Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပညာရှင်ကြီးများက ငါ့ဘက်က ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေအတွင်း၌ အကြီးအကဲတစ်စုက ဝေဖန်မှတ်ချက်ပေးနေကြ၏။</p> <p>"ဒီကောင်လေး ကျမ်းစာဆောင်ထဲ ဝင်သွားပြီ... သူ ဘယ်နှစ်ထပ်အထိ ရောက်နိုင်မယ် ထင်လဲ..."</p> <p>"ဘယ်နှစ်ထပ်လဲ ဟုတ်လား... ငါ့အမြင်တော့ ကျမ်းစာဆောင်မှာ မြေအောက်ခန်း မရှိလို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် သူက အအောက်ဆုံး ထပ်အထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က "အအောက်ဆုံးအထပ်" ဟူသော စကားလုံးကို ပြောလိုက်သောအခါ အားလုံး ရယ်မောသွားကြသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် လေးနက်တည်ကြည်သော ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာထားပင်လျှင် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားကာ ရယ်မောမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားရ၏။</p> <p>ဤစကားများမှာ နာကျင်စေသော်လည်း ၎င်းတို့နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းပြချက်မှာမူ ခိုင်လုံပေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ အစမ်းခန့်တပည့်များ ကျင့်ကြံသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များသည် အဆင့်အတန်းပင် မရှိဘဲ အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ကာ ကျမ်းစာဆောင်၏ ပထမထပ်တွင် ထားရှိရန်ပင် အရည်အချင်း မမီချေ။</p> <p>၎င်းတို့သည် တပည့်များအတွက် အကူးအပြောင်းကာလ အသုံးပြုရန် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် စွန့်ပစ်ရမည့် အရာများ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သာမန်လူတစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ကို သုံးလအတွင်း ကျွမ်းကျင်နိုင်၏။</p> <p>ပါရမီ အနည်းငယ် ပိုကောင်းသူများဆိုလျှင် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။</p> <p>အပြင်စည်းတောင်ထိပ် အုပ်ထိန်းသူ ယန်ဝူ၏ ပြောစကားအရ ဤနင်းဖန်သည် ခြောက်လတိတိ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အတိုင်းအတာကိုပင် မထိနိုင်သေးချေ။ သူ၏ ပါရမီမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။</p> <p>"အအောက်ဆုံးအထပ်" ဟု ပြောဆိုခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာ မရှိချေ။</p> <p>အားလုံး စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြစဉ် ပထမထပ်ရှိ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။</p> <p>ရောက်ရှိနေသူအားလုံးမှာ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နင်းဖန်သည် အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းက သူတို့၏ မြင်ကွင်းကို မပိတ်ဆို့နိုင်ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤလှုပ်ရှားမှုက အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့၏။</p> <p>အကြီးအကဲများနှင့် အစစ်အမှန်တပည့်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို သနားခြင်း သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်ခြင်း အမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း ပြောဆိုနေကြ၏။</p> <p>"သူ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..."</p> <p>"သူက ကျမ်းစာဆောင်ရဲ့ ဒုတိယထပ်ကို တက်ဖို့ တကယ်များ စဉ်းစားနေတာလား..."</p> <p>"ဒီသူခိုးလေး က ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေကို ခိုးယူရုံတင်မကဘဲ အခု အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေကိုပါ ခိုးယူချင်နေသေးတာလား... တော်တော် လောဘကြီးတာပဲ..."</p> <p>"ဟမ်.. သူ့ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေမှာလဲ... သူ့တစ်သက်လုံး ဒုတိယထပ်ကို တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဒီကောင်လေး အပေါ်ထပ်ကို တက်နိုင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."</p> <p>ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်က ဂရုမစိုက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>ဤသူခိုးလေးသည် ဂိုဏ်းကြီး ဗလာဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အားလုံးက စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မသိဘဲ မဆင်မခြင် ပြုမူနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ယခုမူ သူသည် ကျမ်းစာဆောင်၏ ဒုတိယထပ်သို့ ခြေချရန်ပင် အိပ်မက်မက်နေသေးသည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းပြီး ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။</p> <p>ထိုသို့ဖြင့် ထူးဆန်းသော လေထုထဲတွင် ထိုပုံရိပ်က လှေကားပေါ်သို့ ခြေချကာ တက်သွားသည်ကို အားလုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။</p> <p>သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးပြီး သူ၏ တက်လှမ်းမှုမှာ ချောမွေ့နေခဲ့သည်။</p> <p>လှေကားအဆုံးတွင်ပင် သူသည် အနည်းငယ်သော ခုခံမှုမျိုးကိုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသံများ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အတွေးတစ်ခုက လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား..</p> <p>သူများဖြစ်နေမလား အတွေးတစ်ခုလုံး အပြည့်အဝ မပေါ်လာမီမှာပင် အဆောက်အအုံအတွင်းရှိ ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ချက်ချင်းပင် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်၏ မျက်ခုံးများ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။</p> <p>ဤကောင်လေးက တကယ်ပဲ ဒုတိယထပ်ကို တက်နိုင်တာလား။</p> <p>သူ့မှာ အမှန်တကယ် ပါရမီ နည်းနည်းရှိနေပြီး လုံးဝ အသုံးမကျတာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူသည် ရိုးရှင်းသော အခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို နှစ်ဝက်ကြာအောင် လေ့ကျင့်သော်လည်း မကျွမ်းကျင်နိုင်ရသနည်း။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နက်နဲစွာအကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာမျှ ဆက်မပြောကြတော့ချေ။</p> <p>ဒုတိယထပ်သို့ တက်နိုင်ခြင်းက နင်းဖန်တွင် ပါရမီ အနည်းငယ် ရှိကြောင်းသာ ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ၎င်းမှာ ထူးခြားလှသည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့သော် ပြဿနာမှာ သူတို့သည် ယခင်က ယန်ဝူ၏ သတင်းအချက်အလက်များကြောင့် လွှမ်းမိုးခံထားရပြီး နင်းဖန်က သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ် တစ်သန်း ထည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏အပေါ် အလွန် ဆိုးရွားသော အမြင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ယခုလေးတင် သူတို့သည် သူ့အား ကြင်နာမှုမရှိဘဲ လှောင်ပြောင် သရော်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤလူသည် "အအောက်ဆုံးအထပ်" တွင်သာ နေရန် ထိုက်တန်ကြောင်း သူတို့က သေချာပေါက် ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။</p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် ဤမြင်ကွင်းမှာ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံရသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သဘာဝကျစွာပင် သူတို့သည် ဘာမျှ ဆက်မပြောကြတော့ဘဲ အားလုံး နှုတ်ဆိတ်နေရန် သဘောတူညီလိုက်ကြ၏။</p> <p>သူ၏အထက်တွင် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ပြဇာတ်တစ်ပုဒ် ကပြနေကြောင်းကို နင်းဖန် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားကာ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ် အချို့ကို ကျပန်း လှန်လှောကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ အလွန် သာမန်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရ၏။</p> <p>၎င်းတို့အနက် အကောင်းဆုံးမှာ နက်နဲသိမ်မွေ့အဆင့်တွင်သာ ရှိပေသည်။ သူ ဆက်လက်၍ အပေါ်သို့ တက်ရမည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်၏။ထိုအတွေးဖြင့် နင်းဖန်သည် လှေကားကို ထပ်မံ တက်သွားခဲ့၏။</p> <p>သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံရှိ လူအားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။</p> <p>သူသည် အပေါ်သို့ တက်ရဲသေးသည်လား။</p> <p>သူသည် ကျမ်းစာဆောင်၏ စည်းမျဉ်းများကို မသိသလော သို့မဟုတ် သူ့တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ယုံကြည်မှု တစ်ခုခု ရှိနေသလော။</p> <p>သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ် နင်းဖန်သည် တက်ကြွစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့ကို စဉ်းစားချိန်ပင် မပေးဘဲ တတိယထပ်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခြေချသွားခဲ့၏။</p> <p>ယခုမူ အားလုံး၏ စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဘက်လိုက်မှု အများစုကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြ၏။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် လျှို့ဝှက်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။</p> <p>ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း လူသည် မွေးရာပါ ကောင်းမွန်၏။</p> <p>အကယ်၍ ဤကလေးတွင် အမှန်တကယ် ပါရမီရှိပါက သူ့အား သေဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးနိုင်ပြီး အပြစ်ပေးမှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် စနစ်တကျ သင်ကြားပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းနှင့် အဆုံးမဲ့သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းတို့က သူ့တွင် အားသာချက်အချို့ ရှိနေကြောင်း ပြသနေပေသည်။</p> <p>သူ စဉ်းစားနေစဉ် တတိယထပ်သို့ ခြေချပြီးသော နင်းဖန်သည် လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p>ယင်းအစား သူသည် ဆက်လက်၍ တက်နေခဲ့သည်။</p> <p>လှေကားနှစ်ထစ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျော်ကာ တက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p>ယခုမူ အားလုံး၏ အမူအရာများ လုံးဝ လေးနက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အစစ်အမှန်တပည့်များကြားတွင်ပင် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားခဲ့၏။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောက်ခြေအဆင့်ရှိ အစစ်အမှန်တပည့်များသည် ထိုအချိန်က စတုတ္ထထပ်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။</p> <p>အဆုံးတွင် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အစွန်းတစ်ဖက်၌ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော အခွင့်အရေး အမျိုးမျိုးကို အားကိုးခြင်းဖြင့် သူတို့သည် အတွင်းစည်းတပည့် သုံးထောင့်ခြောက်ရာကြားတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထင်ပေါ်လာကာ အစစ်အမှန်တပည့် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။</p> <p>ယခု ဤပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့သော အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့်သည်လည်း ကျမ်းစာဆောင်၏ စတုတ္ထထပ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ သူ့တွင်လည်း ထိုသို့သော "ကံကောင်းမှု" မျိုးအတွက် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ထိပ်တန်းအဆင့် အစစ်အမှန်တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးက ဤရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကို မြင်လိုက်ရပြီး မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟမ့်.. အောက်ခြေကကောင်တွေ... မင်းတို့ အထင်သေးခဲ့တဲ့ တောသားတစ်ယောက်က စတုတ္ထထပ်ကို ရောက်သွားရုံနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားတွေက တုန်လှုပ်သွားတာလား... ငါတို့ ထိုက်တန်တဲ့ အစစ်အမှန်တပည့်တွေထဲမှာ ပဉ္စမထပ် ဒါမှမဟုတ် ဆဋ္ဌမထပ်ကို ရောက်နိုင်တဲ့ ပါရမီမရှိတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ..."</p> <p>"ဒီလောက် အမြင့်မျိုးဆို နင်းဖန် သေလောက်အောင် ကြိုးစားရင်တောင် တက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်လို့ မရဘူး..."</p> <p>ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင် တပည့်များတွင် မာနအနည်းငယ်တော့ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦးက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သူ ပဉ္စမထပ်မှာ ရောက်နေပြီ..."</p> <p>သူ့ကိုယ်သူ ထိုက်တန်သော အစစ်အမှန်တပည့်ဟု ယခုလေးတင် ခေါ်ဆိုခဲ့သောတပည့်မှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားကာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>"ဘာ..."</p> <p>သူ၏ စွမ်းအားမှာ အကြီးအကဲများလောက် မနက်ရှိုင်းချေ။ ခေါင်မိုးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ရန် သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ နင်းဖန်သည် ဆဋ္ဌမထပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုတပည့်မှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ သူ အမြင်မှားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားကာ "ဒုတ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားခဲ့၏။</p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အောက်ခြေအဆင့် အစစ်အမှန်တပည့်များသည် သူ့အား ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်တော့၏။</p> <p>သူသည် အရင်က ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်များ ပြောခဲ့သော်လည်း ယခု အရေးမပါသော တောသားတစ်ယောက် ဆဋ္ဌမထပ်သို့ အလွယ်တကူ တက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကလည်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်မသွားပေဘူးလော။</p> <p>သူက မည်သူ့ကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်နေသနည်း။</p> <p>အစစ်အမှန်တပည့် အသီးသီးကြားရှိ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မတူဘဲ အကြီးအကဲများဘက်တွင်မူ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။</p> <p>ဆဋ္ဌမထပ်။</p> <p>ဤအပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့် နင်းဖန်သည် ကျမ်းစာဆောင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်သို့ အမှန်တကယ် လျှောက်သွားခဲ့သည်လား။</p> <p>အားလုံး ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>ရောက်ရှိနေသော ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်မှ အကြီးအကဲလီကဲ့သို့သော ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များစွာသည် သူတို့၏ လူငယ်ဘဝတွင် ဆဋ္ဌမထပ်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>နင်းဖန်က အကြီးအကဲတစ်ယောက်၏ အလားအလာမျိုး တကယ်ပင် ရှိနေသည်လား။</p> <p>ဤသည်မှာ တကယ်ကြီးပင်လား။</p> <p>အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်စုမှာ သံသယများနှင့် မသေချာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။</p> <p>ထျန်းကျီးတောင်ထိပ်မှ အကြီးအကဲက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဂျူနီယာညီလေးရွှီ... မင်းရဲ့ ကျမ်းစာဆောင်က ဥပဒေသတွေလည်း ချို့ယွင်းသွားတာများလား..."</p> <p>ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကျမ်းစာဆောင်ကို ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့တာ…ဒီနေ့ခေတ် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေနဲ့ မတူဘူး… အနှောင့်အယှက် မခံရသေးဘူး... ဥပဒေသတွေ ပျက်စီးသွားဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."</p> <p>တစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။</p> <p>"အဲ့ဒါဆို နင်းဖန် ဆဋ္ဌမထပ်ကို တက်သွားတာကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ..."</p> <p>ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်လည်း ရှင်းလင်းသော အဖြေကို မပေးနိုင်ဘဲ ထစ်အမ်းသွား၏။</p> <p>"အဲ့ဒါက..."</p> <p>နှစ်ဝက်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အတိုင်းအတာကိုပင် မထိနိုင်သော အစမ်းခန့်တပည့်တစ်ဦးက ကျမ်းစာဆောင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်သို့ ရုတ်တရက် တက်သွားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>သူသည် သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ စွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန် နည်းပါးလှ၏။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပါရမီသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကောင်းမွန်သွားပါက ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထား၍ လုံးဝ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဆဋ္ဌမထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော ပါရမီဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ရုံဖြင့်ပင် ထိုအခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည်အထိ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လေ့ကျင့်နိုင်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူ့တွင် အထူးခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူ လေ့ကျင့်ရန်ပင် မလိုအပ်ချေ။ နေ၊ လနှင့် ဝိညာဉ်ချီတို့၏ အနှစ်သာရကို နေ့စဉ် မသိမသာ စုပ်ယူနေရုံဖြင့် သူ့အလိုလို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တွန်းပို့ခံရကာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် နင်းဖန်၏ အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် နားလည်ရခက်လှ၏။</p> <p>သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ ထိုအရာများကို စဉ်းစားမနေခဲ့ချေ။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုမှုများ မရှိတော့ဘဲ ပါရမီအပေါ် တန်ဖိုးထားမှုများဖြင့် စဉ်းစားလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလို ပါရမီမျိုးနဲ့ စနစ်တကျ သင်ကြားပေးရင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်လာမှာပဲ... အစစ်အမှန်တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့က သေချာသလောက်ပဲ..."</p> <p>"ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေကို ကိုယ်ပိုင်အနေနဲ့ ယူတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့... အဆင့်အတန်းနိမ့်တဲ့ သေမျိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အကြောင်းကို မသိတာက ပုံမှန်ပါပဲ..."</p> <p>"သေမျိုးတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်ကနေ ကြည့်ရင် ဂိုဏ်းသားတွေ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ အဲဒီအရာတွေ အားလုံးက ပိုင်ရှင်မဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်သွားတာပဲ... ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုဖို့ တချို့ယူတာက အပြစ်တင်စရာ မရှိပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save