Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ရွှယ်နင်က ရုတ်တရက် ထူးဆန်းတဲ့ ဝေဒနာတစ်ခု စွဲကပ်သွားပြီး အဲဒီကတည်းက သတိမေ့မြောနေတာ အခုထိပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည် ပြောပြလေသည်။ ဝမ်ရွှယ်နင်သည် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ကတည်းက ရုတ်တရက် အလုပ်မတက်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မိသားစုက သူမ၏ အိမ်သို့ သွားရောက် ရှာဖွေသောအခါ သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ကနဦးတွင် သူမ အလွန် ပင်ပန်းနေ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အထူးတလည် ဂရုမစိုက်မိကြပေ။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို မည်သို့ပင် နှိုးသော်လည်း နိုးမလာတော့ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ ပျာယာခတ်သွားကာ သူမကို ဆေးရုံသို့ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သမားတော်များက စစ်ဆေးမှု အမျိုးမျိုး ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များအားလုံးမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်နေပြီး သူမကို နိုးထလာအောင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူမ အိပ်ပျော်နေသည်မှာ ယခုဆိုလျှင် သုံးရက်တိတိ ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မတတ်သာသည့်အဆုံး ဝမ်ရွှမ်ချဲ့သည် ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ ဖုန်းဆက်၍ အကူအညီ တောင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကံဆိုးစွာပင် ဖုန်းမှာ ဆက်သွယ်မှု ဧရိယာပြင်ပ ရောက်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရွှယ်နင်ကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်လာကာ ယဲ့ပုဖန် ပြန်အလာကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအချိန်မှာ သူသည် ယာမာမိုတို ဆိုဂျီ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုကို ခံနေရချိန်ဖြစ်သဖြင့် ဖုန်းပိတ်ထားမိခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော့်ကို သူမဆီ ခေါ်သွားပေးပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">စကားအဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့ကြပြီး ဝမ်ရွှယ်နင်၏ အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဝမ်ရွှယ်နင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်သန်းနေကာ အေးချမ်းသော အမူအရာ ရှိနေပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း မှန်မှန်လေးပင်။ အကယ်၍ အခြေအနေမှန်ကို မသိပါက သူမသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်ဟုသာ ထင်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း "သူမ အိပ်နေတာ သုံးရက်ရှိပြီ... ဘာဖြစ်တာလဲ ဆိုတာ ကျုပ်တို့ အခုထိ မသိသေးဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ကုတင်ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ဝမ်ရွှယ်နင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်၏။ ဝမ်ရှင်းယဲ့ ပြောသည့်အတိုင်းပင် ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေအားလုံးမှာ ပုံမှန်ဖြစ်နေပြီး သွေးလေခြောက်ခြားခြင်း အဆိပ်အတောက် လက္ခဏာ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သုံးရက်ဆက်တိုက် အိပ်ပျော်နေပြီး မည်သို့မျှ နှိုးမရခြင်းမှာ သဘာဝ မကျသော်လည်း သွေးကြောစမ်းသပ်မှုတွင်မူ ထူးခြားမှု မရှိပေ။ သို့ဆိုလျှင် ပြဿနာက ဘယ်မှာနည်း။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က အားကိုးတကြီးဖြင့် "မစ္စတာယဲ့... ဘယ်လိုလဲ။ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ သိရပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလောပါနဲ့ဦး... ကျွန်တော် အသေးစိတ် ထပ်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ပါရစေ"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး စတင် စစ်ဆေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဪ... ဒီလိုကိုး"</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပြဿနာကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားတော့သည်။ ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ဝေဒနာမှာ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ သူမ၏ နီဝမ်နန်းတော်မှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် လိပ်ပြာ ခုနစ်သွယ်တို့မှာလည်း နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေကြသဖြင့် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ နိုးထလာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ကာ ဝမ်ရှင်းယဲ့က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မစ္စတာယဲ့... ဘာဖြစ်တာလဲဗျ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ရွှယ်နင် အဆိပ်သင့်နေတာပဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အဆိပ်သင့်တာ ဟုတ်လား... မဖြစ်နိုင်တာ။ ကျုပ်တို့ သူမကို ဆေးရုံမှာ သွေးစစ်ကြည့်ပြီးပြီလေ။ အဆိပ်အတောက် လုံးဝ မတွေ့ရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ဗီလာတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အဆိပ်သင့်နိုင်သည့် အထောက်အထား တစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီအဆိပ်က အရမ်း ထူးခြားပြီး... အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး လို့ ခေါ်တဲ့ ထိပ်တန်း အဆိပ် တစ်မျိုးပဲ။ ဒါကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး ဟုတ်လား... အဲဒါက ဘယ်လို အဆိပ်မျိုးလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အဆိပ်မျိုးကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဝမ်ရွှယ်နင်ကို စောင်ပြန်ခြုံပေးလိုက်ရင်း "ဒီအဆိပ်က ရှန်းရှီးပြည်နယ်က ရှန်းရှီးဒေသခံ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ဖော်စပ်ထားတဲ့ အဆိပ်ပဲ။ အဆိပ်သင့်သွားတဲ့သူဟာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေတတ်လို့ အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် "မစ္စတာယဲ့... ခင်ဗျားက ဒါကို သိနေပြီဆိုတော့ အဆိပ်ဖြေဖို့ နည်းလမ်းရှိမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဒီအဆိပ်က တခြား အဆိပ်ကိုးမျိုးနဲ့ မတူဘူး။ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို မဟုတ်ဘဲ လူရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ လိပ်ပြာခုနစ်သွယ်ကို အဆိပ်သင့်စေတာ။ ဒါကြောင့်လည်း သူ့ကို ကုသဖို့ အလွန် ခက်ခဲတဲ့အတွက် ထိပ်တန်း အဆိပ်ဆယ်မျိုးစာရင်းထဲမှာ ထည့်ထားရတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့မှာ တုန်လှုပ်သွားကာ "ခင်ဗျား ပြောချင်တာက... ကျုပ်ညီမကို ကုလို့ မရတော့ဘူးလား။ သူက ဒီအတိုင်း ထာဝရ အိပ်ပျော်နေတော့မှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကုရခက်တယ်ဆိုတာ ကုလို့မရဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကျွန်တော် သိထားသလောက်တော့ ဒီအဆိပ်ကို ဖြေဖို့ နည်းလမ်းနှစ်မျိုး ရှိတယ်။ တစ်ခုက အဆိပ်ခတ်တဲ့သူဆီက အဆိပ်ဖြေဆေးကို ရအောင်ယူဖို့နဲ့ နောက်တစ်ခုကတော့ ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို ရှာဖို့ပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က အလောတကြီးဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ညီမကို ဘယ်သူ အဆိပ်ခတ်လဲဆိုတာ ကျုပ်တို့ အခုထိ မသိသေးဘူး။ အဲဒီလူကိုသာ သိရင် ကျုပ် ကိုယ်တိုင် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဒါကို ဘယ်သူလုပ်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ခင်ဗျား ဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး အဆိပ်မှာ ရှန်းရှီးမှ သေစေနိုင်သော အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဝမ်ရွှယ်နင်ကို ယခုကဲ့သို့သော အချိန်တွင် အဆိပ်ခတ်လိုက်ခြင်းမှာ ရှန်းကွမ်မိသားစု၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပေသည်။ ရှန်းကွမ်မိသားစုဝင်များကို သူ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် သူတို့က ကျန်းပေ့မြို့သို့ လာရောက်ကာ သူ့ကို မတွေ့သောအခါ ဝမ်ရွှယ်နင်ကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို အဆိပ်ဖြေဆေး လာတောင်းရန် ရှန်းရှီးသို့ အရောက်ခေါ်ဆောင်ကာ ကလဲ့စားချေရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့က "မစ္စတာယဲ့... ကျုပ်တို့ ဝမ်မိသားစုဘက်က ကူညီပေးရမယ့်အရာရှိရင် ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ခိုင်းစေနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရှန်းရှီးကို သွားမယ်။ ခင်ဗျားကတော့ ရွှယ်နင်ကို အိမ်မှာပဲ သေချာ ဂရုစိုက်ပေးထားပါ" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့သည် ယဲ့ပုဖန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် သူတို့အဖွဲ့မှာ အမှန်တကယ်ပင် အကူအညီမပေးနိုင်ကြောင်း သိရှိကာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူက ဆက်လက်၍ "ရွှယ်နင်က ဒီအဆိပ်သင့်နေတာဆိုတော့ အချိန်အကြာကြီး အိပ်နေရင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်မလား။ သူမကို အာဟာရရည်တွေ ဘာတွေ ပေးဖို့ လိုမလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မလိုပါဘူး။ ဒီအဆိပ်က ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ ထိခိုက်မှု မရှိတဲ့အပြင် အားတောင် ဖြစ်စေပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် လတ်တလောမှာတော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး။ ခင်ဗျားလုပ်ရမှာက သူမရဲ့ ဘေးကင်းရေးကိုပဲ ဂရုစိုက်ဖို့ပါပဲ" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ဗီလာမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး တစ်နာရီအကြာတွင် ရှန်းရှီးပြည်နယ်သို့ ဦးတည်မည့် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းရှီးရှိ ရှန်းကွမ်အိမ်တော်အတွင်း၌ ရှန်းကွမ်ကျိုးသည် ရှန်းကွမ်ရှုံကို အစီရင်ခံနေလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း ဝမ်မိသားစုက ကောင်မလေးကို အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး အဆိပ် ခတ်ခဲ့ပြီးပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်ရှုံက "ကောင်းပြီ။ ယဲ့ပုဖန် တစ်ယောက် ရှန်းရှီးကို ရောက်လာဖို့ သိပ်မကြာတော့ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ငါ့ရဲ့ နယ်မြေထဲကို သူ ခြေချလိုက်တာနဲ့ သူ့ကို အဆိုးရွားဆုံး သေခြင်းတရားနဲ့ တွေ့ဆုံစေရမယ်" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်မိသားစု၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင် လေးဦးနှင့် တတိယအဆင့် ငွေအလောင်း တစ်ဦး ၊ စတုတ္ထအဆင့် ငွေအလောင်း တစ်ဦးတို့ အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ရှန်းကွမ်ရှုံမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်ကျိုးက "အစ်ကိုကြီး... ကျုပ် သိထားရသလောက်တော့ ဒီအဆိပ်က လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘာမှ မထိခိုက်စေဘူးလေ။ တကယ်လို့ အဲဒီကောင်က အချိန်ဆွဲပြီး မလာခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ တခြား ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်မျိုး ပြောင်းသုံးရင် မကောင်းဘူးလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်ရှုံက "မင်းက ယဲ့ပုဖန်ဆိုတဲ့ လူငယ်အကြောင်းကို သိပ်မသိသေးဘူးပဲ။ သူက ဆေးပညာ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကျန်းနန်မြို့မှာ 'နတ်ဆေးဆရာ' လို့ တောင် တင်စားခံရသူပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလိုလူမျိုးကို တခြား အဆိပ်တွေနဲ့ ခတ်ရင် သူက အလွယ်တကူ ဖြေနိုင်မှာပဲ။ အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး လို ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ အဆိပ်မျိုးမှသာ သူ မတတ်သာဘဲ ရှန်းရှီးကို အရောက်လာမှာပေါ့။ တခြားအဆိပ်ဆိုရင် သူက ဒီကို လာပါ့မလား"</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီးက တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးမားတာပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်ကျိုးက "ဒါဆိုရင် အဲဒီကောင်က ရှန်းရှီးကို ဘယ်တော့လောက် ရောက်လာမယ် ထင်သလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့... သိပ်မကြာပါဘူး။ ငါ သိရသလောက်တော့ အဲဒီကောင်က မိန်းမလိုက်စားတဲ့ကောင်ပဲ။ အခု ဝမ်မိသားစုက ကောင်မလေး သတိမေ့နေတာကို သိရင် သူ သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်ရှုံက ဆက်လက်၍ "မိသားစုဝင်တွေကို သေချာ မှာထားလိုက်။ အဲဒီကောင် ရှန်းရှီးကို ခြေချတာနဲ့ ငါ့ဆီကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်"</p> <p style="text-align:justify">"နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုကြီး" ရှန်းကွမ်ကျိုးသည် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်ရှုံသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ အရှေ့ဘက် အရပ်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ "ကောင်လေး... မင်းက ရှန်းကွမ်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းမှာ ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းရှိမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းရှီးသို့ ဦးတည်ပျံသန်းနေသော လေယာဉ်ပေါ်တွင် ယဲ့ပုဖန်သည် မျက်စိမှိတ်ကာ သူ၏ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းများကို စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်မိသားစုထံမှ အဆိပ်ဖြေဆေး ပြန်လည်ရယူရန် နည်းလမ်း နှစ်မျိုးသာ ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ရန်ငြိုးများကို ဖြေဖျောက်၍ ညှိနှိုင်းယူရန် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် ရှန်းကွမ်မိသားစုဝင် လေးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် ဤရန်ငြိုးမှာ ပြေလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ နောက်တစ်နည်းမှာ အင်အားသုံး၍ အဆိပ်ဖြေဆေးကို လုယူရန် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အင်အားမှာ ထိုသို့လုပ်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သော ယာမာမိုတို ဆိုဂျီကိုပင် သူ ခက်ခက်ခဲခဲ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရရာ အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ရှိနေသော ရှန်းကွမ်မိသားစုကို သူ မည်သို့မျှ ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို ရှာဖွေရန်သာ ရှိတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းမှာလည်း ခက်ခဲလှပေသည်။ မှတ်တမ်းများအရ ၎င်းမြက်ပင်သည် ရှန်းရှီးနယ်တွင် ပေါက်ရောက်တတ်သော်လည်း အလွန်ရှားပါးပြီး ရှာဖွေရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save