Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၄၂</h2> <h2 style="text-align: center;"> နဂါးနန်းတော်ကို အပြောင်သိမ်းခြင်း - ၂ </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး အခြားအရာ အားလုံးကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်းပင် ရေတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရွှေတောင်ကြီး ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကာ ယင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပတ်၍ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ပိုမို နီးကပ်လာသောအခါ လင်းရန် ရွှေနှင့် ငွေအပြင် ထိုရွှေတောင်ကြီးက အခြား တောက်ပသော အရာများစွာဖြင့်လည်း အလှဆင်ထားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ အများစုမှာ ပုလဲများ ဖြစ်သော်လည်း စိန်များ၊ မဟူရာများနှင့် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော သလင်းကျောက်များလည်း ပါဝင်ပြီး ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။</p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီနဂါးနီက အရမ်း လောဘကြီးတာပဲ... ဒီလောက်များတဲ့ ရွှေ၊ ငွေ နဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာတွေ စုဆောင်းဖို့ ဘယ်နှနှစ်လောက် ကြာခဲ့မလဲ..."</p> <p>လင်းရန် နဂါးမျက်လုံး အရွယ်အစားရှိ ပုလဲ တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>နဂါးကဲ့သို့ သတ္တဝါများက သူတို့၏ ကြီးမားသော ခွန်အားကြောင့် အစားအစာမှလွဲ၍ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဝါသနာမှာ တောက်ပသော အရာများကို စုဆောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေ၊ ငွေ၊ စိန်၊ ကျောက်စိမ်း၊ သလင်းကျောက်၊ ပုလဲ၊ မဟူရာ... အလင်းပြန်နိုင်သော မည်သည့်အရာမဆို သူတို့ ကြိုက်နှစ်သက်ကြပေသည်။</p> <p>ထိုသည်မှာ လင်းရန် နဂါးနန်းတော်ကို ဦးစွာ စူးစမ်းလေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့် အကြီးမားဆုံး အကြောင်းရင်းပင်။ သူ ယင်းကို ရှာတွေ့သ၍ ထိုလောကီ ရတနာများ သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်ပြီး သူ ဘယ်တော့မှ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အခြားအရာများကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် တောင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် စုပုံထားသော ရွှေက လင်းရန် ယွင်မုန့်တောင်တန်းရှိ ကောင်းကင်အဖွဲ့၏ ပေကျင်းဌာနခွဲမှ ရရှိခဲ့သော ရွှေထက် အဆနှစ်ဆယ် ပိုများနေ၏။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အခု ဒီရွှေ၊ ငွေ နဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာတွေ အားလုံးက ငါ့အပိုင်ပဲ..."</p> <p>လင်းရန် ကြီးမားသော ရွှေတောင်ကြီး ဘေးတွင် ရပ်လျက် ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေချောင်းများနှင့် ရွှေခဲများ သူ့ လက်ဖဝါးဆီသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။ တစ်မိနစ် မပြည့်မီမှာပင် လင်းရန် မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်မျက်ရတနာများ စုပုံထားသည့် ကြီးမားသော ရွှေတောင်ကြီးကို သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ အားလုံး စုဆောင်းလိုက်၏။</p> <p>ထိုသို့ဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းရှိ ကျယ်ပြန့်သော နေရာသည် ရွှေတောင်ကြီး တစ်ခု ရရှိသွားပြီး ဟာလာဟင်းလင်း မဖြစ်နေတော့ပေ။</p> <p>ထိုရွှေတောင်ကြီးက အလွန် တန်ဖိုးရှိပြီး အနည်းဆုံး ဘီလီယံ တစ်ရာ တန်ဖိုးရှိသော်လည်း လင်းရန် ပျော်ရွှင်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ယခု ပိုက်ဆံ မရှားသောကြောင့်ပင်။</p> <p>"နဂါးသိုက်သစ်သား..."</p> <p>နဂါးများတွင်လည်း နဂါးသိုက်များ ရှိပြီး ယင်းတို့ကို နဂါးသိုက်သစ်သားဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ အဓိကအားဖြင့် ရှားပါးသော ရှေးဦးသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ သို့သော် နှစ်များတစ်လျှောက် နဂါးချီတွင် စိမ်ထားပြီးနောက် ယင်းက နဂါးသိုက်သစ်သား အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ယင်း၏ သစ်သားက သန့်စင်ထားသော သံထက် မာကျောပြီး ရေတွင် နစ်မြုပ်နေကာ မှော်လက်နက်များ သန့်စင်ခြင်းနှင့် အစီအရင်များ စီစဥ်ခြင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းပင်။</p> <p>ထူထပ်ပြီး များပြားလှသော ထိုသစ်သားများက သုံးမီတာ ကျယ်ဝန်းပြီး ဒါဇင်ချီ မီတာ ရှည်လျားသော နဂါးသိုက် တစ်ခုအဖြစ် စုပုံနေပြီး ရွှေတောင်ကြီး၏ မူလနေရာကို တည့်တည့် မျက်နှာမူထားပေသည်။</p> <p>လင်းရန် ပြုံးလိုက်ပြီး သစ်သားမှုန့် တစ်စက်မျှ မကျန်အောင် အားလုံး ယူဆောင်လိုက်၏။</p> <p>ရွှေတောင်ကြီးနှင့် နဂါးသိုက်သစ်သားတို့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လင်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တောက်ပသော အနီရောင် သလင်းကျောက်များ စုပုံထားရာ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>ထိုအနီရောင် သလင်းကျောက်များ စုပုံထားရာမှာ နဂါးသိုက်၏ အမြီးပိုင်းတွင် ရှိပြီး တောင်ငယ် တစ်ခုအဖြစ် စုပုံနေကာ အချင်း နှစ်မီတာနှင့် အမြင့် တစ်မီတာခွဲ ရှိပြီး အနည်းဆုံး တစ်သောင်းခန့် ရှိပေသည်။</p> <p>"မီးသလင်းကျောက်..."</p> <p>မီးသလင်းကျောက်များသည် ပုံမှန် တြိဂံပုံ လေးမျက်နှာပုံသဏ္ဍာန် ရှိပြီး အားကောင်းသော မီးဝိညာဥ်စွမ်းအင် ပါဝင်သည့် အထွတ်အထိပ် မီးဝိညာဥ်ကျောက် အမျိုးအစား တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လင်းရန်အတွက်မူ ထိုအရာများက သူ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသုံးဝင်သော တကယ့် ရတနာများပင်။</p> <p>"ဒါဆို အဲဒီ နဂါးနီက တကယ်တော့ မီးနဂါး တစ်ကောင်ပေါ့..."</p> <p>သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ လင်းရန် ထိုမီးသလင်းကျောက် တစ်ခုစီတိုင်းကို သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ လုံးဝ ရှင်းလင်း စုဆောင်းလိုက်သည်။</p> <p>"နဂါးသလင်းကျောက်..."</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လင်းရန် နဂါးသိုက် ဘေးရှိ ကျောက်နံရံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျောက်နံရံ၏ သုံးမီတာ ပတ်လည် အပိုင်းကို ကြည့်လိုက်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>နဂါးသလင်းကျောက်ကို နဂါးအသက်ရှုကျောက်ဟုလည်း ခေါ်ပြီး နဂါးတစ်ကောင်က သူ့ နဂါးအမြုတေကို မျိုချပြီး ထွေးထုတ်ကာ ကျင့်ကြံသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အားကောင်းသော နဂါးချီများက ကျောက်နံရံထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး နှစ်များစွာ ကြာပြီးနောက် ယင်းက နံရံရှိ ကျောက်တုံး အားလုံးကို နဂါးအသက်ရှုကျောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပေသည်။ ယင်းက နဂါးသလင်းကျောက်ပင်။</p> <p>“တကယ့် ထိပ်တန်း နဂါးသလင်းကျောက်ပဲ..."</p> <p>လင်းရန် ရေကန် မျက်နှာပြင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော တောင်ကို နဂါးကျောက်စိမ်းတောင် ဟုခေါ်ကြောင်း မသိသေးပေ။ ယင်းက မီးဓာတ် နဂါးများ နေထိုင်ရန် အသင့်တော်ဆုံး နေရာပင်။</p> <p>ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်....</p> <p>လင်းရန် နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် ရွှေနဂါးလှံတံကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သုံးမီတာ ပတ်လည် နဂါးသလင်းကျောက် ပတ်လည်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ရွှေနဂါးလှံတံကို ကျောက်နံရံထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ဒေါင်လိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ နဂါးသလင်းကျောက်ကို ကျောက်နံရံ တစ်ခုလုံးမှ လုံးဝ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ အားကောင်းသော နဂါးချီ စိမ့်ဝင်နေသည့် ကြီးမားသော နဂါးသလင်းကျောက် တစ်ခုလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p>ထိုအရာက နဂါးခံတွင်းရည်ထက် များစွာ ပိုအားကောင်းပြီး အနည်းဆုံး နဂါးချီ အဆတစ်ရာ ပိုမို ပါဝင်လေသည်။</p> <p>ထိုကြီးမားသော အရာများ အားလုံးကို စုဆောင်းပြီးနောက် လင်းရန် နောက်ဆုံးတွင် နဂါးနန်းတော်ကို အသေးစိတ် ရှင်းလင်းလိုက်သည်တွင် နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုမျှ မကျန်အောင် လုံးဝ ပြောင်ရှင်းသွား၏။</p> <p>"ဟုတ်သား... နောက်တစ်ခါ လုံတျန်းဖန်ကို တွေ့ရင် သူ့ကို သေချာ ကျေးဇူးတင်ရမယ်..."</p> <p>နဂါးနန်းတော်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လင်းရန် အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး ရတနာများ စုပုံထားသည်ကို ကြည့်လိုက်ကာ လုံတျန်းဖန်အပေါ် အကောင်းမြင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ရွှေနှင့် ငွေ တောင်များ၊ နဂါးသိုက်သစ်သား၊ မီးသလင်းကျောက်များ နှင့် အထွတ်အထိပ် နဂါးသလင်းကျောက်တို့ကို စုဆောင်းပြီးနောက် လင်းရန် နဂါးနန်းတော်၏ အခုံးပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်နံရံဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် ပင်ပေါင်ဘောလုံးထက် အနည်းငယ် ကြီးမားသော ပုလဲ တစ်လုံး ရှိပြီး အပြာရောင် အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေကာ နဂါးနန်းတော် တစ်ခုလုံး လင်းထိန်နေပေသည်။</p> <p>ထိုသည်မှာ အထွတ်အထိပ် ရတနာ တစ်ခုပင်။</p> <p>"ရေကာပုလဲ..."</p> <p>လင်းရန် ရေတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ပစ်တက်သွားကာ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ရေကာပုလဲကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>ရေကာပုလဲက သူ့ လက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လင်းရန် ပတ်လည်ရှိ ရေများ ချက်ချင်း ကွဲလွင့်သွားပြီး ရေနက်ပိုင်းတွင် မီတာ ဒါဇင်ချီ အချင်းရှိသော ကြီးမားသော နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ရေကာပုလဲ၏ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရေကို ကာကွယ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ အံ့ဩဖွယ် ဂုဏ်သတ္တိများက ထိုထက် များစွာ ကျော်လွန်ပေသည်။</p> <p>ပထမဦးစွာ ရေကာပုလဲက ရေထဲတွင် နေရာတစ်ခု ဖန်တီးပြီးနောက် ယင်းက လေဟာနယ် ဖြစ်မသွားပေ။ ရေ ကွဲလွင့်သွားသည်နှင့် ရေထဲတွင် မူလက သိုလှောင်ထားသော လေများက ထိုနေရာ အတွင်း၌ ကျန်ရှိနေပေသည်။ ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင် ရေထဲမှ လေများက ထိုနေရာထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာပြီး အတွင်းရှိ လူများ အဆက်မပြတ် အသက်ရှူနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ရေကာပုလဲမှာ ရေကို ကာကွယ်သည့်တိုင်အောင် အတွင်းရှိ လူက အသက်ရှူကျပ်နေရမည် ဆိုပါမူ ယင်းကို ရတနာဟု သတ်မှတ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဒုတိယအချက်မှာ ရေကာပုလဲကို ကိုင်ဆောင်ထားသူက သူတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်အလိုက် ရေကာနေရာ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ထိုနေရာက ရေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်ပြီး လူကို လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသကဲ့သို့ ရေထဲတွင် ရွေ့လျားနိုင်စေကာ ရေ၏ ခုခံအားကြောင့် လုံးဝ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးအချက်မှာ ငါးကဲ့သို့ ရေသတ္တဝါများမှာ ရေကာပုလဲ၏ စွမ်းအင်ကြောင့် ဟန့်တားခံရပြီး ယင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသူထံ ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ရေကာနေရာထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပါက ရေမှ ကုန်းသို့ ရွေ့လျားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအရာများက ရေကာပုလဲ၏ အခြေခံ အံ့ဩဖွယ် လုပ်ဆောင်ချက် အချို့ပင်။ အခြား လုပ်ဆောင်ချက်များလည်း ရှိနေသေး၏။ ဥပမာအားဖြင့် ယင်းက ရေစီးကြောင်းများကို ပြောင်းလဲနိုင်သေးသည်။ ပုလဲကို ကိုင်ဆောင်ထားစဉ် ရေ၏ ရွေ့လျားမှုကို လွယ်ကူစွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာများက ကိုင်ဆောင်သူထံမှ ပိုမို မြင့်မားသော ကျင့်ကြံဆင့်ကို လိုအပ်ပြီး သာမန်လူများ လုံးဝ မရရှိနိုင်သော အရာ ဖြစ်၏။</p> <p>"ဟဲဟဲ... ဒါ တကယ့် အမြတ်ကြီးပဲ..."</p> <p>လင်းရန် ရေကာပုလဲကို ဆုပ်ကိုင်လျက် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ထိုပုလဲဖြင့် သူက မြစ်များ၊ ရေကန်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများထဲသို့သာမက ပင်လယ်မျက်လုံးများ၏ ဝဲဂယက်များထဲသို့ပင် စွန့်စားဝင်ရောက်ရဲပေသည်။</p> <p>သူ ရေကာအဆောင်စာရွက်များ မလိုအပ်တော့ပေ။ လက်ထဲတွင် ပုလဲ တစ်လုံးဖြင့် သူ သမုဒ္ဒရာကို အုပ်စိုးနိုင်ပေသည်။</p> <p>လင်းရန် အလွန် ကျေနပ်နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ သွေးမိစ္ဆာနဂါးက လင်းရန် နဂါးနန်းတော်ကို လုယက်နေသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရပြီး လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျနေ၏။ အကယ်၍ ယင်းသာ လူ့ပုံစံ ဖြစ်ခဲ့ပါက မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းရန်က ယင်း၏ အိမ်ကို အခြေခံအားဖြင့် ဝင်ရောက်စီးနင်းနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>"ဟားဟား... ငါ ပြောမယ်... အနီကြီး... မင်း ဝမ်းနည်းစရာ မလိုပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ဒီအချိန်ကစပြီး ဒီမှာ နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၄၂ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save