Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရန်သူများကို မိတ်ဆွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာ... ဆရာ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ မရှိဘူးလား..."</p> <p>ချန်လော့တစ်ယောက် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏စကားကို ကြားသောအခါ လောချင်းယွီမှာ မှင်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အရင်က ငါပေးထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အားလုံး သုံးပစ်လိုက်ပြီလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မနေ့တစ်နေ့ကမှ ချန်လော့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ အတိအကျ ပေးခဲ့သည်ကို သူမ  ထင်ထင်ရှားရှား မှတ်မိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ၆၀၀ ခန့် ကျန်ရှိနေသေး၏။ သို့သော်လည်း လက်ရှိ စနစ်၏ သုံးစွဲမှုနှုန်းအရ ဆိုလျှင် အလွန်ဆုံး ခြောက်ရက်သာ ခံမည်ဖြစ်ပြီး တကယ်ကို မလုံလောက်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လောချင်းယွီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို မြင်ပြီး ချန်လော့သည် လောချင်းယွီ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် တွေ့လိုက်ရသည့် အရာကြောင့် ချန်လော့တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုလှောင်အိတ် ထဲတွင် သာမန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းကပင် သာမန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀,၀၀၀ မှ ၂၀,၀၀၀ အထိ တန်ဖိုးရှိနိုင်ပြီး အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ဆရာသခင်သည် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အတန်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် လောချင်းယွီသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများကြီး မရှိဘူး... ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ က ငါ့ဆီမှာ ကျန်တဲ့ အားလုံးပဲ... မင်း အဲဒါတွေကို ချွေချွေတာတာ သုံးသင့်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်လော့သည် ဖွင့်ထားဆဲ ဖြစ်သော လောချင်းယွီ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထောင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များက ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း အမြင်မှားတာ.. အများကြီး ရှိသလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ အထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးမှ မရှိဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် လောချင်းယွီသည် ချန်လော့ကို ထိုအခွင့်အရေး မပေးဘဲ သိုလှောင်အိတ် ကို တိုက်ရိုက် ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နောက်ကျနေပြီ... မင်း အိပ်သင့်ပြီ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်လော့မှာ စကားပြောရန် ဆွံ့အသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နေတောင် အခုလေးတင် ထွက်လာတာကို ဘာသွားအိပ်ရမှာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချန်လော့သည် နောက်ထပ် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ နှင့် ရက် ၂၀ စာ တိုးပွားခြင်း အချိန်က သူ့အတွက် အတန်ကြာ ဖြုန်းတီးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် လောချင်းယွီကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ ဆရာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သူတော်စင်သားတော် ကို နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်လောက် ရှိလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီ သည် မှင်တက်သွားပြီး ချန်လော့သည် ဤသို့ မေးလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>များများစားစား မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ အဖြေကို ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလား..." ချန်လော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိဘူး... အခွင့်အရေး တစ်စက်လေးတောင် မရှိဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု ကြေးအရေပြား အဆင့်က ကိုးဆင့်မြောက် ကို ရောက်ဖို့ နည်းနည်းပဲ လိုတော့တာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူ့မှာက ကောင်းကင်ဓားခန္ဓာ ရှိတယ်... ပြီးတော့ အမှတ်အသားမဲ့ ဓားခန္ဓာ ကိုလည်း ကျင့်ကြံထားတယ်... ကြေးအရေပြား အကြောင်း လာမပြောနဲ့... သံအရိုး ကိုးဆင့် ကို ကျင့်ကြံထားရင်တောင် အမှတ်အသားမဲ့ ဓားခန္ဓာ လောက် သန်မာချင်မှ သန်မာမှာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ထိပ်တန်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆေးဆရာ လည်း ဖြစ်နေသေးတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ ယင်ယန်ကျင့်ကြံခြင်း က ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း လေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူလည်း အတူတူပဲ... ပြီးတော့ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ကတည်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်နေပြီ... ဒီသွေးသဲကန္တာရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွက်  သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကို တမင်သက်သက် ထိန်းထားပြီး ဝင်တာ.."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လောချင်းယွီက ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းကလည်း သေချာပေါက် အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး... ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့် ကို ရောက်တာနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကို စိန်ခေါ်လို့ ရတယ်... အခု အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပထမအဆင့် ကို ရောက်နေတဲ့ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ သာမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ဆိုရင် ပြဿနာ ရှိလောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူက ထိုက်ရီဂိုဏ်း ရဲ့ သူတော်စင်သားတော် လေ... ပြီးတော့ ချိုးဖုန်းလီ ရဲ့ သား... သူ ဘယ်လောက်တောင် အရင်းအမြစ်တွေ စုဆောင်းထားမလဲ ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းက သေချာ ကျင့်ကြံပြီး ခြောက်လအတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့ အနည်းဆုံး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းတော့ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်လော့တစ်ယောက် မှင်တက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခြောက်လအတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်လျှင်တောင် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူရန် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ အခွင့်အရေး ရှိသည်ဟူသောအချက်မှာ အတော်လေး  အားရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တဖက်လူသည် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မွေးဖွားလာပြီး ကောင်းကင်ဓားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဖြောင့်မတ်တာအို ဂိုဏ်းများတွင် နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်း ၊ ထို့အပြင် သူတော်စင်သားတော် ဖြစ်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူမှာ နာမည်ကျော် လင်လန် ဓားသူတော်စင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသာ စနစ် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပါက ၊ ချန်လော့သည် သူ့ကိုယ်သူ သိမ်ငယ်နေမိလောက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာ... အကယ်၍ ကျွန်တော် ခြောက်လအတွင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ကို မရောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်လောက် ရှိလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ နိုင်ဖို့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းတောင် အခွင့်အရေး မရှိဘူးဆိုတော့ သွေးသဲကန္တာရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို သွားပြီး သူတော်စင်သားတော် ကို သတ်စရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကယ်တင်ခြင်း လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် ရှုံးနိမ့်မည် သို့မဟုတ် ပြန်လည် သတ်ဖြတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တိုးပွားခြင်း စနစ် နှင့်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလောက်သရွေ့ ခြောက်လအတွင်း ရွှေမြုတေအဆင့် သို့ ကျင့်ကြံရန်က ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဓိက စိုးရိမ်ရသည်မှာ လက်စားချေမည့် ခြိမ်းခြောက်မှုများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချိုးယွီနင် သည် ထိုက်ရီဂိုဏ်း သူတော်စင်သားတော် ၏ အဆင့်အတန်းကို ထည့်မပြောခင်၊ သူ၏ ဖခင်မှာ ချိုးဖုန်းလီ ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကပင် ချန်လော့ကို ခေါင်းကိုက်စေရန် လုံလောက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အစွမ်းအထက်ဆုံး ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး... ဤသည်က ချန်လော့ အနေဖြင့် လုံးဝ ရန်စနိုင်မည့်သူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ရေတိုအတွင်း သူတို့ကို လုံးဝ အထင်သေးလို့ မရဘူး…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လောချင်းယွီသည် ကြင်နာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချန်လော့၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် မင်း အခုကတည်းက မင်းအတွက် မင်္ဂလာရှိတဲ့ နေရာတစ်ခု ရွေးထားတာ ပိုကောင်းမယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် အနေခက်စွာဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရယ်မောရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်... ငါ မင်းကို ဆက်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီ စကားပြောနေစဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် ချန်လော့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့... ချင်းယန်တောင်ထွတ် ရဲ့ တောင်ခြေမှာ လူတော်တော်များများ စုရုံးနေကြတယ်... အားလုံးက မင်းကို ရှာနေကြတာ... အခု မင်းက အဆင့်တက် သွားပြီဆိုတော့ သူတို့ကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ သိုင်းကွက်တွေကို လေ့ကျင့်လို့ ရပြီပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ကို လာရှာကြတာလား..." ချန်လော့မှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူတို့ အားလုံးက မင်းကို ဖမ်းပြီး တောင်ထွတ် အသီးသီးက အကြီးအကဲ တွေဆီမှာ ဆုကြေး သွားတောင်းချင်နေကြတာလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပုံဖြင့် လောချင်းယွီကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မနေ့က အားလုံး အဆင်ပြေနေတာပဲ... ဆေးတောင်ထွတ် က အတွင်းဂိုဏ်းသား တွေကတောင် သူ့ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ဖို့ လက်ဆောင်တွေ လာပေးကြသေးတယ်…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေနဲ့ သူ့ဆရာ ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာ ဆေးတောင်ထွတ် အကြီးအကဲ က သူ့အတွက် "အလိုရှိသည်" ဆိုတဲ့ အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်တာပဲ…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီက ဆေးတောင်ထွတ် အကြီးအကဲ ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး သူ့ကို အားလုံးရဲ့ မုန်းတီးခြင်းကို ခံရတဲ့သူ ဖြစ်လာအောင် မြှူဆွယ်ခဲ့တာ သေချာတယ်... မဟုတ်ဘူး... လုံးဝကိုသေချာတယ်</p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီသည် ချန်လော့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဖိအား မပါဘဲနဲ့ 'ကျင့်ကြံခြင်း' လို့ ခေါ်လို့ ရမလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါက မင်းရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် ဒီလို လုပ်နေတာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်လော့သည် လောချင်းယွီကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ  ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့် ကောင်းကျိုးအတွက်" တဲ့လား... ချန်ရှင်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးရဲ့ လိုက်လံ ရိုက်နှက်တာ ခံရအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ အဲဒါကို "ကျွန်တော့် ကောင်းကျိုးအတွက်" လို့ ခေါ်တယ်ပေါ့... ကျေးဇူးတင်လိုက်တာဗျာ…</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောချင်းယွီ ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်လော့သည် တောင်ခါးပန်းဆီသို့ ပြေးသွားပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ခြေ၌ အတွင်းဂိုဏ်းသား ရာပေါင်းများစွာက ချင်းယန်တောင်ထွတ် ကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားပြီး မှောင်မိုက်သိပ်သည်းသော လူအုပ်ကြီးကို ဖန်တီးထားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအတွင်းဂိုဏ်းသား များ၏ အရှေ့ဆုံးတွင် လူအနည်းငယ်က "ငါတို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ပြန်ပေး" ဟု ရေးသားထားသော စာတန်းကြီး တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူကို ချန်လော့ မှတ်မိသည်။ မနေ့က သူ့ဆီ လာပြီး အကူအညီ တောင်းခဲ့သော ပိုင်ဇီချိုး ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင်  ဘယ်သူ့ကိုမဆို နိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ့စွမ်းအားနဲ့ ငါးယောက်၊ ခြောက်ယောက် လောက်ကိုပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ... ရာနဲ့ချီတဲ့ သူတွေဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ပင်ပန်းပြီး သေသွားစေလောက်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူတို့ ဒီလိုမျိုး ငါနဲ့ လာရန်ဖြစ်တာကို ရပ်တန့်ဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု ရှာရမယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူတို့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါက အဆီတုံးလေး တစ်တုံး ဖြစ်နေတာလေ... သူတို့က ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ အလွတ်ပေးနိုင်မှာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ချန်လော့ထံသို့ ဉာဏ်အလင်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ၊ သူ ကလေးဘဝက ကြည့်ခဲ့ဖူးသော ကာတွန်းကား တစ်ကားကို ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ တူပီ ခွေးကလေး အကြောင်း ကာတွန်းကား တစ်ကား ဖြစ်ပြီး "မီးရှို့ထားတဲ့ ဆန်ကိတ်မုန့်" ဟုလည်း ဘာသာပြန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အပိုင်းတစ်ခုတွင် သခင်က မြေခွေးကို ဖမ်းနိုင်သူ မည်သူ့ကိုမဆို အသားတစ်တုံး ဆုချမည်ဟု ပြောခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ခွေးများစွာက မြေခွေးကို စတင် ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မြေခွေးက လည်ပတ်ပြီး အကြိမ်တိုင်း လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် တူပီ ခွေးကလေး က မြေခွေးကို အကြောင်းရင်း ပြောပြလိုက်ရာ မြေခွေးက သူကိုယ်တိုင် တူပီ ခွေးကလေး ထံ လက်နက်ချရုံသာမက အခြား မြေခွေးများစွာကိုပါ ခေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တူပီ ခွေးကလေး သည် မြေခွေး ထောင်ပေါင်းများစွာကို ပြန်ခေါ်သွားပြီးနောက် ၊ သူကိုယ်တိုင် အသားစားရရုံသာမက သူနှင့်အတူ ပြန်သွားသော မြေခွေးများကလည်း အသားတုံး တစ်တုံးစီ ရခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါက မြေခွေးပဲ... သူတို့က ငါ့ကို အသားစားဖို့အတွက် ခွေးဖမ်းသလို လာဖမ်းကြတာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လူတွေက ငါ့ကို မုန်းလို့ ဒါမှမဟုတ် မကြိုက်လို့ မဟုတ်ဘူး... ငါ့ဆီကနေ တစ်ခုခု ရချင်လို့ပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသရွေ့ ဒီအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အတူတူ အကျိုးအမြတ် ခံစားသူတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ... ရန်သူတွေကို မိတ်ဆွေတွေ အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လို့  ရပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save