Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ်မြောက် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျရှုံးသွားပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြိမ်တစ်ရာမြောက် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကြိုးပမ်းမှု ကျရှုံးသွားပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သင်သည် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကြိုးပမ်းမှု အကြိမ်တစ်ရာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အားလုံး ကျရှုံးသွားခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အပေါ် သင်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် သိသိသာသာ နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြိမ်တစ်ရာမြောက် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျရှုံးမှုနှင့်အတူ ချန်လော့သည်  မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချီးပဲ... ဒီလောက်အထိ ဆိုးရွားနေတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အကြိမ်တစ်ရာ ကြိုးစားတာတောင် တစ်ကြိမ်လေးမှ မအောင်မြင်ဘဲ ကျရှုံးနိုင်လို့လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ချန်လော့မှာ နက်ရှိုင်းစွာ သံသယဖြစ်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချီးပဲ... ဆရာ ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာ တွေမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာ သေချာတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါမှမဟုတ် ဆေးတောင်ထွတ် ကနေ ဝယ်လာတဲ့ ဆေးလုံး တွေမှာ ချို့ယွင်းချက် ရှိနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ပါရမီတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟု လုံးဝ မခံစားရချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ သူ၏ ဘဝဒဿနပင် ဖြစ်သည်။ ပြဿနာများ ပေါ်လာသောအခါ တခြားသူများထံတွင် ပြဿနာများကို ရှာဖွေကြည့်ရန် ကြိုးစားပြီး မိမိကိုယ်တိုင် မည်သည့် တာဝန်ယူမှုကိုမှ ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘဝက လုံလောက်အောင် ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီး နာကြည်းမှုတွေ ခံစားရအောင် မည်သို့ ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမှားများက တခြားသူများနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ မှန်ကန်သည်များကသာ မိမိပိုင်ဆိုင်သည့် အရာများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ကြည့်တာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် ကြီးမားသော ဝင်္ကပါ အသစ်တစ်ခုကို စတင် တည်ဆောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာ များကို နေရာချကာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို မျိုချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြိမ်တစ်ရာမြောက် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကြိုးပမ်းမှု ကျရှုံးသွားပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သင်သည် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကြိုးပမ်းမှု အကြိမ်တစ်ရာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အားလုံး ကျရှုံးသွားခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အပေါ် သင်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက သိသိသာသာ နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မအေဘေး!!!"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို သူ နောင်တရမိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး သေအောင် ရိုက်မိလောက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် အားအင်မဲ့နေသော ဤအခြေအနေအောက်တွင် ချန်လော့အနေဖြင့် ဒေါသထွက်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ နောက်ဆုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာ များကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ ထပ်ကျရှုံးရင်တော့ အဆင့်တက် ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာ တွေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စုဆောင်းရတော့မယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ချန်လော့သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီ မရှိမှုကြောင့် စိတ်ပျက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကို အကြိမ်နှစ်ရာတောင် ကျရှုံးခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာကြောင့် ကူကယ်ရာမဲ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ၏ "အများပြည်သူ ရန်သူ" ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ အမိန့်သာ မရှိရင် ဆရာ့နာမည်ကို သုံးပြီး သူတို့ဆီကနေ ပိုက်ဆံ ခြောက်ယူလို့ ရတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>" အဲ့အခါကြရင် ဆေးခန်းမ က ရောင်းတဲ့ ဆေးလုံး တွေမှာ ချို့ယွင်းချက် ရှိနေလို့ ငါ အဆင့်တက် တာ ကျရှုံးရတယ်လို့ ပြောပြီး အဆင့်တက် ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သူတို့ဆီကနေ လျော်ကြေး တောင်းလို့ ရတာပေါ့... အဲဒါ အရမ်း မကောင်းဘူးလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့... ခုတော့ အဆင့်တက် ဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ပါတော့မယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် နောက်ဆုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ကို မျိုချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆေးလုံး သည် ချန်လော့၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားသော အသံတစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပထမအကြိမ် ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း - အောင်မြင်ပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ တစ်ယောက် ပျော်ရွှင်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ၏ တန်ထျန်းအမှတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အဆက်မပြတ် စုစည်းလာပြီး မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝီ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆုံးအစမဲ့သော စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပြည့်နှက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်းယန်တောင်ထွတ် ထိပ်တွင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ချန်လော့ ရှိနေသည့် နေရာကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဆင့်တက် သွားပြီလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ စကားပြောပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p>"ငါ ဒီတပည့်ကို လက်ခံလိုက်တာ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှု လုပ်ခဲ့တာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မနက်ဖြန် သူ့ကို ဆုချလိုက်ဦးမယ်... သူ့ကို စိတ်အားထက်သန်လာအောင် လုပ်ပေးတာ ကောင်းလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ချန်လော့၏ သစ်သားအိမ်လေး ထဲတွင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပိုင်ရှင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပထမအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအသံကို ကြားသောအခါ ချန်လော့၏ အပြုံးသည် တောက်ပသွားသော်လည်း သူ အကြာကြီး မပျော်ရွှင်လိုက်ရမီ စနစ်၏ အသံသည် နောက်တစ်ကြိမ် မြည်ဟည်းလာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပိုင်ရှင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း ထောက်လှမ်းသိရှိရပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"စနစ် ၏ တိုးပွားခြင်း အတွက် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်ကို ၁၀၀ သို့ တိုးမြှင့်လိုက်ပါသည်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လက်ရှိ ကျန်ရှိနေသော တိုးပွားခြင်း ရက်အရေအတွက်- တစ်ရက်ခွဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်လော့မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးတစ်ပွက် အန်လုမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မအေဘေး!!"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း ဒီလို လုပ်လို့ မရဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တစ်ခါတည်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ တဲ့လား... ငါက ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်း တူးနေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့တစ်ယောက် ရင်နာစွာဖြင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ပေးချေရခြင်းက မူလကတည်းက ချမ်းသာမှု မရှိသော ချန်လော့အတွက်  အနာပေါ် ဒုတ်ကျလိုက်သလိုပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါ လောချင်းယွီဆီကနေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ အခုလေးတင် ရထားတာလေ... ဆေးတောင်ထွတ် မှာ သုံးခဲ့တာတွေ နုတ်လိုက်ရင် ၆၀၀ ကျော်လေးပဲ ကျန်တော့တာကို…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆၀၀ ဆိုတာ အလွန်ဆုံး ၆ ရက်ပဲ တိုးပွားခြင်း လုပ်လို့ ရတော့မှာလေ…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မူလက ရက် ၆၀၀ တိုးပွားခြင်း လုပ်လို့ရတဲ့ ကာလက အခု ၆ ရက်ပဲ တိုးပွားခြင်း လုပ်လို့ ရတော့တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုကြီးပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထို့နောက် ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် စနစ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လက်ရှိ ကျန်ရှိနေသော တိုးပွားခြင်း ရက်အရေအတွက်- တစ်ရက်ခွဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့တွင် တိုးပွားခြင်း အချိန် တစ်ရက်ခွဲ ကျန်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လော့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ချေ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေသော ဆေးလုံး အချို့ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါတွေ အားလုံးက ပိုက်ဆံတွေချည်းပဲ... အလဟဿ မဖြုန်းတီးပစ်နဲ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အဆင့်တက် ပြီးပြီ ဖြစ်သော ချန်လော့မှာ တစ်မိနစ်မျှပင် အနားယူရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီသည် သိုလှောင်အိတ် ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလျက် ချန်လော့၏ အိမ်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုလှောင်အိတ် ထဲတွင် သူမ ချန်လော့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော လက်ဆောင်များ ပါဝင်၏။ မှော်လက်နက် တစ်ခု၊ ဆေးလုံး တစ်လုံးနှင့် သိုင်းကွက် တစ်ခုတို့ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမကသည် ဤအရာအားလုံးကို ချန်လော့အတွက် သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် သူမတွင် အခြား ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသော်လည်း ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်လော့သည် သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော တပည့် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ အရင်းအမြစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သဘာဝကျကျပင် သူ့ကို မတရား ဆက်ဆံမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ တပည့်လေး... မင်းရဲ့ ဆရာ မင်းကို လာကြည့်တာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သော်လည်း အခန်းထဲရှိ အရာများကို မြင်သောအခါ သူမ မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် အခန်းအလယ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ သူ၏ အင်္ကျီများမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ချန်လော့မှာ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေရန် တွန်းအားပေးခံခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အသံကို ကြားသောအခါ ချန်လော့သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ လာသူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆရာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာ... ကျွန်တော် ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်... တခြား ဘာမှ မရှိဘူးဆိုရင် ဆရာ အခု ပြန်လို့ ရပါပြီ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီ ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။ ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူမက တပည့် ဖြစ်ပြီး ဒင်းက ဆရာ ဖြစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့ကို မြင်သောအခါ သူမသည် စကားများများစားစား မပြောခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ငါ မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားတာ... မင်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီသည် သူမ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း ၊ သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ ဗဟုသုတများကို ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေသော ချန်လော့သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခွေးခြေခုံ တစ်ခုကို ယူ၍ လောချင်းယွီ၏ အနားသို့ ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာ... ဆရာ ဒီလောက် ခရီးဝေးကနေ လာရတာ ပင်ပန်းနေရောပေါ့... ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါဦး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် လောချင်းယွီကို ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ထိုင်ခိုင်းလိုက်စဉ် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ လက်ထဲမှ သိုလှောင်အိတ် ကို ယူလိုက်ပြီး အထဲသို့ ကြည့်ရန် ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုလှောင်အိတ် ထဲရှိ ပစ္စည်းကောင်းများကို မြင်သောအခါ ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ချက်ချင်း လင်းလက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်များ နှင့် သိုင်းကွက်များ၊ ထို့အပြင် ဆေးလုံးများ…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် အတန်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုလှောင်အိတ် ထဲတွင် ပစ္စည်းကောင်းများစွာ ပါဝင်သော်လည်း ချန်လော့ ယခု အလိုအပ်ဆုံးသော အရာ မပါဝင်ပေ။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆေးလုံး က ကောင်းမွန်လျှင်တောင်မှ အများကြီး သောက်သုံးခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သင်၏ ကျန်းမာရေးကို ဆိုးရွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မှော်လက်နက် သည် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေပါစေ ၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းက ပြင်ပ ပိုင်ဆိုင်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သင်၏ သိုင်းကွက် သည် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေပါစေ သင်သာ မကျင့်ကြံနိုင်လျှင် အမှိုက်စာရွက် တစ်ရွက်လောက်သာ အသုံးဝင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သာလျှင် ချန်လော့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှ မရှိဘဲ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်စေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သာလျှင် ချန်လော့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းချက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save