Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၅၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျူးယိုးဖေးဖေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကူဘုရင်နဲ့ ကျူးယိုးမိသားစုက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်တာလဲ။ ရှန်းကွမ်မိသားစုထက် ပိုစွမ်းလား။ ရှန်းကွမ်မိသားစုမှာ အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲက "အဲဒါတော့ ကျွန်မလည်း သေချာမသိဘူး။ အတိုချုပ်ပြောရရင် သုံးဖွဲ့လုံးက အရမ်း အစွမ်းထက်ကြပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တိုက်ရိုက်ပဋိပက္ခ မဖြစ်ခဲ့ကြဘူးလေ။ အခုအချိန်မှာ ဘယ်သူက ပိုစွမ်းလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ကြဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ သူတို့၏ အခြေအနေမှာ သုံးပြည်ထောင်ခေတ်မှ ဇာတ်ကောင်များကဲ့သို့ပင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းနေကြပြီး တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။ မည်သည့်အင်အားစုနှစ်ခု တိုက်ခိုက်ကြသည်ဖြစ်စေ မိမိတို့၏ အင်အားသာ ဆုတ်ယုတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသည့် တတိယ အင်အားစုကသာ အသာစီးရသွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် သူမ၏စကားများကို စဉ်းစားရင်း တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် လုံရှောင်ယွဲက အံတင်းတင်း ကြိတ်ကာ "ကိုကို... ကျွန်မတို့ ရှန်းကွမ်မိသားစုဆီ အတူတူသွားပြီး ဖြေဆေးကို အတင်းအကျပ် တောင်းရအောင်လား" ဟု ဆိုလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို မော့ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့နှစ်ယောက်ထဲနဲ့ ရှန်းကွမ်မိသားစုကို ဖြေဆေးပေးအောင် ဖိအားပေးနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လို့လား"</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသော်လည်း "အဲဒါတွေကိုတော့ ကျွန်မ မသိဘူး။ ကိုကိုက ကျွန်မကို အများကြီး တိုးတက်အောင် ကူညီပေးထားတာဆိုတော့ ကျွန်မဘက်ကလည်း တစ်ခုခု ပြန်ကူညီပေးချင်လို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေး၏ သိတတ်မှုကို ယဲ့ပုဖန် သဘောကျသွားကာ "မင်းရဲ့ စေတနာကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ အဲဒီလို လုပ်လို့မဖြစ်သေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲက "ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ" ဟု မေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို အရင်ရှာကြမယ်။ အဲဒါကို ရှာတွေ့ရင် အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ။ တကယ်လို့ ရှာမတွေ့တော့မှ ရှန်းကွမ်မိသားစုကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ ထပ်စဉ်းစားကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲက "ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ဆိုတာ ဘာလဲဟင်။ အဲဒါက အိပ်ပျော်နေသော အလှလေး အဆိပ်ကို တကယ်ပဲ ပျောက်စေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး "ဖြေဆေးကို ရအောင်ယူတာကလွဲရင် ဒီအဆိပ်ကို ကုနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အဲဒီမြက်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို အတူတူ ရှာကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂူအတွင်းမှ ထွက်လာကာ တောင်တန်းများကြားတွင် ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ရှာဖွေကြပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ဆေးပင်များကို ရှာဖွေရင်း ပညာရပ်များကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြသည်။ ရက်အနည်းငယ် ကြာသွားသည့်တိုင် ဝိညာဉ်နှိုးမြက်၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရသေးသော်လည်း ယဲ့ပုဖန်မှာမူ လုံရှောင်ယွဲထံမှ မြောင်ဆေးပညာရပ်များကို အတော်ပင် တတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြောင်ဆေးပညာနှင့် တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာမှာ အတော်ပင် ဆင်တူလှသည်။ နှစ်ခုလုံးမှာ သစ်ဥသစ်ဖုများကို အခြေခံ၍ ရောဂါကုသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မြောင်ဆေးပညာမှာ စနစ်တကျ ရှိမှုအပိုင်းတွင် အားနည်းသော်လည်း ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိပေသည်။ အထူးသဖြင့် အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်များကို အသုံးချရာတွင် ပိုမိုပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိပြီး အဆိပ်ကို အဆိပ်ဖြင့် ပြန်လည်နှိမ်နင်းသည့် နည်းလမ်းများကို ပိုမို အသုံးပြုကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သုံးရက်ခန့် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန် ရှာဖွေခဲ့သော နေရာအားလုံးနီးပါးကို သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လည် ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် သူတို့သည် ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို ဆက်လက်ရှာဖွေရင်း အန္တရာယ်များသော တောင်ထိပ်အချို့ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။ အဝေးမှ ကျောက်နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် အလွန် ကြီးမားသော လင်ဇီးမှိုကြီးတစ်ပွင့်ကို သူ မြင်လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ လင်ဇီးမှို မဟုတ်သော်လည်း အနည်းဆုံး ခုနစ်ရာ သို့မဟုတ် ရှစ်ရာစုခန့် သက်တမ်းရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ့် ပစ္စည်းကောင်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး လုံရှောင်ယွဲကို ခေါ်ကာ လင်ဇီးမှိုရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက မှိုကို ခူးယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဘေးဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က "မထိနဲ့... အဲဒါ ငါတို့ဟာ" ဟု လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူသုံးဦးမှာ သူတို့ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ အသက် ၄၀ ခန့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သုံးဦးလုံး၏ နောက်ကျောတွင် ဆေးတောင်းများကိုယ်စီ လွယ်ထားကြသဖြင့် ဤနေရာသို့ ဆေးပင်ရှာရန် လာကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာမှာလည်း မဆိုးလှဘဲ ကောင်းကင်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်ခန့် ရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် နှုတ်ခမ်းမွှေး ပါးပါးရှိသည်။ သူက အနီးသို့ ရောက်လာကာ "ဒီလင်ဇီးမှိုက ငါတို့ဟာပဲ။ မင်းတို့ မထိနဲ့" ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲက "ဘာလို့ ရှင်တို့ဟာ ဖြစ်ရမှာလဲ။ ဒီဆေးပင်တွေက တောင်ပေါ်မှာ အလေ့ကျ ပေါက်နေတာလေ။ ရှင်တို့ စိုက်ထားတာမှ မဟုတ်တာ။ ငါတို့က အရင်ရောက်တာဆိုတော့ ဒါက ငါတို့နဲ့ပဲ ဆိုင်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် အတူတူ ဖြစ်မှာလဲ။ ဒါကို ငါတို့ အရင်မြင်တာလေ။ မင်းတို့က ခြေလှမ်းနည်းနည်း ပိုမြန်သွားရုံပဲ ရှိတာ"</p> <p style="text-align:justify">ကျန်နှစ်ဦးကလည်း "ဟုတ်တယ်... ငါတို့ တောင်ထိပ်ပေါ်ကနေ အရင်မြင်တာ။ အရင်မြင်တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲ" ဟု ဝင်ပြောကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ လောဘရိပ်များဖြင့် လင်ဇီးမှိုကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူတို့သုံးဦးကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ ဆိုလိုတာက အရင်မြင်တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် သူ၏အကြောင်းပြချက်မှာ ယုတ္တိမတန်မှန်း သိသော်လည်း တန်ဖိုးကြီး ဆေးပင်အတွက်ကြောင့် "ဒါပေါ့... အမှန်ပဲ" ဟု ခေါင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဒါဆိုရင် အခု မင်းတို့ရဲ့ ဆေးတောင်းထဲက ဆေးပင်အားလုံးကို ငါ မြင်လိုက်ပြီလေ။ အဲဒါတွေက ငါ့ဟာ ဖြစ်သွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ငါသာ ဒီတောင်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီတောင်ကြီးကလည်း ငါ့ပိုင်နက် ဖြစ်သွားမှာပေါ့... မင်းတို့ အခုပဲ ထွက်သွားကြမလား”</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး "ဟေ့ကောင်... မင်းက ငါ့ကို ဒီလို စကားပြောရဲတယ်ပေါ့။ ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်သလို သိလည်း မသိချင်ဘူး။ ငါ သိတာကတော့ ဒီလင်ဇီးမှိုက ငါ့ဟာပဲ ဆိုတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တိုးတက်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ဤမျှ သက်တမ်းရင့်သော လင်ဇီးမှိုကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ထို့ပြင် ဆေးပင်ရှာဖွေရာတွင် အရင်ရောက်သူကသာ ပိုင်ဆိုင်စမြဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက အရင် မြင်သော်လည်း ခြေလှမ်းနှေးနေပါက ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်နိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက "ဟေ့ကောင်... ငါ ပြောပြမယ်။ ငါတို့က ကျူးယိုးမိသားစုကွ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်နှင့် လုံရှောင်ယွဲတို့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျူးယိုးမိသားစုနှင့် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ သူ၏ အဆင့်အတန်းက သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်ကာ ဝင့်ကြွားသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျူးယိုးမိသားစုက မျက်စိကျထားတဲ့ ဆေးပင်ကို ဘယ်သူကမှ လုယူလို့ မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏နောက်မှ လူနှစ်ဦးကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ "မြန်မြန်... ငါတို့ လင်ဇီးမှိုကို သွားခူးစမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူနှစ်ဦးမှာ ဆေးပင်ခူးရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသော်လည်း လုံရှောင်ယွဲ၏ လက်ဝါးချက်ဖြင့် နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ငါတို့ တွေ့ထားတဲ့ ဆေးပင်ပဲ။ ရှင်တို့က ကျူးယိုးမိသားစုက ဖြစ်နေရင်တောင် မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး "မိန်းကလေး... မင်းက ကျူးယိုးမိသားစုဆီကနေ ဆေးခိုးရဲတယ်ပေါ့။ မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲက "ဒါက ခိုးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလင်ဇီးမှိုက ငါတို့ဟာ ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲလေ"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက သူ၏ နောက်လိုက်နှစ်ဦးကို "မင်းတို့တွေက အသုံးမကျလိုက်တာ။ ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ။ ဒီမိန်းကလေးကို ကျူးယိုးမိသားစုရဲ့ အစွမ်းကို ပြလိုက်စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူနှစ်ဦးမှာ အမိန့်ရသည်နှင့် လုံရှောင်ယွဲထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြ၏။ သူတို့မှာ ကောင်းကင်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် လုံရှောင်ယွဲကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တိုက်ခိုက်ကြသောအခါ သူတို့သည် တစ်ကွက်ပင် မခံနိုင်ဘဲ လုံရှောင်ယွဲ၏ ကန်ချက်နှစ်ချက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒုတ်... ဒုတ်..."</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။ "မိန်းကလေး... မင်းက ငါတို့ ကျူးယိုးမိသားစုဝင်တွေကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲက "ကိုကို့ရဲ့ ဆေးပင်တွေကို လုဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူ မှန်သမျှကို ငါ ရိုက်မှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် အော်ဟစ်ကာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကျန်နှစ်ဦးထက် အနည်းငယ်သာ မြင့်မားပြီး ကောင်းကင်အဆင့် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ မရောက်တရောက်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း ရှေ့သို့ရောက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အလဲထိုးခံလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုံရှောင်ယွဲက သူတို့ကို ပြုံးကြည့်ကာ "ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်မှုလေးနဲ့ ကိုကို့ဆေးပင်ကို လုချင်ရဲတယ်ပေါ့။ အခုတော့ ရှင်တို့ ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိသင့်ပြီ မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူသည် သူမ၏ မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံမှုကို အံ့သြသွားသော်လည်း "မိန်းကလေး... ငါတို့ သခင်မလေးက ဒီအနီးအနားမှာပဲ ရှိတယ်။ သူ ရောက်လာရင်တော့ မင်းတို့တွေ ဒုက္ခရောက်ဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်" ဟု ခေါင်းမာစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြောရင်းဆိုရင်းပင် သူက ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသော ဝီစီတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မှုတ်လိုက်ရာ စူးရှသော အသံမှာ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝီစီသံ ဆုံးသည်နှင့် တောင်ထိပ်ပေါ်မှ အရိပ်တစ်ခုသည် မယုံနိုင်စရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာရာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအလားပင်...။ သူမကား သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှားပင်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် အသက် ၂၀ ကျော်ခန့်ရှိသော အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လူအုပ်ကြားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမတွင် ရှည်လျားသော ဆံပင်များ ရှိပြီး တောက်ပသော အရောင်ရှိသည့် တိုင်းရင်းသား ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားရာ တစ်မူထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမကား ကျူးယိုးမိသားစု၏ အရှင်သခင်၏ မြေးမလေးဖြစ်သူ ကျူးယိုးဖေးဖေးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကာ "သခင်မလေး... ဒီလူနှစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆေးပင်တွေကို လုတဲ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ကိုပါ ရိုက်နှက်သွားပါတယ်။ သခင်မလေးက ကျွန်တော်တို့အတွက် တရားမျှတမှု ရှာပေးပါဦး" ဟု အော်ဟစ် တိုင်တန်းလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save