တီ…
ပြတ်သားသော ခရာမှုတ်သံကြီးက ကွင်းအတွင်း တစ်ကျော့ပြန် ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။
ဘောလုံးစတင်ကန်ပြီးနောက် မန်ယူကစားသမားများမှာ အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းညှိရန် ကြိုးစားနေကြသော်လည်း လီဗာပူးအသင်းကမူ အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေးခြင်း မပြုတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပွဲမစမီက ချမှတ်ထားသော ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ပြီးမြောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အနည်းဆုံး သရေရလဒ်နှင့် အရေးပါသော အဝေးဂိုးကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သလို ယခုအချိန်တွင်လည်း သူတို့က ဦးဆောင်နေသည်။
အမှန်တကယ် စိတ်လောနေရသူများမှာ မန်ယူကစားသမားများသာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်အိမ်ကွင်းတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို သူတို့ လုံးဝလက်မခံနိုင်သဖြင့် ရှေ့သို့တက်ကာ တိုက်စစ်ဆင်ရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။
၎င်းက မန်ယူ၏ နောက်တန်းတွင် နေရာလွတ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လီဗာပူးတိုက်စစ်မှူးများအတွက် လျင်မြန်သော တန်ပြန်တိုက်စစ် အခွင့်အရေးများကို ဖန်တီးပေးပေလိမ့်မည်။ ပရိသတ်အများစုက မော်ရင်ညို၏ တန်ပြန်တိုက်စစ်မှာသာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော်လည်း ကလော့ပ်သည်လည်း တန်ပြန်တိုက်စစ်တွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိကြပေ။
ကလော့ပ်၏ ယခင်အသင်းဟောင်း မိန့်ဇ်သည် တန်းဆင်းဇုန်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော အသင်းငယ်လေးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ နည်းပြဘဝ အစောပိုင်းကာလများတွင် ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ခံစစ်ကိုသာ အဓိကထားခဲ့ရသည်။ ထိုကာလမှာပင် သူသည် မိမိကိုယ်ပိုင်ဟန်ဖြစ်သော ခံစစ်မှတစ်ဆင့် တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်သည့် အယူအဆကို ပျိုးထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြေးနှုန်းကောင်းပြီး အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်စွမ်း မြင့်မားသော ကစားသမားများကို အခြေခံ၍ လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်လှသော ခံစစ်တန်ပြန်တိုက်စစ် စနစ်ကို တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလော့ပ်သည် ကွင်းဘေးရှိ နည်းပြဇုန်တွင် အနက်ရောင် ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်ကို ဆောင်းကာ ဘောလုံးကွင်းအတွင်းသို့ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။ လေးနှစ်တာ အချိန်ယူ တည်ဆောက်ခဲ့သော သူ၏ လီဗာပူးအသင်းမှာ ယခုအခါ ဥရောပ၏ ထိပ်သီးနေရာတွင် ရပ်တည်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
မန်ယူက သူ၏ လမ်းတွင် အတားအဆီး ဖြစ်နေလျှင်ပင် လီဗာပူးက အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။ သူ၏ အနာဂတ် အစီအစဉ်များတွင်လည်း လာမည့်ရာသီ၌ အသင်း၏ အင်အားကို ထပ်မံဖြည့်တင်းပြီး မန်စီးတီး၊ မန်ယူတို့နှင့်အတူ လိဂ်ချန်ပီယံဆုအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရည်မှန်းထားသည်။
လီဗာပူးအတွက်မူ ချန်ပီယံလိဂ်ဖလားထက် ပရီးမီးယားလိဂ်ဖလားက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက လီဗာပူးအပေါ် သံသယဝင်နေသူများ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ပစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“အသင်းရဲ့ ကစားကွက်တစ်ခုလုံးကို ညာဘက်ကို နည်းနည်း ရွှေ့ထားလိုက်... မန်ယူကစားသမားတွေ အလယ်ကနေ ထိုးဖောက်မလာအောင် သတိထားကြ...”
ကလော့ပ်က သူ၏ လက်ထောက်နည်းပြကို မှာကြားလိုက်သည်။ လက်ထောက်နည်းပြကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ လီဗာပူးကစားသမားများကို အပြေးအလွှား သွားရောက် အချက်ပြတော့သည်။
အချိန်များက တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်။
ဒုတိယပိုင်း ၇၃ မိနစ်။
ချူဖုန်း၏ အဝေးကန်ချက်ကို အယ်လီဆန်က ပုတ်ထုတ်ကာ ကာကွယ်လိုက်သဖြင့် မန်ယူတို့ ညာဘက်မှ ထောင့်ကန်ဘော ရရှိခဲ့သည်။ ဥရောပရှိ အင်အားကြီးအသင်းများသည် ပြစ်ဒဏ်ဘောများကို ဘယ်တော့မှ အလဟဿ အဖြစ်မခံကြပေ။
၎င်းက ဂိုးရရန် အလွယ်ကူဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ မန်ယူမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
မာရက်ဇ်က လက်ချောင်း သုံးချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်ရာ ၎င်းက ဘောလုံးကို ရှေ့တန်းသို့ ကန်တင်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် မန်ယူကစားသမားများမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်က အဝေးတိုင်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသလို မက်ဂွိုင်းယားကလည်း ဂိုးဧရိယာ အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာသည်။
ချူဖုန်းကမူ ဂိုးဧရိယာ အလယ်ဗဟိုမှ ပတ်ပြေးကာ အနီးတိုင်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သို့သော် လီဗာပူး၏ ခံစစ်မှာ ပျာယာခတ်မသွားဘဲ လူတိုင်းက သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဗန်ဒိုက်က ချူဖုန်း၏ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနေသလို ရောဘတ်ဆန်ကလည်း ရှေ့မှနေ၍ ပိတ်ဆို့ထားသည်။
‘စမ်းကြည့်ရမှာပဲ...’
ချူဖုန်းက ထိုသို့တွေးကာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဘောလုံးကို ဘယ်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ ခေါင်းတိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဗန်ဒိုက်က ပါးနပ်စွာဖြင့် သူ့ကို အသာအယာ တွန်းလိုက်ရာ ချူဖုန်း၏ ခေါင်းတိုက်ချက်မှာ လမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားတော့သည်။ ဘောလုံးက ဂိုးဘားပေါ်မှ ကျော်ကာ ကွင်းအပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။
“အရင်တစ်ခေါက် တွေ့ဆုံမှုနဲ့ ယှဉ်ရင် လီဗာပူးရဲ့ ခံစစ်နည်းဗျူဟာက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတယ်... သူတို့က ချူဖုန်းကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ဖို့ မကြိုးစားတော့ဘဲ သူ ဘောလုံးမရအောင် ဒါမှမဟုတ် ဘောလုံးထိရင် အဆင်မပြေအောင်ပဲ အနှောင့်အယှက် ပေးတော့တာ... ဒီနည်းလမ်းက တကယ်ကို ထိရောက်တာ တွေ့ရတယ်...”
ကာရေဂါ၏ သုံးသပ်ချက်မှာ အလွန်ပင် ယုတ္တိရှိလှသည်။ နဗီးလ်ကမူ ပါးစပ်က ထုတ်မပြောသော်လည်း စိတ်ထဲမှ ကာရေဂါကို ထောက်ခံနေမိသည်။
မန်ယူပရိသတ်များ နှမြောတသ မဖြစ်ရသေးမီမှာပင် လီဗာပူးက ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကို ထပ်မံ ဆင်နွှဲလိုက်ပြန်သည်။ အရင် မြင်ကွင်းကပင် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အာနိုးလ်က အယ်လီဆန်ထံမှ ဘောလုံးကို လက်ခံရရှိပြီး တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ရောဘတ်ဆန်ထံသို့ အဝေးဘော လှမ်းတင်ပေးလိုက်သည်။
ချူဖုန်းသည် လီဗာပူး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ဒေးဗစ်လူးဝစ်ကို အချက်ပြပြီး အသင်းဖော်များကို အမြန်ဆုံး နောက်ဆုတ်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လီဗာပူးက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို ဖိတိုက်နေခြင်းမှာ အသစ်ဝင်လာသော အတွေ့အကြုံရင့် အက်ရှ်လေယန်းကို ရှောင်ရှားပြီး လူငယ်ကစားသမား ဝမ်ဘစ်ဆာကာကိုသာ ဝိုင်းပတ် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
“လီဗာပူး တိုက်စစ်မှူးတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတာက သူတို့ရဲ့ တိုက်စစ်ကို ပိုပြီး ခန့်မှန်းရခက်စေတယ်...” လီဗာပူးအသင်း လအနည်းငယ်အတွင်း ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ချူဖုန်း ထင်မထားခဲ့ပေ။
ချူဖုန်း နောက်သို့ ပြေးရင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရောဘတ်ဆန်က ရှေ့သို့ ဆက်မတက်တော့ဘဲ မျှောပေးဘော ပေးရန် ပြင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘောလုံးက မာတစ်နှင့် မက်တော်မီနေးတို့ ကြားထဲမှ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
“ဖာမီနို”
“လီဗာပူးက တိုက်စစ်ဗဟိုချက်အဖြစ် မာနေး ဒါမှမဟုတ် ဆာလာကို ရှာမှာလား...”
ဖာမီနိုက လှည့်မကြည့်ဘဲ ဘောလုံးကို ဟန်ဒါဆန်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းက လူအများစုကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ လီဗာပူးတွင် လက်ရှိအချိန်၌ တိုက်စစ်နည်းဗျူဟာ နှစ်မျိုး ရှိသည်။
ပထမနည်းမှာ ကစားကွက် တစ်ခုလုံးကို ညာဘက်သို့ ပို့ပြီး မာနေးကို တိုက်စစ်မှူးနေရာသို့ ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယနည်းမှာ ဟန်ဒါဆန်က ရှေ့သို့ ပြေးတက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖာမီနိုက တောင်ပံမှနေ၍ ဘောလုံးများကို ဖြန့်ဝေပေးကာ ပြိုင်ဘက်၏ ကွင်းလယ်ကို ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
နောက်ဆုံး ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။
၎င်းမှာ မာနေးအတွက် ဘောလုံးကို စိတ်ကြိုက် ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် အနေအထား တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဟန်ဒါဆန်က ဘောလုံးကို သေသေချာချာ ပင့်ကာ မျှောပေးလိုက်သည်။ ဘောလုံးက သက်တန့်တစ်ခုကဲ့သို့ မန်ယူဂိုးဧရိယာ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းဆီသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။
မာနေးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ဝမ်ဘစ်ဆာကာ၏ ကိုယ်ချင်းတိုက်မှုကို အံကြိတ်ခံရင်း ပြေးဝင်လာသည်။ သူက ဂိုးကန်သွင်းမည့် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝမ်ဘစ်ဆာကာ လျှောတိုက် ဖျက်ထုတ်လိုက်သည့် အချိန်ကို စောင့်ကာ ဘောလုံးကို သူ၏ ဘယ်ခြေဖြင့် ဂိုးရှေ့သို့ ပြန်လှည့်ပေးလိုက်သည်။
“ပါးနပ်လိုက်တဲ့ ကိုင်တွယ်မှုပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အလယ်မှာ လိုက်ပိတ်မယ့်သူ မရှိလို့ ဒေးဗစ်လူးဝစ်က ဘောလုံးကို ကန်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်...”
“မန်ယူတို့ အခြေအနေက နည်းနည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသလိုပဲနော်...” ကာရေဂါက ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
နဗီးလ်ကမူ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ မန်ယူ၏ ပြဿနာကို သူလည်း သတိပြုမိသည် - ၎င်းမှာ ကစားသမားများ ညံ့ဖျင်းခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ နည်းဗျူဟာက အကွက်ချ တိုက်ခိုက်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် လီဗာပူး၏ ဘယ်ညာ တိုက်စစ်အကူးအပြောင်းများက မန်ယူကို အသက်ရှူရ ကြပ်စေသည်။ မန်ယူကစားသမားများမှာ လီဗာပူး၏ အရှိန်ကို မမီတော့ဘဲ ခံစစ်တွင်သာ ပိတ်မိနေကြတော့သည်။
“မန်ယူတို့ ဘောလုံးကို အပိုင်ထိန်းထားနိုင်ပြီး လီဗာပူးကို ထပ်ပြီး တိုက်စစ်ဆင်ခွင့် မပေးတော့ဘူး... သူတို့ရဲ့ တန်ပြန်တိုက်စစ်ကရော ထိရောက်ပါ့မလား...”
“မက်တော်မီနေးရဲ့ ပေးပို့မှုက အရမ်းပြတ်သားတယ်... မာတစ်နဲ့ ဝမ်းတူး လုပ်ပြီး ရှေ့က ပေါ့ဘာဆီ ပေးလိုက်တာ လှပလိုက်တာ... ဘယ်ဘက်က တိုက်စစ်ဆင်မှုက တကယ်ကို ချောမွေ့တယ်”
ပေါ့ဘာ ဘောလုံး ရရှိသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်မပေးသေးပေ။ မန်ယူ၏ တိုက်စစ်က ပိတ်ဆို့နေသည်ကို သူ သတိထားမိသဖြင့် သူ၏ တစ်ဦးချင်း စွမ်းရည်ဖြင့် ထိုပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသာ နောက်ခံလူ တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်လောက် ကျော်သွားလျှင် အသင်းဖော်များအတွက် အခွင့်အရေး ပိုရလာမည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် မော်ရင်ညို၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းက အလွန် အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။
လီဗာပူး၏ နယ်မြေထဲသို့ ရောက်နေချိန်တွင် မန်ယူအနေဖြင့် ရပ်မနေဘဲ ဆက်တိုက် တိုးဝင်ရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်လျှင် လီဗာပူးကသာ ဘောလုံးကို ကြားဖြတ်လုယူနိုင်ပါက တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ မန်ယူက တိုက်စစ်ပုံစံ ယူထားသဖြင့် နောက်တန်းတွင် နေရာလွတ်များစွာ ကျန်နေခဲ့သည်။
မော်ရင်ညို အကြောက်ဆုံးအရာက တကယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဖာဘင်ညို၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ပေါ့ဘာထက် မနိမ့်လှပေ။ ၎င်းအပြင် သူက ကွင်းလယ်ခံစစ်သမား ဖြစ်သည်။
လီဗာပူး၏ နောက်တန်းတွင် ထိုဘရာဇီးလ်သားသည် ဗန်ဒိုက်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အရေးအပါဆုံးသူ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပေါ့ဘာက သူ၏ ခြေတံရှည်ကြီးများကို အသုံးချကာ ဘောလုံးကို လိမ်ခေါက်ရင်း ညာဘက်သို့ တိုးထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ဖာဘင်ညိုက ပေါ့ဘာ၏ အကွက်ကို ကြိုမြင်နေသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ လမ်းကြောင်း ပိတ်လိုက်ပြီး ဘောလုံးကို မာတစ်ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။
“သတိထား” မာတစ် ဘောလုံးလက်ခံမည့် အချိန်မှာပင် ဗန်ဒိုက်၏ သတိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသလို ချူဖုန်းကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။
‘ဒီကောင်က တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ။ မျက်ခြေပြတ်နေတဲ့ နေရာကနေ ဘယ်လို ရောက်လာမှန်းတောင် မသိဘူး...’
ဗန်ဒိုက်သာ အချိန်မီ သတိမပေးရင် ချူဖုန်း ဘောလုံးကို လုသွားမှာ သေချာလေသည်။ မာတစ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ချူဖုန်းကို ကာကွယ်ပြီး ဝိုင်နယ်လ်ဒမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်သည်။
“ဖာဘင်ညိုရဲ့ အရေးပါတဲ့ ဖျက်ထုတ်မှုပဲ”
“မန်ယူကစားသမားတွေ နောက်ကို အချိန်မီ မဆင်းနိုင်တော့ဘူး... ဆာလာကလည်း ရှေ့မှာ အသင့်စောင့်နေတယ်... လီဗာပူးအတွက် ရွှေရောင် တန်ပြန်တိုက်စစ် အခွင့်အရေးပဲ”
“ဝိုင်နယ်လ်ဒမ်”
ကာရေဂါ၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မန်ယူတို့ကလည်း အသည်းအသန် ပြန်လည် ပိတ်ဆို့ကြသည်။ လီဗာပူးကို တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်ခွင့် မပေးရန်မှာ မန်ယူကစားသမားတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော အချက်ပင်။ လီဗာပူး၏ တိုက်စစ်အရှိန်ကို သတ်ပြီး အန္တရာယ်ကို အမြစ်ဖြတ်ရမည်
သို့သော် ဘောလုံးကို ကိုင်ထားသူမှာ ဝိုင်နယ်လ်ဒမ် ဖြစ်နေသည်။ သူက လီဗာပူးတွင် သိပ်ပေါ်လွင်သူ မဟုတ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ အသင်း၏ အဓိက ထောက်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
ဖိအားများကြားတွင် ဘောလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းထားနိုင်ရုံတင် မကဘဲ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း ဘောလုံးကို ရှေ့သို့ ဆွဲထွက်ကာ တိုက်စစ်ဆင်နိုင်သည်။ ၎င်းအပြင် သူ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အသိစိတ်မှာလည်း ထိပ်တန်းဖြစ်သည်။ မာတစ်၊ မာရက်ဇ်နှင့် ပေါ့ဘာတို့ ဝိုင်းလာချိန်တွင် သူက ရောဘတ်ဆန်ထံသို့ ဘောလုံး ပြန်ပေးလိုက်ပြီး ဘေးစည်းတစ်လျှောက် ပြေးထွက်သွားသည်။
ထိုနှစ်ယောက်၏ နားလည်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး ရောဘတ်ဆန်က ဘောလုံးကို မထိန်းတော့ဘဲ ဝိုင်နယ်လ်ဒမ်၏ ရှေ့သို့ တိကျစွာ မျှောပေးလိုက်သည်။ ဘောလုံးက ဘေးစည်းတစ်လျှောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိမ့်သွားသည်။ စည်းကြပ်ဒိုင်ကလည်း ဘောလုံးမှာ စည်းအပြင် မထွက်သေးကြောင်း အချက်ပြနေသည်။
နှစ်ချက်မျှ ပေးပို့ရုံဖြင့် မန်ယူ၏ ဖိအားပေးမှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ဝမ်ဘစ်ဆာကာ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်တော့ရာ ဝိုင်နယ်လ်ဒမ်နှင့် မာနေးတို့၏ ညှပ်ပိတ်တိုက်စစ်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဝစ်ဘစ်ဆာကာသည် ယခင်က ခရစ္စတယ်ပဲလေ့စ်တွင် ကစားစဉ်က မာနေးနှင့် စတာလင်းတို့ကဲ့သို့ တောင်ပံကစားသမားများကို အပြတ်အသတ် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ လူအင်အား မမျှသော အခြေအနေတွင် ပြိုင်ဘက် နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်တည်း ကာကွယ်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။
***