စိတ်ခံစားချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း၌ဖြစ်၏။ ချူခွမ်းရန်သည် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီးကို စားသုံးပြီးနောက် ယခုအခါ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။
တာအိုနှင့် ပတ်သက်သော သူ့နားလည်သဘောပေါက်မှုများ ဆက်လက် တိုးပွားနေ၏။ သူ သင်ယူခဲ့ဖူးသော နည်းစနစ် အားလုံးကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပိုင်နိုင်မှုများလည်း တိုးတက်လာသည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် သူ ပြဿနာတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်၏။
သူ့ကိုယ်ပိုင် တာအိုလမ်းစဉ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း ၎င်းနှင့် အထူးတလည် တွဲဖက် အသုံးပြုနိုင်မည့် တာအိုနည်းစနစ် သူ့တွင် မရှိသေးပေ။
သူ့တာအိုလမ်းစဉ်မှာ အနည်းငယ် ထူးခြားပြီး နည်းစနစ် အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနိုင်စေသော်လည်း ထိုနည်းစနစ်များ အားလုံးမှာ အခြားသူများ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့အနေဖြင့်မူ သူ့တာအိုလမ်းစဉ်အပေါ် အခြေခံထားသော နည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရခြင်း မရှိသေးပေ။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူ့ကိုယ်ပိုင် တာအိုနည်းစနစ်ကို ဖန်တီးရန် အချိန်တန်ပြီဟု ချူခွမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် လုပ်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
လွန်ခဲ့သော အချိန်များက ပညာရှင်နည်းစနစ် အချို့နှင့် အင်ပါယာနည်းစနစ် များကိုပင် သူ ဖန်တီးခဲ့ဖူးသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ့တာအိုလမ်းစဉ်အပေါ် အခြေခံသော နည်းစနစ်သစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးတော့မည် ဖြစ်သည်။
အဖြူရောင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီးကြောင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်နေသဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အတော်လေး ချောမွေ့နေ၏။ မကြာမီတွင် ချူခွမ်းရန်သည် စိတ်ကူးသစ်များနှင့် ဉာဏ်ကွန့်မြူးမှုများကို ရရှိလာသည်။
“ငါ့ရဲ့ တာအိုလမ်းစဉ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတာအိုဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးရမယ်...”
“ငါက အင်ပါယာနည်းစနစ် အမျိုးမျိုးကို သိထားပြီးသားဆိုတော့ ဒီအသိပညာတွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေသင့်ဘူး... သူတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေကို ချဲ့ထွင်ပြီး အားနည်းချက်တွေကို လျှော့ချကာ အားလုံးကို နည်းစနစ်တစ်ခုတည်းအဖြစ် ဘာလို့ မပေါင်းစည်းလိုက်ရမှာလဲ...”
“ဒါက ငါ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းနည်းစနစ်ရဲ့ ရှေ့ပြေးပုံစံ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...”
အချိန်ဖြုန်းမနေဘဲ ချူခွမ်းရန်သည် သူ့စိတ်ထဲ ဝင်ရောက်လာသော နည်းစနစ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်၏။
သူ သိထားသော နည်းစနစ်အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလွန်းလှသည်။
မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမဆို ထိုနည်းစနစ်များ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို သိထားလျှင်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်ရာ အခြားနည်းစနစ်များ အားလုံးမှ ပေါင်းစည်းထားသော နည်းစနစ်တစ်ခု ဆိုလျှင်မူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။
အင်ပါယာတစ်ပါးပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။
သို့သော်လည်း ချူခွမ်းရန်၏ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားသော ဉာဏ်ပညာနှင့် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီးမှ ရရှိသော အကူအညီတို့ကြောင့် မဖြစ်နိုင်သောအရာမှာ ဖြစ်နိုင်လာခဲ့သည်။
ဓားတာအို၊ ဗုဒ္ဓတာအို၊ ကူချင်းတာအို၊ လက်သီးတာအို၊ ဓားကောက်တာအို... ထိုအရာများမှာ သူ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတာအို ယူဆောင်နိုင်သော ပုံသဏ္ဌာန်များသာ ဖြစ်သည်။
ဓားတာအို၊ ဗုဒ္ဓတာအို၊ ကူချင်းတာအို၊ လက်သီးတာအို၊ ဓားကောက်တာအိုနှင့် အခြား အရာများစွာ ပါဝင်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် နည်းစနစ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်းသွားပြီး မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း နည်းစနစ်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြ၏။
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ချူခွမ်းရန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ခဲ့သည်မှာ တစ်လခန့် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့တွင်...
အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းနှင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော တာအိုစည်းချက်လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုသည် ချူခွမ်းရန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
စိတ်ခံစားချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိပြီး ချူခွမ်းရန်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။
“ဒီစွမ်းအင်လှိုင်းက ဘာလဲ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...”
“သိပ်ကိုဆန်းကြယ်တဲ့ တာအိုစည်းချက်ပဲ... ဘာလို့ တချို့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ဆင်တူနေရတာလဲ...”
“နေပါဦး... အဲဒါ ချူခွမ်းရန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ နေရာပဲ... သူကများ ဒီလို ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာလား... နေပါဦး... သူက ကျမ်းစာလိပ်တွေကို လေ့လာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ဒီလို တာအိုစည်းချက်မျိုး ထွက်လာရတာလဲ...”
ချူခွမ်းရန်ကို ပေးထားသော ကျမ်းစာလိပ်များတွင် အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များ ကျင့်ကြံကြသည့် စိတ်ခံစားချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း၏ အင်ပါယာနည်းစနစ် အချို့ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ၎င်းနှင့် သက်ဆိုင်သော တာအိုစည်းချက်များနှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြ၏။ ယခု ချူခွမ်းရန်ရှိရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော တာအိုစည်းချက်များနှင့် ကွာခြားနေသည်မှာ သေချာသည်။
လူတိုင်း ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ့နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော တာအိုစည်းချက်မှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာ၏။ ထို့နောက် ကြီးမားသော အရောင်စုံ အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။
အလင်းတိုင်ကြီးက တိမ်များကို ထိုးဖောက်သွားသည်နှင့် ဆန်းကြယ်သော တာအိုစည်းချက်လှိုင်းလုံးများ ၎င်းဆီမှ စတင် ပြန့်နှံ့လာပြီး ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အထိ လွှမ်းခြုံသွား၏။ ထို့နောက် တာအိုခေါင်းလောင်းသံများ ကောင်းကင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရွှေကြာပန်း အမြောက်အမြား ပေါ်လာသည်။ နဂါးများ၊ ဖီးနစ်များနှင့် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး ဦးညွှတ်နေခြင်းစသည့် အခြား ခမ်းနားသော နိမိတ်ပုံရိပ်များလည်း ပေါ်ထွက်လာ၏။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...”
သခင်မလန်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
ဖြစ်ပေါ်နေသော နိမိတ်များမှာ အလွန် ခမ်းနားကြီးကျယ်လွန်းလှသည်။ ဤနှစ်များစွာ အတွင်း ဤကဲ့သို့ အရာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။
“အဲဒီကျမ်းစာလိပ်တွေထဲက အင်ပါယာနည်းစနစ်တွေကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်ရင်တောင် ဒီလို နိမိတ်မျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... သူ ကျင့်စဉ်အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တာများလား...”
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိမိတ်များသည် အသစ်တစ်စုံတစ်ရာကို ဖန်တီးလိုက်သည့်အခါ သို့မဟုတ် မွေးဖွားလာသည့်အခါမှသာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ ရှိသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အင်ပါယာအသစ်တစ်ပါး မွေးဖွားလာခြင်း၊ နည်းစနစ်အသစ်တစ်ခု ဖန်တီးခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ချူခွမ်းရန်အနေဖြင့် အင်ပါယာနည်းစနစ်များကို လေ့လာရုံသက်သက်ဖြင့် ထိုနိမိတ်မျိုး ပေါ်လာအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူ ကျင့်စဉ်အသစ်တစ်ခု အမှန်တကယ် ဖန်တီးလိုက်သည်ဆိုပါက နိမိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ သဘာဝကျပါသည်။
အကယ်၍ နောက်တစ်ခုသာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ယခုမေးစရာရှိသည်မှာ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နိမိတ်မျိုး ပေါ်လာစေရန် သူ ဘယ်လို နည်းစနစ်မျိုးကို ဖန်တီးလိုက်သနည်း။
အင်ပါယာနည်းစနစ် တစ်ခုကပင် ထိုပမာဏမျိုး ရှိသော နိမိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် မဟုတ်ပေ။
လူတိုင်း မှင်သက်နေချိန်တွင် အလင်းတိုင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တာအိုစည်းချက်များမှာ ပို၍ပင် သိပ်သည်းလာသည်။
အလင်းတိုင်အတွင်းမှ အဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထိုပုံရိပ်က လူတိုင်းကို ကျောပေးထားပြီး သူ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ဂြိုဟ်များ ပျက်စီးခြင်း၊ နေ့နှင့် ည ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခြင်းစသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်များကို မြင်တွေ့ရသည်။
ထိုပုံရိပ်သည် ထာဝရကာလ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး ဂြိုဟ်များကိုပင် လှမ်းဆွဲယူနိုင်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။
သခင်မလန်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများက ထိုပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။ လူတိုင်း ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ပြီး ဦးညွှတ်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။
“ဘုရားရေ... ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးကို ဖန်တီးလိုက်တာလဲ...”
“ဒါက အင်ပါယာနည်းစနစ်ပဲလား... ဒါမှမဟုတ် ကောလာဟလတွေထဲက ဖမ်းဆုပ်လို့မရနိုင်တဲ့ အင်မော်တယ် နည်းစနစ်လား...”
လူတိုင်း ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အဖြေတစ်ခု ရေရေရာရာ မရနိုင်ကြပေ။
လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် အင်ပါယာနည်းစနစ်သည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အင်ပါယာနည်းစနစ်ထက် မြင့်မားသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ကောလာဟလများထဲမှ အင်မော်တယ်နည်းစနစ်များသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်များရှိခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး မည်သည့်အခါမျှ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုဖြစ်တည်မှုများ အမှန်တကယ် ရှိမရှိ မည်သူမျှ မသိကြပါ။
အင်မော်တယ်နည်းစနစ်များ းဆိုလျှင်မူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ချူခွမ်းရန် အသစ်ဖန်တီးလိုက်သော ကျင့်စဉ်ကို မည်သို့ သတ်မှတ်ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အလွန်ရှေးကျသော ဖြစ်တည်မှု အချို့သာလျှင် ချူခွမ်းရန်၏ ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသောအခါ ၎င်းက ဘာလဲဆိုသည်ကို အနည်းငယ် ရိပ်မိကြ၏။
“နက်နဲပညာရပ်လား... ဒီအရှိန်အဝါက နက်နဲနည်းစနစ်ဆီက လာပုံရတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က နက်နဲနည်းစနစ် အသစ်ကို ဖန်တီးလိုက်တာလား...”
“မဟုတ်ဘူး... ဒါက နက်နဲနည်းစနစ် မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီကျင့်စဉ်က အဲဒီအဆင့်အထိ တိုးတက်နိုင်တဲ့ အလားအလာရှိတယ်... အဲဒီထက်တောင် ကျော်လွန်သွားနိုင်သေးတယ်...”
“ဒီကျင့်စဉ် အရှိန်အဝါ လှိုင်းလုံးက... အင်ပါယာလျှောက်လမ်းမဆီကလာတာပဲ...”
ချူခွမ်းရန် အသစ်ဖန်တီးလိုက်သော ကျင့်စဉ်မှ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၊ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာတိုက်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုအထိ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်း ဖြစ်တည်မှုများသည် သူတို့၏ စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များကို အင်ပါယာလျှောက်လမ်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကြ၏။
ရှေးယခင်ကတည်းက နက်နဲပညာရပ်များကို ဖန်တီးနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူ လက်တစ်ဆုပ်စာအောက်သာ ရှိခဲ့သည်။ သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် မဟာအင်ပါယာ များအကြား အကောင်းဆုံးများဖြစ်ကြပြီး ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ထင်ရှားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
အင်ပါယာလမ်းထက်ရှိ တားမြစ်မြေရိုင်းထဲတွင်ဖြစ်၏။
တောင်တန်းတစ်ခုပေါ်တွင်...
နက်မှောင်သော ဆံပင်နှင့် ဖြောင့်တန်းသွယ်လျသော မျက်ခုံးများ ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ချူခွမ်းရန် ရှိရာဘက်သို့ အံ့သြစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီအရှိန်အဝါက... နက်နဲပညာရပ်လား... မဟုတ်ဘူး... အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အင်ပါယာလမ်းထဲက လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုအရာမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မှာလဲ... နက်နဲစွမ်းအားမျိုးဆိုတာ အင်ပါယာအဆင့်အောက်လူတွေ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး...”
“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲကွာ...”
နက်မှောင်သောဆံပင်နှင့် လူငယ်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် သားရဲအလောင်း အများအပြား ရှိနေပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေသေးသော သားရဲများစွာကလည်း သူ့ကို အနီးအနားမှ ကြောက်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ထိုသားရဲများကို ဤလူငယ် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြောင်း သိသာလှ၏။
သေဆုံးသွားသော သားရဲများထဲတွင် အင်ပါယာတစ်ပိုင်းအဆင့် သားရဲများလည်း ပါဝင်သည်။
“ဒီကိစ္စကို ခဏဘေးဖယ်ထားပြီး တခြား ဘာမှမလုပ်ခင် ဒီအထွတ်အထိပ်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ဖို့ အာရုံစိုက်ရမယ်... ဒီ တားမြစ်မြေရိုင်းက အရင်အတိုင်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကံတရားအခွင့်အရေးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတုန်းပဲ... ငါ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အင်ပါယာအဆင့် အထွတ်အထိပ်ဆေးလုံးကိုတောင် မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... ဒါကို သန့်စင်ပြီးတာနဲ့ ဒီဒုတိယဘဝမှာ အင်ပါယာပလ္လင်ကိုရဖို့ အခွင့်အရေးက သေချာသလောက် ရှိသွားပြီ...”
နက်မှောင်သောဆံပင်နှင့် လူငယ်က ရေရွတ်လိုက်၏။ အကယ်၍ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက် မြင်တွေ့သွားပါက သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားကြပေလိမ့်မည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူသည် ချင်မျိုးနွယ်စု၏ မဟာအင်ပါယာဝင်စားသူဟု လူသိများသော ချင်ထျန်းချန် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
သူသည် အင်ပါယာလမ်းထက်တွင် ဂုဏ်သတင်းအကြီးဆုံး တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော်လည်း ဖြစ်သည်။
“ထွက်သွားကြ...”
ချင်ထျန်းချန်က ဝန်းကျင်ရှိ သားရဲများကို ကြည့်လိုက်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲများသည် နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ဆက်နေရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားကြ၏။
သူတို့ရှေ့မှ လူသားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်။ အရေအတွက် အားသာချက်ရှိသော်လည်း သူတို့ အုပ်စုလိုက်ကြီးကို သူတစ်ယောက်တည်းက သနားညှာတာမှု မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာတစ်ချက်မျှပင် မရရှိခဲ့ပေ။
မကြာမီ ထိုနေရာတွင် ချင်ထျန်းချန် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
သူက ချူခွမ်းရန်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ထိုဆန်းကြယ်သော နက်နဲပညာရပ်နှင့်တူသည့် အရှိန်အဝါကြောင့် အလွန်စိတ်ပူပန်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ ရရှိထားသော အထွတ်အထိပ်ဆေးလုံးကို အရင်သန့်စင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
***