Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြဿနာကောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း မှ တပည့် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်စုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လော့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း... သေစမ်း ဒီလောက်တောင် ကံဆိုးရသလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဖြစ်ဘူး အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေမှ ရမယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့၏ ဘယ်ဘက် လက်ဖဝါးတွင် အညိုရောင် အမှတ်အသား တစ်ခု ချက်ချင်း စတင် စုစည်းလာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မြေလျှိုးကျင့်စဥ် ကို မစတင်မီ ပြင်ဆင်ရသော အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေလျှိုးကျင့်စဥ် ကို စတင်ရန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်ကာ ၎င်းက မြေကြီးထဲသို့ လျှိုးဝင်ပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ အထိ လျင်မြန်စွာ ခရီးသွားနိုင်စေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချန်လော့သည် မန္တာန် ကို ချက်ချင်း စတင်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် အခုလေးတင် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် မန္တာန် ကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်မည် ဆိုပါက သူ့တွင် ဖုံးကွယ်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် လူအများ၏ ဝေဖန်မှု ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး ယင်းက သူ့အတွက် အရှုံးတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင်  ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ၏ တပည့် များကို မြင်ပြီးနောက် ၊ လူအနည်းငယ်သာလျှင် နေရခက်သော အမူအရာများကို ပြသကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအများစုမှာမူ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြဘဲ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့်သာ ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မိသားစု ၏ တပည့် တစ်ယောက်က သွားကြိတ်ကာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း တပည့် များ၏ အရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း က တာအိုမိတ်ဆွေ တို့ ဒီနေရာကို ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ ရောက်လာကြသလဲဆိုတာကို မေးလို့ ရမလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်၌   အကြီးအကဲ ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လျူယွင် က တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ သယ်ဆောင်လာတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ငါတို့ စိတ်မဝင်စားသလို မင်းတို့နဲ့လည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ အားလုံးကို ရပ်ခိုင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါ လူတစ်ယောက်ကို ရှာချင်လို့ပါပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိတယ် ဆိုရင် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ မလောင်ကျွမ်းမီ အချိန်အတွင်းမှာ မင်းတို့ ခရီးဆက်နိုင်မယ်လို့ ငါတို့ ယုံကြည်တယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ကျောက်မိသားစု တပည့် ကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘယ်လို ထင်လဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မိသားစု တပည့် က အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ “လူကြီးမင်း ရှာနေတဲ့သူက ဒီနေရာမှာ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး ဒီနေရာမှာ အချိန်ဖြုန်းနေတာ သက်သက်ပါပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက အချိန်ဖြုန်းနေတာလား ငါတို့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရင် သိရဖို့ လွယ်ကူသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား...” လျူယွင် က ပြောလိုက်ပြီး ကျောက်မိသားစု တပည့် ကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒီလို ဆိုမှတော့ လူကြီးမင်း စစ်ဆေးပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားပြောနေရင်းနှင့် ကျောက်မိသားစု တပည့် က လျူယွင် အတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ပြီး သူ လာရောက် စစ်ဆေးမည်ကို တကယ် လိုလားနေသည့် ပုံပေါက်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ချန်လော့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အရိပ်အယောင် တချို့ ပါနေပြီး လက်တွေကလည်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေတယ် လက်ဝါးတွေကလည်း ချွေးထွက်နေပုံ ရတယ် အဲဒါက စိတ်လှုပ်ရှားနေလို့များလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဖွဲ့ထဲက တခြား လူတွေကကော ဘာလို့ လက်နက်တွေကို ကိုင်ထားပြီး မျက်လွှာချထားကြတာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်း ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသကဲ့သို့ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက လက်နက်ချတာ သက်သက် မဟုတ်ဘူး ဒါက သေချာပေါက် ထောင်ချောက်ပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဖြစ်ဘူး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်မှ ရမယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အဖွဲ့၏ အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျူယွင် နှင့် သူ၏ နောက်မှ တပည့် များက လူအုပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကျောက်မိသားစု တပည့် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူတို့သည် ခါးမှ ဓားရှည်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သွေးသတ်ကွင်းဝင်္ကပါ ကို တည်ဆောက်စမ်း...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်မိသားစု ၏ တပည့် က အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်း အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး အဖြူရောင် ဝင်္ကပါ ကြီး တစ်ခုသည် အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဖွဲ့စည်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရသူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့မှာ အစောကြီးကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တူးထားသော ကျင်းငယ်လေး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် မြေကြီးထဲသို့ လျှိုးဝင်သွားပြီး ဖြစ်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်၍ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးပဲ ယူထားတာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်းလေးနဲ့ ငါ့ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခိုင်းလို့ ရမယ် ထင်နေတာလား လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့၏ ထွက်ပြေးမှုကို မည်သူကမျှ သတိမထားမိဘဲ မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် “မြေလျှိုးကျင့်စဥ်” ကို စတင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လျူယွင် သည် သူ့အပေါ်သို့ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌   ချန်လော့သည် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသော်လည်း သူသည် ထိုအရာကို တားဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ကို သူ့တစ်ကိုယ်လုံးအား သေချာစွာ စကင်ဖတ်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိနိုင်ကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ထျန်းဂိုဏ်းမှတပည့် များ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောက်မန် ကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စကင်ဖတ်ပြီး သူတို့ ရှာနေသည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် သူ့ကို လွှတ်ပေးကြမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးမှာ ချန်လော့ တွေးထင်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးသတ်ကွင်းဝင်္ကပါ အတွင်း၌ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း မှ တပည့် တစ်ယောက်က အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပျံသန်းလာသော အဖြူရောင် အလင်းဓားများကို ပိတ်ဆို့နေရင်း လျူယွင် ၏ ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ လူတစ်ယောက်က မြေလျှိုးကျင့်စဥ် ကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျူယွင် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ရပါတယ် အဲ့လူက ကျောက်မန် မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ ရောက်ရှိနေသော သွေးသတ်ကွင်းဝင်္ကပါ ကို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တတိယအဆင့် သွေးသတ်ကွင်းဝင်္ကပါ... ဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့ ဝင်္ကပါ ကို ကျောက်မိသားစုက သာမန် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်း တစ်ခုအတွက် ပေးလိုက်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ဆန္ဒရှိနိုင်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျောက်မန် က ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်း ထဲမှာ ရှိနေတာ သေချာတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ၏ တပည့် ကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထား ငါ ဒီ ဝင်္ကပါ ကြီးကို ချိုးဖျက်မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တပည့် အနည်းငယ်က တစ်သံတည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးသတ်ကွင်းဝင်္ကပါ ၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျောက်မိသားစု တပည့် သည် မျက်နှာတွင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားပြီး ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးထံသို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သခင်မလေး ကျွန်တော်တို့ အကြာကြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် ကို မြန်မြန် သုံးလိုက်ပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်း အတွင်းရှိ လူအများအပြားမှာ မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သခင်မလေး ဒါဆို သူမက ကျောက်မိသားစု ရဲ့ သမီးကြီး ကျောက်မန် ပေါ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရတာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း က ရှာနေတဲ့သူက ကျောက်မန် များလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက် ပြောပြနိုင်မလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသူ အများစုမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်ကြဘဲ လက်ရှိ အခြေအနေကြောင့် လုံးဝကို ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျောက်မန်တွင် ဤလူများကို ဘာမှ ရှင်းပြနေရန် အချိန်မရှိချေ။ သူမသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ၎င်းထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် မှာ ပျက်စီးနေသော စတုတ္ထအဆင့် အဆောင် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကျောက်မိသားစု အနေဖြင့် ကုန်ကျစရိတ် များစွာ အကုန်အကျခံ၍ ဝယ်ယူထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် အသုံးပြုသူကို လက်ရှိ နေရာမှ မိုင်ရာချီ ကွာဝေးသော နေရာတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မိသားစု သည် ကျောက်မန် ကို ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ ဘေးကင်းစွာ ပို့ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် မည်သည့် ကုန်ကျစရိတ်ကိုမျှ နှမြောခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းသည် ချို့ယွင်းချက် ရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ချက်ချင်း အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ စတင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သွေးသတ်ကွင်းဝင်္ကပါ အတွင်းရှိ လျူယွင် မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် တွင် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ အနေဖြင့် ဝင်္ကပါ ကို ချိုးဖျက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ကျောက်မန်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် ကို အသုံးမပြုမီ ၎င်းကို ချိုးဖျက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ဇာတ်သိမ်းကို စောင့်မျှော်ရင်း အသက်အောင့်ထားကြစဉ်မှာပင်…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မြေအောက်မှ အရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် စတင် ထွက်ပြေးတော့၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ အဲဒါ ခုနက ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ကောင် မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်လော့ကို မှတ်မိသွားပြီး သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတိုင်း တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် မြေကြီးသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဧရာမ ခေါင်းကြီး တစ်ခုက မြေအောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းသည် တွားသွားသတ္တဝါ တစ်မျိုးမျိုး၏ ခေါင်းနှင့် တူပြီး အလွန် ကြီးမားပုံ ရကာ ၎င်း၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသူ မည်သူမဆို အလွန် သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျူယွင် ခမျာ ဧရာမ ခေါင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ လုံးဝ မှင်တက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရွှေ... ရွှေမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ ရူးသွပ်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာ ရွှေမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း လား ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရွှေမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း  မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ရှိနေရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပြေး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြပြီး နှစ်ခါပြန် မစဉ်းစားတော့ဘဲ ချန်လော့ အစောက ထွက်ပြေးလာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း အားလုံး စတင် ထွက်ပြေးကြတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရွှေမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲ ကို ဆွဲဆောင်လာခဲ့သည့် တရားခံ ဖြစ်သော ချန်လော့မှာ လူအုပ်၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သေစမ်း ငါ ဘာလို့များ ရွှေမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ နဲ့ သွားတွေ့ရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် မြေလျှိုးကျင့်စဥ် ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးခြင်းဖြင့် ဘေးကင်းသွားမည် ဖြစ်ပြီး ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ အေးချမ်းစွာ ရောက်ရှိကာ တပည့်ခံနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ဧရာမ သန်ကောင်ကြီး တစ်ကောင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် အလျင်စလို ထွက်ပြေးလာခဲ့သဖြင့် သတိမထားမိဘဲ တစ်ဖက်လူနှင့် တည့်တည့် ဝင်ဆောင့်မိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သန်ကောင်ကြီး ကလည်း မျက်နှာသာ ပေးသည့် အနေဖြင့် ချက်ချင်း နိုးလာပြီး ချန်လော့ကို အညှာအတာမဲ့စွာ စတင် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သန်ကောင်ကြီး ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ချန်လော့သည် ချက်ချင်း နောက်ကြောင်းပြန် လှည့်ပြေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“လူကြီးမင်းတို့ ဒီ မိစ္ဆာသားရဲ ကို ခဏလောက် တားထားပေးကြပါ ငါ ရွှင်ယန်မြို့ ကို ပြန်ပြီး စစ်ကူ သွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ အနောက်သို့ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ချန်လော့သည် ခြေလှမ်းများကို ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save