Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထန်မိသားစု၏ ဒုတိယသခင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ကူမော့သည် ထန်ပုရီ၏ အခက်အခဲကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်လေသည်။ ထန်ပုရီမှာ ထန်မိသားစု၏ သခင်လေး ဖြစ်သော်ငြားလည်း အိမ်တော်ကို စီမံခန့်ခွဲနေသူ မဟုတ်ပေ။ ကိစ္စအသေးအမွှားလေးများအတွက် သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုက လုံလောက်သော်လည်း ထန်မိသားစု၏ အင်အားကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုရန်ဆိုပါက အိမ်တော်သခင် ထန်ထျန်းဟောက်၏ သဘောတူညီချက်ကို သေချာပေါက် ရယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို ကူ... ကျွန်တော်နဲ့လိုက်ပြီး အဖေ့ကို သွားတွေ့ကြရအောင်... အဖေက မျက်နှာထား တင်းမာပေမယ့် တရားမျှတပြီး သိုင်းလောက စည်းမျဉ်းတွေကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူပါ... ဖေးလုံ က ဘယ်လောက် ရက်စက်ယုတ်မာတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒီလိုလူမျိုးကို အစ်ကို ကူ က လိုက်ဖမ်းချင်တယ်ဆိုရင် အဖေ သေချာပေါက် ကူညီမှာပါ..." ထန်ပုရီက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် မင်းအဖေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါဦး ညီလေး ထန်..." ကူမော့က လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ထန်ပုရီ၏ အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့ခြင်းမှာ ထန်ပုရီက ဖေးလုံကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ် မျှော်လင့်ထား၍ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထန်ပုရီကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ထန်ထျန်းဟောက်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ..."</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ထန်ပုရီသည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ထန်မိသားစုစံအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထန်မိသားစုစံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီက မောင်နှမနှစ်ဦးကို ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုဆီသို့ ချက်ချင်း ခေါ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းတံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် ဖိုသီဖတ်သီဖြစ်နေသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများမှာ ရှုပ်ပွနေကာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် မရှိဘဲ အရက်နံ့များ ထောင်းထောင်းဟပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးနွမ်းဖျော့တော့နေပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယဦးလေး... ပြန်ရောက်နေပြီလား..." ထန်ပုရီက ထိုသူကို အရိုအသေပေးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီ၏ အခေါ်အဝေါ်ကို ကြားသည်နှင့် ထိုသူမှာ သိုင်းလောကတွင် အတော်အတန် နာမည်ကြီးသော ထန်မိသားစု၏ ဒုတိယသခင် ထန်ထျန်းချီ ဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ ချက်ချင်း သိလိုက်၏။ သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက သူနှင့် ထန်ထျန်းဟောက်တို့ကို 'ထန်မိသားစု၏ သူရဲကောင်းအမြွှာ' ဟု လူသိများခဲ့ပြီး ထန်ထျန်းဟောက်မှာ သူ၏ ဖအေတူမအေကွဲ အစ်ကို ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အစောင့်အရှောက်အဖြစ် အလုပ်လုပ်စဉ်က ထန်ထျန်းချီ အကြောင်းကို ကူမော့ ကြားဖူးခဲ့သည်။ သိုင်းလောကသားများက သူ့ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာသော လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ပြလေ့ရှိကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ ပြန်ရောက်နေတာ နည်းနည်း ကြာပါပြီ... မင်းက မင်းအဖေကို လာတွေ့တာလား... သူတို့နှစ်ယောက်ကရော ဘယ်သူတွေလဲ..." ထန်ထျန်းချီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေပါ... အဖေ့ကို ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့ လာတွေ့တာ..." ထန်ပုရီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဪ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ထျန်းချီက ထန်ပုရီ ဘာကိစ္စရှိသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထွက်သွားလေသည်။ သူ၏ ကျောပြင်မှာ အတော်လေး အထီးကျန်နေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>"ထန်ပုရီ... နင့်ရဲ့ ဒုတိယဦးလေးက ဘာဖြစ်လို့လဲ... ထန်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်က လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်လေ... သူက ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ..." ကူချူတုန်းက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖိုသီဖတ်သီနဲ့ ရှုပ်ပွနေတယ် မဟုတ်လား... သိုင်းလောက က ကောလာဟလတွေက မှန်ပါတယ်... ငါ့ရဲ့ ဒုတိယဦးလေးက တကယ်ကို ဗဟုသုတကြွယ်ဝတဲ့ လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ပါ... ထန်မိသားစုရဲ့ စီးပွားရေးတွေ ဒီလောက် တိုးတက်လာတာက ဒုတိယဦးလေးရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကြောင့်ပါပဲ... သူနဲ့ ငါ့အဖေက စာပေသမားနဲ့ သိုင်းသမား ပေါင်းစပ်ထားသလိုပဲလေ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အရင်တုန်းကပေါ့...</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဒုတိယဦးလေးက ကံဆိုးပါတယ်... မူလက သူနဲ့ ဒုတိယအဒေါ်က အရမ်းချစ်ကြပြီး သာယာတဲ့ ဘဝလေးကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတာ... သူတို့မှာ ကလေးမရှိပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မထိခိုက်ခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ခရီးထွက်ရင်းနဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် ဖန်ယွီယွင် နဲ့ သွားဆုံခဲ့တယ်... ဒုတိယအဒေါ်က ဒုတိယဦးလေးကို ကယ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း အသတ်ခံလိုက်ရတယ်လေ...</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယဦးလေးက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့လို့ မနည်း အသက်ရှင်ခဲ့ရတာ... အဲ့အချိန်ကစပြီး သူက စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး အရက်ထဲမှာပဲ နှစ်မြုပ်နေတော့တာ... မိသားစုကိစ္စတွေကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ဘူး... ခဏခဏ အပြင်ထွက်ပြီး ဖန်ယွီယွင် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းကြားတာနဲ့ အမှန်ဖြစ်စေ၊ အမှားဖြစ်စေ ကလဲ့စားချေဖို့ ထွက်သွားတော့တာပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်အတွင်း သူက အမြဲတမ်း ခရီးထွက်နေခဲ့တာ... တစ်ခါတလေ ပြန်လာရင်တောင် အမြဲတမ်း အရက်မူးနေတာပဲ... သူ့ကို အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာအောင် လုပ်နိုင်တာက ဖန်ယွီယွင် ရဲ့ သတင်း တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်..." ထန်ပုရီက သက်ပြင်းချကာ ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သွေးလက်ဝါး ဖန်ယွီယွင် လား..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုလူ၏အကြောင်းကို ကူမော့ ကြားဖူးသည်။ သူသည် တော်ဝင်အစိုးရနှင့် သိုင်းလောက နှစ်ခုစလုံးက အလိုရှိနေသော နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည့် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နှစ်လေးဆယ်ကျော်ကြာ နာမည်ကြီးခဲ့ပြီး တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်လေ့ရှိကာ အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်များကို ပစ်မှတ်ထားလေ့ရှိသည်။ သွေးမီးဖိုကျမ်း ဟုခေါ်သော အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သိုင်းပညာတစ်ခုကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသိုင်းပညာမှာ သွေးကို အဓိကထား အသုံးပြုပြီး သုံးစွဲသူကို မီးဖိုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူကာ အခြားသူများ၏ အတွင်းအားများကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ စုပ်ယူခံရသူ၏ သိုင်းပညာအဆင့် မြင့်မားလေလေ သွေးမီးဖိုကျမ်း၏ အာနိသင် ပိုမိုကောင်းမွန်လေလေ ဖြစ်ပြီး ရရှိလာမည့် အတွင်းအားမှာလည်း အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ယွီယွင်မှာ ပို၍ပင် ရက်စက်လှ၏။ သူသည် သူ၏ သိုင်းပညာများ တိုးတက်စေရန် သိုင်းပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်ရုံသာမက ရွာတစ်ရွာလုံးကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မိသားစုများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းများကိုပါ နှစ်သက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းပညာရှင်များမှာ အရေအတွက် သိပ်မများသလို ကိုင်တွယ်ရလည်း မလွယ်ကူပေ။ သာမန်လူများကိုမူ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ဖန်ယွီယွင်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမိုမကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။ သူ၏ သိုင်းပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကြီးမားသော တိုးတက်မှုတစ်ခု ရရှိတော့မည်ဖြစ်ရာ လတ်တလော နှစ်များအတွင်း ပိုမိုလှုပ်ရှားလာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု လူအများစုက ခန့်မှန်းနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖန်ယွီယွင်မှာ ခြေရာဖျောက်ကောင်းပြီး သူ၏ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။ အစိုးရကရော သိုင်းလောကကပါ သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ထန်ထျန်းချီ၏ အဖြစ်ဆိုးကို ကြားသောအခါ... "သူ အရမ်း သနားစရာကောင်းတာပဲ... အဲ့ဒီ ဖန်ယွီယွင် က အရမ်း မုန်းစရာကောင်းပြီး အရမ်း ရက်စက်တာပဲ..." ကူချူတုန်းက ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟူး... ဒုတိယဦးလေး ဒီအခြေအနေကနေ အမြန်ဆုံး ရုန်းထွက်နိုင်ပြီး စိတ်ဓာတ်တွေ ပြန်လည်ခိုင်မာလာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့တာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီက သက်ပြင်းအကြိမ်ကြိမ် ချလိုက်ပြီးနောက် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ဧည့်ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အစေခံတစ်ဦးက သူတို့ရောက်ရှိလာကြောင်း သတင်းပို့ပြီးနောက် အထဲသို့ ဝင်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထန်မိသားစု၏ အိမ်တော်သခင် ထန်ထျန်းဟောက်သည် ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ထန်ပုရီ၏ မိခင် သခင်မ ထန် လည်း အတူရှိနေသည်။ သခင်မ ထန်မှာ အသက် ငါးဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း အလွန်နုပျိုနေဆဲဖြစ်ပြီး အချိန်ကာလက သူမ၏ အလှအပကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ဘဲ ရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုးကိုပင် ပေါင်းထည့်ပေးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... အမေ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီက ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။ "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင် အစ်ကို ကူမော့ ပါ... သူကတော့ အစ်ကို ကူ ရဲ့ ညီမ ကူချူတုန်း ပါ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကလည်း နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အိမ်တော်သခင် ထန် နဲ့ သခင်မ ထန် တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး ကူ၊ သခင်မလေး ကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလောက် ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့သားရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်တွေပဲ... ငါ မနေ့ညကတည်းက သွားတွေ့သင့်တာ... ဒါပေမဲ့ အရမ်းနောက်ကျနေပြီဆိုတော့ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာ စိုးလို့လေ... ဒီမနက်မှ ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောမလို့ စဉ်းစားထားတာ... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ထွက်သွားပြီဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ တော်တော်လေး စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားတာ... လာပါ၊ လာပါ... ထိုင်ကြပါဦး..." ထန်ထျန်းဟောက်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး ကူချူတုန်း၏ အကူအညီဖြင့် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထန်ထျန်းဟောက်က အစေခံများကို လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းရန် နွေးထွေးစွာ ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ကူမော့နှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ထန်ပုရီက ကူမော့ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်၏။ "အဖေ... ဖေးလုံ က အရမ်းရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ရှာဖို့ အစ်ကို ကူ ကို ကူညီပေးပါ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီမှာ အနည်းငယ် ဖြောင်းဖျပြောဆိုရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျှော်လင့်ထားမှုနှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် ထန်ထျန်းဟောက်က အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာ မရှိပါဘူး... သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ က ငါတို့ ထန်မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲ... ကျေးဇူးရှင်က အကူအညီလိုတယ်ဆိုရင် ငါတို့ ထန်မိသားစုက တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လုပ်ပေးမှာပါ... သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ နဲ့ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... လောလောဆယ် ငါတို့ ထန်မိသားစုအိမ်မှာပဲ တည်းခိုပါ... ဖေးလုံ ကို ရှာဖို့ကိစ္စကို ငါ့ကိုသာ လွှဲထားလိုက်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖေးလုံ က ကျူးရှန်းခရိုင်မှာ ရှိနေသရွေ့ မြေကြီးကို သုံးပေလောက် တူးရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ ရှာပေးမယ်... ငါ့ရဲ့ ထန်မိသားစု တစ်ခုလုံးနဲ့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း အဲ့ဒီလူယုတ်မာကို သတ်ဖို့ မင်းတို့နဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းပေးမှာပါ..." သူက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီမှာ ဝမ်းသာသွားပြီး အံ့အားလည်း သင့်သွား၏။ သူ၏ ဖခင်က ဤမျှ အလွယ်တကူ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အိမ်တော်သခင် ထန်..." ကူမော့က လျင်မြန်စွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့ သခင်လေး ကူ... မင်းက ငါ့သားရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်လေ... ကူညီရမှာက သဘာဝပါပဲ..." ထန်ထျန်းဟောက်က နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အိမ်တော်သခင် ထန်..."</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထန်ထျန်းဟောက် ဇနီးမောင်နှံသည် ကူမော့တို့ မောင်နှမနှင့် ခဏမျှ စကားစမြည် ဆက်လက်ပြောဆိုနေပြီးနောက် ထန်ပုရီကို သူတို့အား အနားယူရန် ခေါ်ဆောင်သွားစေလိုက်၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save