Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၈၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီ၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ။ သူ ချက်ချင်း ထွက်မပြေးဘဲ ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်သီးကို သုံးပြီး ချင်စန်းကို ခြိမ်းခြောက်ရဲသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ချင်စန်း၏ အလောင်းကောင် အမြူတေက သူထိန်းချုပ်ထားသော အသူရာ အလောင်းကောင်အတွင်းမှ အမြူတေနှင့် တူညီသည်ဟု ယုံကြည်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အသူရာ အလောင်းကောင်ကို သူ သိမ်းပိုက်ထားသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ချင်စန်း၏ နောက်ခံကို အသေအချာ နားလည်ထားသည်ဟု မှတ်ယူထားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ အင်အားမှာ ယှဉ်နိုင်သည်ဟု ယူဆထား၏။ သူ့အမြန်နှုန်းနှင့်ဆိုလျှင် ထွက်ပြေးရန် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ ချင်စန်း သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ထင်မှတ်မထားသည့်အရာမှာ ဤအလောင်းကောင် အမြူတေက ထိုအရာနှင့် မတူညီခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ကောင်းကင်လေပြင်းချီနှင့် ယင်မိစ္ဆာချီတို့ကို အသုံးပြုပြီး အမြူတေ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ခွန်အားမှာ စစ်မှန်သော ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ထက် မလျော့နည်းပေ။ ယွီထျန်းရီ ထိန်းချုပ်ထားသည့် အသူရာ အလောင်းကောင်မှာမူ လူလုပ် သန့်စင်ထားသော အလောင်းကောင်သာ။</p> <p> </p> <p>"မင်းသာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် သည်းခံနိုင်ခဲ့ရင် တကယ့် အစွမ်းထက်တဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်မှာ..."</p> <p> </p> <p>မီးပင်လယ်ကြီး ကွဲအက်သွားသည်။ ချင်စန်းက မိစ္ဆာမီးတောက်များ ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွီထျန်းရီကို စူးရှအေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာက ရှုခင်း တော်တော်လှတာပဲ... မင်းကို မြှုပ်နှံဖို့ အကောင်းဆုံး နေရာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဝေါ...</p> <p> </p> <p>အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ယမမင်းတံခွန်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မိစ္ဆာအသံလှိုင်းများ အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အော်မြည်သံများမှာ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး ပုံရိပ်များကိုပင် သဲကွဲစွာ မမြင်ရတော့။ ချင်စန်းက ယမမင်းတံခွန်ဘေးတွင် ရပ်၍ တံခွန်တိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ့ပုံရိပ်ကို လည်ပတ်နေသော မိစ္ဆာမီးတောက်များက ဝန်းရံထား၏။ မီးထဲမှ ပြန်လည် မွေးဖွားလာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် အလားပင်။</p> <p> </p> <p>ငရဲကိုးထပ် မိစ္ဆာမီးတောက်များက အပူရှိန် မရှိဘဲ အရိုးထဲ စိမ့်ဝင်စေသည့် အေးစက်မှုကို သယ်ဆောင်လာသဖြင့် မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်ယင်မိစေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များက ငရဲအောက်ဆုံးထပ်မှ ဆွဲထုတ်လာသကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမြိုကာ အသက်ရှူကြပ်လောက်အောင် ဖိအားပေးနေ၏။ အလယ်တွင် ပိတ်မိနေသော ယွီထျန်းရီ ရင်ထဲ၌ အေးစက်သော စိုးရိမ်မှုများ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကျောက်တုံးများမှာ ဖိအားကြောင့် အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများက ယင်းတို့ သွေးကြောများထဲ စီးဆင်းနေသည်။ ထိုကျောက်တုံးများက မိစ္ဆာမီးတောက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရည် ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးဘုရင်၏ သွေးတံဆိပ် ခတ်နှိပ်ထားသော ဤခန်းမဆောင်တွင် ချင်စန်းနှင့် ယွီထျန်းရီတို့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ကျောက်နံရံများကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲအတွက် အကောင်းဆုံး နေရာပင်။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီ၏ မျက်နှာထားမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မည်းမှောင်အုံ့မှိုင်းလို့။</p> <p> </p> <p>ကွေ့ယင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ယမမင်းတံခွန် ကျန်ရစ်ခဲ့စဉ်က သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည် သန့်စင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤဝိညာဉ်လက်နက် အကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ချင်စန်းသာ သာမန် အလောင်းကောင် အမြူတေကို ဖွဲ့စည်းခဲ့လျှင် ကြောက်စရာ မလိုသော်လည်း ယခု အခြေအနေမှာမူ ကွဲပြားခြားနားနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာမီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီ၏ ရင်ဘတ်တွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဒါ ကိုယ်ပျောက်ခြင်း မဟုတ်မှန်း သူသိ၏။ ယွီထျန်းရီ၏ အမြန်နှုန်း မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်ပေါ်သွားခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p>အသူရာ အလောင်းကောင်များက ရှောင်တိမ်းခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး သရဲတစ္ဆေများကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရခက်သည်။ ယွီထျန်းရီက တစ္ဆေလမ်းစဉ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် အချို့ အသုံးပြုပြီး သူ့အမြန်နှုန်းနှင့် လျင်မြန်မှုကို ပိုမြှင့်တင်ထားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ငရဲကိုးထပ် မိစ္ဆာမီးတောက်များကို ကြိုတင် ဖြန့်ကျက်ထားခြင်းမှာ ဤနည်းဗျူဟာကို ကာကွယ်ရန်အတွက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မီးတောက်များနှင့် မလွဲမသွေ ထိတွေ့မိရာ ချင်စန်းက သူ့လမ်းကြောင်းကို အလွယ်တကူ ခြေရာခံနိုင်ခဲ့သည်။ လက်ချောင်း တစ်ချက် လှုပ်ရှားရုံဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ မီးတောက်များက ယွီထျန်းရီ သွားရာလမ်းသို့ လှိမ့်ဝင်သွားပြီး ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ကျောက်ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီ၏ ပုံရိပ်က ဘယ်ပြေးလိုက် ညာပြေးလိုက်နှင့် မီးတံတိုင်းကို ဖောက်ထွက်ရန် နည်းမျိုးစုံ ကြိုးစားနေသဖြင့် ကျယ်လောင်သော တိုက်ခိုက်သံများ အကြိမ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များက တစ်ခါတစ်ရံ စုစည်းလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပြန့်ကျဲလိုက်နှင့် အဆုံးမရှိ ပြောင်းလဲနေသော်လည်း ချင်စန်း အလိုဆန္ဒအတိုင်း စနစ်တကျ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ ခံရလျှင်ပင် မီးတောက်များက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းပြီး ထွက်ပေါက်တိုင်းကို ပိတ်ဆို့ကာ သူ့အား နေရာလွတ်မပေးဘဲ ပြန်လည် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကြား ခွန်အား ကွာခြားချက် ရှိသော်လည်း ယွီထျန်းရီကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ လွယ်ကူမည် မဟုတ်သလို မြန်ဆန်မည်လည်း မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသာ စိတ်မရှည် ဖြစ်သွားပါက ဟာကွက် ပေါ်သွားပြီး ယွီထျန်းရီ ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်စန်းက သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ရန် မရည်ရွယ်ထားသေးပေ။ သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေရန် မရည်ရွယ်ဘဲ ယမမင်းတံခွန်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ထွက်ပေါက်အားလုံး ပိတ်ဆို့ပြီး ယွီထျန်းရီအား တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လှောင်ထားဖို့သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသေချာသော မဟာဗျူဟာကြောင့် ယွီထျန်းရီ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ ထွက်ပေါက် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်စန်းက သူ့စိတ်စွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အသူရာ အလောင်းကောင် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားဆီ ပို့လွှတ်ပြီး ယွီထျန်းရီ၏ ပိတ်ဆို့မှုအား ကျော်ဖြတ်ကာ ပြန်လည် နှိုးထရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ် အဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားသော ယွီထျန်းရီမှာ အသူရာ အလောင်းကောင်ကို ခန္ဓာကိုယ် အဖြစ် မှီခိုနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ့ဝိညာဉ် အပြည့်အဝ မသက်သာမချင်း အင်အား ထိန်းထားရန် အသူရာ အလောင်းကောင်ကို သိမ်းပိုက်ထားရမည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ချင်စန်းသာ အသူရာ အလောင်းကောင်ကို ပြန်လည် ရယူနိုင်ခဲ့လျှင် အိုးအောက်မှ ထင်းမီးအား ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ယွီထျန်းရီမှာ လေလွင့်တစ္ဆေ ဖြစ်သွားပြီး သတ်ဖြတ်ခံရမည့် သရဲတစ္ဆေ တစ်ကောင်ထက် ပိုမည် မဟုတ်တော့။</p> <p> </p> <p>အပြည့်အဝ ပြန်လည် မထိန်းချုပ်နိုင်လျှင်ပင် အသူရာ အလောင်းကောင်အတွင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေခြင်းက ယွီထျန်းရီကို သိသိသာသာ အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ယွီထျန်းရီက ချင်စန်း၏ အကြံအစည်ကို ရိပ်မိသွားပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသည်။ ဒေါသတကြီးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အော်ဟစ်ကာ မီးတောက်များထဲသို့ မိုက်မဲစွာ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အရာအားလုံး အချည်းနှီးသာ။ သူက ထွက်ပြေးရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခဲ့ပြီး ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ပိတ်မိကာ လှောင်အိမ်ထဲ ပိတ်မိနေသော သားရဲတစ်ကောင်သာသာ ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီမှာ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့။ တံခွန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ချင်စန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာလည်း အသုံးမဝင်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ချင်စန်းမှာ ပိုတည်ငြိမ်လာပုံရသည်။ ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ပိုရှင်းလင်းလာသည်ကို ခံစားနေရပြီး ယွီထျန်းရီ အမြန်နှုန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာကာ အမှတ်အသား ပြန်လည် နှိုးထလာမှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအား ခံနေရကြောင်း သိသာလှ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ချင်စန်းက ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မထင်မှတ်ထားသည်မှာ သူ အသူရာ အလောင်းကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ယွီထျန်းရီက ခုခံမှု အားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အသူရာ အလောင်းကောင်မှာ နေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားပြီး လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း၏ စိတ်ထဲ သံသယ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ စိတ်အကြံ တစ်ချက်ဖြင့် ငရဲကိုးထပ် မိစ္ဆာမီးတောက် အားလုံးကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပြီး အသူရာ အလောင်းကောင်အား ဝါးမြိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အသူရာ အလောင်းကောင်၏ ရင်ဘတ်မှ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကြီးမားသော ဖိအားလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အလင်းတန်းက အသူရာ အလောင်းကောင်၏ ကိုယ်ထည် အရှေ့ဘက်မှ ပြင်းထန်စွာ ပန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းက မီးတောက် အလွှာလိုက်ကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်သွားသော်လည်း ထွက်ပေါက်တစ်ခု ဖွင့်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆက်တွဲ အားမရှိတော့သဖြင့် အလင်းရောင်က လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး ဘာမှ မကျန်ရစ်တော့။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာ၏။ သူ ရုတ်တရက် ရေကန် အောက်ခြေသို့ ငုံ့ကြည့်ရာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ကြည်လင်ပြတ်သားသော ဓားမြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သစ်နက်ဓားက အရှေ့ဘက် ရေကန်အောက်ခြေတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဓားချီ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်နက်ဓားက ရေကန်ကြမ်းပြင်ဆီ လျင်မြန်စွာ ထိုးစိုက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘာမှမရှိသလို ထင်ရသော ရေကန်ကြမ်းပြင်မှ ဝှက်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သစ်နက်ဓားဖြင့် လေဟာနယ်ထဲမှ တူးဆွလိုက်သော လခြမ်းပုံစံ ကျောက်စိမ်း မှော်ရတနာ တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျောက်စိမ်းထဲတွင်တော့ အဆိပ်ပြင်းသော အမုန်းတရားများဖြင့် ချင်စန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည့် ယွီထျန်းရီ၏ ဝိညာဉ်။</p> <p> </p> <p>အကျပ်အတည်း ဆိုက်နေသည့်ကြားမှ ယွီထျန်းရီက အမှောင်ထဲတွင် လှည့်ကွက်တစ်ခု သုံးနိုင်ခဲ့၏။ သူ့ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အားလုံးကို ဖောက်ခွဲပြီး ကျောက်စိမ်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ သတိမထားမိအောင် လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အသက်ရှင်လိုစိတ် ပြင်းပြလိုက်တာ...</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း စိတ်ထဲ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ ညှာတာမှု မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဓားချီက လေထဲရှိ ကျောက်စိမ်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ယွီထျန်းရီမှာ ခုခံရန် အားအင် မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဓားချီက ကျောက်စိမ်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်ချိန်မှာပင် ယွီထျန်းရီ၏ ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ့ တည်ရှိမှုက ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်စ ပြုလာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်ကို မြင်လျှင် ချင်စန်း ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းရီက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်နေသော်လည်း သူ ထိုမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ ယွီထျန်းရီကို ရောင်စဉ်သုံးပါး ကျောက်စိမ်းအရည် အကြောင်း မေးမြန်းရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင် ဂါထာကို ရွတ်ဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ့နားထဲသို့ အသံပေးပို့မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ဝိညာဉ်က ပျောက်ကွယ်တော့မယ်... ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်"</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခု ချင်စန်းစိတ်ထဲ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်မှာ ထူးခြားစွာ သန့်စင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။ ချင်စန်းက ယခင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရန်သူများထံမှ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်း အချို့ ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤနည်းလမ်းကို မီမည့်အရာ တစ်ခုမှ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်တိုင်းက အရေးကြီးနေပြီး ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင် ဂါထာမှာ ဤဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်းလောက် မကောင်းမွန်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ချင်စန်းက သူ့အစီအစဉ်ကို ပြတ်သားစွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူ ဂါထာကို လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆို ပြီးစီးစေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့လက်ချောင်းထိပ်များမှ အနက်ရောင် မြူခိုးများ လိမ်တွန့်ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွီထျန်းရီ၏ ကျိုးပဲ့နေသော လက်ကျန်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save