Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒီသူခိုးလေးရဲ့ ပါရမီမှာ အလွန် ညံ့ဖျင်းလှ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့၏။ သီချင်းတိုးတိုးလေး ညည်းရင်း တောင်စောင့်ကျောက်တိုင်မှ အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေး ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ တပည့်တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ထည့်ပေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ထိန်းမရအောင် ပြုံးယောင်သန်းနေခဲ့သည်။</p> <p>တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးပင် မဖြစ်သေးသော အရေးမပါသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် နင်းဖန်သည် တာဝန်များကို လက်ခံရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီချေ။ သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝသည် ဂိုဏ်းမှ လစဉ် အလိုအလျောက် ထုတ်ပေးသော ဂုဏ်ပြုမှတ် နှစ်ရာဖြင့်သာ ရပ်တည်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ဆန်ပြုတ် စားခြင်းက မှတ်နှစ်မှတ် ကုန်ကျသည်။ သိုင်းပညာခန်းမတွင် ကျင့်ကြံခြင်းက တစ်မှတ် ကုန်ကျသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အဝတ်အစားများ ဝယ်ပါက သူ များများစားစား စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ် သောင်းချီ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း နင်းဖန်သည် ရုတ်တရက် ချမ်းသာသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ဂိုဏ်းတပည့်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရုံဖြင့် ဂုဏ်ပြုမှတ်များ အသုံးမဝင်တော့ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့် ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုခမ်းနားလှသော နန်းတော်များသည် အလှသက်သက် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့ကို တည်ဆောက်စဉ်ကတည်းက အမျိုးမျိုးသော အစီအရင်များနှင့် ယန္တရားများကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို အသက်သွင်းရန် ဂုဏ်ပြုမှတ်များကို အသုံးပြုမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းတွင် နင်းဖန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူ၏ ဘဝသည် ဂုဏ်ပြုမှတ်များအပေါ် မှီခိုနေရဆဲဖြစ်သည်။ ယခု စနစ်၏ တာဝန်ဖြစ်သော ကျမ်းစာဆောင်သို့ သွားခြင်းကို ဥပမာအဖြစ် ကြည့်ချေ။ ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေမှာ အလွန် ကျယ်ပြောလှပြီး အဓိက တောင်ထိပ် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု ရှိကာ ၎င်းတို့အနက် ဗဟိုဝိညာဉ်မျက်စိ ဝိညာဉ်သွေးကြောအနီးရှိ ဆယ့်နှစ်ခုမှာ အဓိက အချက်အချာနေရာများ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်ရှိသော တောင်ထိပ် ခြောက်ဆယ်ကို ပထဝီဝင် တည်နေရာနှင့် ဝိညာဉ်ချီ သိပ်သည်းဆအပေါ် မူတည်၍ အတွင်းတောင်ထိပ်များနှင့် အပြင်တောင်ထိပ်များဟူ၍ ခွဲခြားထား၏။ နင်းဖန်မှာ အစမ်းခန့်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အပြင်တောင်ထိပ်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင်။ ကျမ်းစာဆောင် တည်ရှိရာ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်မှာ သေချာပေါက် အဓိက တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူ၏ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အပြင်တောင်ထိပ်မှ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ ခရီးသွားရန် အနားမယူဘဲ သွားလျှင်ပင် နှစ်လကြာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤမျှ ဝေးကွာသော ခရီးစဉ်အတွက် တောင်ထိပ်တစ်ခုစီအတွက် ဂိုဏ်းမှ ထောက်ပံ့ပေးထားသော ပျံသန်းသည့်လှေကို အားကိုးရမည် ဖြစ်၏။ ထိုပျံသန်းသည့်လှေများကို ဂုဏ်ပြုမှတ်များဖြင့် အလွယ်တကူ အသက်သွင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p>ယခင်က ဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကို စူးစမ်းလေ့လာစဉ်က နင်းဖန်သည် ပျံသန်းသည့်လှေကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် သူတွင် ကျန်ရှိနေသော ဂုဏ်ပြုမှတ် အနည်းငယ်မှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ်များ ဖြည့်တင်းရန် အနီးဆုံး တာဝန်ပေးခန်းမသို့ ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"အခုတော့ လူတွေအကုန် ထွက်ပြေးသွားကြပြီလေ... ငါတစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့တာဆိုတော့ မှတ်တချို့ ယူတာက ပြဿနာမရှိပါဘူး..."</p> <p>"ဒီမှာကြည့်... အကြီးအကဲတွေ သိသွားရင်တောင်မှ ငါ့ကို အပြစ်တင်ကြမှာလား..."</p> <p>နင်းဖန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲတွင် ဂုဏ်ပြုမှတ်များ စဉ်ဆက်မပြတ် တက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ အတွင်းစိတ်ထဲ၌ အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း၌။ တာဝန်ပေးခန်းမ၏ အကြီးအကဲမှာ ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲနေခဲ့သည်။</p> <p>"အရှက်မရှိတဲ့ကောင်... လုံးဝ ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိဘူး... သူ့မျက်နှာက မြို့ရိုးထက်တောင် ထူသေးတယ်… မှတ် တစ်သိန်းတောင် ယူပြီးသွားပြီကို သူ မရပ်သေးဘူး... ဒီကောင်လေး တကယ်ကို ယုတ်ညံ့လွန်းတယ်..."</p> <p>တောင်စောင့်ကျောက်တိုင်အတွင်းရှိ ဂုဏ်ပြုမှတ်များသည် လေထဲမှ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့ကို ဂိုဏ်း၏ အဓိက ဝိညာဉ်သွေးကြောမှ အာဟာရဖြည့်တင်းပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဂုဏ်ပြုမှတ် စနစ်သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အဓိကကျသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>တောင်ထိပ် အကြီးအကဲတစ်ဦးပင်လျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲပြီးနောက် သူတို့၏ တံဆိပ်ပြားထဲတွင် ဂုဏ်ပြုမှတ် သိန်းဂဏန်း အနည်းငယ်သာ ရှိနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲများ၏ အမြင်တွင် နင်းဖန်သည် ဂုဏ်ပြုမှတ်များကို ယူနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်း၏ ကမ္ဘာမြေသွေးကြောများမှ ဝိညာဉ်ချီများကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ဒီနှိမ့်ချတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အပြင်စည်းတောင်ထိပ် အုပ်ထိန်းသူ ယန်ဝူ က ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."</p> <p>အားလုံး မကျေမနပ် ဖြစ်နေချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဂါဝရပြုလိုက်၏။</p> <p>"ယန်ဝူ... ဒီလူကို မင်း သိလား..."</p> <p>ထိုက်ရီ၏ ဂိုဏ်းချုပ်က အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အားလုံး၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် နင်းဖန်ထံသို့ ရောက်သွားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကလေးကို မျက်မှန်းတန်းမိနေတယ်... သူက ဘယ်သူပါလိမ့်..."</p> <p>ရုတ်တရက် သူက ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အနက်ရောင် အချိုရည်..."</p> <p>"ဘာ..."</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ဝူက အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ဒီလူနာမည်က နင်းဖန်ပါ... သူက အဆုံးမဲ့သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်က ဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့တာပါ... တာအိုအပေါ် သူရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို မြင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ သူ့ကို ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့ပါတယ်..."</p> <p>" ဟမ်... တာအိုအပေါ် ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ဟုတ်လား... သူ ဘယ်လို စရိုက်မျိုးရှိလဲဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား... ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာကို မြင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သူ့အတွက် အလွယ်တကူ ယူသုံးနေတယ်... ဒီလိုလူမျိုးသာ ငါ့ရှေ့ ရောက်လာရင် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ..."</p> <p>ရှင်းလွီတောင်ထိပ်၏ အကြီးအကဲဝူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ဤစကားများအပြီးတွင် ယန်ဝူမှာ လုံးဝ သိုးငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နင်းဖန်ကို ဂိုဏ်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်က အဓိကအချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"စောစောက အနက်ရောင် အချိုရည် ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ..."</p> <p>"အာ... အဲဒါက နင်းဖန် ဂိုဏ်းထဲဝင်လာတုန်းက ယူလာတဲ့ သေမျိုးတွေရဲ့ သောက်စရာတစ်ခုပါ... အဲဒါက အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အရမ်းချိုသလို ဂက်စ်လည်း ပါတယ်... ဒီလက်အောက်ငယ်သားက စပ်စုချင်တာနဲ့ နည်းနည်း မြည်းကြည့်လိုက်တာပါ..."</p> <p>ယန်ဝူက အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရကာ ရှင်းပြလိုက်၏။ ၎င်းမှာ သေမျိုးတို့၏ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ကွယ်သွားကာ လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ထားလိုက်တော့... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာတော့ မင်းကို အပြစ်ပေးလို့ မရဘူး... ငါတို့ အပြင်ရောက်ရင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ကြိမ်ဒဏ် သုံးရာ ခံယူလိုက်..."</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."</p> <p>ယန်ဝူ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ ကြိမ်ဒဏ် သုံးရာမှာ နာကျင်ရသော်လည်း လူကိုတော့ မသေစေနိုင်ချေ။ တာဝန်မှ ရပ်ဆိုင်းခံရခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခံရခြင်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ရလဒ်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ လက်အုပ်ချီကာ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ကြီးကဲသူများ ရပ်နေသော စက်ဝိုင်းထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p>"သူ ဂိုဏ်းထဲရောက်နေတာ နှစ်ဝက်ရှိပြီ... ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အတိုင်းအတာကိုတောင် မထိရသေးဘူး... သူ့ရဲ့ ပါရမီက လုံးဝကို ဆွေးမြည့်နေတာပဲ... သူ အဆုံးမဲ့သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကူးပြောင်းလာနိုင်တာက ကံကောင်းလို့ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က အလုပ်များနေသော နင်းဖန်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။ အမှန်တကယ်တော့ ဤကဲ့သို့သော အရေးမပါသူများမှာ ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရရန် မတန်ချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း ပိတ်မိနေပြီး ဂရန်းအကြီးအကဲသုံးဦးသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဥပဒေသများကို စစ်ဆေးနေဆဲဖြစ်ကာ သူတော်စင်မိန်းမပျိုကလည်း ပေါ်မလာသေးသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် နင်းဖန်သည် ယခုအချိန်တွင် သူတို့ အာရုံစိုက်နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်နေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူ့အပေါ်သို့သာ လွှဲပြောင်းထားရတော့သည်။ ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ပြုမှတ်များကို ခိုးယူသော ဤအစမ်းခန့်တပည့်၏ ကံကြမ္မာမှာ သေချာပေါက် ကြိုတင် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာနိုင်သည်နှင့် သူသည် သေချာပေါက် သေဒဏ် ကျခံရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မတိုင်မီ အကြီးအကဲများသည် ဤရဲတင်းလွန်းသော တပည့် ဗလာကျင်းနေသော ဂိုဏ်းအတွင်း မည်သို့ ဆက်လက် လှုပ်ရှားမည်ကိုလည်း သိချင်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်လုံးအစုံတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားများက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို နင်းဖန် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ ဂုဏ်ပြုမှတ် တစ်သန်းကို တစ်ခါတည်း စုဆောင်းပြီးနောက်မှသာ သူ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်း... ဒါဆိုရင် ငါ့အတွက် ခဏတော့ လောက်ငှသွားပြီ..."</p> <p>နင်းဖန်က သူ၏ တံဆိပ်ပြားကို ခါယမ်းကာ အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့၏။ ထို့နောက် ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထိုတောင်ထိပ်၏ ပျံသန်းသည့်လှေများ ရပ်နားထားရာ ဆိပ်ကမ်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ တောင်တစ်ဝက်ခန့်တွင် အာကာသဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းအတွင်း၌ သေးငယ်သော ပျံသန်းသည့်လှေ ဆယ်စင်းခန့် ရပ်နားထားသည်။</p> <p>နင်းဖန်က တစ်စင်းကို ကျပန်းရွေးချယ်လိုက်ပြီး သူ၏ တံဆိပ်ပြားကို ယန္တရားပေါ်တင်လိုက်ရာ ဂုဏ်ပြုမှတ် သုံးရာ နုတ်ယူပြီးနောက် ပျံသန်းသည့်လှေကို အောင်မြင်စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ပဲ့ကို ကိုင်ကာ ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့၏။ တိမ်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြူများကို ဖောက်ထွင်းပြီးနောက် နာရီဝက်အတွင်း အဓိက တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဟက်... သူက တော်တော် ပါးနပ်တာပဲ... ဂိုဏ်းရဲ့ ဗဟိုဆီကို ပျံသန်းတဲ့လှေနဲ့ တိုက်ရိုက် သွားတယ်..."</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေခဲ့၏။ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်ကလည်း လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူ့ရဲ့ ဟန်ပန်ကို ကြည့်ရတာ ကျမ်းစာဆောင်ဆီ သွားနေတာပဲ... သူက မိုက်မဲတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေတာ..."</p> <p>"ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ကျမ်းစာဆောင်မှာ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေနဲ့ ဖွင့်လို့ရတဲ့ ပထမထပ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အထပ်တွေအားလုံးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီပေါ်မှာ မူတည်တယ်"</p> <p>"ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက ပိုကောင်းလေလေ အဲဒါတွေကို သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အထပ်က ပိုမြင့်လေလေပဲ..."</p> <p>"သူတော်စင်မိန်းမပျိုကျန်း သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ရွေးချယ်တုန်းက သူ့ရဲ့ နေဝင်နေထွက်အင်္သချေ မူလတာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုးပြီး အဋ္ဌမထပ်ကို တိုက်ရိုက် သွားနိုင်ခဲ့တယ်... သူတော်စင်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်..."</p> <p>"ဒီသူခိုးလေးရဲ့ ပါရမီက သာမန်ပဲ... မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ ပါရမီက နိမ့်ကျလွန်းတယ်... ပထမထပ်မှာ ထားတဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံဖို့တောင် သူ အခက်အခဲ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save