Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသို့ သွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“လူယုတ်မာ ငါ မင်းကို သတ်မယ် ငါ မင်းကို သတ်မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း သဲပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ဗိုက်ကို ဖိထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်လော့သည် အနီရောင် သစ်သီး တစ်လုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စားနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစိမ်းရောင် သစ်သီးတွေက အဆိပ်ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် စကားပြောနေရင်း သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ အစိမ်းရောင် သစ်သီး အားလုံးကို ရွေးထုတ်ကာ လွှင့်ပစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မန် မှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“လူယုတ်မာ... လူယုတ်မာ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ အကယ်၍ သူမသည် အဆိပ်ရှိသော သစ်သီး တစ်လုံးကို ယခုလေးတင် စားသောက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နေမကောင်း ဖြစ်မနေခဲ့ပါက၊ သူမသည် မနိုင်မှန်း သိလျက်နှင့်ပင် ချန်လော့ကို တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် စိန်ခေါ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တစ်ခါတစ်ရံမှာ ငါတို့က ဘဝမှာ အရမ်း သေးသိမ်မနေသင့်ဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ မင်းက အစားအစာတွေကို အဆိပ် စမ်းသပ်မပေးဘူး ဆိုရင် ဘယ်အရာတွေက စားလို့ ရပြီး ဘယ်အရာတွေက အဆိပ်ရှိလဲ ဆိုတာကို ငါ ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါက ဘာစားရမလဲ ဆိုတာ မသိဘူးလေ တကယ်လို့ ငါက အဆိပ်ရှိတာကို စားမိသွားရင်ကော ငါ့မှာ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ မှ မရှိတာ ဘာဖြစ်သွားမလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ငါ သေသွားရင် မင်းက ရှေ့ဆက်ရမယ့် လမ်းကို တစ်ယောက်တည်း လျှောက်ရလိမ့်မယ် မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ဒီလို လုပ်နေတာတွေ အားလုံးက မင်း ကောင်းဖို့အတွက်ချည်းပါပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်မန် ၏ ဒေါသမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ချန်လော့ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် မမြင်ဟန်ဆောင်ကာ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ လိမ္မော်ရောင် သစ်သီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ကျောက်မန် ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရော့ ဒီတစ်လုံးမှာ အဆိပ်ရှိမရှိ ထပ်စမ်းကြည့်လိုက်ဦး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ ပစ်ပေးလိုက်သော သစ်သီးကို မြင်သောအခါ ကျောက်မန် ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသနှင့် နာကြည်းမှုများ ရောပြွမ်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည် ကျောက်မိသားစု ၏ သမီးကြီး ဖြစ်သည်။ ကျောက်မိသားစု မှာ ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် အထူး အင်အားကြီးမားသော မိသားစု တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှင်ယန်မြို့ တွင်တော့ အဆင့်အတန်း တစ်ခု ရှိသည်ဟု ယူဆရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သမီးကြီး တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူမသည် အမြဲတမ်း ဇိမ်ကျကျ နေထိုင်ခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီလို ဘယ်တုန်းက ဒုက္ခရောက်ဖူးလို့လဲ...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အလုံအလောက် စားစရာ မရှိခြင်းက ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၊ ယခုအခါ သူမသည် တိရစ္ဆာန်တွေလို အဆိပ် စမ်းသပ်ဖို့ ဖိအားပေးခံနေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မျက်လုံးထောင့်မှ စတင် ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သစ်သီးကို စားနေသော ချန်လော့မှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်ကြီးလား ဒီခေတ် လူငယ်တွေက အဲဒီလောက်တောင် ပျော့ညံ့ကြတာလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ချန်လော့မှာ အနီရောင် သစ်သီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့ ငါတို့က အနာဂတ်မှာ ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမ တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ အရမ်းကြီး အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်အောင် လုပ်တာက မကောင်းပါဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် သစ်သီးကို ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းအတွက်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် မှာ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ချန်လော့၏ အပြုအမူကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံ ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> မူလက ငြင်းဆန်ချင်သော်လည်း သူမ၏ ဗိုက်မှာ အလွန် ဆာလောင်နေ၏။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် လက်လှမ်းကာ ထိုသစ်သီးကို ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုညတွင် ချန်လော့သည် ကျောက်မန် ကို တစ်ညလုံး အိပ်ခိုင်းပြီး သူသည် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသည်က ကျောက်မန် အပေါ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး သူမအတွက် အပြစ်ကြေစေရန် အတွက် မဟုတ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ညလယ်ခေါင်တွင် သူ အိပ်ပျော်နေစဉ် သူ့ကို ဓားဖြင့် ထိုးသတ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အကယ်၍ သူတို့၏ နေရာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် အဆိပ် စမ်းသပ်ရန် ဖိအားပေးခံရမည် ဆိုပါက  ၊သူသည် တစ်ဖက်လူ အိပ်ပျော်နေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ  ဓားဖြင့် သေချာပေါက် ထိုးသတ်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ရက် အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ နှစ်ယောက်သည် အခြေခံအားဖြင့် နေ့ဘက်တွင် ခရီးသွားပြီး ညဘက်တွင် အိပ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ကျောက်မန် တစ်ယောက်တည်းသာ  အိပ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ချန်လော့သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အတွက် ညအနည်းငယ် မအိပ်ဘဲ နေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း နောက်တစ်နေ့ ခရီးသွားစဉ် ချန်လော့သည် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ  နှောင်းပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်က သူတို့ကို လုံလောက်သော အစားအစာ ရင်းမြစ်တစ်ခု ပေးစွမ်းခဲ့သဖြင့် ကျောက်မန် အနေဖြင့် အဆိပ် စမ်းသပ်ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ နှစ်ယောက်ကြား တင်းမာမှုကိုလည်း အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ ခရီးစဉ်၏ တတိယနေ့တွင် နောက်ဆုံး၌ သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ ကျိန်စာသင့်နေသော သွေးသဲကန္တာရ မှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အရိပ်မြို့တော် သို့ ခြေချလိုက်ပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လမ်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ  နှစ်ယောက်စလုံး ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်၌   ကျောက်မန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံ ရပြီး ချန်လော့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကျန်သေးလား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သိုလှောင်အိတ် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့တွင် မူလက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ကျော် ရှိခဲ့သော်လည်း ထို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် ကြောင့် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မန် က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ့ဆီမှာ အခု ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးမှ မရှိဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မနဲ့ အတူ မလိုက်ခဲ့တာလဲ ငါတို့ ကျောက်မိသားစု က လူတွေ အရိပ်မြို့တော် မှာ ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတို့ အဲဒီကို ရောက်တာနဲ့ ကျွန်မကို အရိပ်မြို့တော် ထိ အစောင့်အရှောက် လိုက်ပို့ပေးတဲ့အတွက် အခကြေးငွေ အဖြစ် ရှင့်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တချို့ ပေးဖို့ သူ့ကို ကျွန်မပြောလိုက်ပါ့မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး သဘောတူရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံ ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မလိုတော့ပါဘူး ငါ လုပ်စရာ ရှိသေးလို့ အခု သွားတော့မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထွက်ခွာသွားသော ချန်လော့၏ အရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်မန် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချန်လော့ ရှင် ဒီတစ်သက် ကျွန်မလက်ထဲ အမိမခံရအောင် နေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်၌   ချန်လော့ သွားမည့် နေရာမှာ သူမ သွားမည့် နေရာဖြစ်သော ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ပင် ဖြစ်ကြောင်းကို ကျောက်မန် မသိရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သေချာပေါက် ဤအရာအားလုံးကို အစကတည်းက နားလည်ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ကျောက်မန် သည် “အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ” ၏ အားသာချက်ဖြင့် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သေချာပေါက် အရေးပါလာမည် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် “မိစ္ဆာနှလုံးသား အဆိပ်မွေးမြူခန္ဓာ” ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းသည် သဘာဝကျကျပင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းတွင် ရှိနေခြင်းက အနာဂတ်တွင် အခက်အခဲများနှင့် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ သက်သက်ပဲလေ ငါ့ရဲ့ စနစ် နဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့က ဘာတွေမို့လို့လဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပါရမီ နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ချန်လော့သည် သူတော်သည်ဟု ပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။ တကယ်တော့ သူသည် သာမန်သာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောရမည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ အကယ်၍ ပါရမီ က အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့မည် ဆိုပါက ၊သူ၏ ယခင်လူမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ရုန်းကန်ခဲ့ရမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပျမ်းမျှအားဖြင့် အဆင့်ငယ် တစ်ခု ဖောက်ထွက်နိုင်ရန် တစ်နှစ်သာ အချိန်ယူရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် စနစ် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တစ်ရက်က အခြားသူများ၏ ရက်တစ်ရာနှင့် ညီမျှနေ၏။ ဘယ်သူကများသူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး တိုးတက်မှု မရှိသော်လည်း…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ချန်လော့သည် ဖောက်ထွက်ရန် ပိုမို ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ဖောက်ထွက်ခြင်းကို ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း၊ မြေတာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှင့် လူသားတာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဟူ၍ နည်းလမ်း သုံးမျိုး ခွဲခြားနိုင်၏</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အနက် လူသားတာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း မှာ အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်ပြီး လိုအပ်သည်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးသာ ဖြစ်ကာ ထို့နောက် ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းမှာ ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကောင်းချီးများစွာ လိုအပ်ကာ အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာလည်း အတော်လေး နိမ့်ကျလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့မှာ စနစ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူသည် ရွေးချယ်ခံရသူ တစ်ယောက် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသည် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကို မပြုလုပ်ခဲ့လျှင် ၎င်းက တကယ့်ကို နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ကို ရောက်တာနဲ့ ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အတွက် ပစ္စည်းတွေ စတင် စုဆောင်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင် အမြဲတမ်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်မှာ ရပ်တန့်နေတာက မကောင်းဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ စုတ်ပြတ်နေတဲ့ ပါရမီ နဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အဖိုးတန် ပစ္စည်းတွေကို ပိုပြီး ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်လောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကို ပြုလုပ်ရန် ဆိုသည်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သင့်တွင် ပါရမီ နည်းပါးလေလေ သင့်၏ အောင်မြင်နိုင်ခြေက လျော့ကျလေလေ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူ၏ ပါရမီ ကို သိရှိထားသည်။ သူ၏ စနစ် က ကျင့်ကြံခြင်း ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း သူ၏ ပါရမီ ကိုတော့ မမြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အရင်းအမြစ်များကို စုပုံထားခြင်းအပေါ် မှီခိုရန်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အခြားသူများက ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အတွက် နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ် လိုအပ်မည် ဆိုပါက သူသည် ပစ္စည်း ဆယ်စုံ ပြင်ဆင်ထားမည် ဖြစ်ပြီး ၊ အကယ်၍ အလုပ်မဖြစ်သေးပါက အစုံ နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ် ပြင်ဆင်ထားမည်။</p> <p> ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကို မအောင်မြင်နိုင်ဘူး ဆိုတာ ငါ လုံးဝ မယုံဘူး...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save