Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်တော့်ဆရာ ဖြစ်လာပေးပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားလာသည်နှင့်အမျှ ချန်လော့သည် ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ကွက်တိုင်းကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ရှင်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းသားမှာ သူ၏ တိုက်ကွက်တိုင်း ရှောင်တိမ်းခံရသည်ကို မြင်သောအခါ အတော်လေး ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက ပုန်းဖို့နဲ့ ရှောင်ဖို့ပဲ သိတာလား... ဒါက ဘာသိုင်းပညာလဲ."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သတ္တိရှိရင် ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေစမ်းပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်လော့ ရုတ်ခြည်း ဒေါသထွက်သွား၏။</p> <p>သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုစကားမျိုးကို မျက်နှာပြောင်တိုက် ပြောထွက်ရတာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါ့ထက် အဆင့်ကြီး တစ်ခုလုံး မြင့်နေတာလေ... အဲဒါကရော ဘာသိုင်းပညာပြိုင်ပွဲလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက သိပ်စွမ်းနေရင် ငါ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မင်းနဲ့ တူညီတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ လာတိုက်လေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားများကြောင့် ထိုအတွင်းဂိုဏ်းသားမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ... ငါက အမိန့်ကို နာခံရုံပဲ... ဆရာ့အမိန့်ကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါကလည်း အသက်ရှင်သန်ချင်စိတ်ရဲ့ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ငါ့အမိန့်ကို ငါနာခံရုံပဲလေ... ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့ကွ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မည့် အရိပ်အယောင် မပြသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသား၏ မျက်နှာမှာ တမုဟုတ်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... မင်းဘာသာ အသေခံချင်နေမှတော့လည်း...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်ကွက်တစ်ခု ဖော်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို အာရုံပြုလိုက်၏။ ထိုအခိုက်၌ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုမြူခိုးများက လူပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အို... မြူခိုးကိုယ်ပွားပဲ... ဒီတပည့်က တော်တော်လေးရည်ချင်းရှိတာပဲ…. မဆိုးဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ တစ်ဦးက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုလူ၏ ကိုယ်ပွား စုစည်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ချန်လော့သည် သူ၏ ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက်ကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်း၍ ပြေးဝင်သွား၏။ ထိုဂိုဏ်းသားက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထျန်းကန်းလက်သီး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ ပုံပေါ်စပြုနေသော မြူခိုး လူပုံသဏ္ဌာန်မှာ ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခပ်ကြမ်းကြမ်း မြည်သံနှင့်အတူ လူပုံသဏ္ဌာန် မြူခိုးသည် ဖြူလွှလွှ မြူတိမ်တစ်ခုအဖြစ် တစ်မုဟုတ်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ထိုဂိုဏ်းသားမှာလည်း ရုတ်တရက် သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ... ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ခွန်အားစုစည်းရဲတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ စကားပြောနေစဉ် တစ်ဖက်လူကို ကြည့်သည့် သူ၏ အကြည့်က ဉာဏ်ရည်မမီသူ တစ်ဦးကို စိုးရိမ်ပူပန်ပေးနေသည့်နှယ် ဖြစ်နေခဲ့​ချေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခွေးကောင်လေး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုဂိုဏ်းသားထံမှ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်၍ ချန်လော့ကို ထိုးချလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ချန်လော့သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ရုတ်ခြည်း နောက်ဆုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လေပြင်းလက်ဝါး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ လက်ဖဝါးမှ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ရုတ်ခြည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူပုံသဏ္ဌာန် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖြူရောင် မြူခိုးများက တဖက်လူထံသို့ အတားအဆီး တစ်ခုအဖြစ် လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။ ထိုဂိုဏ်းသား၏ အမြင်အာရုံမှာ သူ ဖန်တီးထားသော အဖြူရောင် မြူခိုးများကြောင့် ခဏတာ ဖုံးကွယ်သွားပြီး ချန်လော့ ဘယ်ရောက်သွားသည်ကို မမြင်ရတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မီးလုံးသိုင်းကွက်."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် မြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက်မှ မီးလုံးတစ်လုံး ပျံသန်းလာသံကို သူ ကြားလိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ရှေ့၌ မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရာကို မြင်သည်နှင့်  ဂိုဏ်းသားသည် အံကြိတ်၍ လက်သီးကို မြှောက်ကာ မီးလုံး လာရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းကို သတ်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ ဘုန်း'’</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ၊ လက်သီးသည် မီးလုံးကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး မီးတောက်များက ထိုဂိုဏ်းသား တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း ဝါးမျိုသွား၏။ ထိုသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင် ဂိုဏ်းသားသည် ရပ်တန့်မသွားသေးဘဲ သူ၏ လက်သီးအား ပစ်မှတ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပစ်သွင်းလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အဖြူရောင် မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏ ရှေ့တွင် မရှိတော့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် တွင်းငယ်တစ်ခု ပေါ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မြေလျှိုးကျင့်စဉ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုဂိုဏ်းသားသည် ချက်ချင်း နားလည်သွားသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်လော့သည် သူ၏ နောက်ကျောဘက် မြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"စွမ်းအားမြှင့် ဝင်္ကပါ... စုစည်းစမ်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်၌ ချန်လော့၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်က ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ တည့်မတ်စွာ ဆန့်တန်းသွား၏။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြေးဝါရောင် အလင်းတန်း တစ်လွှာ တောက်ပသွားပြီး ၊ ဘယ်ဘက်လက်မှ ဖွဲ့စည်းထားသော ဝင်္ကပါက ညာဘက် လက်မောင်းကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းသည် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ၊ ပြိုင်ဘက်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီထျန်းစီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တားဆီးရန် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာ၏။ သူ၏ လက်ထဲမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ထွက်လာပြီး ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသားကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုချက်ချင်းပင် ချန်လော့၏ လက်မောင်းသည် ဂိုဏ်းသား၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းကျလာ၏။ သို့သော်လည်း ထိမှန်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စူးရှ‌ေတာက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ချက် ထွက်ပေါ် လာပြီး ချန်လော့အနေဖြင့် မတုံ့ပြန်နိုင်မီပင် အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ…ခင်ဗျား ညစ်ပတ်တာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ကျောပြင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုန်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ ကျလာသည့် နေရာတွင် မြေပြင်၌ တွင်းငယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြမ်းပြင်များမှာ အက်ကွဲသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကြည့်ရှုနေကြသော အကြီးအကဲများအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှင်တက်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူ လေပြင်းလက်ကွက်၊ မီးလုံးသိုင်းကွက်နဲ့ မြေလျှိုးကျင့်စဉ် တွေက ခုနက ချက်ချင်း ထုတ်သုံးသွားသလိုပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆို သူက မန္တာန် သုံးခုစလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအဆင့်ထိ ကျွမ်းကျင်နေတာလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီ လက်မောင်းရဲ့ ပုံစံက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု လုပ်ထားတဲ့ပုံပဲ... အဆင့်ကလည်း တော်တော် မြင့်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝင်္ကပါကို ချက်ချင်း ဖွဲ့စည်းနိုင်တာက အနည်းဆုံးတော့ ပထမအဆင့် ဝင်္ကပါဆရာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတိုင်းမှာ အထိတ်တလန့်ဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ ပြသလိုက်သည့် စွမ်းအားက လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ထားမှုထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဝင်္ကပါပညာရပ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု ကျွမ်းကျင်သူ၊ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည့်အပြင် အနည်းဆုံး သိုင်းကွက်နှင့် မန္တာန် ငါးခု၊ ခြောက်ခုခန့်ကိုလည်း ပြီးပြည့်စုံအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါက တကယ်ကို အံ့မခန်းပင်... သူက အမှန်တကယ်ကို ပါရမီရှင်ပဲ…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မဖြစ်ဘူး... ဒီကောင်လေးက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ ပါတယ်... ငါ့ရဲ့ သိုင်းတောင်ထွတ်ကို ခေါ်ပြီး သင်ပေးရမယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထွက်သွားစမ်း... မင်းတို့ဆီ ခေါ်သွားရင် သူ့ပါရမီကို ဖြုန်းတီးပစ်ရာ ကျလိမ့်မယ်... ခန္ဓာတောင်ထွတ်ကိုသာ ပေးလိုက်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး လစ်လိုက်တော့... သူ့ရဲ့ ခြွင်းချက်ဖြစ်နေတဲ့ ဝင်္ကပါပါရမီနဲ့ဆိုရင် သဘာဝကျကျ ဝင်္ကပါတောင်ထွတ်ကပဲ ခေါ်ယူသင့်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ အများအပြားသည် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် တွန်းထိုးနေကြပြီး အားလုံးက ချန်လော့ကို သူတို့၏ တောင်ထွတ်များသို့ ခေါ်ယူရန် ရည်ရွယ်နေပုံရ၏။ တခြား မတတ်နိုင်ပေ... ချန်လော့ ယခုလေးတင် ပြသလိုက်သည့် ပါရမီသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလွန်းနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံထားသည့် မန္တာန် အနည်းငယ် ဖြစ်စေ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ် ဖြစ်စေ….</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်မန်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး လုံးဝ ဆွံ့အနေသည်။</p> <p>'မဟုတ်သေးပါဘူး... ဘာလို့ ချန်လော့က ငါ့ရဲ့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာထက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိနေသလို ခံစားနေရတာလဲ…’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌    အဆိပ်တောင်ထွတ် အကြီးအကဲက သူမ၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ကောင်လေးက မင်းထက် ပိုသာတယ်လို့ တွေးနေစရာ မလိုပါဘူး... သူက ပါရမီတချို့ ပြသနိုင်ပေမဲ့ မင့်ရဲ့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာကိုတော့ ဘယ်လိုမှ မမီသေးဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းကို ဘယ်သူမှ လုမခေါ်ကြတဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းရဲ့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ကျင့်စဉ်က အဆိပ်တောင်ထွတ်မှာပဲ ရှိလို့လေ... တခြားသူတွေ မင်းကို ခေါ်သွားရင်တောင် ဘာမှ သင်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ငါနဲ့ ဘယ်သူမှ လာမပြိုင်ကြတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းက တခြားသူတွေထက် ညံ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာက အဖိုးတန်ဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ် အကြီးအကဲ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ ပြန်မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အဆိပ်တောင်ထွတ် အကြီးအကဲက တခြား အကြီးအကဲများဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းအတွက် ဆရာတူညီလေး တစ်ယောက် သွားရှာပေးလိုက်ဦးမယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် တခြား အကြီးအကဲများနှင့်အတူ ငြင်းခုံမှုထဲသို့ ဝင်ပါသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဘေးမှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော လောချင်းယွီက ချန်လော့ထံသို့ တည့်မတ်စွာ လျှောက်လာ၏။ ၄င်းကို မြင်သောအခါ ငြင်းခုံနေကြသော အကြီးအကဲများမှာ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားကြသည်။ လောချင်းယွီသည် ချန်လော့ အနားသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်ပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေဆဲ ဖြစ်သော ချန်လော့ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်လော့ မဟုတ်လား.. မင်း ငါ့တပည့် လုပ်မလား"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save