
ကူမော့သည် သိုင်းလောကဆီသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားပြီး ၊ မျက်မမြင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၊ သူ့တွင် ဓားဖမ်းသမားစနစ်တစ်ခု ပါလာခဲ့သည်။
အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် သိုင်းပညာရပ်အမျိုးမျိုးကို ရရှိနိုင်ပြီး ၊ ၎င်းတို့မှ တဆင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် စစချင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိသော ကျိုးယန်နတ်သိုင်းကို ရရှိခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ကူမော့သည် ကြေးစားဓားသမား တစ်ယောက်အနေဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရင်း ၊ တဖက်ကနေလည်း ဘေးအန္တရာယ်များကို တားဆီးကာ မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းရင်း အံ့မခန်း ခရီးစဉ်တစ်ခုကို စတင်ခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် ၊ သိုင်းလောကကြီးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော မျက်မမြင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
ပိုက်ဆံသာ လုံလုံလောက်လောက်ပေးနိုင်ရင် ၊ နတ်ဘုရားဆိုရင်တောင် သူက အနိုင်ယူပေးနိုင်တယ် ..
[ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ကွက် ကို ဆုချီးမြှင့်ပါမည်]
[ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် နဂါးနတ်ဘုရားသိုင်း ကို ဆုချီးမြှင့်ပါမည်]
[နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးသိုင်းကို ဆုချီးမြှင့်ပါမည်]
"ငါ့နာမည်က ကူမော့.. ကြေးစားဓားသမား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ ဒီသိုင်းလောကရဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ရေနောက်ကြီးထဲကို ဝင်မွှေဖို့ ငါရောက်လာပြီ"
***
တောင်လေရိုင်းက ဝုန်းခနဲ တိုက်ခတ်သွားသဖြင့် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ကိုင်းများက နာကျင်စွာ ညည်းညူနေသည့်အလား တကျွိကျွိ မြည်ဟည်းသွား၏။ တောင်ခါးပန်းရှိ ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီး၏ နံရံများမှာ ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး ရွှံ့အုတ်ချပ်များ ကွာကျကာ အတွင်းမှ ကျောက်တုံးကျိုးများပင် ပေါ်လွင်နေသည်။
ဘုရားကျောင်းပျက်အတွင်း၌မူ မီးပုံတစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေ၏။
မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းတစ်လောင်း လဲလျောင်းနေပြီး ၎င်း၏ဘေး၌ ဓားကိုင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ လူငယ်၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာနေပြီး မျက်လုံးများကို အနက်ရောင် အဝတ်စဖြင့် စည်းနှောင်ထားသဖြင့် မျက်မမြင်တစ်ဦးနှင့် တူလှ၏။
သူ၏ဘေးတွင်တော့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။
မိန်းကလေးက အလောင်းကို လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်၏။
"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ ချမ်းသာတော့မယ်ထင်တယ်... သူက... အာဏာပိုင်တွေဆီကနေ ငွေသုံးရာနဲ့ အလိုရှိနေတဲ့ မိန်းမတဏှာရူး ကျိုးထုံနဲ့ တူတယ်..."
"သူပဲ..."
"အစ်ကိုက မမြင်ရဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သေချာနေတာလဲ..."
"ငါ သိတာပေါ့..."
လူငယ်လေး ကူမော့က မရှင်းပြဘဲ ဓားကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချကာ ဆိုလိုက်၏။
"သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး ဆုကြေးသွားထုတ်ဖို့ လင်းကျန်းမြို့ကို ပြန်ကြမယ်..."
ကူမော့သည် မျက်မမြင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အသတ်ခံလိုက်ရသူမှာ အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်မှန်း သူ တပ်အပ်သေချာ သိနေခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်တစ်ခု ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။
[ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ]
[ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျိုယန်နတ်သိုင်း ]
[ ယခု ရယူမည်လား ]
ဤအခိုက်အတန့်၌ ကူမော့၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသယောင် ရှိသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌မူ အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားတက်ကြွနေလေ၏။
သူ၏ ထူးကဲလှသော စနစ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ မဟုတ်လော။
သူ မွေးရာပါ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်မှာ သုံးရက်ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး ထိုသုံးရက်တာ ကာလပတ်လုံး ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်မှုများနှင့်အတူ ကြီးမားသော စိတ်ဆင်းရဲမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ ဤကမ္ဘာသည် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အလွန်အန္တရာယ်များလှသည့် သိုင်းလောကကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း အမှောင်ထုထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် မျက်မမြင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ သိုင်းပညာများမှာလည်း လုံးဝနီးပါး သုံးမရအောင် ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ကူမော့သည် မူလကတည်းက မျက်မမြင်တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် လင်းကျန်းမြို့ရှိ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့၏ အသက်အငယ်ဆုံး အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ပြောင်မြောက်လှသော ဓားသိုင်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လင်းကျန်းနယ်တစ်ဝိုက်တွင် လူသိများသော လူငယ်ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကာ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့၏ ရာစုနှစ်တစ်ခုစာ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အသက်အငယ်ဆုံး အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန် အလားအလာ အရှိဆုံးသူလည်း ဖြစ်ခဲ့၏။
သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရာထူးမတိုးမီ နောက်ဆုံးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်စဉ် ဓားပြတစ်စုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း အဆိပ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး အံ့ဖွယ်တလည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း အဆိပ်ဒဏ်နှင့် အချိန်မီ ကုသမှုမရခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံး လုံးဝ ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သိုင်းလောက၌ ကျော်ကြားလာမည့် သူ၏ လမ်းခရီးမှာ ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရ၏။ သိုင်းလောက၏ တောက်ပသော ကြယ်ပွင့်လေးတစ်ပွင့်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့လောက်အောင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။
ကူမော့၏ ရင်ထဲတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဆေးကုသရန် သူ၏ စုဆောင်းငွေ အားလုံးကို အကုန်ခံခဲ့ရပြီး ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့က သိုင်းလောက၏ စည်းမျဉ်းများကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။ သူ သွားရောက် အကျိုးအကြောင်းပြောပြသောအခါတွင်လည်း အရှက်ခွဲခံခဲ့ရ၏။ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွေးအန်ကာ သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး ဝေဝါးနေသော အခြေအနေတွင် သူ၏ မွေးရာပါ အသိဉာဏ်များ ပွင့်လင်းလာကာ သူ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းနှင့် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် ဘဝများကိုပါ မှတ်မိသွားခဲ့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ သူ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုဝင်ဖြစ်ခဲ့သည့် ညီမဖြစ်သူက သူ့အပေါ် သံယောဇဉ် မပျက်ခဲ့ခြင်းပင်။ သူ သတိရလာသောအခါ သိုင်းလောကမှ ရှောင်တိမ်းရန် ဇာတိရွာသို့ ပြန်ကြရန် တိုင်ပင်ခဲ့ကြသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူကလည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ဘဲ ညီမဖြစ်သူ ကူချူတုန်းနှင့်အတူ လင်းကျန်းမြို့မှ ဝမ်းသာအားရ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
ခရီးရှည်ကြီး နှင်လာပြီးနောက် ဤဘုရားကျောင်းပျက်၌ ညအိပ်ရပ်နားရန် ရောက်လာခဲ့ကြရာ အခြားသူတစ်ဦး ကြိုတင်ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
သိုင်းလောကတွင် အတွေ့အကြုံများပြားသော အစောင့်အရှောက်ဟောင်း ကူမော့သည် မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း ဝင်ဝင်ချင်း သွေးနံ့ကို ရလိုက်သဖြင့် အတွင်းရှိ လူများမှာလည်း သိုင်းသမားများဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သတိကြီးသူပီပီ ပြဿနာမဖြစ်စေရန် ညီမဖြစ်သူကို ထွက်ခွာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
သို့သော် အတွင်းရှိ လူများမှာ လန့်နေသော ငှက်များအလား အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြ၏။ ကူမော့တို့ မောင်နှမ ထွက်သွားမည်ကို မြင်ပြီး ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
ကံကောင်းစွာပင် ကူချူတုန်းသည်လည်း ကူမော့ကဲ့သို့ပင် ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပညာမှာ ကူမော့လောက် မထက်မြက်သော်လည်း အတော်အတန် အဆင့်ရှိလေရာ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်သူနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမမှာ မနည်း ခုခံနေရပြီး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရ၏။
ကူမော့သည် မျက်စိမမြင်သည်ကို မြင်ပြီး ထိုသူက အနည်းငယ် ပေါ့ဆသွားသဖြင့် ကူမော့အတွက် အခွင့်အရေး ရသွားသည်။ မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း ကူမော့နှင့် သူ၏ညီမတို့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတကွ ကြီးပြင်းလာသူများပီပီ ဟန်ချက်ညီညီ ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားနိုင်ကြသည်။ ကူချူတုန်း၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကူမော့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ရန်သူမှာ မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့် ပွဲသိမ်းသွားလေတော့သည်။
ထိုသူ လဲကျသွားသည်နှင့်...
ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူမှာ မကြာသေးမီက လင်းကျန်းမြို့၌ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားနေသော မိန်းမတဏှာရူး ကျိုးထုံဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။
သူ၏ စနစ်မှာ "ဓားကိုင်ဆောင်ခြင်း စနစ်" ဖြစ်သည်။ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်များကို ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ပါက ဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဆုလာဘ်များမှာ သိုင်းပညာများ၊ နတ်လက်နက်များ၊ ရှားပါး ရတနာများ အစရှိသည်တို့ ဖြစ်နိုင်၏။ စနစ်က တာဝန်ကို အဆင့်သတ်မှတ်ပေးကာ ထိုက်တန်သော ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။
ဤကျိုးထုံကို စနစ်က ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် သတ်မှတ်ထားပြီး ဆုလာဘ်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရောက်နေသည့် ကျိုယန်နတ်သိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။
ဘုရားကျောင်းပျက်အတွင်း၌ မီးပုံမှာ လောင်ကျွမ်းနေဆဲ။
ကူချူတုန်းက ကျိုးထုံ၏ ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဝတ်ရုံရှည်ကို ဆွဲဆုတ်ကာ ခေါင်းကို ထုပ်ပိုးလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ မိုးလင်းတဲ့အထိ ဒီမှာပဲ နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထွက်သွားကြမလား..."
"လမ်းကို မြင်ရရဲ့လား..."
"လရောင်က တော်တော်လင်းတယ်..."
"ဒါဆို သွားကြတာပေါ့... ကျိုးထုံက လတ်တလော လင်းကျန်းမြို့မှာ နာမည်အကြီးဆုံး ရာဇဝတ်ကောင်ပဲ... ကြေးစားဓားသမား အများကြီးက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြတာ... ငါတို့ အချောင်ရလိုက်တာပဲ... ဒီကောင်က အရင်ကတည်းက ဒဏ်ရာရထားပြီး သွေးထွက်နေသေးတာကို ကြည့်ရင် ဒဏ်ရာအသစ်ပဲ... အနီးအနားမှာ ကြေးစားဓားသမား တွေ ရှိနေနိုင်တယ်... အုပ်စုလိုက်တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်... ပြဿနာမဖြစ်ရအောင် ခပ်ဝေးဝေး သွားကြတာ ပိုကောင်းမယ်..."
"ကောင်းပြီလေ..."
ကူချူတုန်းသည် သိုင်းလောကတွင် အတွေ့အကြုံမရှိသူ မဟုတ်ပေ။ ကျိုးထုံ၏ ခေါင်းမှာ တန်ဖိုးရှိကြောင်း သူမ သိသည်။ အကယ်၍ အခြား ကြေးစားဓားသမား များနှင့် ဆုံတွေ့ပါက ငွေကို မက်မောသွားနိုင်၏။ ငွေသုံးရာဆိုသည်မှာ လူများစွာ အသက်စွန့်ရဲလောက်အောင် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။
ချက်ချင်းပင် ကူချူတုန်းက ကူမော့၏ လက်ကိုဆွဲကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ကူမော့သည် ဆုလာဘ်ကို ရယူခြင်းကြောင့် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားသော လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို မသေချာသဖြင့် အလောတကြီး မရယူရဲသေးပေ။ သူတို့ မောင်နှမ နှစ်ဦး ခရီးအတော်ဝေးဝေး လျှောက်လာပြီးနောက် ဂူတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ဂူအတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် ကူမော့ စနစ်နှင့် ပြန်လည်ဆက်သွယ်ကာ ဆုလာဘ်ကို ရယူလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌...
ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်ပူပြင်းပြီး တက်ကြွသော အတွင်းအားများ ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ရုတ်တရက် စီးဆင်းဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုစွမ်းအင်များက ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းကာ သူ၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် လွတ်လပ်စွာ လှည့်ပတ်သွားတော့၏။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကျိုယန်နတ်သိုင်း၏ နက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်း ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် အမှတ်အသားတစ်ခုအလား စွဲထင်သွားခြင်းပင်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... သူသည် ကျိုယန်နတ်သိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ မည်သည့် ထူးခြားသော လက္ခဏာမျှ မပေါ်လာသလို မသက်မသာ ဖြစ်မှုမျိုးလည်း မရှိဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ရသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ တတ်မြောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကူမော့ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွား၏။
ကျိုယန်နတ်သိုင်းအကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက အတွင်းအားများမှာ မိမိဘာသာ လည်ပတ်နေပြီး မကုန်ခမ်းနိုင်တော့ဘဲ ကာကွယ်ရေး အတွင်းအားကို အလိုအလျောက် ထုတ်လွှတ်ပေးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်အောင် စွမ်းဆောင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ကျိုယန်အတွင်းအားမှာ အလွန်အရည်အသွေးမြင့်မားပြီး အရွတ်နှင့် ခြင်ဆီများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်း ရှိရုံသာမက ကုသနိုင်စွမ်းလည်း အလွန်ထက်မြက်ကာ အဆိပ်အားလုံးနီးပါးကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး သာမန်ထက် လွန်ကဲသော အသိဉာဏ်ပညာကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင်...
သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ပို၍ တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်မခန်းလိလိ တိုးတက်လာခြင်းပင်။ ယခင်က မျက်စိကွယ်နေပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေသဖြင့် အသံများကိုသာ ကြားနိုင်ပြီး အသိစိတ်မှာ ဝေဝါးနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူကား မတူတော့ချေ။
သူ၏ဘေးရှိ ညီမဖြစ်သူ၏ တည်ရှိမှုကို သူ ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း ပေါ်လွင်နေသည်။ ကျောဘက်မှ ခပ်ဖွဖွ တုန်ခါမှုလေးကိုပင် အာရုံခံနိုင်ပြီး အကြားအာရုံမှာလည်း အဆများစွာ တိုးတက်လာကာ တစ်မီတာခန့် အကွာရှိ သစ်ကိုင်းပေါ်သို့ ကျေးငှက်တစ်ကောင် လာနားသည်ကိုပင် တိကျစွာ သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အတွင်းအား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ရနိုင်သော စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်၏။
ဤကမ္ဘာ၏ သိုင်းပညာများမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော်လည်း ဝတ္ထုများထဲတွင်ကဲ့သို့ တိကျသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ မရှိပေ။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိကြသည်။ အချို့က အပြင်သိုင်းကို ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အချို့က အတွင်းအားကို အဓိကထား လေ့ကျင့်ကြသည်။ အချို့က ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အချို့က ဆေဘာဓားကို အသုံးပြုကြသည်။ အဆိပ်၊ လျှို့ဝှက်လက်နက်များနှင့် အခြားသော ထူးခြားသည့် သိုင်းပညာ အမျိုးအစားများစွာလည်း ရှိသေး၏။ ထို့အပြင် တူညီသော နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းတွင်ပင် သိုင်းပညာကျင့်စဉ် မတူညီပါက ရောက်ရှိမည့် အဆင့်မှာလည်း ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်ရာ ပုံသေ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ ရှိမနေနိုင်ပေ။
ဥပမာအားဖြင့် ကူမော့ကို ကြည့်လျှင်...
သူ၏ အသက်အရွယ်ငယ်ရွယ်မှုကြောင့် အတွင်းအားမှာ သိပ်မမြင့်မားဘဲ သိုင်းလောကတွင် တတိယတန်းစား အဆင့်ခန့်သာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အတွင်းအားမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ပြောင်မြောက်လှသော ဆေဘာဓားသိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နာမည်ကျော် ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်အချို့ကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိကာ အချိန်တိုအတွင်း အသာစီးပင် ရယူနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာရှိ သိုင်းပညာအဆင့်မှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်လေသည်။
ယခုအခိုက်အတန့်တွင်မူ...
ကူမော့၏ ကျိုယန်နတ်သိုင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် အတွင်းအားနှင့် မကုန်ခမ်းနိုင်သော အတွင်းအား လည်ပတ်မှု စသည့် ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာများအပေါ် အခြေခံ၍ သူသည် လောကရှိ အတွင်းအား အဓိကထား ကျင့်ကြံသူ အများစုကို အပြည့်အဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့ထက်ပင် သာလွန်ကောင်း သာလွန်နေနိုင်ပေသည်။
ထို့အပြင် ကျိုယန်နတ်သိုင်း၏ သာမန်ထက် လွန်ကဲသော အသိဉာဏ်ပညာ ပွင့်လင်းမှုက သူ၏ ဓားသိုင်းကို ချက်ချင်းပင် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးလိုက်ကာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်၌ ကူမော့၏ စိတ်မှာ ငြိမ်းချမ်းသွားလေ၏။
ယခင်က မျက်စိမမြင်ရသဖြင့် အန္တရာယ်များလှသော ဤသိုင်းလောကကြီးတွင် လုံခြုံမှု ကင်းမဲ့နေကာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူကား ယုံကြည်မှုများ ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်သည်။
ပြီးပြည့်စုံနေပြီဖြစ်သော ကျိုယန်နတ်သိုင်း ရှိနေသရွေ့ သူ မျက်စိကွယ်နေလျှင်တောင် သတိထားပြီး လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်ပါက သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘဲ အသက်အန္တရာယ်နှင့် အမြဲရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ယခုအခါ သူ၏ အတွင်းအားမှာ ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် အကြားအာရုံမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ မျက်စိမမြင်ရသေးသော်လည်း ထူးခြားသော အမြင်အာရုံတစ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် လမ်းလျှောက်ရာတွင် တုံ့ဆိုင်းနေရန် မလိုတော့ချေ။
တစ်ညတာ ကုန်လွန်သွား၏။
မိုးလင်းသောအခါ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ခြောက်သွေ့သော ရိက္ခာအချို့ကို စားသောက်ပြီး လင်းကျန်းမြို့ဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။