Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ၃၆၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဟူလောင်တောင်ကြား။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။</p> <p>သူသည် ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ မှ ခရမ်းရောင်ချီများကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ ညာဘက်လက်ပေါ်တွင် ဓားငယ်လေးတစ်စင်းမှာ အဆက်မပြတ် ပုံပေါ်လာလိုက်၊ ပြန်ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ပေါ်လာတိုင်းတွင် အရင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာလည်း ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p>ဤဖြစ်စဉ်က ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုဓားငယ်လေးသည် အစစ်အမှန်အတိုင်း ခိုင်မာတည်ငြိမ်သွားပြီး နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ အသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်ဝါးခန့် အရွယ်အစားရှိသော ထိုဓားငယ်မှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော အစစ်အမှန် ဓားသွားတစ်ခုအလား ထက်မြက်လှသော အသွားကို ပြသနေတော့သည်။</p> <p>ဓားချီမန္တန်အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>[မန္တန် - ဓားချီမန္တန် (သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု)]</p> <p>[တိုးတက်မှု့ - ၀/၂၀၀၀]</p> <p>[စွမ်းဆောင်ရည် - ပေတစ်ထောင်အကွာအဝေး ပျံသန်းဓား]</p> <p>[ပေတစ်ထောင်အကွာအဝေး ပျံသန်းဓား - ပေတစ်ထောင် အကွာအဝေးအတွင်း မမြင်နိုင်အောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း]</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားရော အကွာအဝေးပါ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယခုဆိုလျှင် သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု့ရှိသော နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သူ၏ မန္တန်က ဘာပြဿနာမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူသည် တိန့်ဖုန်း တိုက်ခိုက်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်ဖူးသဖြင့် နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် ခုခံနိုင်စွမ်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>"အရှင်"</p> <p>တံခါးအပြင်ဘက်။</p> <p>တော်တော်လှမ်းလှမ်း အကွာအဝေးကနေ ကျောက်ကန်က သတိထားပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။ "အရှင်... မနေ့က ဟူလောင်တောင်ကြားကို ပေးပို့မယ့် ရိက္ခာလမ်းကြောင်း အဖြတ်ခံလိုက်ရပေမဲ့ အခုလေးတင်ပဲ သတင်းရပါတယ်။ နောက်ထပ် နှစ်နာရီအတွင်းမှာ အရေးပေါ် ရိက္ခာတစ်သုတ်ကို ဒီကို ပို့ပေးမယ်လို့ သိရပါတယ်"</p> <p>ဒီ ခေါင်းဆောင်ချုပ်မုန်ကတော့ အားကိုးထိုက်ဆဲပင်။</p> <p>ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာ ရိက္ခာတွေ ပို့ဆောင်ပေးဖို့ဆိုသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်မှန်း ချန်ဆန်းရှီ သိသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ထမင်းချက်ခိုင်းလိုက်တော့။ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲမတိုင်ခင် ညီအစ်ကိုတွေကို ဝဝလင်လင် စားသောက်ခိုင်းလိုက်"</p> <p>...</p> <p>နန်ရွှီ စခန်း။</p> <p>တိန့်ဖုန်း နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် စစ်ကြောင်းအထပ်ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြသည်။ လူပင်လယ်ကြီးဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သူတို့ ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်သည် သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ စစ်ကြောင်းမှာ မိုင်ပေါင်း ၂၀ ကျော်အထိ ရှည်လျားလှသည်။</p> <p>အဓိက တပ်ဖွဲ့ကြီးရှိရာသို့ ရောက်ဖို့ သူတို့သည် ၁၀ မိုင်ကျော် ခရီးနှင်ခဲ့ရသည်။</p> <p>ရှာဝမ်လုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည် "တကယ်လို့ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးမှုက မအောင်မြင်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ"</p> <p>"ဘာဖြစ်မလဲ ဟုတ်လား"</p> <p>ဝမ်ကျိီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ ဝန်းရံပိတ်ဆို့ ခံရမှာပေါ့။ အစွမ်းရှိတဲ့သူက အသက်ရှင်မယ်၊ အစွမ်းမရှိတဲ့သူက သေရမယ်။ ဒါပဲလေ"</p> <p>ရှာဝမ်လုံသည် နက်နဲပုံရိပ်အဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာစ ဖြစ်ရာ သူသည် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်နေသည်မှာ ငြင်းစရာ မရှိပေ။</p> <p>နန်ရွှီ ဘက်မှ ကျန်သည့် သုံးဦးမှာမူ...</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းကို ထားပါဦး၊ ယိုကျင့်ကျီ မှာလည်း သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု့အဆင့်ဖြစ်ကာ ဗျူဟာကိုပဲ အဓိက အားကိုးသော ရန်ကျင်ရွမ် တစ်ဦးတည်းသာ ရှာဝမ်လုံနှင့် အဆင့်တူ  ဖြစ်သည်။</p> <p>ခြုံကြည့်ရလျှင် တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားပါက သူတို့အားလုံး အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး...</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖန်ချင်းယွမ် ပါ ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား။ သူတို့က ကိုယ့်အသက်ကို ဒီလောက်အထိ မဆင်မခြင် စွန့်စားကြမှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူတို့ မျှော်လင့်နိုင်တာကတော့ ညှိနှိုင်းမှု ချောမွေ့ဖို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>ဗဟိုတပ်ဖွဲ့ စခန်း။</p> <p>"မင်းသားရှစ်... သူတို့ ရောက်တော့မယ်။ မင်းသားက အရင်သွားကြည့်ပြီး သူတို့ တကယ်ပဲ ဟုတ်မဟုတ် စစ်ဆေးလိုက်ပါဦး။ တစ်ယောက်ယောက်က ဟန်ဆောင်လာတာမျိုး မဖြစ်အောင်လို့ပါ" ရန်ကျင်ရွမ်မှာ ပို၍ စိတ်မအေး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"အထူးသဖြင့် လက်နက်မပါတဲ့ အဲ့ဒီ ဗိုလ်ချုပ်ကို သတိထားကြည့်ပါ။ သူက တိန့်ဖုန်း ကိုယ်တိုင် ရုပ်ဖျက်လာတာလားလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိနေတယ်။ သူတို့ဆီမှာ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု့အဆင့် နှစ်ယောက် မရှိနိုင်ပါဘူး"</p> <p>"နားလည်ပြီ"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ထွက်၍ ကြိုဆိုလိုက်သည်။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးသည် တဲနန်းအပြင်ဘက်တွင် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံကြသည်။</p> <p>"ညီတော်၁၄"</p> <p>"မြန်မြန်... ညီတော်ကို အနားယူဖို့ ကူညီပေးလိုက်ကြစမ်း"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းသည် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော ဖန်ကျိုရှောင် ကို အရင် ကယ်တင်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော သူများကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ဖန်၊ ဗိုလ်ချုပ်တိန့်၊ ဗိုလ်ချုပ်ရှာ"</p> <p>သူသည် ထိုသုံးဦးကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။ ထို့နောက် နောက်ဆုံးတစ်ဦးပေါ်သို့ အကြည့် ရောက်သွားသည်။</p> <p>"ဒီက ဗိုလ်ချုပ်က..."</p> <p>"ဖန်၈"</p> <p>ဝမ်ကျိီက သူ၏ သံဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အဘိုးကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူးလား"</p> <p>"မင်း..."</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်း အံ့ဩသွားရသည်။ ခဏအကြာတွင်တော့ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အမည်တစ်ခုနှင့် ရှေ့က မျက်နှာကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ "ထန်ရိုရှန်.. မင်း မသေသေးဘူးလား။ ငွေရောင်ထင်းရှူးတောင်ကုန်း တိုက်ပွဲမှာ ရှိခဲ့တာ မင်းပဲပေါ့"</p> <p>သိပ်မဝေးသော နေရာရှိ တဲနန်းထဲတွင် ရန်ကျင်ရွမ်သည် ဓားရိုးကို ကိုင်ထားပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းလျှင် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။ သို့သော် သူ ရင်းနှီးလွန်းလှသော နာမည်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုနှစ်က လိပ်နက်စခန်း။</p> <p>စခန်းတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ဖခင်အမိန့်အောက်တွင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဝှစ်..."</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ်က တဲနန်းလိုက်ကာကို ဖြတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>သူက ထိုလူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထန်ရိုရှန် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်</p> <p>သည်။ "ထန်ရိုရှန်... မင်း တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေသေးတာလား"</p> <p>'မဆန်းပါဘူး။'</p> <p>'ထိုစဉ်က နန်ရွှီ စစ်သည်တွေက လိပ်နက်စခန်း တစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်လိုက်ပြီလို့ ပြောခဲ့ကြတာလေ။'</p> <p>ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သေဆုံးသူတွေကို သက်သေပြဖို့ အလောင်းတွေလည်း မရှိခဲ့သလို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူရဲ့ အရိပ်အယောင်လည်း မတွေ့ခဲ့ရပေ။</p> <p>"ဘယ်သူလဲ"</p> <p>ရှာဝမ်လုံလည်း ကြောင်သွားသည်။</p> <p>ဒီလူက ထိုစဉ်က လိပ်နက်စခန်းရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလား။</p> <p>ဒါဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်က နက်နဲပုံရိပ်အဆင့်မှာ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု့သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လေ။</p> <p>ထိုစဉ်က စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်တွေဆိုတာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး နက်နဲပုံရိပ်</p> <p>အဆင့်မှာ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု့ဆိုလျှင် လောကမှာ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>'ဒီလူက...'</p> <p>ဘာလို့ ဗိုလ်ကြီးအဆင့်အထိ လျှောကျသွားရတာလဲ။</p> <p>ဘာလို့ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမှာ ဗိုလ်ကြီး တစ်ယောက်ကိုပါ ခေါ်လာရတာလဲ။</p> <p>"မင်းတို့အဘိုးက အဲ့ဒီလောက် အလွယ်မသေပါဘူး"</p> <p>ဝမ်ကျိီက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။</p> <p>"ဖန်၈... မင်းရဲ့ ဦးလေး၄ရဲ့ ခေါင်းကို ငါ ထန်ရိုရှန် က ညအိုးအဖြစ် သုံးခဲ့တာတောင် နှစ်အနည်းငယ် ရှိသွားပြီ။ တကယ်ကို အသုံးတည့်သားပဲ"</p> <p>"မင်း... မင်း"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက "ထန်ရိုရှန်... ဒီနှစ်တွေမှာ မင်း ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"</p> <p>ဝမ်ကျိီက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လူအစစ်အမှန်တွေ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဖန်ရှုကျိန်း၊ ယိုကျင့်ကျီ နှင့် ရန်ကျင်ရွမ် တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ကြည့်ရတာ ညှိနှိုင်းမှုက အစစ်အမှန် ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>ဟူလောင်တောင်ကြားက အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ အားလုံး ဒီကို ရောက်နေကြပြီ မဟုတ်လား။</p> <p>"ချန်ဆန်းရှီ ကော ဘယ်မှာလဲ"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက မေးလိုက်သည်"သူက ခေါင်းဆောင်ပဲ၊ သူ ဘာလို့ ဒီမှာ မရှိတာလဲ"</p> <p>"မင်းသားရှစ်"</p> <p>ဖန်ချင်းယွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟူလောင်တောင်ကြားမှာ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ကြီးကြပ်ဖို့ ချန်ထားခဲ့ရမှာ မဟုတ်လား"</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ဖန် ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒီမှာပဲ ရပ်မနေကြပါနဲ့တော့"</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ်က လေထုကို ပြောင်းလဲလိုက်ရင်း "အတိတ်က ရန်ငြိုးတွေကို ခဏမေ့ထားကြရအောင်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဝိုင်နဲ့ စားသောက်ပွဲ ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ၊ အထဲကို ကြွကြပါ။ အေးအေးဆေးဆေး ညှိနှိုင်းကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့က လက်နက်တွေပါ ယူဦးမှာလား"</p> <p>ရှာဝမ်လုံက ဘေးက တပ်သားတွေကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘာလဲ... ငါတို့ကို ဒီမှာတင် သတ်ချင်လို့လား"</p> <p>"အဲ့ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ရန်ကျင်ရွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်"လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြစမ်း။ ဗိုလ်ချုပ်တွေကို သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေနဲ့အတူ အထဲကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်"</p> <p>ဒါဟာ စစ်သည် တစ်သိန်းရှိတဲ့ အဓိက တပ်စခန်းလေ။</p> <p>လက်နက်တွေ ယူလာရုံနဲ့ ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ။</p> <p>တကယ်လို့ သူတို့က လက်နက်တွေ မယူလာဘူးဆိုရင်မှ လှည့်ကွက်တစ်ခုခု ရှိနေမှာကို စိုးရိမ်ရဦးမည်။</p> <p>"ဗျူဟာမှူး"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းသည် ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံရန် ယိုကျင့်ကျီ ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး အပြင်မှာ သီးသန့် ဆွေးနွေးလိုက်သည်။ "လီဂုန်း ရဲ့ သားက ပြဿနာ ရှာနေတယ်။ ငါတို့ ညှိနှိုင်းနေတာကို သူ သိသွားပုံရပြီး ချင်နိုင်ငံကိုလည်း အကြောင်းကြားလိုက်ပုံပဲ။ လီဂုန်း ကတော့ သေချာပေါက် ဒေါသထွက်နေလိမ့်မယ်၊ ငါတို့ ဒါကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ကြမလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save