ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ပုဖန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ခင်ဗျား ကျုပ်ကို လိမ်နေတာပဲ။ ကျုပ် အဲဒီ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းကနေ အခုလေးတင် ထွက်လာတာ... အဲဒီမှာ လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"
"ဒါက အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး..."
ယာမာမိုတို ဆိုဂျီသည် ယဲ့ပုဖန် ဒေါသထွက်ကာ ထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန် ရှင်းပြလေသည်။ "တကယ်တော့ အဲဒီ အခြေစိုက်စခန်းက အတုကြီး။ နိုင်ငံအသီးသီးက ထောက်လှမ်းရေး အေဂျင်စီတွေကို လှည့်ဖြားဖို့ ပြထားတဲ့ ဟန်ပြသက်သက်ပဲ"
ယဲ့ပုဖန်က "ခင်ဗျားက ဒါကို ဘယ်လို သိတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သူတို့က ကျုပ်ကို ဖုံးကွယ်မထားလို့ပေါ့"
ယာမာမိုတို ဆိုဂျီက ဆိုလေသည်။ "အမေရိကန်နဲ့ ဂျပန်က အစကတည်းက မဟာမိတ်တွေလေ။ ဒါကြောင့် သူတို့က ကျုပ်အပေါ် သံသယ သိပ်မရှိကြသလို ရိုးသားမှုကိုလည်း အနည်းငယ် ပြသတဲ့ သဘောပေါ့"
"သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျုပ်ကို မပြောပြရင် အလုပ်ပြီးတဲ့အခါ ကျန်တဲ့ အခကြေးငွေကို မပေးမှာကို စိုးရိမ်ရလို့ ကျုပ်အနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ လက်မခံနိုင်ဘူးလေ"
ယဲ့ပုဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤရှင်းပြချက်မှာ အတော်အတန် ယုတ္တိရှိပေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်လာ၏။ မထင်မှတ်ဘဲ သူသည် အမေရိကန်တို့၏ အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက်စခန်းကို တိုက်ဆိုင်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါလား။
"ပြောစမ်း... သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းက ဘယ်မှာလဲ"
ယာမာမိုတို ဆိုဂျီက "ငါ့ကို အရင် လွှတ်ပေးနိုင်မလား။ ငါ ကိုယ်တိုင် မင်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်" ဟု အပေးအယူ လုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ယဲ့ပုဖန်က အေးစက်သော အသံဖြင့် "ခင်ဗျားကို ကျုပ်က လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အခြေစိုက်စခန်းကို မရောက်ခင် ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို အရင်ဆုံး သတ်ဖို့ ကြိုးစားမှာပဲ"
ယာမာမိုတို ဆိုဂျီ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ဤအကြံမှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အခြေစိုက်စခန်း တည်ရှိရာနေရာကို ပြောပြလိုက်တော့သည်။
ထို့နောက် သူက မေးမြန်းလိုက်၏။ "ငါ ပြောသင့်တာတွေ အကုန် ပြောပြီးပြီ။ အခု ငါ့ကို လွှတ်ပေးလို့ ရပြီလား"
ယဲ့ပုဖန်က "မရသေးဘူး။ ခင်ဗျား ပြောတာတွေက အမှန်လား၊ အမှားလား ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ကျန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကျုပ်လက်ထဲ ရောက်မှပဲ ခင်ဗျားကို လွှတ်ပေးနိုင်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါ... ဒါက..."
ယာမာမိုတို ဆိုဂျီ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွေးနေမိသည်။ "အမေရိကန်ရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းထဲကို ဝင်ဖို့က အဲဒီလောက် လွယ်မယ် ထင်နေတာလား။ မင်းသာ အဲဒီမှာ သေသွားရင် ငါလည်း ဒီမှာတင် ပိတ်မိပြီး သေရတော့မှာလား"
သို့သော် ဤစကားများကို သူ၏ ရင်ထဲ၌သာ ထားရှိဝံ့ပြီး ထုတ်မပြောရဲပေ။ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်ပြီးနောက် သူက "ဒါဆိုရင် အဲဒီက လုံခြုံရေး စနစ်တွေကို ကျုပ် ပြောပြမယ်။ ပြီးရင်တော့ မင်း ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ" ဟု ဆိုကာ ဘေးနားမှ သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံစံကားချပ် တစ်ခုကို စတင် ရေးဆွဲလေတော့သည်။ သူသည် ရန်သူ၏ ခုခံရေး အစီအမံများကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေ၏။
နောက်ဆုံးတွင် သူက "ငါ လေ့လာထားရသလောက်တော့ အဲဒီ စခန်းမှာ စက်ရုပ်လူသား ၃၀ နဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၀၀ ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ လက်နက်အင်အားက အရမ်း ပြင်းထန်တာမို့ မင်း သတိထားရမယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
ယဲ့ပုဖန်က "ခင်ဗျားက ဒါတွေ အားလုံးကို ဘယ်လို သိနေတာလဲ။ အမေရိကန်တွေက ခင်ဗျားကို ဒါတွေအကုန်တော့ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်၏။
"သူတို့ကတော့ ဘယ်ပြောမလဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က အမြဲတမ်း သတိရှိတတ်သူလေ။ အလုပ် ပြီးသွားတဲ့အခါ သူတို့ဘက်က သစ္စာဖောက်မှာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ကြိုတင် စုံစမ်းထားရတာပေါ့"
ယဲ့ပုဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု၏ အင်အားကို စောင့်ကြည့်စုံစမ်းရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။
အဓိကအချက်မှာ ယာမာမိုတို ဆိုဂျီသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုဝံ့မည် မဟုတ်ခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူ သေဆုံးသွားပါက ယာမာမိုတို ဆိုဂျီလည်း သေချာပေါက် သေရမည် မဟုတ်ပါလား။
"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဒီမှာပဲ စောင့်နေပေတော့"
ယဲ့ပုဖန် ပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ထျန်း၏ ပြတ်တောက်နေသော လက်မောင်း နှစ်ဖက်ကို သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ပြန်ထည့်ကာ ယွင်ချန်ရွှယ်ကို ပွေ့ချီ၍ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
သူသည် ဟယ်ချင်းကျီနှင့် အခြားသူများကို ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်ကာ တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်၏ ယာယီအခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ယွင်ချန်ရွှယ်၏ အိပ်ပျော်စေသော အပ်စိုက်မှတ်ကို ဖြေလျှော့ပေးလိုက်၏။ အမျိုးသမီးမှာ ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ပြန်နိုးလာချိန်တွင် အန္တရာယ်အားလုံး ကင်းစင်သွားကာ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ညဉ့်နက်သန်းခေါင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်စစ်သည်တော် စီမံကိန်းမှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးမျှ အနားမယူကြသေးပေ။ နည်းပြချုပ် ပြန်မရောက်သေးသဖြင့် အားလုံးမှာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းပင်။
ယဲ့ပုဖန် ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာပြီး ယွင်ချန်ရွှယ်ကိုပါ ကယ်တင်လာနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ကြွေးကြော်လိုက်ကြလေသည်။
ဟယ်ချင်းကျီက သတိရှိစွာဖြင့် "နည်းပြချုပ်... ယာမာမိုတို ဆိုဂျီရော" ဟု မေးလိုက်၏။ သူသည် အလွန်ပင် နိုးကြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ယာမာမိုတို ဆိုဂျီသာ ယဲ့ပုဖန်နောက်သို့ လိုက်လာပါက သူတို့ အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်ကြပေမည်။
ယဲ့ပုဖန်က "စိတ်မပူပါနဲ့... ကျုပ် သူ့ကို မျက်ခြေဖြတ်ခဲ့ပြီ။ သူ အခုချက်ချင်းတော့ ဒီကို ရောက်မလာနိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ဓားစာခံကို ပွေ့ချီထားရင်းနှင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်လာနိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။
ယဲ့ပုဖန်က "စကားတွေ အများကြီး မပြောနေနဲ့တော့။ လူတွေကို ချက်ချင်းစုပြီး ကျုပ်နဲ့အတူ တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်ဖို့ လိုက်ခဲ့ကြ" ဟု ဆိုကာ အမေရိကန် အထူးဌာန၏ လျှို့ဝှက်စခန်း အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ရာ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြ၏။
သူတို့သည် အာဖရိကသို့ တာဝန်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ဓားစာခံကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အမေရိကန်၏ အခြေစိုက်စခန်းကိုပါ ဖြိုဖျက်နိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးသော အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လိုင်ဖော်ကျွင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "နည်းပြချုပ်... တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့သာ အမေရိကန်စခန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် ဟိုအဖိုးကြီး ကာလို့စ်တစ်ယောက် အိမ်သာထဲမှာ ထိုင်ငိုနေရမှာ သေချာတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဟယ်ချင်းကျီကမူ သတိထား၍ "နည်းပြချုပ်... ခင်ဗျားရထားတဲ့ သတင်းက စိတ်ချရရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်၏။
ယဲ့ပုဖန်က "စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီသတင်းက မှန်ကန်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အတော်လေး မြင့်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သတင်းမှားနေရင်တောင် ဘာအန္တရာယ်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားမှ လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာရသွားကာ အဖွဲ့များကို ချက်ချင်း လူစုလိုက်ကြတော့သည်။
နာရီဝက်အကြာတွင် ချင်လုံ၊ ပိုင်ဟု၊ ကျူးချွဲ နှင့် ရွှမ်ဝူ ဟူသော အဖွဲ့လေးဖွဲ့စလုံးမှာ ရွာငယ်လေးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ယာမာမိုတို ဆိုဂျီ ပြောပြချက်အရ ဤနေရာမှာ ဒေသခံ လူရိုင်းရွာလေး တစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။ မူလက တည်ရှိခဲ့သော ဒေသခံများကိုမူ အကုန်လုံး သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ယခုရှိနေသူများမှာ အထူးအေဂျင်စီမှ အယောင်ဆောင်ထားသူများသာ ဖြစ်သည်။
အချိန်မှာ နံနက် ၃ နာရီ ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ပုဖန်သည် ယခင်က ဓားစာခံကယ်တင်ရေး ဗျူဟာမှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရေး ဗျူဟာသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ မီတာ ၅၀ အထိ ဖြန့်ကြက်နိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မျက်ကွယ် မရှိသည့် ရေဒါစက်ကြီးတစ်ခု အလားပင်။
ယဲ့ပုဖန်၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် အင်အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်သော ကျူးချွဲအသင်းက ဦးဆောင်၍ အဖွဲ့မှာ တဖြည်းဖြည်း ရှေ့သို့ တိုးလာကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကင်းစောင့်များကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တိတ်တဆိတ် ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။
အရာအားလုံးမှာ ချောမွေ့နေခဲ့သဖြင့် အဖွဲ့လေးဖွဲ့စလုံးမှာ အခြေစိုက်စခန်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
ကျူးချွဲအသင်းမှ အဖွဲ့ဝင် ၂၅ ဦးမှာ အများအားဖြင့် မိသားစုကြီးများမှ သခင်မလေးများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ပါရမီရှိပြီး အစွမ်းထက်ကြသော်လည်း လက်တွေ့ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံမှာမူ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။ လူအများစုမှာ လူသတ်ဖူးခြင်းပင် မရှိကြသေးပေ။
တာဝန် ထက်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျူးချွဲ နံပါတ် (၂၁) သည် ကင်းစောင့်တစ်ဦးကို သတ်ရန် ကြိုးစားစဉ် လူတစ်ယောက်ကို တစ်ခါမှ မသတ်ဖူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ လွဲချော်သွားတော့သည်။ ထိုအခါ ကင်းစောင့်မှာ သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်တော့သည်။
သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လျှို့ဝှက်စခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် နိုးကြားသွားကြ၏။ သို့သော် ယခုအခါ အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်မှုများကြောင့် ရန်သူ့အင်အား၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ယာမာမိုတို ဆိုဂျီ ပေးထားသော အချက်အလက်များအရ ဤနေရာတွင် စက်ရုပ်လူသား ၃၀ နှင့် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၀၀ ရှိရာ ယခုအခါ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စစ်ဆင်ရေးမှာ ပေါ်သွားသော်လည်း အဖွဲ့လေးဖွဲ့စလုံးမှာ အင်အားအသာစီး ရရှိထားဆဲပင်။
ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ယဲ့ပုဖန်မှာ အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုအဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတွေ့အကြုံ ရယူရန် ဖြစ်သဖြင့် လက်တွေ့ တိုက်ပွဲဝင်ရခြင်းက ဤလူငယ်များ၏ ကြီးထွားမှုအတွက် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျူးချွဲ နံပါတ် (၂၁) ၏ အမှားမှာ အတွေ့အကြုံ မရှိခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ကွပ်ကဲမှု အာဏာကို အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ဟယ်ချင်းကျီထံ တိုက်ရိုက် လွှဲအပ်လိုက်ကာ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ စခန်းအတွင်းသို့ တစ်ကိုယ်တည်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
သူသည် ကျန်ရှိနေသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၉၀ ကို ကြိုတင် ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း ပါသွားလျှင် သူ အလွန်ပင် နှမြောတသ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
***