Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျူးရှန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ချွီဟန်က ကူမော့၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကူမော့၏ လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သိုင်းလောကသားများ ဖြစ်ကြပြီး စည်းမျဉ်းများကို နားလည်ကြသည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်မဆို အလွန်ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆန်သော ကိစ္စဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ မမေးမြန်းသင့်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့အဖွဲ့ သစ်သားတဲအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>တဲအိမ်မှာ ပျက်စီးနေသော်လည်း တစ်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ သူတို့ လျင်မြန်စွာ မီးမွှေးလိုက်ပြီး အတူတကွ ထိုင်ကာ အသက်ရှူမှန်အောင် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို... ကျွန်တော်က ထန်ပုရီ ပါ... အစ်ကို့နာမည်လေး သိပါရစေ..." ဆေးလုံးအချို့ သောက်ပြီးနောက် ထန်ပုရီက အနည်းငယ် သက်သာလာပြီး ကူမော့ကို အရိုအသေပေးကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်မရဲ့ အစ်ကို ကူမော့ ပါ... ကျွန်မ နာမည်က ကူချူတုန်း ပါ..." ကူချူတုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို ကူ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး ကူ၊ ကျွန်တော်..." ထန်ပုရီ စကားပြောလို့ မဆုံးမီမှာပင် ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်ထဲမှ ကြပ်တည်းသွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အသက်ရှူမှန်အောင် ကြိုးစားပြီးခါစဖြစ်သော ချွီဟန်က အလောတကြီးဖြင့် သူ၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြုကာ ထန်ပုရီ၏ ကမောက်ကမဖြစ်နေသော သွေးနှင့် ချီ စွမ်းအင်များကို ထိန်းညှိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီမှာ ကိုယ်တော် ရွှမ်ကျီ၏ တောင်ဝှေးဖြင့် ရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထန်ပုရီမှာ သိုင်းပညာ မရှိ၍ မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော် ရွှမ်ကျီ၏ ခွန်အားမှာ တကယ်ကို အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံခဲ့သော ချွီဟန်ပင်လျှင် သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ... တကယ်တမ်းကျတော့ ကျွန်တော်တို့ ထန်မိသားစုရဲ့ ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်းက အရမ်းအစွမ်းထက်ပါတယ်... ကျွန်တော်က သိုင်းပညာကို သိပ်စိတ်မဝင်စားလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှုက မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေခဲ့တာပါ..." ခဏအကြာတွင် ထန်ပုရီ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေဟန်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အသာပြုံးလိုက်သည်။ ထန်ပုရီမှာ မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာအပေါ် ဤမျှ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်းက သိုင်းလောကမှာ သဘာဝကျကျပဲ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာတစ်ခုပါ... မင်းရဲ့အဖေ ထန်ထျန်းဟောက် က သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်းက တစ်နယ်လုံးမှာ ကျော်ကြားပါတယ်... ငါ သူ့ကို လေးစားလာတာ ကြာပါပြီ..." ထန်ပုရီ အရှက်ပြေစေရန် ကူမော့က ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထန်ပုရီကို ဤသို့ပြောလျှင် သူ သိပ်ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ အဆင့်အတန်းအရ ဤသို့သော မြှောက်ပင့်စကားများကို ကြားရဖန်များ၍ ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု အခြေအနေမှာ ကွဲပြားနေသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုစကားကို ပြောသူမှာ ကြောက်မခန်းလိလိ သိုင်းပညာစွမ်းရည်ကို ပြသခဲ့သော သိုင်းပညာရှင် ကူမော့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ အခြားသူများက ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်းကို ချီးကျူးခြင်းမှာ မြှောက်ပင့်ခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ကူမော့၏ ချီးကျူးမှုက သူ့ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းကျတော့...</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ စကားများမှာ ထန်ပုရီ၏ ရှက်ရွံ့မှုကို ပြေပျောက်စေရန် ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သော်လည်း မှန်ကန်သော စကားများလည်း ဖြစ်သည်။ ကျူးရှန်းခရိုင်မှ ထန်မိသားစု၏ ထန်ထျန်းဟောက် ၏ ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်းမှာ လင်းကျန်းနယ်၏ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် အမှန်တကယ် ကျော်ကြားပြီး သူ၏ ယခင် အစောင့်အရှောက် တာဝန်များအတွင်း ထန်ထျန်းဟောက်နှင့် ထန်မိသားစု၏ ကောင်းကင်ကြယ် ဓားသိုင်း အကြောင်းကို များစွာ ကြားဖူးခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို ကူ... အစ်ကိုတို့လည်း ကျူးရှန်းခရိုင်ကို သွားမလို့လား..." ထန်ပုရီက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အင်း..." ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရမ်းကောင်းတာပေါ့... အစ်ကို ကူ... ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံခွင့် ပေးရမယ်နော်... တခြားနေရာတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မပြောတတ်ပေမယ့် ကျူးရှန်းခရိုင်မှာတော့ အစ်ကို ကူ လိုအပ်တာ မှန်သမျှ ကျွန်တော့်ကို အားမနာတမ်း ပြောပါ၊ အကုန်လုံး ပြီးပြည့်စုံအောင် စီစဉ်ပေးပါ့မယ်... ကျွန်တော် ပြောပြမယ်..." ထန်ပုရီက ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီမှာ အတော်လေး စကားများသူ ဖြစ်သည်။ သူ စကားစပြောသည်နှင့် ရပ်တန့်မသွားတော့ဘဲ အတွင်းဒဏ်ရာ ခံစားနေရသူတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... ကျွန်မ ရှာတွေ့ပြီ... စောစောက ဆရာမ ခူရှင်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ တစ်ခုခု ပြုတ်ကျသွားတာ မြင်လိုက်ရတယ်လို့ ထင်နေတာ... ကျွန်မ အမြင်မှားတာများလားလို့..." ထိုအချိန်တွင် ထောင့်နား၌ တစ်ခုခုကို ကလိနေသော ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကူချူတုန်းက ရှုပ်ပွနေသော ထင်းပုံထဲမှ အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လက်ဝါးတစ်ဝက်ခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး သရဲမျက်နှာပုံစံဖြင့် အလွန်သေသပ်စွာ ပြုလုပ်ထား၏။ တစ်ဖက်တွင် "ပိုင်ယွဲ့" လကို ကိုးကွယ်ခြင်း ဟူသော စာလုံးကြီး နှစ်လုံး ပါရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က မမြင်ရသဖြင့် ကူချူတုန်းက အနီးသို့ လာကာ ဖော်ပြပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ပိုင်ယွဲ့ဂိုဏ်း ရဲ့ ပိုင်ယွဲ့တံဆိပ်ပြား ဖြစ်ရမယ်..." လူတိုင်းက ဘာမှန်းမသိဖြစ်နေကြသော်လည်း သူတို့ထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သော ချွီဟန်က ခဏမျှ တွေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေး ချွီ... မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဘိုးဘေးလို့ လူသိများတဲ့ ပိုင်ယွဲ့ဂိုဏ်း ကို ပြောတာလား..." ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အေး..." ချွီဟန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့အံ့ဩမှုများကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ပိုင်ယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ယွဲ့တံဆိပ်ပြား အကြောင်း ငါ ကြားဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကောလာဟလတွေ သက်သက်ပါပဲ... ပိုင်ယွဲ့ဂိုဏ်းမှာ အလွန်တင်းကျပ်တဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေတောင် ဝင်ဖို့ မလွယ်ဘူးတဲ့... သူတို့က စာမေးပွဲ ဖြေရပြီး အထူးတမန်တော်က ပိုင်ယွဲ့တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပေးတယ်... သူတို့က တမန်တော်ရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရပြီး တမန်တော်ပေးတဲ့ တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်မှသာ ပိုင်ယွဲ့ဂိုဏ်းကို တကယ် ဝင်ခွင့်ရတာတဲ့..." ချွီဟန်က ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို... သံမဏိ ကိုယ်တော် နဲ့ ဆရာမ ခူရှင်း တို့က ပိုင်ယွဲ့ဂိုဏ်းကို ဝင်ချင်နေကြပြီး အခုလောလောဆယ် အပြင်ဘက် အဖွဲ့ဝင်တွေ အနေနဲ့ ရှိနေတာပေါ့..." ကူချူတုန်းက သူမလက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း ကောက်ချက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဖြစ်နိုင်တယ်..." ချွီဟန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ရေရွတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို တံခါးအပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လူအများစုက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို မထီမဲ့မြင် ပြုတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ မိုးလင်းချိန်တွင် မိုးတိတ်သွားပြီဖြစ်ရာ အဖွဲ့မှာ ခရီးဆက်ရန် ပြင်ဆင်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကူမော့လည်း ကျူးရှန်းခရိုင်သို့ သွားမည်ကို သိသောအခါ ထန်ပုရီက ကူမော့ကို အတူတကွ လိုက်ပါရန် အကြိမ်ကြိမ် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး ထန်မိသားစုသို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန်လည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖိတ်ခေါ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်၏။ သူ အချိန်တွက်ကြည့်ရာ သူတို့ ကျူးရှန်းခရိုင်သို့ ညနေပိုင်းတွင် ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ရာ ထန်မိသားစု၏ အိမ်တွင် တစ်ညတာ တည်းခိုရန် အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရထားလုံးပေါ်တွင် ကူမော့က တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း စိတ်ကူးဖြင့် စနစ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူ၏ ဆုလာဘ်များကို ရယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဦးစွာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် နဂါးဖမ်းနည်းစနစ်ကို သူ ရယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် နက်နဲသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နဂါးဖမ်းနည်းစနစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် နည်းစနစ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုသိုင်းပညာကို ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသိုင်းပညာမှာ အလွန်နက်နဲသိမ်မွေ့သော အတွင်းအား သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူသည် မိမိ၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ ဝေးကွာသော နေရာမှ အရာဝတ္ထုများကို ဆွဲယူနိုင်ပြီး ဝေးကွာသော လက်နက်များကို ဖမ်းယူခြင်း သို့မဟုတ် ရန်သူများကို မိမိအနီးသို့ ဆွဲခေါ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုသောအခါ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော နဂါးတစ်ကောင်အလား အားကောင်းသော အငွေ့အသက်နှင့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>ဤသိုင်းပညာကို အသုံးပြုရန်နှင့် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်မှာ လုံလောက်သော အားကောင်းသည့် အတွင်းအား ရှိရန်ဖြစ်ပြီး ထိုစွမ်းအင်ကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိကိုလည်း စမ်းသပ်သည်။ ၎င်းသည် ပစ်မှတ်ကို ချည်နှောင်ပြီး ဆွဲယူရန် မျက်မြင်မရသော ကြိုးတစ်ချောင်းကို အသုံးပြုသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ တိုက်ပွဲတွင် ရန်သူများကို မမျှော်လင့်ဘဲ အနိုင်ယူရန် အသုံးပြုနိုင်သော ပြောင်မြောက်လှသည့် သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်အားကောင်းသော သိုင်းပညာတစ်ခုကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူက နဂါးဖမ်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ရှေ့သို့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ချို့ ပြုလုပ်လိုက်ရာ ရထားလုံးအနောက်ဘက်တွင် ထားရှိသော အထုပ်မှာ သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးဖမ်းနည်းစနစ်၏ အံ့ဖွယ်များကို အတိုချုပ် ခံစားပြီးနောက် ကူမော့က ဒုတိယ စနစ်ဆုလာဘ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သော်လည်း ၎င်းကို ရယူရန် တွေဝေသွား၏။ ၎င်းမှာ ဆရာမ ခူရှင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် သူ ရရှိခဲ့သော စနစ်ဆုလာဘ် ဖြစ်သည် - အသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး။</p> <p> </p> <p>အသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ဆိုသည်မှာ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အတွင်းဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်ပြီး အတွင်းအားကို တိုးပွားစေသော အာနိသင်များရှိကာ အတွင်းအားကို ငါးနှစ်ခန့်အထိ တိုးပွားစေနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ငါးနှစ်ခန့် တိုးပွားစေသည် ဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီနိုင်သလို မတူညီသော ကျင့်စဉ်များ၏ အာနိသင်များအပေါ်တွင်လည်း မူတည်ပေသည်။ အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်များအတွက် တိုးပွားမှုမှာ သိသာထင်ရှားမည်ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်မြင့် အတွင်းအား ကျင့်စဉ်များအတွက်မူ တိုးပွားမှုမှာ အကန့်အသတ် ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်း၏ အာနိသင် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ကူမော့အတွက်တော့ ၎င်းမှာ အသုံးမဝင်ချေ။ သူ၏ ကျိုယန်နတ်သိုင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားမှာ မိမိဘာသာ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ကာ မကုန်ခမ်းနိုင်တော့သဖြင့် နောက်ထပ် တိုးတက်ရန် နေရာမရှိတော့ပေ။ အသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုအသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံးကို သူ၏ ညီမငယ် ကူချူတုန်းကို ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ကူချူတုန်းသည် သာမန်အရည်အသွေးသာရှိသော နက်နဲသိမ်မွေ့ ဟင်းလင်းပြင် နှလုံးသားကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရာ အသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး၏ အာနိသင်မှာ အလွန်သိသာထင်ရှားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သင့်လျော်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုတော့ လိုအပ်သည်။ အသေးစား နုပျိုခြင်း ဆေးလုံးမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော ဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ သောက်သုံး၍ မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်း၏ အာနိသင်များ အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များကို စုပ်ယူရန် တည်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု လိုအပ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်တာလုံး အလျင်စလို ခရီးနှင်ပြီးနောက် ညမိုးချုပ်ချိန်တွင် သူတို့ ကျူးရှန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save