Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရာရာတိုင်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတာ ရှိစမြဲပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... အစ်မကြီး... ဒီဆေးဖော်စပ်ခန်း တံဆိပ်ပြားကို ယူပြီး သက်ဆိုင်ရာ နေရာကို သွားပါခင်ဗျ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက အများသုံး ဆေးဖော်စပ်ခန်း ဖြစ်တဲ့အတွက် အစ်ကိုကြီးတို့... အစ်မကြီးတို့ အပြင် တခြား ဆေးဖော်စပ် နေတဲ့သူတွေလည်း ရှိပါတယ်... ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေပေးကြပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တခြားသူတွေ ဆေးဖော်စပ် နေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ဆေးလုံး တွေ မပေါက်ကွဲသွားအောင် မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အတွင်းဂိုဏ်းသား သည် ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့အား နံပါတ်ပြားများ ကမ်းပေးရင်း လမ်းညွှန်ချက် အချို့ကို ပြောပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူ၏ နံပါတ်ပြားကို ယူ၍ အပေါ်ရှိ နံပါတ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "၁၈"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်မန်၏ နံပါတ်ပြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ "၁၇" ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့က တော်တော်လေး အစပ်အဟပ် တည့်တာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဆေးဖော်စပ်ခန်း ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လော့သည် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ပြုံးပြနိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့က အေးအတူပူအမျှ အတူတူ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြတာလေ... ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ဖို့ လိုလို့လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေ့မှ လျှောက်သွားနေသော ကျောက်မန်မှာ သူမ၏ လက်ထဲရှိ နံပါတ်ပြားကို ချေမွပစ်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အေးအတူပူအမျှ... ဆိုလိုတာက ငါ့ကို အဆိပ်စမ်းသပ်ဖို့ ကြွက်လို သုံးခဲ့တာကို ပြောတာလား…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှင့်ကိုယ်ရှင် ကျွန်မထက် ပိုသန်မာနေဖို့သာ ဆုတောင်းနေလိုက်... မဟုတ်ရင် ရှင့်ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံ ခွာပစ်မယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် တီးတိုး ရေရွတ်ပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်ခန်း ထဲသို့ ဝင်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး ချန်လော့သည် အချိန်ထပ်မဖြုန်းတော့ဘဲ နံပါတ်ပြားကို ကိုင်၍ အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခန်း ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ချန်လော့သည် ဆေးဖို အလုံးတစ်ရာနီးပါးကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၊ လူ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆေးတောင်ထွတ် က အတွင်းဂိုဏ်းသား တွေက အတော်လေး ကြိုးစားကြတာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ဆေးဖို ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီးနောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ရာ ဘယ်ဘက်ရှိ ဆေးဖို ထဲသို့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ထည့်နေသော ကျောက်မန်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ဘေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသည်။ အကြောင်းမှာ  ဆေးဖော်စပ်ခြင်း သည် သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆင့်များစွာကို သိပ်နားမလည်သေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးမိနစ်ကြမှ ဓားသွေးခြင်းသည် မထက်မြက်လျှင်တောင် တောက်ပစေနိုင်သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်သည် သတိပြုမိသော်လည်း ချန်လော့ကို လျစ်လျူရှုကာ သူမ၏ အလုပ်ကိုသာ ဆက်လုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ဆေးဖို ထဲသို့ ထည့်ပြီးသည်နှင့် ဆေးဖို ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လက်ဝါးများကို ကပ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ၏ နီရဲသော မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဪ... ဒီလိုကိုး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် နားလည်သွားပုံရပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ရုတ်တရက် တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ တုံး သုံးပြီး အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း စနစ် ကို အသက်သွင်းမယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း စနစ် ဖြင့် ဆေးလုံး တစ်ကြိမ် ဖော်စပ်ခြင်းသည် အကြိမ် ၁၀၀ ဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ဤအကြိမ် ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ ချန်လော့ ရရှိမည့် အတွေ့အကြုံနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပြီး ၊ ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာ ထွက်လာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထွက်လာသော ဆေးလုံး ကပင် အဆတစ်ရာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေမည် ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကို အလွန်အမင်း ဆန့်ကျင်ရာ ကျလွန်းသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်လော့၏ အဆတစ်ရာ တိုးပွားခြင်း စနစ် တွင် သူ စားသုံးလိုက်သော ဆေးလုံး ၏ အာနိသင်များသာ ပါဝင်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း စနစ် ကို အသက်သွင်းပြီးနောက် ချန်လော့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ပြန်လည်အားဖြည့် ဆေးလုံးငယ် ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ပွဲစာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ အားလုံးကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်မန် ပြုလုပ်သကဲ့သို့ အတုယူကာ ဆေးဖို ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လက်များကို တင်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို အထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ဆေးဖို အောက်ခြေရှိ မီးခတ်ကျောက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံစားမိသည်နှင့် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဆေးဖို တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် ချန်လော့၏ ဆေးဖော်စပ်မီးတောက်သည် ဆေးဖော်စပ်ခန်း တစ်ခုလုံးကို အလွန်အမင်း တောက်ပသွားစေခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချီးပဲ... ဒီကောင်က ဘယ်လို ဆေးလုံး မျိုးကို ဖော်စပ်နေတာလဲ... ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်ရသလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူက ယန်မီးတောက် အကြိမ်ကိုးဆယ် ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်နေတာများလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ယန်မီးတောက် အကြိမ်ကိုးဆယ် ဆေးလုံး က တတိယအဆင့် ဆေးလုံး လို့ ငါ မှတ်မိတယ်... သူက တတိယအဆင့် ဆေးဆရာ ဆိုရင်တောင် သူ့ကိုယ်ပိုင် သီးသန့် ဆေးဖော်စပ်ခန်း မှာ သွားဖော်စပ်လို့ ရတာပဲ... ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးလုံး တွေထဲမှာတောင် ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ မီးတောက် လိုအပ်တာ သိပ်မရှိပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခန်း အတွင်းရှိ လူတိုင်းက သူတို့ ဖော်စပ်နေသော ဆေးလုံး များကို မေ့သွားကြပြီး ချန်လော့ကို အထိတ်တလန့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ချန်လော့၏ ဘေး၌ ထိုင်နေသော ကျောက်မန်ကလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသွားပုံဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်လော့၏ ဆေးဖို ပေါ်မှ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော မီးတောက်များကို မြင်သောအခါ သူမ လုံးဝ မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်က... ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့၏ ဆေးဖို ထဲရှိ ရောနှောနေသော ဆေးပင်များကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူမ သဲသဲကွဲကွဲ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင် ဘယ်လို ဆေးလုံး မျိုးကို ဖော်စပ်နေတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆေးပင်တွေကို အဆင့်လိုက် ခွဲပြီး ထည့်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်က မေးလိုက်သောအခါ ချန်လော့မှာ အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဆင့်လိုက် ခွဲထည့်ရမှာလား... ဆေးပင်တွေကို အဆင့်လိုက် ခွဲပြီး ထည့်ရမှာလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားပြီး ကျောက်မန်မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆိုတော့... နင်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကို လုံးဝ မသိဘူးပေါ့လေ…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ တစ်ခုခု မပြောနိုင်မီမှာပင် ချန်လော့၏ လက်ထဲရှိ ဆေးဖို သည် တုန်ယင်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုန်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဆေးဖို ထဲမှ မီးတောက်တစ်ခု တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ချန်လော့မှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်မီ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ငါးမီတာ၊ ခြောက်မီတာခန့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခြင်း က တကယ်ပဲ ဒီလောက် အန္တရာယ် များတာလား…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကံကောင်းလို့ ငါက ကြေးအရေပြား သံအရိုး ကို ကျင့်ကြံထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က လုံလုံလောက်လောက် သန်မာနေလို့ပေါ့... မဟုတ်ရင် ငါလည်း ပေါက်ကွဲပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားမှာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲ... ငါ နတ်ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်နေတာ နှစ်နာရီတောင် ရှိနေပြီ... အောင်မြင်ဖို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တာကို..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ ရွှေကျောက်စိမ်း ဆေးလုံး အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို နှစ်ဝက်လောက် စုဆောင်းခဲ့ရတာ... အားလုံး ကုန်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ ညည်းတွားသံများကို ကြားသောအခါ ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနေခက်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက ငါနဲ့တော့ မဆိုင်လောက်ပါဘူးနော်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မည်းနက်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ အင်္ကျီကော်လံကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခွေးကောင်... နင်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကိုရော သိလို့လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ရောက်လာသော မည်းနက်နေသည့် ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ ချန်လော့ အံ့အားသင့်သွား၏။ သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ရှေ့ကလူမှာ ကျောက်မန် ဖြစ်နေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာသည် လုံးဝ မည်းနက်နေပြီး ကြွပ်နေအောင် ကျော်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကလည်း သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချန်လော့ထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချန်လော့ကို အကြိမ်တစ်ထောင်ခန့် သတ်ပစ်ချင်သည့် ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနေခက်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်းလေ... အရာရာတိုင်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတာ ရှိစမြဲပါပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကြောင့် ကျောက်မန်မှာ ပို၍ ဒေါသထွက်သွားပြီး ချန်လော့၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ သို့သော် ချန်လော့သည် လက်မြှောက်၍ အလွယ်တကူ ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အမ်... နင်က အရမ်း သန်မာတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နင် ငါ့ကို မနိုင်ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်မန်မှာ ဒေါသနှင့်တကွ နာကြည်းခြင်းကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ချန်လော့ကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဆေးဖော်စပ်ရာ နေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို မြင်သော အခြား အတွင်းဂိုဏ်းသား များသည် ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း ဘာမှ မပြောရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> မတတ်နိုင်ပေ။ ချန်လော့၏ ဆရာသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် လောချင်းယွီ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် စနစ်၏ အသံသည် ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟည်းလာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သင်ရဲ့ ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲသွားပါသည်... အဆတစ်ရာ တိုးပွားပြီးနောက် သင်ရဲ့ ဆေးမီးဖို အကြိမ်တစ်ရာ ပေါက်ကွဲသွားပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သင်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲမှု အတွေ့အကြုံကို ရရှိပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆေးဖို ပေါက်ကွဲမှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာမှတစ်ဆင့် သင်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်လာပြီး ပထမအဆင့် ကနဦးအဆင့်ဆေးဆရာ အဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတ အမြောက်အမြားသည် ချန်လော့၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများ၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နည်းစနစ်များနှင့် ဆေးဖို မီးတောက်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများ အားလုံးက ချန်လော့၏ စိတ်ထဲသို့ လွှမ်းမိုးဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အချက်အလက်များ အားလုံးကို အပြည့်အဝ လက်ခံရရှိပြီးနောက် ချန်လော့သည် နောက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ယခင် လုပ်ရပ်များက မည်မျှ အန္တရာယ်များပြီး မိုက်မဲခဲ့ကြောင်းကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒုတိယအကြိမ်မှာတော့ ငါ သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လူအုပ်ကြီး၏ ကြောက်လန့်တကြား အကြည့်များကြားတွင် ချန်လော့သည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ရာ နေရာသို့ ပြန်သွားပြီး နောက်ထပ် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ပွဲစာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save