ကျမ်းစာဆောင်၏ အဋ္ဌမထပ်။
နင်းဖန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေခဲ့၏။သူ ဖြတ်သွားသည့် နေရာတိုင်းရှိ သူ၏ ပတ်လည်မှ ကျောက်စိမ်းပြားများသည် အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလာခဲ့ကြ သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကမျှ နင်းဖန်၏ အာရုံကို မဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ချေ။
ယင်းအစား ပြသထားသော ခရီးသွားမှတ်တမ်းများနှင့် အခြားစာအုပ်များကို သူ ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ ၏။
ထိုသို့သောအရာများကို ကျမ်းစာဆောင်၏ အဋ္ဌမထပ်တွင် ထားရှိခြင်းကပင် ထိုအရာများ၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြရန် လုံလောက်ပေသည်။
ထိုအရာများ၏ အကြောင်းအရာ အများစုမှာ သာမန်လူများ တစ်ခါမျှ မထိတွေ့ဖူးနိုင်သော ဤနယ်မြေ ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်ကြ၏။ နင်းဖန်သည် ထိုစာအုပ်များကို အရသာခံ၍ ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။
ဝန်ခံရန် ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း ကူးပြောင်းလာပြီးနောက် နှစ်ဝက်ကြာသည့်တိုင် သူသည် ကမ္ဘာကြီးကို ဝေဝါးစွာသာ နားလည်ထားဆဲ ဖြစ်၏။
ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းသည် အင်အားကြီးမားပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို လွှမ်းမိုး ထားကြောင်းသာ သူ သိရှိထားသည်။
ထိုအရာမှလွဲ၍ သူ ဘာမှမသိချေ။
ယခု ကျမ်းစာဆောင်၏ အောက်ခြေမှစ၍ အပေါ်အထိ လမ်းလျှောက်လာပြီး ခရီးသွားမှတ်တမ်းများ စွာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ့တွင် ပိုမို ရှင်းလင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရရှိလာခဲ့၏။
"ကမ္ဘာကြီးကို နယ်စပ်လေးခုနဲ့ တိုက်ကြီးတစ်ခု ခွဲခြားထားတယ်။ တိုက်ကြီးက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ဖြစ်ပြီး နယ်စပ်တွေက မြောက်ပိုင်း အေးခဲနေတဲ့ တောရိုင်းမြေ၊ တောင်ပိုင်း အထွတ်အထိပ် နယ်မြေ ပေါင်းစုံ၊ အနောက်ပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး ဒေါသထွက်နေတဲ့ ပင်လယ်နဲ့ အရှေ့ပိုင်း တောရိုင်းမြေကြီးတို့ ဖြစ်ကြတယ်...။"
"နယ်စပ်လေးခုက အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြောတယ်။ အဲဒီနယ်စပ်တွေရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဗဟို ချက်ဖြစ်တဲ့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ရှိတယ်...။"
"အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေက ကျယ်ပြောလှပြီး ရေတွက်မရနိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေရဲ့ အိမ်ဖြစ်တယ်... အဲဒီက အကြီးဆုံး ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေ ဆုံဆည်းရာ နေရာကို မြင့်မြတ်နယ်မြေလို့ ခေါ်တယ်...။"
"ယနေ့ခေတ်မှာ အင်အားစု လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ကသာ မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းမှာ ဂိုဏ်းတွေ တည်ထောင်နိုင်တယ်... တစ်ခုစီတိုင်းက ဒီကမ္ဘာရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေကြတယ်...။"
"ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းက အဲဒီအထဲက တစ်ခုပဲ...။"
နင်းဖန်သည် သူဖတ်ခဲ့ရသည့် အရာများကို အရသာခံရင်း စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်လေ၏။
သူ စဉ်းစားလေလေ ကမ္ဘာကြီးက ပို၍ ကျယ်ပြော၊ ပို၍ ထူးဆန်းပြီး ပို၍ ခမ်းနားလေလေဟု ထင်ရ သည်။
စာလိပ်များတွင် အခြေခံ အချက်အလက်များကိုသာမက ဖော်ပြချက်များနှင့် ကြီးမားသော အင်အားစု များ၏ လျှို့ဝှက် မှတ်တမ်းများကိုပါ မှတ်တမ်းတင်ထားလေ၏။ ထိုသို့သော ဗဟုသုတများသည် သူ့ အတွက် လက်တွေ့အသုံးဝင်မှု နည်းပါးကြောင်းကို နင်းဖန် သိထားသော်လည်း သူသည် စာမျက်နှာ တိုင်းကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖတ်ရှုနေခဲ့လေသည်။
သူ၏ အမြင်ကျယ်စေရန်နှင့် သူ၏ အတွေ့အကြုံကို ကြွယ်ဝစေရန်အဖြစ်သာ သူ သဘောထားခဲ့၏။
ထို့နောက် အဋ္ဌမထပ်တွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ လှေကားဆီသို့ သူ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များသည် ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေမည် ဖြစ်၏။
ထိုအရာမှာ ရေတွက်မရနိုင်သော ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက် ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း စုဆောင်း ထားသော စစ်မှန်သည့် အမွေအနှစ်ပင် ဖြစ်သည်။
အတိတ်က ပါရမီရှင်များ၊ သူတော်စင်များနှင့် သူတော်စင်မိန်းမပျိုများပင်လျှင် ထိုသို့သော သန့်စင်သည့် နေရာသို့ ခြေချနိုင်ခဲလှ၏။
ယခုမူ အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့်ဖြစ်သော နင်းဖန်သည် နဝမထပ်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်ရာ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ယခုတိုင်အောင် ကျမ်းစာဆောင်သို့ တက်လှမ်းရန် လုံလောက်သော ပါရမီ လိုအပ် ကြောင်းကို နင်းဖန် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။
ထိုသို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို ခရီးသွားမှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုစာအုပ်များမှာ ဂိုဏ်း၏ အဆောက်အအုံများနှင့် ပတ်သက်သော အခြေခံ မိတ်ဆက် များသာ ဖြစ်ပြီး တပည့်အများစုအတွက် အထွေထွေ ဗဟုသုတများ ဖြစ်ကြ၏။
ထို့ပြင် လှေကားတက်ရသည်မှာ လေကဲ့သို့ ပေါ့ပါးကာ အားစိုက်စရာ မလိုဟု ခံစားရသဖြင့် သူ ဤကိစ္စ ကို တစ်ခါမျှ နှစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။
လှေကားရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး အပေါ်သို့ စတင် တက်သွားခဲ့သည်... ထိုလှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းကပင် အထက်ရှိ မျက်နှာကြက်ပေါ်မှ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း မှင်တက်သွားစေခဲ့၏။
"သူ... သူ ဆက်တက်နေတုန်းပဲလား..."
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ငါ အမြင်မှားနေတာလား..."
"နဝမထပ်... နင်းဖန် နဝမထပ်ကို သွားနေတယ်..."
"သူ လှေကားနှစ်ထစ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တက်နေတယ်..."
"အထက်က ဘိုးဘေး... ကျမ်းစာဆောင်က ထောက်လှမ်းရေး ဝင်္ကပါ ပျက်သွားတာများလား..."
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သန်းက ကမောက်ကမ တာအိုသန္ဓေသားလောင်း ရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ် ယောက်က နဝမထပ်ကို ရောက်ခဲ့တယ်...။ ဒီနေ့ သာမန် သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်လေးက ဒီလို လုပ်ရဲတယ်ပေါ့ လေ...။"
"..."
တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲတိုင်းသည် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားကြပြီး အသံများ ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
မြင်ကွင်းမှာ ဆူညံသွားခဲ့သည်။
သို့သော် မည်သူကမျှ ကျင့်ဝတ်များကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ချေ။ အမြဲတမ်း ပြေပြစ်လှပသော ယွီရူရွှမ်း ၏ အမူအရာပင်လျှင် အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း ပျက်ယွင်းသွားခဲ့၏။
ထိုအရာမှာ အလွန် အဓိပ္ပာယ်မရှိလှချေ။
သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက အဋ္ဌမထပ်မှ နဝမထပ်သို့ လှေကားပေါ်တွင် ပြေးတက်နေခြင်းပင်။ ထိုလုပ် ရပ်က အကြောင်းပြချက် အားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေပေသည်။
ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတွင်... မဟုတ်ဘူး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ သမိုင်းတွင်... ဤသို့သော အရာမျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးချေ။
နင်းဖန် ဆဋ္ဌမထပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အားလုံးက သူ့အား ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ချီးကျူးခဲ့ကြ၏။
သတ္တမထပ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ယွီရူရွှမ်းတို့က သူ့အား ကိုယ်ပိုင်တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် လုယူခဲ့ကြ သည်။
အဋ္ဌမထပ်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့အား နှစ်တစ်သောင်းတွင် တစ်ခါသာ ပေါ်ထွက်တတ်သော ပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြ၏။
သို့သော် ယခု... သူသည် နဝမထပ်သို့ ခြေချတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအရာမှာ အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်နေခဲ့၏။
အကယ်၍ သူ အောင်မြင်ပါက "ပါရမီရှင်" ဟူသော စကားလုံးများက လုံလောက်တော့မည် မဟုတ် ချေ။
ထိုအရာမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ သေမျိုးကင်းစင်သူ တစ်ဦး မြေကြီးပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထိုက်ရီဂိုဏ်းချုပ်သည် ဘာမျှ မပြောဘဲ ကျမ်းစာဆောင် အတွင်းရှိ ပုံရိပ်အပေါ်သို့သာ အကြည့်ကို စူးစိုက်ထားခဲ့၏။
သူတော်စင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့ရဲချေ။
အကြီးအကဲများသည် သူတို့၏ ကနဦး အော်ဟစ်မှုများအပြီးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များကို အသံဆူလွန်းသည်ဟု ထင်သဖြင့် အသံလုံသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကိုပင် သူတို့ အသုံးပြုခဲ့ကြသေး၏။
ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ အဓိက အဆင့်မြင့်အရာရှိတိုင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို အာရုံ စိုက်နေခဲ့ကြလေသည်။
ရေတွက်မရနိုင်သော မျက်လုံးအကြည့်များသည် ထိုမတ်မတ်နှင့် သွယ်လျသော ပုံရိပ်ပေါ်သို့သာ ရောက်ရှိနေကြ၏။
တစ်စုံတစ်ဦးက တိုးညင်းစွာ ရေတွက်လိုက်သည်။
"အထစ် ခုနစ်ဆယ်မြောက် လှေကားထစ်..."
ကျမ်းစာဆောင်မှာ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှ၏။ အထပ်တစ်ခုစီကြားတွင် လှေကားအနားယူရာ နေရာ သုံးခုနှင့် လှေကားထစ် ရှစ်ဆယ် ရှိသည်။
ယခု နင်းဖန်သည် နောက်ဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရန် လှေကားထစ် ဆယ်ထစ်သာ ကျန်ရှိလေတော့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤနေရာတွင် လူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ စမ်းသပ်မှုမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာတတ်၏။
လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သိန်းက ထိုပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ပင်လျှင် ဤနေရာတွင် တုန်ယင်ခဲ့ပြီး လှေကား တစ်ထစ် တက်တိုင်း အနားယူခဲ့ရလေသည်။
လျှို့ဝှက် မှတ်တမ်းများအရ နောက်ဆုံး လှေကားထစ် ဆယ်ထစ်တွင် ဖိအားကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် ညွှတ်ကျသွားသဖြင့် လုံးဝ အရှက်ရဖွယ် တွားသွား၍ တက်ခဲ့ရကြောင်း ဆိုထားလေ၏။
သို့သော် နင်းဖန်မှာမူ။
သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သွက်လက်နေကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ပင်။
ကျမ်းစာဆောင်ရှိ ပါရမီကို ထိန်းချုပ်သော ဥပဒေသမှာ ပျက်ကွက်သွားပြီလားဟု ကြည့်ရှုသူများကို တွေးတောသွားစေခဲ့၏။
"သုံးထစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်..."
နင်းဖန်သည် ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေချိန်တွင် နှလုံးသားတိုင်းရှိ စောင့်မျှော်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှုရှိသည့် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ယွီရူရွှမ်းတို့ပင်လျှင် အထက်မှနေ၍ ကျမ်းစာဆောင် ပေါ်သို့ အငွေ့အသက် သုံးခု ဆင်းသက်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။
ထိုအရာမှာ မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦး၏ အာရုံစိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်။
နင်းဖန် နဝမထပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းမှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် ဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော အခြေခံ အုတ်မြစ်ကိုပင် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့၏။
ထိုမဟာအကြီးအကဲများသည် လေဟာနယ်နယ်မြေတွင် ထိုင်ကာ ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ၏ အားနည်းချက်များကို အတူတကွ စစ်ဆေးနေကြသော်လည်း စောင့်ကြည့်ရန် အသိစိတ် အနည်းငယ်ကို မလွှဲမရှောင်သာ ဖယ်ထားပေးခဲ့ရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မဟာအကြီးအကဲများမှစ၍ အပြင်စည်းတပည့်များအထိ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက နင်းဖန်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။
အရေးမပါသော အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့်ဘဝမှ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမှုမှာ တစ်ရက်တည်းသာ အချိန်ယူခဲ့ရပေသည်။
နင်းဖန်အတွက် နောက်ဆုံး လှေကားထစ် သုံးထစ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်မျှသာ ဖြစ်၏။ ပျံလွှားငှက် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် သူ ခုန်တက်သွားခဲ့လေသည်။
ဒေါက်...
နင်းဖန်သည် နောက်ဆုံး လှေကားအနားယူရာ နေရာပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ဗလာကျင်း နေသော နဝမထပ် တစ်လျှောက် ကြည်လင်သော ခြေသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော ဆူညံအော် ဟစ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။
"သူ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ..."
"သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်က ကျမ်းစာဆောင်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို တကယ် ရောက်သွားတာပဲ...။"
"နှစ်တစ်သန်းမှာ တစ်ခါပေါ်မယ့် ဖြစ်ရပ်ပဲ... ငါတို့ မျက်စိနဲ့တပ်အပ် မြင်ခဲ့ရပြီ...။"
"ဒီနင်းဖန်က အသိတရား အားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ... ဂိုဏ်းက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက် လာတာနဲ့ သူက ကောင်းကင်အထိ ထိုးတက်သွားပြီး အကြီးအကဲတိုင်းရဲ့ အသည်းကျော် ဖြစ်လာ တော့မှာပဲ...။"
"ငါတော့ မနာလိုဖြစ်လွန်းလို့ အစိမ်းရောင်တောင် သန်းနေပြီ...။"
အပြင်စည်းနှင့် အတွင်းစည်း နှစ်ခုလုံးမှ တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး မျှဝေ ခံစားရသော ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် မျက်နှာများ ဝင်းလက်နေကြ၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ နဝမထပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သော တပည့်တစ်ဦးမှာ သမိုင်းတွင် ရေးမှတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့က မျက်မြင်သက်သေများ ဖြစ်ကြပေသည်။
အစစ်အမှန်တပည့်များစွာပင်လျှင် နင်းဖန်ကို လေးစားသွားကြ၏။ ပါရမီ ဆိုသည်မှာ သင့်တွင် ရှိလျှင်ရှိ မရှိလျှင်မရှိသောအရာ ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ ခိုးယူ၍ မရနိုင်ချေ။
ထိုအရာကို သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက အောင်မြင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။
ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက နင်းဖန်အား ချီးကျူးထောမနာ ပြုနေကြစဉ်။
ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အကြီးအကဲများကြားမှ ထွက်လာခဲ့၏... ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်မှ ရွှီယိုဝေ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အမူအရာမှာ အရုပ်ဆိုးနေပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းယွီကို ဂါရဝပြုကာ ပြောလိုက်၏။
"ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ငါ့ရဲ့ တောင်ထိပ်က အောက်ခြေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အပြစ်ကို ဝန်ခံတဲ့ သတင်းတစ်ခု အခုလေးတင် ပို့လာပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျမ်းစာဆောင်က ဝင်္ကပါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခု အစွမ်းကုန်သွားလို့တဲ့... သူ သတင်းပို့ခဲ့ပေမယ့် အစားထိုးမယ့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ လောဘဝင်သွားတယ်... သူက အများစုကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် ယူလိုက်ပြီး အစီအရင်ထဲကို အဆင့်နိမ့် ကျောက်တုံး အနည်းငယ် လောက်ပဲ ထည့်ခဲ့ပါ တယ်တဲ့..."
"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ကျမ်းစာဆောင်က ပါရမီ ထောက်လှမ်းတဲ့ ဝင်္ကပါက... ပျက်သွားတာ... ဖြစ်နိုင်တယ်..."
အဆုံးတွင် ရွှီယိုဝေသည် တင်းစေ့ထားသော သွားများကြားမှ စကားလုံးများကို အတင်း ညှစ်ထုတ် နေရ၏။
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြင်ကွင်းမှာ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
စက္ကန့်ပိုင်းအလိုက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခဲ့သော အကြီးအကဲတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် အံ့အားသင့်မှု ဖြင့် အေးခဲသွားကြတော့၏။
***