Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခွန်အား တိုးတက်စေခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှင်ယန်မြို့ ရှိ အရက်ဆိုင်ငယ်လေး တစ်ဆိုင်၌။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါမှ သစ္စာရှိတာ ညီလေး မင်းကို ငါ တကယ် လူကဲခတ် မမှားခဲ့ဘူးပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ကုလားထိုင် တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေကာ လုံးဝ မူးယစ်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေပြီး ၊  သူ၏ လက်မောင်းကို  မူးယစ်နေသော အခြားလူတစ်ယောက်၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်ထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရူးတစ်ယောက်လို အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> “ငါ လျူချီရီ က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်း အစောင့် နေရာလောက် မပြောနဲ့ ညီလေး မင်းက ရွှင်ယန်မြို့ ရဲ့ မြို့စားအိမ်တော်မှာ အလုပ်လုပ်ချင်ရင်တောင် ငါက မင်းကို အထဲရောက်အောင် သွင်းပေးနိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည်  အကြီးအကျယ် မူးယစ်နေဟန် ဆောင်ကာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ရွှင်ယန်မြို့ သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ငါးရက် တိတိ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက်မှသာ ကျောက်မိသားစု သည် သွေးသဲကန္တာရ ကို ဖြတ်ကျော်ရန် လူများကို စုဆောင်းနေကြောင်း သတင်းအချို့ ရရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် စာရင်းပေးသွင်းရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် အဖွဲ့ထဲ ဝင်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သီးသန့် ထောက်ခံပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုကာ သူ့ကို လက်မခံခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ချန်လော့သည် လက်ရှိတွင် ချန်လော့နှင့် အတူ အရက်သောက်နေသော လျူချီရီ ဖြစ်သည့် ကျောက်မိသားစု ၏ အိမ်တော်ထိန်း ကို မျက်စိကျသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ်ကြာ အတူတကွ အရက်သောက်ပြီးနောက် အရက်အရှိန်ကြောင့် သူသည် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုရန် ချန်လော့၏ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သေချာတာပေါ့ ငါ့အစ်ကို လျူ က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတာပေါ့...” ချန်လော့က ရယ်မောကာ ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားပြောပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ယောက်သည် အတန်ကြာ ရယ်မောနေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“လာ နောက်တစ်ခွက် သောက်ကြစို့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် စကားပြောနေရင်း သူ၏ အရက်ပန်းကန်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ လျူချီရီ ၏ ပန်းကန်လုံးနှင့် ခေါက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျူချီရီ မှာ တကယ်ကို ရိုးသားသူ ဖြစ်ပြီး အရက် တစ်ပန်းကန်လုံးကို တစ်စက်မျှ မကျန်စေဘဲ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ အနေဖြင့်မူ အရက်အားလုံးကို သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်များမှတစ်ဆင့် အောက်သို့ စီးကျသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရက် တစ်ပန်းကန်လုံးထဲမှ တစ်စက်လောက် သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားလျှင်ပင် ကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မသောက်တော့ဘူး ငါ ထပ်မသောက်နိုင်တော့ဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ငါ ပြန်ရဦးမယ် ပြန်ရဦးမယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> လျူချီရီ သည် ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းစိုက်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ ခြေဖျားဖြင့် လျူချီရီ ကို တို့ထိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုလျူ အစ်ကိုလျူ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အ... ဘ... အ... ဘ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျူချီရီ ၏ ပါးစပ်မှ ဗလုံးဗထွေး စကားသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် လုံးဝ မူးယစ်နေခြင်း မရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ သူ သောက်ခဲ့သော အရက် ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းမှာ သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ မရောက်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“စားပွဲထိုး ငွေရှင်းမယ်...” ချန်လော့က အော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် စားပွဲထိုးက ပြေးလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သခင်လေး စုစုပေါင်း ငွေ သုံးကျပ်နဲ့ နှစ်မူး ကျသင့်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သခင်လေးအတွက် အကြွေ မယူတော့ပါဘူး သုံးကျပ်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့သည် မူးယစ်နေဟန် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်ကာ ငွေစ အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အကြွေ မယူလို့ မရပါဘူး ပိုတာကို မင်းအတွက် ဘောက်ဆူး ပေးလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စားပွဲထိုးက ချန်လော့၏ လက်ထဲရှိ ငွေစများကို ကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း အနည်းဆုံး ငွေ ဆယ်ကျပ်ခန့် ရှိပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီနေ့ သူ ကျေးဇူးရှင် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့နေတာများလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘောက်ဆူးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး ဘောက်ဆူးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စားပွဲထိုးက ကျယ်လောင်စွာ အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချန်လော့၏ ဘောက်ဆူးကို စောင့်မျှော်ရင်း လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ ပွင့်လန်းနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်၌ ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး အနည်းဆုံး ငွေ ဆယ်ကျပ်ခန့် ရှိသော ငွေစများကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သေးငယ်သော ငွေစ သုံးခုကို ရွေးချယ်ပြီး စားပွဲထိုး၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူသည် ကျန်ရှိနေသော ငွေစများ အားလုံးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ စားပွဲထိုးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် မှင်တက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ သူက ပိုတာကို သူ့အတွက် ဘောက်ဆူး ဆိုပြီး ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘာလို့ သူက ပြန်ယူသွားရတာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စားပွဲထိုးသည် လက်ထဲရှိ ငွေစများကို ငုံ့ကြည့်ကာ အလေးချိန် ချိန်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စားပွဲထိုး အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ ဤငွေမှာ အများဆုံး သုံးကျပ်သာ ရှိပြီး ပိုနည်းနိုင်သော်လည်း ပိုများမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ခေါင်းမော့၍ ချန်လော့ မှားပေးမိသလားဟု မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်  ထိုလူမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သေစမ်း အရမ်း ကပ်စေးနဲပြီးတော့ သူဌေးယောင် လာဆောင်နေသေးတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏ တည်းခိုခန်းသို့ တစ်တန်းတည်း ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် တံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အခုတော့ သွေးသဲကန္တာရ ကို ဖြတ်ကျော်မယ့် ကိစ္စက ယာယီ ပြေလည်သွားပြီ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျောက်မိသားစု ရဲ့ အဖွဲ့က နောက်ထပ် တစ်လကြာမှ ထွက်ခွာမှာ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ ဒီကာလအတွင်းမှာ သေချာ ကျင့်ကြံဖို့  အခွင့်အကောင်း တစ်ခုပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ အစောက ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများကို သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စုစုပေါင်း ကျင့်စဉ် စာအုပ် ငါးအုပ် ရှိပြီး မန္တာန် နှစ်ခု၊ ဓားသိုင်း တစ်ခု၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း တစ်ခုနှင့် ဝင်္ကပါ ပညာရပ် တစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မန္တာန် များမှာ ကျန်းချီ ထံမှ ရရှိခဲ့သော လေပြင်းလက်ကွက် နှင့် ရေအောက်အသက်ရှူကျင့်စဉ် တို့ ဖြစ်ကြသော်လည်း ချန်လော့၏ အမြင်တွင် ဤ မန္တာန် နှစ်ခုမှာ အတော်လေး အသုံးမဝင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လေပြင်းလက်ကွက် မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ရန်သူထံသို့ လေပြင်းများနှင့် လှိုင်းတံပိုးများကို လှုပ်ခတ်စေခြင်း ဖြစ်ပြီး သိပ်တော့ အသုံးမဝင်လှချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် ရေအောက်အသက်ရှူကျင့်စဉ် မှာ ကျင့်ကြံသူကို ရေအောက်တွင် အချိန်ပိုကြာကြာ နေနိုင်စေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကို စားရန် အရသာမရှိသော်လည်း စွန့်ပစ်ရန် နှမြောစရာကောင်းသော အရာများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း တတ်နိုင်သည်မှာ ဘာမျှ မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မန္တာန် များ ဖြစ်ကြပြီး ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ သဘာဝကျကျပင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသည်များမှာ ယန်ချန်ထျန်း ထံမှ ရရှိခဲ့သော အရာများ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကို အချိန်အတန်ကြာ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ချန်လော့အနေဖြင့် ဝန်ခံရပေမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တကယ် စွမ်းရည်ရှိသော အတွင်းဂိုဏ်းသား များမှာ သူတို့၏ နောက်ခံကို အားကိုးသော ကျန်းချီ ကဲ့သို့သော သူများနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကွာခြားလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ လက်ထဲမှ  ကျင့်စဉ် စာအုပ် သုံးအုပ်ကို ရရှိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့် တစ်အုပ်မဆို ကျန်းချီ၏ နှစ်အုပ်ပေါင်းထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ရောက်သည်အထိ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျင့်ကြံနိုင်သော ဓားသိုင်း တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ် ဖြစ်သော ပထမအဆင့် ဝင်္ကပါမန္တာန် အနေဖြင့်မူ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အများကြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘဲ သူ့အလိုလို ထင်ရှားနေပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကြေးအရေပြား သံအရိုး ဟု အမည်ရသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျောက်စိမ်းကိုယ်ထည်ကျင့်စဉ် ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျောက်စိမ်းကိုယ်ထည်ကျင့်စဉ် မှာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ၏ အမြင့်ဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး အခန်း သုံးခန်း ခွဲခြားထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပထမ အခန်းမှာ ဤ ကြေးအရေပြား သံအရိုး ဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ကိုက်ညီသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒုတိယ အခန်းဖြစ်သော ငွေသားကလီစာ ရွှေအင်္ဂါ မှာ ရွှေမြုတေအဆင့် နှင့် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ကိုက်ညီ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တတိယ အခန်းဖြစ်ပြီး အကြီးစားအောင်မြင်မှု အခန်းလည်း ဖြစ်သော အနှိုင်းမဲ့ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာ မှာ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တည်ရှိမှုနှင့် တိုက်ရိုက် ကိုက်ညီလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့မှာ အချိန် မဖြုန်းတော့ဘဲ ကြေးအရေပြား သံအရိုး ကို ချက်ချင်း စတင် ဖတ်ရှုတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကြေးအရေပြား သံအရိုး မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တွင် အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိသော ကြေးအရေပြား ကို ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်ပ စွမ်းအားများ၏ အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်မှုကို ခံရရန် လိုအပ်သည်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရိုက်နှက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိပြီးနောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေသောမြက်၊ တန်ယန်ပန်း နှင့် ဝူရွှင်ဇစ် တို့ကို အသုံးပြု၍ ဆေးရည် တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ၎င်းထဲတွင် စိမ်ရမည်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခုနစ်ရက်ကြာ စုဆောင်းပြီးနောက် ကြေးအရေပြား ကို ကနဦး ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ရက်တစ်ရာ ကြာပြီးနောက် အသေးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ကို ရရှိမည် ဖြစ်ကာ ရက်တစ်ထောင် ကြာပြီးနောက် အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြေးအရေပြား သံအရိုး နှင့် ပတ်သက်သည့် မိတ်ဆက်ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ချန်လော့မှာ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ အခြားအရာတွေကို ရဖို့က လွယ်ကူပေမဲ့ ဒီရိုက်နှက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိဖို့ကတော့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှင်ယန်မြို့ တွင် သာမန်သိုင်းကျောင်းများ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ရှိပြီး အားလုံးမှာ မကျင့်ကြံဖူးသော သာမန်လူများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူ့ကို ရိုက်နှက်ပေးရန် သူတို့ကို တောင်းဆိုနိုင်သော်လည်း အရိုက်ခံရရန်အတွက် ပိုက်ဆံပေးရခြင်းက ကြားရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့် အမြဲတမ်း ဤမျှလောက် တန်ဖိုးမရှိသလို ခံစားနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သေစမ်း မင်းက လမ်းမလျှောက်တတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းက လူကို ဝင်တိုက်တယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“နည်းနည်းလေး ပွတ်မိသွားတာပါကွာ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြဿနာ ရှာနေရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အောက်ထပ်မှ ဆူညံသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်တွင် သာမန်လူ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း ငြင်းခုံ ကျိန်ဆဲနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိန်ဆဲနေရင်းနှင့် သူတို့သည် အချင်းချင်း တွန်းထိုးနေကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့ကို ဆွဲမခွဲထားပါက သူတို့ စတင် ရန်ဖြစ်ကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အတွေးတစ်ခုက ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်သားပဲ အရိုက်ခံရဖို့ ဘာလို့ ပိုက်ဆံ ပေးရမှာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အရိုက်ခံချင်တယ် ဆိုတာ အချိန်မရွေး နေရာမရွေး လုပ်လို့ ရတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုတစ်ခဏအတွင်း ချန်လော့သည် သူ၏ အတွေးများ ရှင်းလင်းသွားပြီး အတားအဆီး ကင်းမဲ့သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရွှင်ယန်မြို့ ရှိ အဓိက သိုင်းကျောင်းများက သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီး တစ်ခု သတိမထားမိဘဲ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိကြသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤမည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီးက သူတို့ထံသို့ မည်ကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်မှုမျိုး ယူဆောင်လာမည် ဆိုသည်ကိုမူ သူတို့ ပို၍ပင် မသိရှိနိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <div> </div> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save