Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာ... ငါ့ကို အခု ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခိုင်းနေတာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သိုင်းနည်းစနစ် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင်။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ခေါင်းကို စောင်းကာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ တကယ်ပဲ စာရေးနေတာပဲ...။ အရေးအသားက ကောက်ကွေ့နေပေမယ့် ငါ့ကို တစ်ခုခု ပြောပြဖို့ ကြိုးစားနေတာ သေချာတယ်...။"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီမှာ ‘‘ကျင့်’‘ ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါသလိုပဲ...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် နည်းနည်းစိ ခွဲခြားနိုင်ခဲ့လေ​၏။</p> <p> </p> <p>ဤသားရဲလေးသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် ဆက်သွယ်နေကြောင်း သူ ပို၍ သေချာလာခဲ့လေသည်။ နင်းဖန် ‘‘ကျင့်’‘ ဆိုသည့် စကားလုံးကို ခန့်မှန်းမိသည့် ထိုအချိန်လေး၌ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း၌ နောက်ထပ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"သူ အဖြေမှန် ခန့်မှန်းမိသွားပြီ...။"</p> <p> </p> <p>"တပည့်ခေါင်းဆောင် နင်းရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီသားရဲလေး စာလုံးတွေ ဆွဲနေတာကို ကြည့်ရတာ အဖြေကို သိနေရင် တောင် အဲဒီမှာ မှန်ကန်တဲ့အရာ တစ်ခုမှကို ငါ မရှာတွေ့နိုင်ဘူး...။ ဒါပေမယ့် နင်းဖန်က တစ်ခုကို တကယ် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တယ်...။ သူက တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ဒီနင်းဖန်က ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီအရဖြစ်စေ၊ ဉာဏ်ရည်အရဖြစ်စေ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အတန်းအစားမှာ တကယ် ပါဝင်တယ်...။"</p> <p> </p> <p>"ဒီလို အလားအလာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်ကို ကြည့်ရလေလေ ငါ ပိုဝမ်းသာလေလေပဲ...။ ငါတို့ သူ့ကို မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်ရောက်အောင် လမ်းပြရမယ်...။"</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ငါတို့ရဲ့ ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းက ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်ရနိုင်မရနိုင် ဆိုတာက အနာဂတ်မှာ နင်းဖန်အပေါ် လုံးဝ မူတည်နေတယ်...။"</p> <p> </p> <p>"...။"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြ၏။ ဂိုဏ်းချုပ်သည်လည်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>*နင်းဖန်က လိမ္မာတယ်...။ သူက ‘‘ကျင့်’‘ ကို ခန့်မှန်းပြီးပြီဆိုတော့ ‘‘မ’‘ ဆိုတဲ့ အလွယ်ဆုံး စကားလုံးကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေပါ့မလဲ...။*</p> <p> </p> <p>*အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ရုပ်သေး သားရဲရဲ့ အရေးအသားက ဘယ်လောက်ပဲ ကောက်ကွေ့နေပါစေ ‘‘မ’‘ နဲ့ ‘‘ကျင့်’‘ ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေရယ်၊ သိုင်းနည်းစနစ် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရဲ့ အခြေအနေရယ်နဲ့ဆို နင်းဖန် နားလည်နိုင်လောက်ပါတယ်...။*</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤအဆင့် အောင်မြင်ပါက ဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကို ရှင်းပြခြင်း သို့မဟုတ် နင်းဖန်ကို အဝေး မှ လမ်းညွှန်ခြင်းတို့သည် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ယွီရူရွှမ်းနှင့် အခြားသူများအားလုံးသည် အရာရာတိုင်း မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဟု ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>...။</p> <p> </p> <p>"ပထမ စကားလုံးက ‘‘ကျင့်’‘၊ နောက်က ဟာတွေက ဖတ်ရခက်တယ်...။ ဒါပေမယ့် ‘‘စစ်’‘ ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါသလိုပဲ...။ မဟုတ်ဘူး...။ အဲဒါက ‘‘ဆက်’‘ ဒါမှမဟုတ် ‘‘ကြိုး’‘ ပဲ...။"</p> <p> </p> <p>"စကားလုံး ဆယ်လုံးကျော် ပါတဲ့ ဝါကျတစ်ကြောင်းထဲက နှစ်လုံးကို ခန့်မှန်းနိုင်တာက တော်တော် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီ...။ ဒါပေမယ့် ‘‘ကြိုးစားကျင့်’‘ ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...။ ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုမှာ မပျင်းဖို့ ငါ့ကို သတိပေးနေတာလား...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ အားကောင်းသော ကွက်လပ်ဖြည့်စွမ်းရည်ဖြင့် ရုတ်တရက် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ စကားပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်များ ရေးဆွဲနေသော ရုပ်သေး သားရဲသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုမို တိကျစွာ ပြောရလျှင် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်းရှိ လူတိုင်း ကြောင်အသွားကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ အပြုံးသည် အေးခဲသွားပြီး ယွီရူရွှမ်း၏ လှပသော မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာကာ လီချန်မင်သည် မှင်တက်သွားပြီး ကျူးကော့မင်၏ မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး...။ သူက ‘‘ကျင့်’‘ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို မြင်ပြီး ရှေ့က ‘‘မ’‘ ကိုကျတော့ ဘာလို့ မမြင်ရ တာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ငါထင်တာ ပြဿနာက နင်းဖန်က ဘာလို့ ရုပ်သေး သားရဲက စကားလုံး ဆယ်လုံးကျော် ဆွဲတယ်လို့ ထင်နေတာလဲ...။ လေးလုံးတည်း မဟုတ်ဘူးလား...။"</p> <p> </p> <p>"ဂျူနီယာညီလေးချီ...။ မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်က အဲဒီလောက် ဉာဏ်ကောင်းတာ...။ ဂျူနီယာညီလေးချီက ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ ဖြစ်ရမယ်...။"</p> <p> </p> <p>သတိဝင်လာပြီးနောက် အကြီးအကဲများစွာသည်လည်း တညီတညွတ်တည်း စိတ်ပျက်စွာ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>အချို့က ချီလဲ့ကွမ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် မေးခွန်းထုတ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးလူမှာလည်း အသက်ရှူကျပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ ငါ အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ပါတယ်...။ နင်းဖန်က ဘာလို့ စကားလုံး ဆယ်လုံးကျော် ရှိတယ်လို့ ထင်နေရတာလဲဆိုရင် ငါက အလွန်ရှည်လျားတဲ့ ဝါကျတစ်ကြောင်းကို စရေးပြီးမှ လမ်းတစ်ဝက်မှာ စကားလုံးတွေကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်လို့ မဟုတ်ဘူးလား...။"</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အားလုံး ခဏတာ မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်၏ ခေါင်းထဲမှာလည်း ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစပိုင်းတွင် ချီလဲ့ကွမ်သည် သားရဲလေး၏ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို အသုံး  ပြု၍ မြေကြီးပေါ်တွင် "ဂိုဏ်းက အဆင်ပြေပါတယ်၊ တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို မကျင့်ကြံပါနဲ့" ဟု ရေးရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့သောကြောင့်သာ လမ်းတစ်ဝက်တွင် လေးလုံးတည်းရှိသော "မကျင့်ကြံပါနဲ့" သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ထိန်းချုပ်သူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အမြင်မှာ ကောင်းကင်ယံမှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ရာ စကားလုံးများကို မည်သည့်နေရာတွင် ပြောင်းလဲခဲ့ကြောင်း သူတို့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နင်းဖန်သည် အောက်ဘုံနယ်မြေတွင် ရှိနေပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ အလျားလိုက် ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံနယ်ပယ်မှာ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့လောက် ရှင်းလင်းမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ချုံးချီလေး၏ ရေးဆွဲမှုမှာ အလွန် စိတ္တဇဆန်သဖြင့် စကားလုံး မည်မျှ ရေးထားသည်ကို သူ မပြောနိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အလယ်တွင် ညှပ်နေသော ‘‘မ’‘ ဆိုသည့် စကားလုံးမှာမူ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ဝေဝါးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့်...။ ဒါပေမယ့်လည်း သူက အဲဒါကို ‘‘ကြိုးစားကျင့်’‘ လို့ ဘာသာမပြန်သင့်ဘူးလေ...။"</p> <p> </p> <p>ရွှီယိုဝေသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခြေဆောင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများမှာလည်း လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသော ဤအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာပြောရမှန်း မသိဘဲ အနေခက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ အောက်ဘက်တွင် နင်းဖန်သည် သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"သံတုံးလေး...။ မင်းပြောတာ မှန်တယ် အခု အချိန်က ကျပ်တည်းနေတယ် ငါ တကယ်ပဲ အချိန်ဆွဲလို့ မရဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ ငါ တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ရ မယ်...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် သူ၏ ခြေရင်းရှိ အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေးကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သံတုံးလေး" ဆိုသည်မှာ ဤရုပ်သေး သားရဲလေးကို သူ ပေးထားသော နာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သားရဲသည် သတ္တုသက်သက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သံချေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် နာမည်မှာ အတော် လေး လိုက်ဖက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများသည် ကျရှုံးထားသော ရုပ်သေး သားရဲကို သူ ဘယ်လို နာမည်ပေးသည်ကို မည်သို့ ဂရုစိုက်နိုင်မည်နည်း။ နင်းဖန်က လေ့ကျင့်မှု ပြန်စတော့မည်ဟု ကြားသောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း ပင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့ကွမ်သည် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကိုပင် စေလွှတ်လိုက်ပြီး ချုံးချီလေးကို သတိပေးချက်အဖြစ် ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ နင်းဖန်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ...။ မင်းက ငါ့ကို ကြီးကြပ်နေပြီး ငါ့ကို ပျင်းခွင့်မပေးဘူးဆိုတာ ငါ သိပါ တယ်...။ စိတ်မပူပါနဲ့...။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကြောင့် အကြီးအကဲများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် မှင်တက်သွားကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>နေပါဦး။</p> <p> </p> <p>*ဘယ်သူက မင်းကို ကြီးကြပ်နေတာလဲ။ ဘယ်သူက မင်းကို ပျင်းခွင့်မပေးတာလဲ။ လူတွေရဲ့ ရည်ရွယ် ချက်တွေကို မင်းဘာသာမင်း လျှောက်မခန့်မှန်းပါနဲ့။*</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ နင်းဖန်၏ အမှား မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သိုင်းနည်းစနစ် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ဂိုဏ်းက ချန်ထားခဲ့သော ရုပ်သေး သားရဲတစ်ကောင်က သင့်ကို ခေါင်းဆက်တိုက် ခါပြနေပါက ၎င်းသည် "မပျင်းနဲ့" ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ရမည်ပင် မဟုတ်ပါလား…။</p> <p> </p> <p>မကျင့်ကြံဖို့ သင့်ကို ပြောနေခြင်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>အဲဒါက ကျောင်းက ဆရာတစ်ယောက်က ကျောင်းသားတွေကို စာမလေ့လာခိုင်းတာနဲ့ ဘာကွာခြား နေလို့ပါလဲ။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် နင်းဖန်သည် ထိုဦးတည်ချက်ကို စဉ်းစားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်လေး၌ပင် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ၏ နားလည်မှုအတိုင်း သူ စတင် ကျင့်ကြံလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခုန်တက်သွားပြီး သူ၏ လက်သီးများသည် နဂါးတစ်ကောင် ကဲ့သို့ ပွင့်ထွက်လာကာ အရှိန်အဝါ လှိုင်းလုံးများက သူ၏ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် နင်းဖန်သည် သိုင်းနည်းစနစ် အောင်မြင်မှုအသေးစား လက်မှတ်ကို အသုံးမပြုရ သေးချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အဆတစ်သောင်း မြင့်တက်လာသော ပါရမီ တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ လေ့ကျင့်ပါက မည်သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်ကို သူ သိချင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများသည် နင်းဖန် တရားဝင် စတင် လေ့ကျင့် သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းငံ့နေခဲ့သော သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးသွားပြီ...။ "</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းရဲ့ နှစ်တစ်သန်းမှာ တစ်ခါပေါ်မယ့် ပါရမီရှင်က ဒီ ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းနည်းစနစ် ကြောင့် နှောင့်နှေးတော့မယ်...။ "</p> <p> </p> <p>"သူ ဒီလက်သီး သိုင်းနည်းစနစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်လိုက်တာနဲ့ အောင်မြင်မှုအသေးစားကို ရောက်ဖို့ နှစ်နှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ်လောက် မျှော်လင့်မနေနဲ့တော့...။ "</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်က ဒီအလုပ်ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို မသိဘူး...။ သူ စတင် ကျင့်ကြံလိုက်တာနဲ့ လမ်းတစ်ဝက်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာ သူ သတိထားမိရင်တောင် နှစ်အတော်ကြာ အလကား အချိန်ဖြုန်းပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...။ "</p> <p> </p> <p>သူတို့ ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေမှ အချိန်တိုအတွင်း လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဆိုလျှင်သာ သူ့ကို တားဆီးရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိသေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ပြဿနာများအပေါ် မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦး၏ လက်ရှိ သဘောထားကို ကြည့်ရလျှင် ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန် ကြည့်ကြ...။ နင်းဖန်က လက်သီး သိုင်းနည်းစနစ် တစ်ချီတောင် ပြီးသွားပြီ...။"</p> <p> </p> <p>"ပထမဆုံးအကြိမ် လေ့ကျင့်တာတောင် လက်သီး အရိပ်တွေ သူ့ပတ်လည်မှာ ဝိုင်းရံနေပြီး ဖိအားပေး တဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေပြီ...။ သူ့ဆီမှာ နှစ်တစ်သန်းမှာ တစ်ခါပေါ်မယ့် မွေးရာပါ ပါရမီ တကယ် ရှိတာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာပဲ...။ ဒီအဆင့်မှာတောင် တစ်ခုခု အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် ဆယ်စုနှစ်တွေ ကြာဦးမှာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ဟင်း...။ တပည့်ခေါင်းဆောင် နင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက နောက်ဆုံးတော့ လမ်းလွဲသွားပြီပဲ...။"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများစွာသည် အောက်ဘက်ရှိ အခြေအနေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏。</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် လက်သီး သိုင်းနည်းစနစ် တစ်ချီ ပြီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် စကားမပြောဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ စကားများတွင် နင်းဖန်၏ ပါရမီကို အံ့သြနေကြသလို သူ၏ ကံကြမ္မာကိုလည်း ဝမ်းနည်း နေခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကာလတို အတွင်း မည်သည့် အောင်မြင်မှုကိုမျှ မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ဟု သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save