Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပထမဆုံး တာဝန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချိတ်ဆက်မှု သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက် ရန်စန်းနျန်က ကူမော့နှင့် သူ၏ညီမတို့အတွက် ပုအာစံအိမ်နှင့် မနီးမဝေးရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုတွင် နေစရာ ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအိမ်မှာ မူလကတည်းက ရန်စန်းနျန် ပိုင်ဆိုင်သောအိမ်ဖြစ်ပြီး လိုအပ်သော ပရိဘောဂများနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများ အပြည့်အစုံ ပါဝင်ကာ အခမဲ့ နေထိုင်ခွင့်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မောင်နှမနှစ်ဦး ထိုညမှာပင် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ မိုးလင်းသည်နှင့် ကူချူတုန်းက ထင်း၊ ဆန်၊ ဆီ နှင့် ဆား တို့ကို သွားရောက်ဝယ်ယူလေသည်။ ကူမော့ နိုးလာချိန်တွင် ထမင်းဟင်းများ ချက်ပြုတ်ပြီးစီးနေပြီဖြစ်ရာ အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိခဲ့သော နားလည်မှုတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်း အသက် ခုနစ်နှစ်အရွယ်ကတည်းက ကူမော့သည် သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေရာအနှံ့ ခရီးသွားလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကတည်းက သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တာဝန်ခွဲဝေမှု ရှင်းလင်းစွာ ရှိခဲ့၏။ ကူမော့က ငွေရှာရန် တာဝန်ယူပြီး ကူချူတုန်းက စားဝတ်နေရေး အစရှိသော အိမ်မှုကိစ္စများကို တာဝန်ယူရသည်။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းသည် ကူမော့၏ အချိန်ဇယားကို အတိအကျ သိရှိထားသဖြင့် သူမအတွက် အချိန်များစွာ သက်သာစေသည်။ အချိန်များစွာ သက်သာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကူမော့သည် ငွေရှာရန်သာမက သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရန်လည်း လိုအပ်ပြီး ရာသီဥတု မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ဘယ်သောအခါမျှ ပျင်းရိခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ဤသည်မှာလည်း သင်ပြပေးမည့်သူ မရှိဘဲ ရွှမ်ရွှီး ဆေဘာဓားသိုင်း၏ အကွက် ၄၈ ကွက်အထိ တတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည် - အရာအားလုံးမှာ လုံ့လဝီရိယနှင့် ဇွဲလုံ့လပေါ်တွင်သာ မူတည်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထမင်းစားပြီးသည်နှင့်...</p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် ကူချူတုန်းကို ဓားသိုင်းပညာ သင်ကြားပြသပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း သူမ၏ ဓားသိုင်းထဲမှ အသေးငယ်ဆုံးနှင့် အသိမ်မွေ့ဆုံးသော အားနည်းချက်များကို အမြဲတမ်း ထောက်ပြနိုင်သဖြင့် ကူချူတုန်းမှာ အလွန်အံ့အားသင့်နေရ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... အစ်ကိုသာ ဒီလောက်စွမ်းတာ စောစောကတည်းကဆိုရင် ကျွန်မက သူရဲကောင်းမကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ..." ကူချူတုန်းမှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ငါလည်း စောစောကတည်းက မျက်စိကွယ်ရတော့မှာပေါ့..." ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့... အစ်ကို အရမ်းမစွမ်းတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ်ပြောရရင်လေ အစ်ကို... အစ်ကို့ရဲ့ သိုင်းပညာကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် အစ်ကိုက လူတစ်ယောက်လုံး ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ..." ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို ပြောင်းလဲသွားလို့လဲ..." ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အင်း... အစ်ကို့ရဲ့ စရိုက်က မပြောင်းလဲဘူး၊ အကျင့်တွေလည်း မပြောင်းလဲဘူး... ဒါပေမဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ အငွေ့အသက်က ပြောင်းလဲသွားတယ်... သိုင်းပညာ အနှစ်သာရကို သိမြင်နားလည်သွားတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလေ..." ကူချူတုန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အသာပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ အမှန်တကယ်ပင် သိုင်းပညာ အနှစ်သာရကို သိမြင်နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ဘဝနှင့် သေခြင်းကြား၌ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု ရှိပြီး သံသရာလည်ခြင်းကြား၌ ကြီးမားသော တွေဝေမှု ရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး မွေးရာပါ အသိဉာဏ်များ ပွင့်လင်းလာခဲ့သဖြင့် သူ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူသည် ယခင်လူပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းအရ ပြောရမည်ဆိုလျှင်တော့ ကျိုယန်နတ်သိုင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသိုင်းမှာ လူအများစု ဘဝတစ်သက်တာလုံး ကြိုးစားရှာဖွေကြသော်လည်း မရောက်ရှိနိုင်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ပြီး သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း သာမန် ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်များထက် များစွာ သာလွန်မြင့်မားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ခန့်မှန်းရန်မှာ ခက်ခဲလှ၏။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် မနေ့ညက သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဓားရိုးအိုကြီးကို ကြည့်လျှင်... သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက သူသည် နာမည်ကျော် ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ သာမန် ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်နေမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူသည် ကူမော့၏ ပြောင်မြောက်လှသော အတွင်းအား သိုင်းပညာကို ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ လုံးဝ ဆက်စပ်နေခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ကူချူတုန်းကို ဓားသိုင်း သင်ကြားပေးနေစဉ် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရ၏။ သူတို့၏ အသံများကို မကြားရသေးသော်လည်း ရန်စန်းနျန်နှင့် သူမကို ကာကွယ်ပေးနေသော အားချီ အမည်ရှိ ဓားသမားဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်" ဟူသော တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက တံခါးသွားဖွင့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် ရန်စန်းနျန်နှင့် အားချီ အမည်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ် ဓားသမား ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး ကူ... ရှင် တာဝန်မယူခင် ခဏလောက် နားဦးမလား... ဒါမှမဟုတ် အခုချက်ချင်း တာဝန်ယူမလား..." ရန်စန်းနျန်က ဝင်ဝင်ချင်း မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကြိုက်တဲ့အချိန် ရပါတယ်... လက်ထဲမှာ တာဝန်တွေ အများကြီး ရှိလား..." ကူမော့က ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သေချာပေါက် အများကြီး ရှိတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ သခင်လေး ကူ ကို နာမည်ကြီး ဓားပြတစ်ယောက်ကို ဖမ်းခိုင်းချင်တယ်... ရှင် သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်မရဲ့ လေဖမ်းခန်းမဆောင်က အခုမှ စဖွင့်တာဆိုတော့ နာမည်ရဖို့ လိုနေတဲ့ အချိန်လေ... အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းကတော့ သေချာပေါက် အထင်ကြီးလောက်စရာ ကြေးစားဓားသမား တာဝန် နည်းနည်းလောက် လုပ်ပြဖို့ပဲ..." ရန်စန်းနျန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြောပြပါဦး..." ကူမော့က ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူဌေးရန်... ကျွန်မတို့ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်ကို ဖမ်းခိုင်းတာမျိုးလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တာဝန်မျိုးတော့ မပေးပါနဲ့နော်... ကျွန်မတို့က သတ်ဖို့ လာတာ၊ အသတ်ခံဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး..." ကူချူတုန်းက လက်ဖက်ရည်ငဲ့ရန် လက်ဖက်ရည်အိုး ကိုင်ကာ ထွက်လာပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး ချူတုန်း ကလည်း နောက်နေပြန်ပါပြီ... အဲ့ဒီ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကို ရှင်တို့ ဖမ်းချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်မက ခွင့်ပြုရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မရဲ့ ပုအာစံအိမ်က အဲ့ဒီ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးတွေရဲ့ ဒေါသကို မခံနိုင်ပါဘူး... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ရယူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်လည်း ကျွန်မမှာ မရှိဘူးလေ... အရေးအကြီးဆုံးက ကျွန်မက ရှင့်အစ်ကိုကို အားကိုးပြီး ငွေရှာရမှာ... ရှင့်အစ်ကိုသာ သေသွားရင် ကျွန်မ အကြီးအကျယ် ရှုံးမှာပေါ့..." ရန်စန်းနျန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ရန်စန်းနျန်နှင့် အားချီအတွက် လက်ဖက်ရည်ငဲ့ပေးလိုက်ပြီးနောက် ကူမော့၏အနီးတွင် ဘာမှမပြောဘဲ ဝင်ထိုင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်မ စုဆောင်းထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေပါ... သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ မြင်းပျံဂိုဏ်း အကြောင်း ကြားဖူးလား မသိဘူး..." ရန်စန်းနျန်က စက္ကူတစ်ထပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ မြင်းစီးဓားပြဂိုဏ်းကို ပြောတာလား..." ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... ကြည့်ရတာ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ က သူတို့အကြောင်း သိပုံရတယ်..." ရန်စန်းနျန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့အတွက် နှစ်အတော်ကြာ ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသူပီပီ ဓားပြများနှင့် မြင်းစီးဓားပြများကို သဘာဝကျကျပင် အထူးဂရုပြုခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မြင်းပျံဂိုဏ်းမှာ သူတို့ အထူးသတိထားရသော မြင်းစီးဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှည့်လည်သွားလာနေပြီး ရွာများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်လေ့ရှိကာ မိသားစုများကိုပါ သတ်ဖြတ်လေ့ရှိသည်။ သူတို့နှင့် ကြုံတွေ့ရသော အစောင့်အရှောက် အနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်းစီးဓားပြဂိုဏ်းမှာ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။ ဓားပြနှင့် မြင်းစီးဓားပြ အများစုမှာ ငွေကြေးအတွက်သာ လုယက်ကြပြီး သားကောင်များက တန်ဖိုးရှိ ပစ္စည်းများကို အလွယ်တကူ ပေးအပ်ပါက များသောအားဖြင့် အသက်ရှင်ခွင့် ရကြသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ လှပသော အမျိုးသမီးများ ပြန်ပေးဆွဲခံရခြင်းသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မြင်းပျံဂိုဏ်းမှာမူ ကွဲပြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဂိုဏ်းမှာ အမြဲတမ်း ငွေနှင့် အသက် နှစ်ခုစလုံးကို ယူလေ့ရှိသည်။ သူတို့အကြိုက်ဆုံး လုပ်ရပ်မှာ ရွာတစ်ရွာလုံးကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လူအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးစေပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ကာ ဘယ်သူ အများဆုံး သတ်နိုင်သလဲ ဆိုသည်ကို ယှဉ်ပြိုင်လေ့ရှိကြ၏။ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သက်ကြီးရွယ်အို၊ ကလေးသူငယ်၊ မွေးကင်းစကလေးများကိုပင် ချမ်းသာပေးလေ့ မရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>အစိုးရက အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှု သိပ်မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဓားပြဂိုဏ်းမှာ နေရာတစ်နေရာတည်းတွင် ဘယ်တော့မှ ကြာကြာမနေဘဲ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှည့်လည်သွားလာနေသောကြောင့်ပင်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ မြင်းပျံဂိုဏ်းကို ဖေးလုံ က အဓိက ဦးဆောင်ပြီး အခြားသူများမှာ အရေးမကြီးပေ။ တစ်ယောက်သေသွားပါက နောက်တစ်ယောက်က ချက်ချင်း အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်း မြင်းပျံဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖေးလုံ မှာ တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"မကြာသေးခင်က ဒီဓားပြဂိုဏ်း လင်းကျန်းနယ်မှာ ပေါ်လာတယ်..." ရန်စန်းနျန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မြင်းပျံဂိုဏ်းက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရကနေ မထွက်တာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီလေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လင်းကျန်းနယ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ..." ကူမော့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ တွေ့သွားလို့ပါ... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရကနေ ဓားသမားတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး မကြာသေးခင်က အဲ့ဒေသမှာ အလွန်နာမည်ကြီးလာတယ်... သူ့ကို သိုင်းလောကမှာ ပျံသန်းနေသော ဓားသမား လို့ ခေါ်ကြတယ်... သူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာဖြစ်ပြီး သူ့နာမည်ကို ဘယ်သူမှ မသိကြလို့ တချို့က သူ့ကို အမည်မသိ လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်...</p> <p> </p> <p>"ဒီလူက မြင်းပျံဂိုဏ်းနဲ့ ရန်ငြိုးတစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်... သူတို့ကို နေ့ရောညပါ အဆက်မပြတ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေတာ... သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ ခြေပေါ့သိုင်း နှစ်ခုစလုံးက အလွန်အဆင့်မြင့်တော့ မြင်းပျံဂိုဏ်းက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရကနေ ထွက်ပြေးရတဲ့အထိ ဖြစ်သွားတာပေါ့...</p> <p> </p> <p>"လဝက်လောက်အတွင်းမှာတင် သူတို့ လင်းကျန်းနယ်က ရွာသုံးရွာကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ... တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့က သူတို့ကို အပြင်းအထန် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေပြီး မြင်းပျံဂိုဏ်းက ဓားပြတချို့ကို ဖမ်းမိထားပေမယ့် ဖေးလုံကိုတော့ မဖမ်းမိသေးဘူး... အစိုးရက ဆုကြေးကို ငွေစင် တစ်ထောင်အထိ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီ..." ရန်စန်းနျန်က ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငွေစင် တစ်ထောင်... အဲ့ဒါက အတော်ဆုံး ထောက်လှမ်းရေးမှူးတွေကိုတောင် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်တယ် မဟုတ်လား..." ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒါတင် မကဘူး... တချို့သော သိုင်းအဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေကလည်း ဆုကြေးတွေ ထုတ်ထားသေးတယ်... စုစုပေါင်း ငွေစင် သုံးထောင်ကျော်တယ်... ဒီတာဝန်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်တာက သာမန်လူတစ်ယောက် တစ်သက်လုံး သက်တောင့်သက်သာ နေသွားဖို့ လုံလောက်တယ်လေ..." ရန်စန်းနျန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားဆီမှာ ဦးဆောင်နိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ရှိလို့လား..." ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှိတယ်... သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ နောက်ဆုံးရဆုံး သတင်းအချက်အလက် အတိအကျ ရှိတယ်... မြင်းပျံဂိုဏ်းက ဖျင်ကျယ်ခရိုင်မှာ ရက်စက်မှု သုံးကြိမ် ကျူးလွန်ခဲ့တယ်... မြင်းပျံဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတွေ၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ အကုန်လုံးက အခုလောလောဆယ် ဖျင်ကျယ်ခရိုင်နဲ့ အနီးတဝိုက်မှာ စုပြုံနေတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သတင်းအသစ်တစ်ခု ရထားတယ်... ဖေးလုံ က ကျူးရှန်းခရိုင်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားပြီ... ရှင် စိတ်ဝင်စားလား..." ရန်စန်းနျန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့..." ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>[ ပစ်မှတ်အသစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည် ]</p> <p> </p> <p>[ အလိုရှိ ပစ်မှတ် - ဖေးလုံ ]</p> <p> </p> <p>[ တာဝန်အဆင့် - ကြယ်သုံးပွင့် ]</p> <p> </p> <p> [ တာဝန် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ]</p> <p>***</p> <p> </p>


Save