ချင်စန်း၏ အမူအရာမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်သွားလေ၏။
ယွီထျန်းရီ တစ်ယောက် သူ ရွှေအမြူတေ ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်သီး လိုအပ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကာ ထိုကဲ့သို့ ခေတ်နောက်ကျနေသော သတင်းများကို မည်သည့်နေရာမှ ရလာမှန်း သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ထိုအသီးမှာ သူ့အတွက် အရေးမပါတော့ကြောင်း ထိုလူအိုကြီး မသိရှာပေ။
ကျီဝေနန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက အနီးအနားတွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိနေသောကြောင့် ယွီထျန်းရီမှာ အာရုံခံမိမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ခိုးမနားထောင်ရဲခဲ့ပုံပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နောက်ပိုင်း ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများကို သူ မသိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
သဘာဝကျကျပင် ချင်စန်းက ထိုအမှားကို ထောက်ပြ ပြင်ဆင်ပေးနေရန် အကြောင်းအရင်း မရှိချေ။
ယွီထျန်းရီက သူ့အနီးတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို သိရှိသွားခဲ့လေပြီ။ ချင်စန်းမှာ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာ ချထားပြီးသားပင်။ ယွီထျန်းရီကို နောက်ထပ် တစ်ရက် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမည့်အစား ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်သီးကိုသာ စွန့်လွှတ်လိုက်မည် မဟုတ်ပါလား။
"မိစ္ဆာအိုကြီးရီ... ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွက သူ့ရဲ့ အဋ္ဌမမြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို အခုလေးတင် ပြီးစီးသွားတာ... အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး နောက်ထပ် နှစ်ငါးရာလောက် အချိန်ယူရဦးမယ်... တုအယ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ ဆိုတာကတော့ ငါတောင် အဲ့ဒီနေ့ရောက်တဲ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး... မင်းရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးနေပြီမို့လို့ သရဲတစ္ဆေ လမ်းစဉ်ကို ကူးပြောင်းပြီး အသက်ဆက်ဖို့ မိစ္ဆာ အတတ်ပညာတွေကို အားကိုးနေရတာ မဟုတ်လား... မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး ထွက်သက်လေးကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မှာလဲ... မင်းက တစ္ဆေဘုရင်ပဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်ချင်၊ သရဲဘုရင်ပဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်ချင် အဲ့ဒီသစ်ခွ ရင့်မှည့်လာတဲ့ အချိန်အထိ မင်း အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါဆို အဲ့ဒါကို လိုချင်နေတော့ကော ဘာထူးမှာမို့လို့လဲ..." ချင်စန်းက အေးစက်သော လေသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။
ယွီထျန်းရီမှာ တုန်လှုပ်သွားခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့၍…
"ငါ့ကိစ္စ မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး..."
"တကယ်လို့ ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွက နောက်ထပ် နှစ်ငါးရာ လိုသေးတယ် ဆိုရင်တောင် မင်း ရွှေအမြူတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်ရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်လေးရာပဲ ကျန်တော့မှာ... လိမ္မာစမ်းပါ... အဲ့ဒါကို ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်သီးနဲ့ လဲလှယ်လိုက်..."
"မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းမှု ကျရှုံးသွားပြီး အရာအားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."
"ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွကိုသာ လွှဲပေးလိုက်... ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်သီးကို ပြန်ပေးရုံသာမက မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အကုန်လုံးကို နှုတ်လုံအောင် စောင့်ရှောက်ပေးမယ်လို့ နှလုံးသား မိစ္ဆာတိုင်တည်ပြီး ငါ ကျိန်ဆိုရဲတယ်... မင်း ကျိုးဖောင်ကို သတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဂျင်တစ်ထောင် လက်စွပ်ကို လုယူခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ကွေ့ယင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာတွေ အကုန်လုံးကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်..."
"သရဲတစ္ဆေ ကျင့်ကြံသူတွေက နှလုံးသား မိစ္ဆာကို အကြောက်ဆုံး ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်... ငါက ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေနေသူမို့ မင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ သက်သက်နဲ့ ငါ့အသက်ကို စွန့်လွှတ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါသာ ဒီသတင်းတွေကို အပြင်မှာ ဖြန့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ရှောင်ဟွာတောင်မှာ မင်းအတွက် နေရာကျန်ဦးမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား..."
သူ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် ချင်စန်းအား မသတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ယခုအခါ ယွီထျန်းရီက အပေးအယူ တစ်ခုလုပ်ရန် ခြိမ်းခြောက်လာခြင်းပင်။
ထိုစကားများကြောင့် ချင်စန်း၏ ရင်ထဲ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သံသယ မဝင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ယွီထျန်းရီ၏ လေသံအရ ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွမှာ ရင့်မှည့်ရန် အလှမ်းဝေးနေသေးကြောင်း သူ စောစောစီးစီးကတည်းက သိထားပုံရသည်။
သို့တိုင် ထိုဆေးပင်ကို ရယူရန် သူ့ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကိုပင် စတေးရဲခဲ့သေး၏။ ၎င်း၏ လက်ရှိ အသက်အရွယ်ဖြင့်ပင် မည်သို့ ဖော်စပ်ရမည်ကို သူ သိနေခြင်းများလော။ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေမည်လော။
ချင်စန်း တစ်ယောက် သံသယများနှင့် ဗျာများနေစဉ် သူ့ဘေးရှိ လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သုံးပါးရောင်ခြည် ကျောက်စိမ်းရည် ဟုတ်လား... ကျီဝေနန်းတော်ထဲမှာ ကျောက်စိမ်းရည် ရှိနေသေးတာလား..."
သူက ချင်စန်း အနောက်ဘက် ကျောက်နံရံ အောက်ခြေတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
စောစောက အရိပ်ဝါးမျို ကျားသစ်ကို နှင်ထုတ်ရန် အပြစ်ကင်းစင် ပုလဲကို အသက်သွင်းပြီး မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး၏ သွေးအစီအရင်ကို လှုံ့ဆော်ရန် သူ့သွေးနှင့် အနှစ်သာရကို တိတ်တဆိတ် အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့အရှိန်အဝါ မည်မျှ အားနည်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။
အသူရာ အလောင်းကောင် အသွင်ပြောင်းသွားချိန်တွင် လေနှင်ရာ ခရီးသည်မှာ မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးအစီအရင် အကာအကွယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပုန်းခိုနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်ပင် အစီအရင်၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဆင့်ခေါ်နေရပြီး ချင်စန်းကို ကူညီရန် ခွန်အား မရှိတော့ချေ။
အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ယွီထျန်းရီသာ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာပါက သေချာပေါက် ဒုက္ခလှလှ တွေ့ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယွီထျန်းရီမှာလည်း သွေးအစီအရင်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖောက်ထွင်းပြီး လေနှင်ရာ ခရီးသည်ကို သတ်နိုင်မည်ဟု သေချာမှု မရှိပေ။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲသာ ခဏတာမျှ ကြန့်ကြာသွားခဲ့လျှင် ချင်စန်းက အမီလိုက်လာမည် မဟုတ်ပါလား။
ယွီထျန်းရီ၏ စိတ်ထဲတွင် သူနှင့် ချင်စန်းမှာ လူစားတူများဟု သတ်မှတ်ထားပုံရသည်။
ချင်စန်းကဲ့သို့ လူမျိုးအား သူငယ်ချင်းဖြစ်သူမှ တစ်ဆင့် ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းထက် မပိုလှ။ သေချာပေါက် ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်သီးက သူ့အတွက် ပို၍ အရေးကြီးပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လေနှင်ရာ ခရီးသည်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုပြီး ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်သီးဆီသို့သာ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့၏။
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ရင်ဆိုင်နေရချိန် အလယ်တွင် ရုတ်တရက် စကားပြောလာခဲ့သည်။
"ခွေးအိုကြီး... မင်းက ဘယ်သူလဲ... သုံးပါးရောင်ခြည် ကျောက်စိမ်းရည် အကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ..."
ချင်စန်း တစ်ယောက် ထိုကျောက်စိမ်းရည်ဆိုသည်မှာ ဘယ်အရာနည်း စဉ်းစားနေစဉ် လေနှင်ရာ ခရီးသည် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ယွီထျန်းရီ၏ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ကောင်းကင်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် လေနှင်ရာ ခရီးသည်ထံသို့ စူးစိုက်သွားတော့သည်။
သို့သော် လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ယွီထျန်းရီ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ထိုအစား ချင်စန်းဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်လာပြီး သူ့အသံများမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ဤသည်မှာ ချင်စန်း တစ်ယောက် သူ့အား ဤမျှ သိသိသာသာ ပြာယာခတ်နေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။
"ညီလေးချင်... မင်း သုံးပါးရောင်ခြည် နတ်ရေစင် အကြောင်းကို ကြားဖူးတယ် မဟုတ်လား..."
မရေမတွက်နိုင်သော ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များထဲတွင် သုံးပါးရောင်ခြည် နတ်ရေစင်မှာ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် နာမည်ကြီးလှသည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် မကြားဖူးဘဲ နေမည်နည်း။
ဒဏ္ဍာရီများအရ ၎င်းမှာ နေ၊ လနှင့် ကြယ်တာရာများ၏ မူလ အလင်းတန်းများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နတ်ရေစင် ဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်များက စုဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်းတွင် အဆုံးမရှိသော အသုံးဝင်မှုများ ရှိပြီး အဆိပ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်ကာ ဒဏ်ရာမှန်သမျှကို ကုသပေးနိုင်သည်။ ၎င်းအား တည်ရှိသမျှထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ကုသရေး ဆေးစွမ်းကောင်း အဖြစ် ရိုသေလေးစားကြလေသည်။
ယင်းနှင့်ဆိုလျှင် သေသူကို ရှင်သန်စေခြင်းနှင့် အရိုးပေါ် အသားပြန်တက်စေခြင်းမှာ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
သို့သော် ဒဏ္ဍာရီ ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီသာ။ သုံးပါးရောင်ခြည် နတ်ရေစင်နှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်း တိုင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သေမျိုးများက စိတ်ကူးယဉ်၍ စိတ်ကူးယဉ်မှုများနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် အကြီးအကျယ် ချဲ့ကားထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။
၎င်းတို့မှာ လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော အတတ်ပညာများ၊ မှော်ပညာများ သို့မဟုတ် အတည်ပြုနိုင်သော မှတ်တမ်းများ ပါဝင်သည့် ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာများနှင့် တခြားစီပင်။
ထိုပုံပြင်များမှာ ဖတ်ရှုရန်အတွက်သာ ကောင်းမွန်ပြီး အမှန်တရား အဖြစ် လက်ခံရန် မဟုတ်ချေ။
ရတနာမျှော်စင် တောင်ထွတ်တွင် ချင်စန်း ထိုအကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုခဲ့စဉ်က သူ့ ဗဟုသုတ တိုးပွားစေရန် သက်သက်သာ မှတ်ယူခဲ့ပြီး ပျော်စရာ ပုံပြင်များ သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီများအဖြစ် သဘောထားကာ ရှေးလူကြီးများ၏ ရိုမန်တစ်ဆန်မှုနှင့် စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းကို အံ့ဩခဲ့ရုံသာ။ ထိုသူများမှာ အင်မော်တယ်များကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သော်ငြား အင်မော်တယ်များ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် ရတနာများကိုမူ စိတ်ကူးယဉ် နေခဲ့ကြပြီ မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် ယခု လေနှင်ရာ ခရီးသည်က သုံးပါးရောင်ခြည် နတ်ရေစင် အကြောင်း ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလာခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး အမှန်တကယ် တည်ရှိနေနိုင်မည်လော။
"သုံးပါးရောင်ခြည် နတ်ရေစင် ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်လား ဒါမှမဟုတ် ဒီလောကမှာ တကယ်ပဲ တည်ရှိနေတာလား ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သေချာ မသိကြဘူး..."
"ဒါပေမဲ့ ငါသိထားသလောက်တော့ ကျီဝေနန်းတော်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းခွက်လို့ ခေါ်တဲ့ အမြင့်ဆုံး ရတနာတစ်ခု ရှိတယ်... အဲ့ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုဆောင်းပေးတဲ့ အရာပဲ… လ၊ နေနဲ့ စကြာဝဠာ လမ်းကြောင်းတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရောနှော၊ သုံးပါးရောင်ခြည် ကျောက်စိမ်းရည်လို့ ခေါ်တဲ့ နတ်ရေစင်အဖြစ် သန့်စင်ပေးပြီး အဆင့်နိမ့် သုံးပါးရောင်ခြည် နတ်ရေစင်ကို အတုခိုး ဖန်တီးနိုင်တယ်..."
"ကျောက်စိမ်းရည်က နတ်ရေစင်လို သေသူကို ပြန်ရှင်စေတာ၊ အသားတွေ ပြန်တက်လာစေတာမျိုး ဒဏ္ဍာရီလာ စွမ်းအား မရှိပေမဲ့ သူ့အထဲမှာ လောကကြီးရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ပါဝင်တယ်... သောက်သုံးလိုက်တာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ အားဖြည့်ပေးနိုင်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရကို ပြန်လည် ပြည့်ဝစေတယ်... သူ့ရဲ့ အာနိသင်က နှစ်သောင်းချီ ဝိညာဉ်နို့ရည်ထက် အနည်းငယ်မျှ လျော့နည်းခြင်း မရှိဘူး..."
"ဒါ့အပြင် သူက ထူးခြားတဲ့ ကုသရေး ဆေးစွမ်းကောင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်... အဆိပ်မိတာ ဒါမှမဟုတ် ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာရပြီးနောက် ဒီအရည်ကို သောက်သုံးလိုက်ရင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်..."
"ဒါပေမဲ့ ကျီဝေနန်းတော်က ကျောက်စိမ်းရည်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတန်ဖိုးထားဆုံး အချက်က နောက်ထပ် အံ့ဖွယ် ဂုဏ်သတ္တိ တစ်ခုပဲ... အဲ့ဒါက သဘာဝ ရတနာတွေကို အသွင်ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဆေးဘက်ဝင် စွမ်းအင်တွေကို ပိုမို သန့်စင်တဲ့ အခြေအနေ အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီထူးခြားတဲ့ အာနိသင်က ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းခွက်ကို ကောင်းကင် အစီအရင် တစ်မျိုးနဲ့ ပူးပေါင်း အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တယ်..."
"ဒီကောင်းကင် အစီအရင်က တိမ်လွှာဥယျာဉ် နန်းတော်လို့ သိကြတဲ့ သုခဘုံ တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရှေးဟောင်း ဆေးဥယျာဉ်ရဲ့ ဗဟိုချက်မှာပဲ ရှိတယ်... အဲ့ဒီမှာ စိုက်ပျိုးထားတဲ့ အပင်တိုင်းက အလွန် ရှားပါးတဲ့ သဘာဝ ရတနာတွေချည်းပဲ... သူ့အထဲက အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေတောင် ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွထက် မနိမ့်ကျဘူး..."
"တိမ်လွှာဥယျာဉ် နန်းတော်ထဲမှာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ ဒီဆေးပင်တွေက နေ့ရောညပါ ကောင်းကင် အစီအရင်ထဲမှာ အဆက်မပြတ် သန့်စင်ခံနေရတာ... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နှစ်အရေအတွက် အထိ စိုက်ပျိုးပြီးနောက် သူတို့ကို ကျောက်စိမ်းရည်နဲ့ ထပ်ပြီး ရေလောင်းပေးလိုက်တဲ့ အခါကျ အသွင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အချိန်မတိုင်ခင် ရင့်မှည့်လာစေတော့တာပဲ..."
"ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ် ကျီဝေနန်းတော် ပေါ်ထွက်လာတုန်းက အတွင်းနန်းဆောင်ထဲက အပျက်အစီး တစ်ခု ပွင့်လာခဲ့တယ်... အဲ့ဒါက တိမ်လွှာဥယျာဉ် နန်းတော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ... အဲ့ဒီအထဲမှာ ကြီးထွားနေတဲ့ သဘာဝ ရတနာ ဆယ်မျိုးနီးပါးကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်... ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်ပွားပြီးတဲ့နောက် အဲ့ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ နတ်ဆိုးကြီးတွေက အဲ့ဒီတိုက်ရာပါ ပစ္စည်းတွေကို သူတို့အချင်းချင်း ခွဲဝေယူခဲ့တာပဲ..."
"တကယ်လို့ ညီလေးချင် လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွသာ တိမ်လွှာဥယျာဉ် နန်းတော်ကနေ ယူလာတာ ဆိုရင် အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက တူးဖော်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်... ပြီးတော့ လုံလောက်တဲ့ သန့်စင်မှုကိုလည်း ရထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်..."
"နှစ်ငါးရာ စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး... သူ့ကို ကျောက်စိမ်းရည် လောင်းပေးလိုက်ရုံနဲ့တင် ချက်ချင်းကို နဝမ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင် ပုံရိပ်ယောင်သစ်ခွအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားနိုင်တယ်... သူ့ရဲ့ ဆေးဘက်ဝင် အစွမ်းသတ္တိက ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွထက် အများကြီး သာလွန်သွားလိမ့်မယ်..."
"ကောင်းကင် ပုံရိပ်ယောင်သစ်ခွကနေ ဖော်စပ်ထားတဲ့ တုအယ်ဆေးလုံးက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းဖို့ အောင်မြင်နိုင်စွမ်းကို ရာခိုင်နှုန်း နှစ်ဆယ်တင် မကဘဲ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း အထိတောင် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်..."
"ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းခွက်က ပျောက်ဆုံးသွားတာ ကြာပြီ... ကျီဝေနန်းတော်မှာ ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်တုန်းက အခိုးခံရတာလား ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားတာလား ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး... ဒါကြောင့် ဘယ်သူမှ ကျီဝေနန်းတော်ကနေ ကျောက်စိမ်းရည်ကို မရခဲ့ဖူးဘူး..."
"ကျောက်စိမ်းရည် မရှိတော့ဘူးလို့ပဲ ငါ ယုံကြည်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်က... ကျီဝေနန်းတော်ထဲမှာ အနည်းငယ် ကျန်နေသေးပြီး မင်းက အဲ့ဒါကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား..."
ဤနောက်ဆုံး မေးခွန်းမှာ ယွီထျန်းရီအား ရည်ရွယ်၍ မေးလိုက်ခြင်းပင်။
ရှင်းပြချက်က ရှည်လျားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လေနှင်ရာ ခရီးသည်နှင့် ချင်စန်းတို့မှာ အရာအားလုံးကို စိတ်စွမ်းအင်မှ တစ်ဆင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ပြောဆိုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြလေပြီ။
***