Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ယင် သွေးနီရောင်အသီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ရှန်းရှီးဆိုသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ အလျှို့ဝှက်ဆုံးသော ဒေသများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ "အလောင်းမောင်းနှင်ခြင်း အတတ်"၊ "ကူအင်းအတတ်" နှင့် "ပန်းကြွေဂူမိန်းကလေး" ဟူသော ရှန်းရှီး အမိုက်မှောင် အတတ်သုံးပါးမှာ လူပြောများသော ဒဏ္ဍာရီများ ဖြစ်ကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤဒေသ၏ စီးပွားရေးမှာ ဖွံ့ဖြိုးမှု နောက်ကျသော်လည်း သဘာဝ အလှအပမှာမူ ထူးခြား လှပလှပေသည်။ မြင့်မားသော တောင်တန်းများနှင့် ကြည်လင်သော ရေပြင်တို့က နှစ်စဉ် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည် အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်လျက် ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ရှန်းရှီးလေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် မြို့ပြင်သို့ တက္ကစီဖြင့် သွားကာ ကျယ်ပြောလှသော ရှီဝမ်တောင်တန်းကြီးအတွင်းသို့ တစ်ကိုယ်တည်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တောင်တန်းများအတွင်း၌ ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ရှန်းကွမ်မိသားစုနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့ဘဲ ဝမ်ရွှယ်နင်ကို တိုက်ရိုက် ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရှန်းရှီးဒေသမှာ ကျယ်ပြောလွန်းလှပြီး တောင်တန်းများမှာလည်း ထူထပ်လွန်းလှပေသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ မီတာ ၅၀ အထိ ဖြန့်ကြက်နိုင်သော်လည်း ဤမျှ ကျယ်ပြောသော နယ်မြေအတွင်းဝယ် ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို ရှာဖွေရန်မှာ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သုံးရက်ကြာသည်အထိ သူသည် တောင်တန်းနယ်မြေ၏ ထက်ဝက်ကိုပင် မရောက်သေးဘဲ ဝိညာဉ်နှိုးမြက်၏ အရိပ်အယောင်ကိုလည်း မတွေ့ရှိသေးပေ။ သို့သော် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုတို့ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော သုံးရက်အတွင်း၌ သူသည် ရှားပါးလှသော ဆေးမြစ်အမြောက်အမြားကို တွေ့ရှိခဲ့ရာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်း၌ ဆေးပင်များမှာ တောင်ငယ်လေးတစ်ခုပမာ စုပုံနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စတုတ္ထမြောက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ယဲ့ပုဖန်သည် ရိုးရှင်းသော နံနက်စာကို စားသုံးပြီးနောက် တောင်တန်းများ အတွင်း၌ တစ်ဖန် ပြန်လည် လှည့်လည် ရှာဖွေတော့သည်။ ယခုအခါ သူသည် လူသူမနီးသော တောနက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များမှ လွဲ၍ လူရိပ်လူခြေ လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ခေတ္တမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရှားပါးဆေးမြစ်အချို့ကို ထပ်မံ ရှာဖွေတွေ့ရှိချိန်တွင် ပြင်းထန်သော ရနံ့တစ်ခုက လေထဲ၌ လွင့်ပျံ့လာသည်။ ယဲ့ပုဖန်၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွား၏။ </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ ရတနာတစ်ခု ရင့်မှည့်လာသော ရနံ့ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် ဆေးမြစ်မှာ သာမန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်နှိုးမြက် မဟုတ်သည့်တိုင်အောင် သေချာပေါက် အဖိုးတန်ပစ္စည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ထိုရနံ့နောက်သို့ လိုက်၍ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ခဲ့ရာ တောအုပ်နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် တောင်ခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အဝေးမှ စကားပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ခြေလှမ်းများကို လျှော့ချလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာ၌ လူများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ယဲ့ပုဖန်သည် သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ဖျောက်ဖျက်ကာ နဂါးနတ်ဘုရား ကောင်းကင်နင်းခြေလှမ်းကို အသုံးပြု၍ အသံမထွက်စေဘဲ ရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် သစ်ရွက်များ ထူထပ်လှသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် တက်ကာ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့တွင် မိုးထိမတတ် မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံး ရှိပြီး တောင်ခြေ၌ မီတာတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။ ရေမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသော်လည်း ရေမျက်နှာပြင်မှာမူ မှန်ချပ်တစ်ခုပမာ ငြိမ်သက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ရေကန်၏ တစ်ဖက်ကမ်း တောင်ခြေရှိ ဂူငယ်လေးအတွင်း၌ ထူးဆန်းလှသော သစ်ပင်လေး တစ်ပင် ပေါက်ရောက်နေသည်။ ထူးခြားသည်မှာ ထိုသစ်ပင်လေး၌ သစ်ကိုင်း သစ်ရွက်များ လုံးဝ မရှိဘဲ ပင်စည် သက်သက်သာ ရှိပြီး ထိုပင်စည်ပေါ်တွင် တောက်ပသော သွေးနီရောင် အသီးငါးလုံးမှာ ရင့်မှည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ လေထဲ၌ လွင့်ပျံ့နေသော ရနံ့မှာ ထိုအသီးများထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းကင်ယင် သွေးနီရောင်အသီးလား..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ ဤနေရာတွင် သူက ကောင်းကင်ယင် သွေးနီရောင်သစ်သီး ကဲ့သို့ ရှားပါးရတနာနှင့် တွေ့ရလိမ့်မည် မထင်ထားခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယင် သွေးနီရောင်အသီးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသော ဆေးမြစ်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ယန်ဂျင်ဆင်းထက် မနိမ့်ကျပေ။ ၎င်းသည် ယင်ဓာတ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကျင့်ကြံမှုကို အလွန်ပင် တိုးတက်စေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ အသီးငါးလုံးမှာ နီရဲနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အစိမ်းရောင် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် လုံးဝ ရင့်မှည့်ရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ယင်းကြောင့် အသီးများ ရင့်မှည့်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့ကို ခူးယူရန် သူ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် ရေကန်အစွန်းရှိ လူသုံးဦးကို ကြည့်လိုက်၏။ အမျိုးသမီး တစ်ဦးနှင့် အမျိုးသား နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမမှာ အခြားသူမဟုတ်...။</p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ဂိုဏ်းမှ သူ၏ ရန်သူဟောင်း ယင်ဆန်းနျန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ အခြား အမျိုးသား နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးက ထိပ်ပြောင်ပြီး တစ်ဦးက မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် ဖြစ်ကာ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များအရ သူတို့မှာလည်း ယင်ယန်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်ဆန်းနျန်သည် ရေကန်ဘေး၌ ရပ်ကာ သွေးနီရောင်အသီးငါးလုံးကို လောဘဇောများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။ </p> <p style="text-align:justify">"စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယစီနီယာအစ်ကို... ဒါ ကျွန်မ ပြောခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ယင် သွေးနီရောင် အသီးပဲ။ ဒီအဆင့်မြင့် ဆေးမြစ်ကိုသာ ရလိုက်ရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ချက်ချင်း အဆင့်တက်သွားမှာပဲ။ ကျမသာ မှော်ပညာရှင် အဆင့်ကို ရောက်သွားရင် အဲဒီ ယဲ့ပုဖန်လို့ ခေါ်တဲ့ ကောင်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အမုန်းတရားများကို ကြားရသောအခါ ယဲ့ပုဖန်မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသည်။ ဤမိန်းမမှာ သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း နာကျည်းနေပုံရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိပ်ပြောင်လူသန်ကြီးက ယင်ဆန်းနျန်ကို ကြည့်ကာ “ငါတို့က တစ်ဖွဲ့တည်းသားတွေပဲလေ... အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ပြီးသွားရင်တော့ နင်က ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုပေးရမှာနော်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်ဆန်းနျန်က ညို့ဓာတ်ပါသော အသံဖြင့် "စိတ်မပူပါနဲ့ စီနီယာတို့ရယ်... ကျွန်မကို ဒီအသီးရအောင် ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် စီနီယာတို့ကို ကျွန်မက စိတ်ကျေနပ်အောင် ထားမှာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမက ဆက်လက်၍ "ဒါပေမဲ့ စီနီယာတို့... ကျွန်မ အရင်တစ်ခါ လာတုန်းက ဒီရေကန်ထဲမှာ ယင်မြွေကြီး တစ်ကောင် ရှိနေတာ တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီကောင်က အရမ်း အစွမ်းထက်တာမို့ ကျွန်မတို့ သတိထားရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့ ဂျူနီယာ ညီမလေး... ဒီတစ်ခါ ငါတို့က အသင့်ပြင်လာတာပဲ။ အဲဒီမြွေကြီးက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ... ငါတို့က အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ပစ်သတ်လိုက်မှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် လူက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကြီးကို ဖွင့်ကာ လက်နက်မျိုးစုံကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိပ်ပြောင်လူကြီးက AK သေနတ်တစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရင်း "ဒါရှိနေရင်တော့ မြွေကြီးကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ပုဖန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ရေကန်အတွင်းသို့ ဖြန့်ကြက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ရတနာရှိသော နေရာ၌ စောင့်ကြပ်သော သားရဲများ ရှိတတ်စမြဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">ရေကန်မှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် မီတာ ၅၀ သာ ဖြန့်ကျက်နိုင်သော သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ရေအောက်ခြေအထိ မရောက်နိုင်ပေ။ သူတို့ပြောသော ယင်မြွေကြီးကို မမြင်ရသော်လည်း ယဲ့ပုဖန်မှာ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားမိ၏။ ဤမျှ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှပင် သူ့ကို ဖိအားပေးနိုင်သည် ဆိုလျှင် ယင်မြွေကြီးမှာ ယခင်က သူတွေ့ခဲ့သော မျက်လုံးသုံးလုံး မိုးကြိုးမြွေထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲကြီး ဖြစ်ရပေမည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူသည် ယင်ဆန်းနျန်တို့ကို သတိပေးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ယင်ယန်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ မကောင်းမှုပေါင်းစုံ ပြုလုပ်ထားသူများဖြစ်ရာ သူတို့ကို မြွေကြီးက စားပစ်လိုက်လျှင်ပင် လောကအတွက် ကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလူတွေကို မြွေကြီးနဲ့ အာရုံလွှဲထားပြီးမှ ငါက အသီးကို သွားယူရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ချိန်တွင် ချုံပုတ်တစ်ခုအတွင်း၌ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူ၌ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသာ မရှိပါက ထိုသူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ အသက် ၂၀ ခန့်ရှိသော ဒေသခံ မြောင်လူမျိုး မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အရပ်သိပ်မမြင့်ဘဲ ၁.၆၅ မီတာခန့်သာ ရှိသော်လည်း အနက်ရောင် မြောင်လူမျိုး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အလွန်ပင် လှပချောမောလှသည်။ သူမ၏ ပါးပြင်လေးများမှာ အနည်းငယ် ဖောင်းအိနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ချစ်စဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ပြုံးလိုက်မိ၏။ အနှီ မိန်းကလေးမှာလည်း ကောင်းကင်ယင် သွေးနီရောင်အသီးကို ရယူရန် အတွက် ချောင်းမြောင်းနေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် လေထဲမှ ရနံ့မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ အသီးများပေါ်ရှိ အစိမ်းရောင်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်လာရာ အသီးများမှာ ရင့်မှည့်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာပြီး အနက်ရောင် အရိပ်ကြီး တစ်ခုသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်လာတော့သည်။ ရေပေါ်သို့ ပေါ်လာသော အပိုင်းမှာတင် ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားလှပြီး ၃ ထပ်၊ ၄ ထပ်တိုက် အမြင့်ခန့် ရှိနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီး၏ ရှေ့တွင် ယင်ဆန်းနျန်နှင့် သူမ၏ စီနီယာနှစ်ဦးမှာ ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များအလားပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရသည်။ မြွေကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲကြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တောက်... အကြီးကြီးပါလား"</p> <p style="text-align:justify">မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် လူမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာသော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော မြွေကြီးကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားမိ၏။ ထိပ်ပြောင်လူကြီးကမူ "ကြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ... အရင် သတ်ပစ်လိုက်မယ်" ဟု ဆိုကာ မြွေကြီး၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်၍ AK သေနတ်ဖြင့် စတင် ပစ်ခတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save