Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ၃၆၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်ဆွဲချင်ရုံတင်ပါ"</p> <p>"တကယ်လို့ သူတို့က တကယ်ပဲ ဆွေးနွေးချင်တာဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရန်ကျင်ရွမ်က ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်</p> <p>သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊ မင်းသားရှစ်... သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဆွေးနွေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘက်က အရင်ဆုံး မင်းသား၁၄ကို ပြန်လွှတ်ပေးရမယ်။ ပြီးတော့... နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ဗိုလ်ချုပ် အနည်းဆုံး နှစ်ဦးနဲ့အတူ ဖန်ချင်းယွမ် ကိုပါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်သည် တစ်သိန်းရှိတဲ့ စခန်းထဲကို လာပြီး ညှိနှိုင်းခိုင်းလိုက်"</p> <p>"တကယ်လို့ သူတို့က အဲ့ဒီလို လုပ်ရဲတယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့နဲ့ စကားပြောရတာ အကျိုးမယုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စာထဲမှာ ပါတဲ့ အလဲအလှယ်က ဟူလောင်တောင်ကြားကို တိုက်ခိုက်တာထက် ကျွန်တော်တို့အတွက် အများကြီး ပိုတန်ဖိုးရှိနေတာပဲ"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူတို့ မလာရဲဘူးဆိုရင်တော့ ဒါဟာ လိမ်ညာနေတာဆိုတာ ထင်ရှားသွားလိမ့်မယ်"</p> <p>"တကယ်ကို ထက်မြက်တဲ့ အကြံပဲ"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လူလွှတ်၍ အကြောင်းပြန်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>...</p> <p>ရက်အနည်းငယ်မှာ ခဏချင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤအတောအတွင်း မိုးဖွဲဖွဲလေးများ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေခဲ့သည်။ မိုးက မသည်းသော်လည်း စိုစွတ်လှသော အရှေ့တောင်ဘက်ဒေသကို ပို၍ မှုန်မှိုင်းသွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် စစ်သည် တစ်သိန်းအတွက်တော့ လေဒဏ် မိုးဒဏ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ခိုင်ခံ့တဲ့ ခိုလှုံရာ မရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ တဲထိုးနေထိုင်ရခြင်းက တကယ့်ကို ရေရှည် နှိပ်စက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>စစ်သည်များကြားတွင်လည်း ညည်းညူသံများ ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။</p> <p>"ဘာလို့ အခုထိ ဘာသတင်းမှ မရှိသေးတာလဲ"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းသည် စိတ်ရှည်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာကာ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေသည်။ "ညှိနှိုင်းဖို့ သဘောတူထားတာ ရက်တွေသာ ကုန်သွားတယ်၊ ဘာသတင်းမှ မကြားရသေးဘူး။ လီဂုန်း ဘက်ကလည်း နေ့တိုင်း လာတိုက်တွန်းနေတာ ငါ့ခေါင်းတောင် ပေါက်ထွက်တော့မယ်"</p> <p>ယိုကျင့်ကျီက "ကြည့်ရတာတော့ ဒါဟာ တကယ်ပဲ အချိန်ဆွဲတဲ့ ဗျူဟာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"တောက်... ငါ့ကို ကစားရဲတယ်ပေါ့"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် "ဗျူဟာမှူး... တိုက်ပွဲစကြရအောင်"</p> <p>"ချွင်.."</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ်က သူ၏ ခါးရှိ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း "ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။</p> <p>"ဝီ... ဝုန်း..."</p> <p>အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့် စစ်သည် တစ်သိန်း။</p> <p>စစ်သည် အရေအတွက် များပြားလှသည့်အတွက် သူတို့၏ စစ်ကြောင်းကြီးမှာ မိုင်ပေါင်း ၂၀ ကျော်အထိ ရှည်လျားလှသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ဟည်းစေမည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဟူလောင်တောင်ကြားကို ဖိအားပေးရန် ချီတက်လာကြသည်။</p> <p>မြို့ရိုးပေါ်တွင်တော့ အကြိမ်ကြိမ် အောင်ပွဲခံထားသော အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်များပင် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ အစစ်အမှန် စစ်သည် တစ်သိန်းဖြစ်ပြီး သူတို့ဘက်မှာတော့ သုံးထောင်ပဲ ရှိတာကို သူတို့ သိနေကြသည် မဟုတ်လား။</p> <p>သို့သော် ဤအရေးကြီးသော အချိန်မှာပင်...</p> <p>ရန်သူ့စခန်းသို့ သံတမန်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>"သူတို့ သဘောတူတယ် ဟုတ်လား"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက စာပါ အကြောင်းအရာကို ကြည့်ပြီး ပြန်လည် ဝမ်းသာသွားပြန်သည်။ "ဗျူဟာမှူး... မြန်မြန်ကြည့်ပါဦး ဟူလောင်တောင်ကြားက သံတမန်က သူတို့ကခင်ဗျားရဲ့ အခြေအနေတွေကို လက်ခံတယ်လို့ ပြောလာတယ်"</p> <p>"ဩော်"</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည် "သူတို့က နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ဗိုလ်ချုပ် နှစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်တို့စခန်းဆီ တကယ်ပဲ လွှတ်မှာလား"</p> <p>"မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက ပြောသည် "တကယ်တော့ လူလေးယောက်တောင် လာမှာပါ။ ရှာဝန်လုံ၊ တိန့်ဖုန်း၊ ပြီးတော့ နာမည်မသိရသေးတဲ့ အဲ့ဒီ ဗိုလ်ချုပ်နဲ့ ဖန်ချင်းယွမ် တို့ပဲ။ ကြည့်ရတာ ဇီဝေတောင်က သူတို့အတွက် တကယ် အရေးကြီးပုံရတယ်၊ သူတို့ တကယ်ကို ရိုးရိုးသားသား ညှိနှိုင်းဖို့ လာကြတာပဲ"</p> <p>"အားလုံး လာမှာလား"</p> <p>ယိုကျင့်ကျီက မယုံနိုင်သလို ကြားလိုက်ရသည်"ဒါဆိုရင် ဟူလောင်</p> <p>တောင်ကြားရဲ့ အင်အား ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ငါတို့စခန်းထဲကို ကိုယ်တိုင် လာအပ်သလို ဖြစ်နေမှာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ ရိုးသားမှုကတော့ တကယ် လုံလောက်ပါတယ်။ ဗျူဟာမှူး... ငါ့အမြင်တော့ ဆွေးနွေးကြည့်တာ တန်ပါတယ်"</p> <p>"တကယ်လို့ အဲ့ဒီအတိုင်းသာဆိုရင်..."</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ်က "ဆွေးနွေးကြည့်တာတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလို ခံစားနေရတုန်းပဲ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"ဗျူဟာမှူး... ဒီတစ်ခါတော့ စဉ်းစားလွန်းနေပြီ ထင်တယ်"</p> <p>ယိုကျင့်ကျီက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ဗိုလ်ချုပ် သုံးယောက်လုံး ငါတို့ရဲ့ စစ်ဗျူဟာတဲနန်းထဲကို ရောက်လာမှာလေ၊ ဖန်ချင်းယွမ် လည်း ပါသေးတယ်။ ငါတို့စခန်းထဲ ရောက်လာပြီဆိုရင် သူတို့က အသတ်ခံရမယ့် သိုးကလေးတွေလိုပဲ မဟုတ်လား၊ သူတို့က သူတို့အသက်ကို မနှမြောဘူးလား"</p> <p>"ဒါ့အပြင် ဒီလူတွေသာ အပြင်ထွက်လာရင် နောက်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ ချန်ဆန်းရှီ က ဘယ်လောက်ပဲ ကောက်ကျစ်ပါစေ၊ သူ့အစွမ်းကို ထုတ်ပြနိုင်ပါဦးမလား"</p> <p>နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ဗိုလ်ချုပ်တွေ မရှိဘဲနဲ့။</p> <p>အားလုံးကို ခြုံကြည့်ရလျှင် ချန်ဆန်းရှီ ဆိုတာ မဟာသွေးကြောအဆင့်  တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အရင်က ငွေရောင်ထင်းရှူးတောင်ကုန်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းကဗျူဟာကို သုံးနိုင်ခဲ့တာကလည်း အဲ့ဒီ သိုင်းပညာရှင်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း မြင်းစီးတပ်နဲ့ ဝင်တိုက်ခဲ့တာကလည်း တိန့်ဖုန်း ရဲ့ အစွမ်းကို အားကိုးခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။</p> <p>သူတို့သာ မရှိရင် ချန်ဆန်းရှီ က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>"အဲ့ဒီအချက်ကတော့ မှန်ပါတယ်"</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ်ကတော့ တွန့်ဆုတ်နေဆဲပင်"ဒါပေမဲ့လည်း..."</p> <p>"ဗျူဟာမှူး... ဒါက တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးပါ"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက ပြောသည်"ဒါရှန် ဧကရာဇ်လုံချင်က အရည်အချင်းမရှိသလို ကိုယ်ကျင့်တရားလည်း ပျက်ပြားနေတာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်က ယွမ်ကျိုး မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ မှတ်မိသေးလား။ အဲ့ဒါ သူလုပ်တာ ဖြစ်ဖို့က ၈၀၊ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်။ တကယ်လို့ ဇီဝေတောင်ပေါ်မှာ ရတနာတွေ ရှိနေရင် သူ့အတွက်တော့ ပြည်နယ် နှစ်ခုနဲ့ လဲတာက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ် ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရန်သူကိုယ်တိုင်က ကျားတွင်းထဲကို ဆင်းလာတာဖြစ်ပြီး ဒါဟာ ညှိနှိုင်းမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကာ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲလည်း မဟုတ်ပေ။ တကယ်လို့ ညှိနှိုင်းမှု မအောင်မြင်ရင်လည်း စစ်ကို ချက်ချင်း ပြန်တိုက်လို့ ရနေတာပဲ မဟုတ်လား။</p> <p>"ဗျူဟာမှူး"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက ဘေးကနေ ထပ်ပြီး တိုက်တွန်းသည်။</p> <p>"မမေ့ပါနဲ့၊ ငါရဲ့ ညီတော်၁၄က သူတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲလေ။ ညှိနှိုင်းမှု မအောင်မြင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို ပြန်ကယ်လို့ ရတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>"ကောင်းပြီ"</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ် နောက်ဆုံးတော့ သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ သူတို့ကို အရင်ဝင်လာခိုင်းပြီး စကားပြောကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သဘောမတူနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့..."</p> <p>သူ၏ အကြည့်များက ရုတ်တရက် ရက်စက်သွားကာ "သူတို့ ပြန်ထွက်သွားဖို့ မလိုတော့ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ"</p> <p>"စစ်ဗျူဟာတဲနန်းတဝိုက်မှာ ထောင်ချောက်အစီရင်ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ ငါ ခွက်ကို ပစ်ချလိုက်တဲ့ အချက်ပေးသံကို စောင့်ကြ"</p> <p>"ပြီးရင်တော့..."</p> <p>"ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုကြတာပေါ့"</p> <p>...</p> <p>"ဝုန်း..."</p> <p>ဟူလောင်တောင်ကြား မြို့တံခါးကြီး ပွင့်သွားသည်။</p> <p>ဖန်၊ တိန့်၊ ရှာ၊ ဝမ်... ထိုလူလေးယောက်သည် မည်သည့် အခြွေအရံမျှ မပါဘဲ စစ်သည် တစ်သိန်းရှိသော တပ်ဖွဲ့ကြီးဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်များမှာ ဒီရေအလား လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့ လေးယောက်မှာ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။</p> <p>"အရှင်..."</p> <p>"ဒါ... ဒါက အရမ်း အန္တရာယ် မများလွန်းဘူးလား"</p> <p>ကျောက်ကန် နှင့် အခြားသူများမှာတောင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ဖန် တို့ အားလုံးက ဟိုဘက်ကို ရောက်သွားကြပြီလေ၊ အဲ့ဒါ စစ်သည် တစ်သိန်းရှိတဲ့ စခန်းကြီးပါ"</p> <p>"တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်..."</p> <p>ဘယ်သူမှ ပြန်ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။</p> <p>ရန်သူ့ဘက်မှာ နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ဗိုလ်ချုပ် သုံးဦး ရှိနေသေးပြီး ဖန်ရှုကျိန်း ရဲ့ အစွမ်းကလည်း တိန့်ဖုန်း ထက် မနိမ့်ပေ။ ရှာဝန်လုံ တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် ဟူလောင်တောင်ကြားအတွက် တကယ်ပဲ အဆုံးသတ်သွားမှာ မဟုတ်လား။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီသည် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်တော့ အောင်နိုင်ရမည်ဟူသော ပြတ်သားသည့် သန္နိဋ္ဌာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"ရှာချုံ... အမိန့်ကို နားထောင်စမ်း"</p> <p>"တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံး တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြ"</p> <p>"မနက်ဖြန် မနက်မှာ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲအတွက် ချီတက်မယ်"</p> <p>"အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ ဟုတ်လား"</p> <p>ရှာချုံသည် သူ နားကြားမှားသလားဟုပင် ထင်သွားရသည်။</p> <p>"အရှင်... ကျွန်တော်တို့ ညှိနှိုင်းနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ဗိုလ်ချုပ်ဖန် တို့လည်း ဟိုဘက်မှာ ရှိနေကြတာလေ"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကပင် အဖြေဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ရှာချုံ နှင့် အခြားသူများမှာ ထပ်ပြီး မငြင်းဆိုရဲတော့ဘဲ အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>ဤအစီအစဉ်။</p> <p>ညှိနှိုင်းမှု ဖြစ်သလို အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါဟာ ဟူလောင်တောင်ကြား တိုက်ပွဲရဲ့ စတုတ္ထမြောက် လှုပ်ရှားမှုနဲ့ နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save