Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ကဲကဲ အားလုံး တိတ်တိတ်နေကြပါတော့...။"</p> <p> </p> <p>စကားများလွန်းသော လီချန်မင်က ချီလဲ့ကွမ်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းခုံတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်က ချက်ချင်းပင် သူတို့ကို တားဆီးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များသည် အောက်ဘက်ရှိ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထိုရုပ်သေး သားရဲလေးကို အကြိမ်ကြိမ် သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူက တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဂျူနီယာညီလေးချီ...။ မင်းရဲ့ ဒီသားရဲလေးက နင်းဖန်ကို ဘယ်လို သွားတွေ့မှာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ ကျရှုံးထားသော ရုပ်သေး သားရဲတစ်ခုအတွက် ထိုရုပ်သေး၏ အတွင်းပိုင်း ဝင်္ကပါ ပုံစံများ၏ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် အလုပ်လုပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချက်အချာ ပုံမှန် အလုပ်လုပ်နေခြင်းမှလွဲ၍ ၎င်းသည် အမှိုက်သံတုံးနှင့် ဘာမှမကွာလောက်ချေ။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ယခု ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်ရှိ သိုင်းခန်းမတွင် အိပ်ပျော်နေပြီး ထိုနေရာမှာ သတ္တု အမှိုက် သံတုံး ချုံးချီလေး ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ရေး တောင်ထိပ်မှ အလွန် ဝေးကွာပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုရုပ်သေးက လမ်းပင် သေချာ မလျှောက်နိုင်သော ထိုအလုံးပုံစံ ခြေထောက်လေးဖက် ကိုသာ အားကိုးရမည်ဆိုပါက သူ၏ တစ်သက်​တာတွင် နင်းဖန်ကို မြင်တွရတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချီလဲ့ကွမ်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ပါတယ်။ ဒီရုပ်သေး သားရဲရဲ့ အတွင်းပိုင်း ဝင်္ကပါတွေက လုံးဝ နီးပါး ရပ်တန့်နေပေမယ့် သူ့ရဲ့ အတောင်ပံတွေကိုတော့ ပုံမှန်အသက်သွင်းလို့ ရပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့မှာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်...။"</p> <p> </p> <p>"အိုး...။ ဒါက တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသားရဲလေး၏ မူလပုံစံမှာ ရှေးဟောင်း ဘေးဆိုးလေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချုံးချီ ဖြစ်နေခြင်းကို သူ လျှို့ဝှက်စွာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ အတောင်ပံများသာ မရှိပါက ယနေ့ ကိစ္စမှာ နောက်တစ်ကြိမ် လမ်းဆုံးသွားလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ညွှန်ကြားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကို အသက်သွင်းကြည့်ပါ...။ အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုရင် ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်ဆီ ပျံသန်းခိုင်းလိုက်။ သူတို့ တွေ့ဆုံပြီးသွားရင် နင်းဖန်ကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ပြီး သတိပေးရမလဲ ဆိုတာကိုတော့ အဲဒီ ရောက်မှ စဉ်းစားကြတာပေါ့...။"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ...။"</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့ကွမ်က အမိန့်ကို နာခံလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုရုပ်သေးကို ထိန်းချုပ်ရန် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ အမျှင်တန်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း စေလွှတ် လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်တွင် ရုပ်သေး သားရဲလေးသည် ထိုရုပ်သေးလေး၏ ကျောပေါ်ရှိ စုတ်ပြဲနေသော အတောင်ပံများကို ချက်ချင်း ခတ်လိုက်ပြီး အချိုးမကျစွာဖြင့် ပျံသန်းသွားကာ ထိုအရာ၏ လုံးဝန်းသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ယိမ်းထိုးနေခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာမှာ အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျသွားမည့်ပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာလည်း မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ ဤသည်မှာ နင်းဖန်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် သူတို့ စဉ်းစားနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုအစီအစဉ်သည် မစတင်မီမှာပင် ကျရှုံးသွားပြီး နင်းဖန်ကို မတွေ့မီ ပြုတ်ကျသေဆုံးသွား ပါက ထိုကိစ္စမှာ ကြီးမားသော ရယ်စရာကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကို သတိထားမိသောအခါ ချီလဲ့ကွမ်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဂျူနီယာညီလေးတို့...။ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီသားရဲက သန့်စင်မှု ကျရှုံးထားတာ ဆိုပေမယ့် အသုံး ပြု ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ထိပ်တန်းအဆင့်တွေပါ။ ဒီအရာကို ကြယ်ကြွေ စီးဆင်းသံ နဲ့ သွန်းလုပ်ထား တာပါ။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း ခိုင်မာလို့ ခရမ်းစံအိမ်အဆင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်...။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကို ကြားသောအခါ အားလုံး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>လီချန်မင် တစ်ယောက်တည်းသာ ဒေါသတကြီးဖြင့် မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကြယ်ကြွေ စီးဆင်းသံ...။ အဲဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင့်ကိုးရာက မြေကမ္ဘာအဆင့် နတ်ဘုရား လက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့ ငါ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူးလား...။ အဲဒီတုန်းက ဂျင် နှစ်ဆယ်  လောက် ဘာလို့ ပျောက်နေတာလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ...။ အဲဒါ မင်း ယူသွားတာကိုး...။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့် အကြီးအကဲများအားလုံး တညီတညွတ်တည်း "အိုး...။" ဟု အသံထွက်သွားကြလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ပြဇာတ်တစ်ခုကို ကြည့်ရသလိုမျိုး အမူအရာမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့ကွမ်သည် သူ၏ အမှားကို နောက်ကျမှ သိလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား ကာ လည်ပင်းကို မတ်ထားလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ မလုပ်ဘူး...။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့ ငါ မင်းရဲ့ ကြယ်ကြွေ စီးဆင်းသံ အပိုင်းအစကို အသုံးမပြုခဲ့ဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"သောက် လူလိမ်...။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးထောင်အတွင်း အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးမှာ ဒီသံ ဂျင် နှစ်ဆယ်ပဲ ထွက်ခဲ့တာ ငါ အကုန်ဝယ်ထားတာလေ...။ မင်းက တခြား ဘယ်ကများ ရနိုင်မှာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>လီချန်မင်သည် ချီလဲ့ကွမ်၏ လှည့်စားမှုကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်ပြီး ဒေါသကြောင့် သူ၏ ဆံပင်များပင် ထောင်ထနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ယောက် ထပ်မံ ငြင်းခုံနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အလွန်အမင်း မောပန်း သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ့ကိုယ်သူ တိတ်ဆိတ်ခြင်း မန္တာန်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး နားမထောင်တော့ ဘဲ အနားယူရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းကြီး ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်တက်လာသော နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းသို့ ရောက်သည်အထိပင်။ တစ်နေ့ ညတစ်ည အပြည့် အိပ်စက်ခဲ့သော နင်းဖန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကုတင်ပေါ်မှ ထလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရိုးရှင်းစွာ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် သူသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ သွားကာ အချိန်ယူ၍ အကြော လျှော့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ ငါ တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို အောင်မြင်မှုအသေးစားအထိ လေ့ကျင့်မယ်။ ပြီးရင် သားရဲတစ်သောင်း တောင်ထိပ်ကို သွားပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအလွှာကို မြန်မြန် တက်နိုင်မလား ကြည့်ရမယ်...။"</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ နောက်အစီအစဉ်များအကြောင်း ရေရွတ်နေခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အကန့်အသတ်မဲ့ တာအိုကျမ်းစာရှိ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင် ခြင်းအဆင့်အတွက် လိုအပ်ချက်တစ်ခုသာမက နင်းဖန်၏ အတွင်းစိတ် ဆန္ဒမှလည်း မြစ်ဖျားခံ ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုတွင် မွေးဖွားလာသော လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ထူးခြားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင် ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းခြင်း၊ မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမားသော ရန်သူများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအကြောင်း မည်သူက မစိတ်ကူးယဉ်ဖူးဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် ဤအရာများကို သူ မတွေ့ကြုံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာတစ်ခု သို့ ကူးပြောင်းလာပြီဖြစ်ရာ နင်းဖန်သည် သိုင်းလောကတွင် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ပြီး "ဓား.. လာစမ်း" ဟု အော်ရသည်မှာ မည်သို့ ခံစားရမည်ကို သဘာဝကျစွာပင် သိချင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သိပ္ပံနည်းကျ မကျသော စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက် အောင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်ရန် စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို သူ အလွန်အမင်း လိုလားနေခဲ့၏။ ယခုအချိန်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်၌ ရပ်နေရင်း သူသည် ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို ဦးစွာ လျော့ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဂျင် တစ်သောင်းကျော်ရှိသော ထိုကျောက်တုံး အလေးများကို မလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ တိုးပွားလာသော အင်အားများကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မနေ့ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ တာအိုကျမ်းစာ ကျင့်ကြံခြင်းသိုင်းနည်းစနစ် တွင် အဟန့်အတားများ မရှိဘဲ ထိုသိုင်းနည်းစနစ်ကသူ့ဘာသာ လည်ပတ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ အိပ်နေလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသိုင်းနည်းစနစ်၏ လည်ပတ်မှု လမ်းကြောင်းကို အလိုအလျောက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်၏။ လေကို ရှူသွင်း ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း ထိုသိုင်းနည်းစနစ်သည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်ချီဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ သန့်စင်ပေးပြီး သူ၏ ကလီစာများကို အာဟာရဖြစ် စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နင်းဖန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကြီးထွားလာနေပြီး သူ၏ အင်အားမှာ အချိန်တိုင်း တိုးတက်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစွမ်းရည်သည် အမြဲတမ်း အလုပ်လုပ်နေသော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အချိန်ကြာလာသည် နှင့်အမျှ စုဆောင်းမှုက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတက်စေမှုမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် နင်းဖန်သည် စနစ်ကို မအားကိုးဘဲ မည်သို့ ခံစားရမည်ကို သိရှိရန် တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ကိုယ်နေဟန်ထား မပြင်မီမှာပင် အဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာသော လုံးဝန်းပြီး ယိမ်းထိုးနေသည့် သံတုံးတစ်တုံးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ...။"</p> <p> </p> <p>သံတုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နင်းဖန်သည် စဉ်းစားပင် မစဉ်းစားတော့ ချေ။ သူသည် ပြင်းထန်သော ကန်ချက်တစ်ခုအတွက် ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ‘‘ဝှစ်’‘ ဟူသော အသံနှင့်အတူ သံတုံးကို လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်ကန်ထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်း၏အထက် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း၌။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများအားလုံး တောင့်တင်းသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ရှုံ့တွနေခဲ့၏။ သူတို့အားလုံး တညီတညွတ်တည်း မှင်တက်သွားကြလေ သည်။</p> <p> </p> <p>ရုပ်သေး သားရဲလေး ပျံသန်းနေသည်ကို တစ်ညလုံးလုံး သူတို့ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ယခု နောက်ဆုံးတွင် ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း နင်းဖန်နှင့် တရားဝင် မဆက်သွယ်နိုင်မီမှာပင် ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်တကား။</p> <p> </p> <p>ဒါ ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်က ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်...။ အဲဒါကို ချက်ချင်း ပြန်ပျံသန်းခိုင်းလိုက်...။ နင်းဖန် တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို မကျင့်ကြံခင် မင်း သူ့ကို တားရမယ်...။"</p> <p> </p> <p>"ငါ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်...။"</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့ကွမ်က အံ ကြိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေးကို တစ်ညလုံး ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် သူတို့ကြားရှိ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ချိတ်ဆက်မှုမှာ အားနည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တည်ငြိမ်သော ထိန်းချုပ်မှုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်သော အကြိမ်များပင် များစွာ ရှိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အဆိုးဆုံးမှာ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို တိုးမြှင့်၍ မရခြင်းပင်...။ ထိုသို့လုပ်ပါက ထိုက်ရီအကြွင်း အကျန်နယ်မြေ အတားအဆီး၏ ပိတ်ဆို့မှုကို သေချာပေါက် ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက် သွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူသည် ထိုမှေးမှိန်သော တုံ့ပြန်မှုများကိုသာ ဂရုတစိုက် ခံစားနိုင်ပြီး ရုပ်သေး သားရဲ လေးကို ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ အမြန် ပြန်သွားစေရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ခုနက အရာက...။ ရုပ်သေး သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တူသလိုပဲ...။"</p> <p> </p> <p>ထိုကန်ချက်၏ ခံစားချက်နှင့် သူ အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်ကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်ရင်း သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း ပို၍ပို၍ ခံစားလာရ၏။</p> <p> </p> <p>ရုပ်သေး သားရဲများကို အခြားနေရာများတွင် လူသိနည်းသော ပစ္စည်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း အတွင်း၌ စိတ်ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ရေး တောင်ထိပ် ရှိနေခြင်းကြောင့် ထိုရုပ်သေးများမှာ အမှန်တကယ်တော့ ထိုမျှ မရှားပါးလှချေ။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် ဂိုဏ်းသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာစဉ်က အပြင်တောင်ထိပ်တွင် ရုပ်သေး သားရဲတစ်ကောင်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာမှာ သံပစ္စည်းများဖြင့် လုံးဝ သွန်းလုပ်ထားသော ဧရာမ ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းသို့ ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာသော အစစ်အမှန်တပည့် အချို့က ထိုငှက်ကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သဘာဝကျစွာပင် ထိုအချိန်က ထိုအရာသည် မည်သည့် ရုပ်သေးမျိုးဖြစ်ကြောင်း သူ မသိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အပြင်စည်း စီနီယာအစ်ကို အချို့ စကားပြောနေသည်ကို ကြားပြီးနောက်မှသာ သူ သိရှိခဲ့ရပြီး ဤကမ္ဘာရှိ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို အချိန်အတော်ကြာ သူ အံ့အားသင့်ခဲ့ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ရုပ်သေး သားရဲတွေကို ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်တွေကို အသုံးပြုပြီး ဖန်တီးထား တာဖြစ်ပြီး သူတို့မှာ ကျမ်းစာဆောင်က ကျောက်စိမ်းပြားတွေနဲ့ ဆင်တူတဲ့ နာမ်စိတ်ဝိညာဉ် သဘာဝ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်...။"</p> <p> </p> <p>"အခု ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ထွက်ခွာသွားပြီဆိုတော့ ရုပ်သေး ယန္တရားတွေ အားလုံးကို ယူသွားသင့်တာပေါ့...။ ဒါပေမယ့် အခုလေးတင်က သံတုံးက ကျန်နေခဲ့တယ်...။ အဲဒါက ငါ့လိုပဲ ‘‘ဘတ်စ်ကား’‘ ပေါ် မပါဘဲ အဓိက အဖွဲ့နဲ့ လွဲသွားတာများ ဖြစ်နိုင်မလား...။"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ အဲဒါက ငါ့ကို အမှတ်မထင် တွေ့သွားလို့ ငါနဲ့အတူ နွေးနွေးထွေးထွေး နေဖို့ ပြေးလာတာ များလား...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် သိချင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ထိုအကြောင်းကို သိပ်မတွေးခဲ့ချေ...။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအရာမှာ ရုပ်သေး သားရဲ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းခါလျက် သူသည် ကိုယ်နေဟန်ထား ပြင်ကာ စတင် လေ့ကျင့်ရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ လှေကားထစ်များမှ သံတုံးတစ်တုံး ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ထိုရုပ်သေး၏ ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ လမ်း တစ်လျှောက်လုံး လိမ့်လာစဉ် ယိမ်းထိုးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ‘‘ဒုတ်’‘ ဟူသော အသံနှင့်အတူ ထိုသံတုံးသည် သူ၏ ခြေသလုံးကို ဝင်တိုက်မိပြီး လဲကျ သွားခဲ့လေသည်။ ထိုအရာ၏ လုံးဝန်းသော သံခြေထောက်လေးဖက်က လေထဲတွင် အရမ်းကာရော ကန်နေပြီး တံမြက်စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုအရာ၏ အမြီးမှာ မြေကြီးကို ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ် နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး မိန်းမောစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး သူငယ်ချင်း...။ မင်း ဘာလို့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ...။"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save