Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှောင်လွှဲရန် နည်းလမ်း မရှိပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နှစ်ရက် အကြာ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ၏ အပြင်ဘက်၌။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါဆို မင်း ပြောချင်တာက မင်းက ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း မှာ လူတွေကို လုယက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အခု ငါတို့ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ချင်တယ်ပေါ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း နာမည်က ဘယ်လို ခေါ်လဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့် နာမည်က ချန်လော့ ပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ မင်း ဒီနေရာမှာ စောင့်နေ ငါ သွားပြီး အကြီးအကဲ ကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုတပည့် က ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ၏ အတွင်းဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်ကို  ကြည့်နေရင်း ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း အတွင်း၌။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် အပါအဝင် တံခါးအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများ အားလုံးမှာ ဧည့်ခံခန်းမ တွင် ထိုင်နေကြပြီး အမျိုးသမီး တစ်ယောက်နှင့် ပြုံးရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးမှာ အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်ခန့်သာ ရှိပုံရပြီး အပြာရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ ပထမတန်းစားဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ချန်လော့သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည် ဆိုပါက သူမကို လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ သူနှင့် လမ်းခွဲခဲ့သော ကျောက်မန် ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲများ အားလုံး စုဝေးနေကြခြင်းက သူတို့ ကျောက်မန် ကို မည်မျှ တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက “အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ” ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားလျှင် ဤသည်က နားလည်နိုင်သော ကိစ္စပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာနှလုံးသား အဆိပ်မွေးမြူခန္ဓာ” ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အချိန်တန်လျှင် သူမသည် သူတို့၏ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းတွင် အနည်းဆုံး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ပေါင်းထည့်ပေးနိုင်တော့မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သွေးသဲကန္တာရ ထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကိုလည်း ငါ နည်းနည်း ကြားထားပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် နဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတွေကြားက သဘောတူညီချက်ကြောင့် လှုပ်ရှားမှု လုပ်ဖို့က မသင့်တော်ဘူး ဖြစ်နေတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း တော်တော်လေး နစ်နာခဲ့ရပြီ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပင်မ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ဂိုဏ်းချုပ် ယွီထျန်းစီ က စတင် စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်မန်သည် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရပါတယ် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်မ တကယ်တော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မကြုံခဲ့ရပါဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ စကားပြောနေစဉ် ချန်လော့၏ မျက်နှာသည် ကျောက်မန် ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အန္တရာယ်နှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အလွန် အန္တရာယ်များသော လူတစ်ယောက်နှင့်တော့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် တပည့် တစ်ယောက်က ဧည့်ခံခန်းမ ၏ အပေါက်ဝသို့ လျှောက်လာပြီး လူတိုင်းကို ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲများ အားလုံးနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းစီ က ထိုတပည့် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနှစ်မြို့မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မြန်မြန် ပြော ဘာကိစ္စလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် က အနည်းငယ် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေပုံ ရသည်ကို မြင်သောအခါ တပည့် က ခေါင်းကို ပို၍ပင် ငုံ့ထားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အပြင်ဘက်ကနေ လူတစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ် သူက ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း မှာ လူတစ်ယောက်ကို လုယက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီထျန်းစီ သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း မှာ လူသတ်ခဲ့တယ် ပြီးတော့  ငါတို့ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ချင်တယ်ပေါ့ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ကောင်းတာပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တပည့် က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်မန် မှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ကလည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် တွင် ရှိနေသည်ဟု သူမ မှတ်မိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း မှ လူများကို မြင်သောအခါ သူသည် ပထမဆုံး ထွက်ပြေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရိပ်မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူသည် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကိုပင် ရယူလိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအပြုအမူများ အားလုံးကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားကြည့်ပါက ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ ဝင်ချင်နေသော ဤလူမှာ ချန်လော့ ဖြစ်နေမည်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် ယုံကြည်ရခက်သော်လည်း ၊ ဤအခိုက်အတန့်၌   ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော သူမှာ ချန်လော့ ဖြစ်ကြောင်းကို ကျောက်မန် ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရဲ့ ခွန်အားက တကယ်တော့ အတော်လေး ကောင်းပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“လုချင်းဖုန်း သွားပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းစီ သည် အတွင်းဂိုဏ်း မှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုချင်းဖုန်း သည် စကားများများ မပြောတော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ ထိုတပည့် ကို သူ့အား ခေါ်ဆောင်သွားခိုင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျောက်မန်သည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူ ရဲ့ နာမည်က ဘယ်လို ခေါ်လဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ကာ မေးလာသဖြငိ့ တံခါးဝရှိ တပည့် မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီထျန်းစီ က စားပွဲကို ချက်ချင်း လက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူ အစ်မ က မင်းကို မေးခွန်း မေးနေတယ်လေ အခု ချက်ချင်း သူ့ကို ဖြေလိုက်စမ်း...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ကျောက်မန် သည် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ တရားဝင် မဝင်ရောက်ရသေးသလို မည်သည့် တောင်ထွတ်သို့ ဝင်ရောက်မည်ကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွီထျန်းစီ ၏ အမြင်တွင် ဤသည်က ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားပြီးသော တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ၊ သူ ပြောခဲ့သည့် စကားများမှာ မမှားပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် ၏ ဒေါသကို မြင်သောအခါ ထိုတပည့် မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြူဖပ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ ဂိုဏ်းတူ အစ်မ အဲ့လူက  ချန်လော့ လို့ ပြောပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချန်လော့  တကယ်ပဲ သူ ဖြစ်နေတာပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသိစိတ်မှ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွီထျန်းစီ ကလည်း ကျောက်မန် ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာလဲ မင်း ဒီလူကို သိလို့လား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် ကို တင်ပြပါတယ် အဲ့လူက ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည် နာမည်နှင့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို အတည်ပြုပြီးပြီ ဖြစ်ကာ ထိုသူမှာ သူမ သိသော ချန်လော့ ဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ အလိုအလျောက် သိစိတ်က ပြောနေသော်လည်း…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျောက်မန် သည် သူမကိုယ်သူမ လွတ်လမ်း တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီထျန်းစီ က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူက မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ဆိုမှတော့ သူ့ကို တိုက်ရိုက် လာခိုင်းလိုက်ပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် သတင်းပို့ရန် လာသော တပည့် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သွား ချန်လော့ ကို ဒီနေရာကို ခေါ်ခဲ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့...” တပည့် က အလျင်အမြန် လှည့်ကာ ပြေးထွက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထွက်ခွာသွားသော တပည့် ၏ အရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ယွီထျန်းစီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို အနိုင်ယူရန် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ၏ အဓိက ဂိုဏ်းကြီး လေးခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တပည့် သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တပည့် တစ်ယောက် ရရှိခြင်းက ၎င်းချည်းသက်သက် ဆိုလျှင် ကိစ္စကြီး တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း အကယ်၍  ကျောက်မန် ၏ နှလုံးသားကိုပါ အနိုင်ယူနိုင်မည် ဆိုပါက ၎င်းသည် ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်က အနာဂတ်၏ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် “အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ” အတွက်မူ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများ မရှိပါက နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆိုသည်မှာ အစသာရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် သို့တိုင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်များသို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်ခြေ အလွန် မြင့်မား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွီထျန်းစီ က လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဘေးတွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေသော အမျိုးသမီး အကြီးအကဲ တစ်ယောက်က သူ့ကို အထင်အမြင် သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီး အကြီးအကဲ မှာ အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျက်သရေရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိကာ ကျောက်မန် ထက်ပင် သာလွန်သော အလှတရား ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်နှာမှာ အသက် နှစ်ဆယ် ကျော်အရွယ် မိန်းကလေး တစ်ယောက်၏ မျက်နှာနှင့် တူပြီး မိတ်ကပ် အနည်းငယ်သာ လိမ်းခြယ်ထားကာ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အနီရောင် အနည်းငယ်သာ ဆိုးထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ယွီထျန်းစီ မှာ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုသာ ပြုံးနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အခြား အကြီးအကဲ တစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင် သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံရန် မည်သူကမျှ သေချာပေါက် ရဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ချေ။ သူမသည် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ရှိ အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ချင်းယန်တောင်ထွတ် ၏ အကြီးအကဲ လောချင်းယွီ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ညီမငယ် လည်း ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း အတွင်းတွင် သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စိန်ခေါ်ရဲသော တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အချိန်အများစုတွင် သူသည် သူမကို ပြန်မပြောရဲပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူမကို မနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင်  ထိုတပည့်က ချန်လော့ကို ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဧည့်ခံခန်းမ ၏ အပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ဧည့်ခံခန်းမ တွင် ပေါ်လာပြီး ကျောက်မန် ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လော့၏ မျက်နှာမှာ တစ်မုဟုတ်ချင်း မည်းမှောင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် က ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချန်လော့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဧည့်ခံခန်းမ ရှိ အကြီးအကဲများ ကို မြင်သောအခါ လှည့်၍ ထွက်ပြေးမည့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး အပြုံးတစ်ခုကိုသာ အတင်းအကျပ် ဖန်တီးနိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက် တကယ်ပင် သိနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီထျန်းစီ က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါဆို မင်းတို့ နှစ်ယောက်က တကယ် သိနေကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ “သိရုံတင် မကပါဘူး ချန်လော့ သာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်မ သွေးသဲကန္တာရ ထဲကနေ ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန် ၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ချန်လော့သည် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီကပ်ဘေးကနေ ငါ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save