Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထန်မိသားစု၏ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထန်ပုရီ... နင့်အမေက အရမ်းလှတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီသည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို သူတို့၏ နေထိုင်ရာသို့ လိုက်ပို့ပေးနေ၏။ စံအိမ်အတွင်း လမ်းလျှောက်လာစဉ် ကူချူတုန်းက သခင်မ ထန် ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝကာ ကျော့ရှင်းလှသော ပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပုံဖော်နေမိသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည့်တိုင် သူမ အလွန်အမင်း အားကျမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့... ငါ ကြွားတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့အမေက ငယ်ငယ်တုန်းက သိုင်းလောကမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးတဲ့ အလှပိုင်ရှင် တစ်ယောက်လေ... အဘိုးအိမ်ရဲ့ တံခါးခုံက တောင်းရမ်းတဲ့လူတွေ များလွန်းလို့ ပွန်းပဲ့နေတာပဲ... လူငယ်ပါရမီရှင် မရေမတွက်နိုင်အောင် ငါ့အမေကို စွဲလမ်းခဲ့ကြတာ..." ကူချူတုန်း၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ပုရီက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို နင့်အဖေက နင့်အမေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ထပ်ခွင့် ရသွားတာလဲ..." ကူချူတုန်းက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက တော်တော်လေး ရယ်ရတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပဲ... အဲ့တုန်းက ငါ့အဖေက သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီး လူငယ်ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဆိုပေမယ့် ငါ့အမေကို လိုက်နေတဲ့ သူတွေထဲမှာတော့ အထူးချွန်ဆုံး မဟုတ်ခဲ့ဘူး... သူ အမေနဲ့ လက်ထပ်နိုင်ခဲ့တာက ဒုတိယဦးလေးရဲ့ အကြံအစည်ကြောင့် အပြည့်အဝ ဖြစ်သွားတာ...</p> <p> </p> <p>"အဲ့တုန်းက လူတိုင်းက ငါ့အမေရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ဘယ်လိုရယူရမလဲ ဆိုတာကို တွေးပြီး သူမကို အထင်ကြီးအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြတာ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယဦးလေးက ချဉ်းကပ်ပုံပြောင်းပြီး သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ငါ့အဘိုးကိုပါ ဝင်ပါခိုင်းခဲ့တာ... ငါ့အဘိုးက အမေ့ဖက်က အဘိုးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ချဉ်းကပ်ပြီး သူနဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ အခွင့်အရေးရှာပြီး အဘိုးကို အရက်သောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ကာ လုံးဝ အရက်မူးသွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ... သူ အရက်မူးပြီး ဝေဝါးနေတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့အဘိုးက ငါတို့ မိသားစုနှစ်ခုကြားမှာ လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူအောင် လှည့်စားခဲ့တာပဲ...</p> <p> </p> <p>"အမေ့ဖက်က အဘိုး နိုးလာတဲ့ အချိန်ကျတော့ ငါ့အဘိုးက လက်ထပ်စာချုပ်ကို နေရာတိုင်းမှာ လိုက်ကြွားနေပြီလေ... အမေ့ဖက်က အဘိုးကလည်း သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်ဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးထားဆုံးပဲ... ငါ့အဘိုးရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရမှန်း သူ သိပေမယ့် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ သဘောတူညီချက်ကို ဖျက်သိမ်းလို့ မရခဲ့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ငါ့အဖေကလည်း ငါတို့ မိသားစုနှစ်ခုကြားက လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူညီချက်ကို မချစ်သော်လည်း အောင့်ကာနမ်းပြီး လက်ခံလိုက်ရတာပေါ့... အဲ့လိုနဲ့ ငါ့အမေကို သဘာဝကျကျပဲ လက်ထပ်ဖြစ်သွားတာ... အခု နှစ်တွေ အကြာကြီး ကြာပြီးတဲ့အထိ အမေက အဖေ့ကို အဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စနောက်တုန်းပဲ... သူက ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိဘူးလို့ ပြောတာ... ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေက အပြစ်ကင်းပါတယ်... အဲ့ဒီ ညစ်ပတ်တဲ့ အကြံအစည်က သူ့အကြံမှ မဟုတ်တာ၊ ဒုတိယဦးလေးရဲ့ အကြံလေ..." ထန်ပုရီက ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲ့လှည့်ကွက်က တကယ်ကို ဆိုးရွားတာပဲ..." ကူချူတုန်းက ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါသာ သဘောကျတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး သူ့ကို လက်ထပ်လို့ မရဘူးဆိုရင် ငါ့အဖေကိုလည်း အဲ့လှည့်ကွက် ပြန်သုံးခိုင်းရမယ်..." ထန်ပုရီက ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့အတွက် သီးခြား ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး လိုအပ်သည်များကို ကူညီပေးရန် အစေခံအချို့ကိုပါ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကူချူတုန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်"အစ်ကို... ထန်မိသားစုရဲ့ အိမ်တော်သခင်က ဖေးလုံကို ရှာပေးဖို့ ကူညီတာကတော့ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဘာပြဿနာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း လက်ဖက်ရည်အိုးကို ဖြည်းညင်းစွာ စမ်းသပ်ရှာဖွေလိုက်ပြီး သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်ငဲ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဖက်ရည်အိုးထဲသို့ ပြန်လောင်းထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခွက်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လောင်းထည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ ပျင်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို လေ့ကျင့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားက သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အရာအချို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စေသော်လည်း သူ မျက်စိမမြင်ရသေးဘဲ သူ၏ မသိစိတ်မှ အပြုအမူများစွာက ၎င်းကို အသားမကျသေးချေ။</p> <p> </p> <p>သိုင်းလောကမှာ အန္တရာယ်များသည်။ အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည့်အခါ အနိုင်အရှုံး သို့မဟုတ် အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိသည်။ သူသည် မျက်မမြင်ဖြစ်ခြင်းကို အပြည့်အဝ အသားကျရန် လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် နေရာဒေသ မှတ်ဉာဏ်ပိုင်းတွင် ပိုမိုလေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ကူမော့အနီးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ကူမော့ ငဲ့ထားသော လက်ဖက်ရည်ကို ယူလိုက်၏။ ကူမော့မှာ သူ၏ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုကို လေ့ကျင့်နေမှန်း သူမ သိသဖြင့် ကူမော့အတွက် အခက်အခဲအချို့ကို ရံဖန်ရံခါ ဖန်တီးပေးလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ ကျူးရှန်းခရိုင်ကို လာပြီး ဖေးလုံကို လိုက်ဖမ်းတာက သူဌေးရန်ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို အသုံးချချင်လို့လေ... ဒါပေမဲ့ အခု ထန်မိသားစုက ဖေးလုံကို အကြီးအကျယ် စတင်ရှာဖွေမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် သတင်းထွက်သွားလိမ့်မယ်... အဲ့အခါကျရင် အခြား လေဖမ်းခန်းမဆောင်တွေကလည်း ဖေးလုံ ဒီမှာ ရှိနေမှန်း သိသွားပြီး ကြေးစားဓားသမား တွေ အများကြီး ရောက်လာလိမ့်မယ်... ဒါဆို ကျွန်မတို့ရဲ့ အားသာချက် ဆုံးရှုံးမသွားဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်ငဲ့နေရင်း ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး... "ပထမအချက်က... သူ့ကိုရှာဖို့ ငါတို့ ထန်မိသားစုရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိတဲ့ ကျူးရှန်းခရိုင်မှာ သူ့ကို ဘယ်လိုရှာမလဲ... ကျူးရှန်းခရိုင်က အရမ်းကျယ်တာ... ဖေးလုံ ကိုယ်တိုင် ထွက်မလာဘူးဆိုရင် ငါတို့က မြို့တစ်မြို့ကိုတောင် ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ရင် ငါတို့ ပြန်လှည့်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် စောင့်ရလိမ့်မယ်... နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာရင် အခြား လေဖမ်းခန်းမဆောင်က လူတွေလည်း ဖေးလုံ က ကျူးရှန်းခရိုင်မှာ ရှိနေမှန်း သိသွားမှာပဲ... သူဌေးရန်ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဦးဆောင်မှုက အကြာကြီး ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလေ...</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယအချက်က... သတင်းအချက်အလက်က အမြဲတမ်း ဒုတိယနေရာမှာပဲ ရှိတယ်... ဦးစားပေး သတင်းအချက်အလက်က အားသာချက်တစ်ခုကို ပေးပေမယ့် တကယ့် အားသာချက်က သတင်းအချက်အလက် ရယူသူရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည် အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... အကယ်၍ သတင်းအချက်အလက် ရယူသူတွေ အများကြီး ရောက်လာပြီး အခြားလူတွေက လုယူသွားမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါ သူတို့က အရည်အချင်း မမီသေးလို့ပဲ... နောင်တရစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး..." ဟု ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ခဏမျှ တွေးလိုက်ပြီး... "ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ထန်မိသားစုက ဖေးလုံ ကို ရှာတွေ့နိုင်မလား မသိဘူးနော်..." ဟု ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ထန်မိသားစုက သူ့ကို ကျူးရှန်းခရိုင်မှာ မရှာတွေ့နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ တကယ်ပဲ ပြန်လှည့်လို့ရပြီ... ထန်မိသားစုကတောင် မရှာတွေ့ရင် အခြားဘယ်သူမှ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်၌...</p> <p> </p> <p>ထန်ထျန်းဟောက်သည် ထန်မိသားစု၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများစွာကို ဆင့်ခေါ်ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူများအားလုံးမှာ လူတန်းစားပေါင်းစုံနှင့် ဆက်ဆံရေးရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး ဖေးလုံ၏ တည်နေရာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် သူက အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထန်ထျန်းဟောက် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးပြီးသည်နှင့် ထန်ပုရီ အပြင်ဘက်မှ ဝင်လာပြီး... "အဖေ... မနေ့က အဖေပဲ အနားယူဖို့ လိုတယ်၊ အစ်ကို ကူ ကို သတိထားဖို့ လိုတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ဒီနေ့ အစ်ကို ကူ က အကူအညီ လာတောင်းတော့ အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်ရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ပုရီနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထန်ထျန်းဟောက်မှာ ကူမော့နှင့် စကားပြောစဉ်က ရွှင်လန်းနေသော အမူအရာနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေ၏။ သူသည် လူတစ်ယောက်လုံး ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ မျက်နှာထား တင်းမာပြီး အလေးအနက် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ပထမအချက်က... လူဆိုတာ အရမ်းသတိကြီးလွန်းလို့ မရဘူး... ကူမော့ ရောက်လာတာက နည်းနည်း တိုက်ဆိုင်နေတော့ ငါ သူ့ကို သတိထားတာ ပုံမှန်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ကူမော့ က မင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို မပယ်ဖျက်နိုင်ဘူးလေ... ဆိုလိုတာက သူက ငါတို့ ထန်မိသားစုအပေါ် ကျေးဇူးရှိနေတယ်... သူ အကူအညီ လိုအပ်ရင် ငါတို့ ထန်မိသားစုက သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့...</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယအချက်က... ကူမော့ က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က သိုင်းပညာရှင် ဖေးလုံကို လိုက်ဖမ်းနေတာ... ဒီကိစ္စက ငါတို့ ထန်မိသားစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားနဲ့လည်း ကိုက်ညီနေတယ်လေ... အပြစ်အနာအဆာမဲ့ဓား က မကြာခင် သွန်းလုပ်ပြီးတော့မယ်... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ကျူးရှန်းခရိုင်မှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာတယ်... သူတို့က အပြစ်အနာအဆာမဲ့ဓား ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလို့ ငါ အပြင်းအထန် သံသယဝင်တယ်... ပြီးတော့ ဖေးလုံ က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ... အကယ်၍ သူက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ငါတို့ ထန်မိသားစုကိုပါ ကြံစည်နေမယ်ဆိုရင် အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... ကူမော့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်က မှန်ကန်ပြီး ဖေးလုံ က ကျူးရှန်းခရိုင်မှာ တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုရင် ငါတို့ ထန်မိသားစုက သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို သေချာပေါက် သိထားမှ ဖြစ်မယ်..." ဟု သူက ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..." ထန်ပုရီက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ပုရီက ထပ်မံမေးလိုက်၏။ "အဖေ... အပြစ်အနာအဆာမဲ့ဓား က ချန်းလန် ဓားဂိုဏ်းက သိုင်းသခင်ကြီး ရဲ့ အတွက် သွန်းလုပ်ပေးထားတာလေ... အဲ့ဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက အပြစ်အနာအဆာမဲ့ဓား ကို တကယ် ရန်စရဲလို့လား..."</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်တွေက အရမ်းရဲတင်းတဲ့လူတွေချည်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ပြီးတော့ သိုင်းလောကသားတွေ ရှာဖွေနေတာက နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုလေ... နာမည်ဂုဏ်သတင်းက ဘယ်ကလာလဲ... ပြင်းထန်အားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာကလွဲရင် တခြားမရှိဘူး... ဆံပင်ကိုတောင် ဖြတ်နိုင်ပြီး သံမဏိကို ရွှံ့လို ခုတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ နတ်ဓားတစ်လက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာက ကိုယ့်ရဲ့ သိုင်းပညာကို မြှင့်တင်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား...</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီ အပြစ်အနာအဆာမဲ့ဓား က အာကာသထဲက ဥက္ကာပျံသံမဏိ နဲ့ အခြား ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးကို ပေါင်းစပ်ပြီး သွန်းလုပ်ထားတာ... ငါတို့ ထန်မိသားစုက လက်နက်သွန်းလုပ်လာတာ မျိုးဆက်သုံးဆက် ရှိပြီ... အခုမှ အဲ့လို နတ်လက်နက်မျိုးကို ဖန်တီးဖို့ အခွင့်အရေး ရတာ... အဲ့ဒါက ငါတို့ ထန်မိသားစုကို သိုင်းလောကမှာ တကယ်ကို နာမည်ကျော်ကြားလာစေပြီး ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားစေကာ အစစ်အမှန် လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ဆရာသခင်အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်စေလိမ့်မယ်... ဖေးလုံ လို မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို မဆိုထားနဲ့ အသေးအမွှား နှောင့်ယှက်မှုလေးကိုတောင် ငါ သတိထားရမယ်..." ထန်ထျန်းဟောက်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save