Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နှုတ်ဆက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျောက်တုံးတစ်သောင်း၊ နှစ်သောင်း ဟုတ်လား..."</p> <p style="text-align:justify">ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ စီတုချန်ခုန်းမှာ လန့်ဖျန့်သွားတော့သည်။ "ကောင်လေး... မင်း ရူးနေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ထိုပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ပါလား။ ရှိလျှင်ပင် အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားတတ်ရာ ယခု ယဲ့ပုဖန်က ထိုမျှအထိ တောင်းဆိုလာခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည်ကို သူ သိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဒါဆိုရင်လည်း လျှော့ပေးပါ့မယ်။ တစ်သောင်း၊ နှစ်သောင်း မရှိရင်တောင် သုံးထောင်၊ ငါးထောင်လောက်တော့ ရှိမှာ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ပြောတာက အတော်လေး လွန်နေပြီ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးပဲ ရှိတယ်။ မင်း တကယ် လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အခွင့်ကြုံတဲ့အခါ ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">စီတုချန်ခုန်းက ဆက်လက်၍ "ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးထားမယ်။ ဒီအရာတွေက ချီစွမ်းအင်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ဖြည့်ဖို့အတွက်ပဲ ကောင်းတာ။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်ဖို့အတွက်တော့ သိပ်ပြီး အထောက်အကူ မဖြစ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စိတ်ပျက်သွားကာ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါမိတော့သည်။ ယာမာမိုတို ဆိုဂျီကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးချခြင်းမှာ ကြီးမားသော လေလွင့်မှုဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အကျိုးကျေးဇူး မရရှိသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍သာ သူသည် ကျင့်စဉ်အတိုင်း စနစ်တကျ စုပ်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ရာ အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များမှာ မနာလိုစိတ်ဖြင့် မျက်စိစိမ်းသွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တစ်ဖက်လူတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးသာ ရှိသဖြင့် သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အတွက်မူ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော အကူအညီ ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူက "မလောပါဘူး... အဆင်ပြေတဲ့ အချိန်မှပဲ ပို့ပေးလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စိတ်ပျက်နေမှုကို အာရုံခံမိပုံရသဖြင့် စီတုချန်ခုန်းက "စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေအပြင် တခြား ဘာလိုအပ်သေးလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "တခြား ဘာမှ မလိုတော့ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်တော့ ဒါကို ငါ့ရဲ့ အကြွေးအဖြစ် မှတ်ထားလိုက်မယ်" </p> <p style="text-align:justify">စီတုချန်ခုန်းက "မင်း ဒီတစ်ခါ တကယ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ကောင်းကင်စစ်သည်တော် စီမံကိန်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကလည်း အောင်မြင်မှု ရခဲ့သလို ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်အတွက်လည်း ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ အာဖရိကမှာလည်း ဒီလောက်ထိ အောင်မြင်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒီကောင်းကင်စစ်သည်တော် ၁၀၀ ဟာ မင်းရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ပိုပြီးတော့ တိုးတက်လာမှာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"ခဏလေး..." ယဲ့ပုဖန်သည် မြှောက်ပင့်စကားများအောက်တွင် မျက်စိလည်မသွားဘဲ စီတုချန်ခုန်းကို ချက်ချင်း ဟန့်တားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စီနီယာစီတု… ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင် သဘောတူထားတာက ကျွန်တော်က ယာယီ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ပဲ တာဝန်ယူမှာလေ"</p> <p style="text-align:justify">ဤအဖိုးကြီးနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် သူသည် အမြဲတမ်း သတိထားရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ့ကိုယ်သူ ကျင်းကြီးထဲသို့ ပစ်ချမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်က ဆေးနတ်ဘုရား ဆေးဖိုကို အသုံးချ၍ သူ့ကို အနှီ စီမံကိန်းတွင် ပါဝင်ခိုင်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ စီမံကိန်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">စီတုချန်ခုန်းမှာ သူ၏ အကြံအစည် ပေါ်သွားသဖြင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားကာ "ရှောင်ဖန်... မင်းက နည်းပြချုပ် ရာထူးအတွက် အသင့်တော်ဆုံးလူလို့ ငါ ထင်တယ်။ မင်း ဘာလို့ ဆက်မနေချင်ရတာလဲ။ မင်း ဘာအပေးအယူပဲ လိုချင် လိုချင် ငါ လိုက်လျောမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "စီနီယာစီတု... တခြားအရာတွေက ညှိနှိုင်းလို့ ရပေမဲ့ ဒါကတော့ မရဘူး။ အားလုံး ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ... ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်တော့မယ်" ဟု အပြတ်အသတ် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုချန်ခုန်းက "ရှောင်ဖန်... မင်း ထွက်သွားရင် ကျူးချွဲအသင်းမှာ နည်းပြတောင် မရှိတော့ဘူး။ ဒါက မသင့်တော်ဘူးလေ။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက်ပဲ တောင့်ခံပေးပါဦး။ အသင့်တော်ဆုံး လူတစ်ယောက်နဲ့ ငါ အစားထိုးပေးပါ့မယ်" ဟု ထပ်မံ ဆွဲဆောင်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အဖိုးကြီးက သူ့ကို အချိန်ဆွဲနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ သိမြင်လိုက်သည်။ သူသာ ဆက်နေပါက အသင့်တော်ဆုံးလူကို စီတုချန်ခုန်း ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"စီနီယာစီတု စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ကျူးချွဲအသင်းအတွက် နည်းပြတစ်ယောက် ရွေးထားပြီးပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ရွေးထားတယ် ဟုတ်လား... အဲဒါ ဘယ်သူလဲ။ ငါ ပြောပြမယ်နော်... နည်းပြလုပ်မယ့်သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ အနည်းဆုံး မြေကမ္ဘာအဆင့် အစောပိုင်း အဆင့်တော့ ရှိရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားရဲ့ မြေးမလေးပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "စီတုတျန့်မော့က အခု မြေကမ္ဘာအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ။ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တခြားသူတွေထက် နိမ့်ကျမနေပါဘူး။ သူမက ကျူးချွဲအသင်းအတွက် အကောင်းဆုံး နည်းပြပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုချန်ခုန်းက "ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီကလေးမက ငယ်သေးတဲ့အပြင် နည်းပြလုပ်ဖို့လည်း သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "စိတ်မပူပါနဲ့... သူမ သဘောတူအောင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် နားချနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်လည်း ပြီးတာပဲ။ တျန့်မော့ သဘောမတူရင်တော့ မင်း ထွက်သွားလို့ မရဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">အဖိုးကြီးမှာ စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မြေးမလေးကို လှမ်းဆက်သွယ်၍ လုံးဝ သဘောမတူရန် မှာကြားရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ဖုန်းချလိုက်ကာ စီမာဝေထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... နင် တကယ်ပဲ ဆက်နေဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">စီမာဝေမှာ သူ ဤနေရာ၌ ဆက်နေစေလိုသည်။ သို့မှသာ သူတို့နှစ်ဦး အတူတူ အချိန်ကုန်ဆုံးနိုင်ကာ ကျင့်ကြံမှုများကိုလည်း အတူတူ မြှင့်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မနေတော့တာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ငါ သမားတော် တစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ အချုပ်အနှောင် ခံရတာကို မကြိုက်ဘူး။ ဒီမှာ အမြဲတမ်း နေဖို့က ငါနဲ့ မသင့်တော်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါးမိနစ်အကြာတွင် ကောင်းကင်စစ်သည်တော် စီမံကိန်းမှ အဖွဲ့ဝင် ၁၀၀ စလုံး လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အတွင်း စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ ယဲ့ပုဖန် လမ်းလျှောက်လာသောအခါ လူတိုင်းက သူ့ကို ကြည်ညို လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">အာဖရိက ခရီးစဉ်အတွင်း နည်းပြချုပ်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကြောင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ အမှန်တကယ်ပင် လေးစားအားကျမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ခြင်းပင်။ ဒုတိယနည်းပြ သုံးဦးဖြစ်သော မူရုန်ဖိန်၊ ဟယ်ချင်းကျီနှင့် လိုင်ဖော်ကျွင်းတို့ပင်လျှင် သူ့ကို လေးစားသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လူတိုင်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ဒီနေ့ လူစုရတာက တခြားကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ဖို့ပါ။ ကျုပ် မကြာခင် ထွက်သွားတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နည်းပြချုပ် ထွက်သွားတော့မည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နည်းပြချုပ် ဘာလို့ ထွက်သွားမှာလဲ။ ခင်ဗျား မရှိရင် ကျုပ်တို့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ပွင့်လင်းသော လိုင်ဖော်ကျွင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နည်းပြချုပ်... ခင်ဗျား ဘာလို့ ထွက်သွားမှာလဲ။ ကျုပ် လိုင်ဖော်ကျွင်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ မလေးစားဘူး။ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ လေးစားတာ။ ဆက်နေပါဦးဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">"နောင်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ အမြဲတမ်း အတူတူ ရှိနေကြမှာလေ"</p> <p style="text-align:justify">ဟယ်ချင်းကျီကလည်း "နည်းပြချုပ်... တခြားသူတစ်ယောက် ဒီကို လာဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မသင့်တော်ပါဘူး။ ခင်ဗျား ဆက်နေသင့်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">မူရုန်ဖိန်ကလည်း "နည်းပြချုပ်... ကျုပ်က လူတွေကို အထင်မကြီးတတ်ပေမဲ့ ခင်ဗျားကိုတော့ အမှန်တကယ် လေးစားမိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်နေပေးပါ" ဟု ဝိုင်းဝန်း တောင်းဆိုကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ ရိုးသားလှသော တောင်းဆိုမှုများကို မြင်သောအခါ ယဲ့ပုဖန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသော်လည်း "အားလုံးရဲ့ စေတနာကို ကျုပ် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိကြတာပဲ။ ကျုပ်က သမားတော် တစ်ယောက် သက်သက်ပါ၊ ဒီနေရာက ကျုပ်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က "နည်းပြချုပ်... ရှင် ထွက်သွားရင် ကျွန်မတို့ ကျူးချွဲအသင်းကို ဘယ်သူ ဦးဆောင်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။ ယဲ့ပုဖန် ထွက်သွားတော့မည်ဟု သိလိုက်ရသဖြင့် ကျူးချွဲအသင်းမှ မိန်းကလေးများမှာ မျက်ရည်ဝဲလျက် နှမြောတသ ဖြစ်နေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ငါ ထွက်သွားပြီးရင် မင်းက ကျူးချွဲအသင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ရော နည်းပြပါ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက အခုဆိုရင် ဒီအလုပ်အတွက် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီနေပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က ခေါင်းခါလိုက်ကာ "မရဘူး... ကျွန်မက နည်းပြအလုပ်ကို စွန့်လွှတ်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ရှင့်ကိုတော့ ပေးမသွားနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း "မင်း ငါ့ကို ကတိတစ်ခု ပေးထားတာ မမေ့နဲ့ဦး။ အခု အဲဒီကတိကို တည်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့မှာ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားတော့သည်။ သူမ ကန့်ကွက်စရာ စကားလုံး ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ယဲ့ပုဖန်သည် ဤနေရာသို့ စရောက်ကတည်းက သူမအတွက် ကျင်းတစ်ခု ကြိုတင် တူးထားခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပြီးနောက် သူမက "ဒါပေမဲ့ ရှင့်ကို ထွက်သွားခိုင်းမယ့် အထိ ကျွန်မ မရက်စက်နိုင်ဘူး" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "တကယ်တော့ အဲဒီလို ဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါက မင်းတို့ရဲ့ နည်းပြချုပ် မဟုတ်တော့ပေမဲ့ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်အဖြစ် ရှိနေဦးမှာပဲလေ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြမှာပါ" ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ထွက်သွားရန် အတည်ဖြစ်နေပြီကို သိသောအခါ အခြားသူများမှာလည်း နှမြောတသဖြင့်သာ နှုတ်ဆက်ကြရတော့သည်။ ယဲ့ပုဖန်သည် စီမာဝေ စီစဉ်ပေးထားသော ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ကာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ကျန်းပေ့မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြို့ထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် တက္ကစီတစ်စီး ငှား၍ ဝမ်ရွှယ်နင်၏ အိမ်သို့ ဦးတည်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အောက်ထပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော အဆောက်အအုံမှာ ယခုအခါ ဝတ်စုံနက်ဝတ် ကိုယ်ရံတော်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားကာ တစ်ဦးချင်းစီမှာ တင်းမာသော မျက်နှာထားများဖြင့် အလွန်ပင် နိုးကြားနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသူများမှာ ဝမ်မိသားစုမှ ကိုယ်ရံတော်များ ဖြစ်ကြရာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားနေပုံရ၏။ သူသည် ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို မောင်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သေချာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အံ့ဩသော မျက်နှာထားဖြင့် "မစ္စတာယဲ့ မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဟုတ်တယ်... ကျုပ်ပါ" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်က ဝေါ်ကီတော်ကီကို ထုတ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ "သခင်လေး... မစ္စတာယဲ့ ပြန်ရောက်လာပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဝမ်ရှင်းယဲ့သည် ဗီလာအတွင်းမှ ပြေးထွက်လာကာ "မစ္စတာယဲ့... ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အံ့ဩစွာဖြင့် "တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save