Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို၊ ပထမဆုံး ချီသန့်စင်သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဟွာချီစင်မြင့်သည် ပေပေါင်း သုံးသောင်း သုံးထောင် သုံးရာ သုံးဆယ့်သုံးပေ မြင့်မားပေသည်။ ၎င်းသည် စင်မြင့်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အင်မော်တယ်ပြသာဒ်တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေခဲ့၏။ ဟွာချီစင်မြင့်၏ အဆင့်တစ်ခုစီသည် ပေသုံးဆယ်ခန့် မြင့်မားပြီး တောက်ပသော သင်္ကေတများဖြင့် ခတ်နှိပ်ထားကာ အဆင့်တစ်ခုစီအတွင်း၌ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုစီ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဟွာချီစင်မြင့်လား...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ဟွာချီစင်မြင့်ကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ လင်းရီပင်လျှင် တည်ငြိမ်ရန် ခဲယဉ်းနေခဲ့သည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် လူတိုင်းသည် တာအိုသမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တာအိုစည်းချက် ချည်မျှင်လေးများက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ရေးရာချီများကို အားဖြည့်ပေးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါကဟွာချီစင်မြင့်ပဲ... အဲ့တာကက ပေပေါင်း သုံးသောင်းကျော် မြင့်မားတယ်... အဆင့်တစ်ခုစီက ချီတောင်ရဲ့ ယခင် တောင်သခင် တစ်ဦးစီကို ကိုယ်စားပြုတာပေါ့... ဟွာချီစင်မြင့်က တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်စေတဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခုတင် မဟုတ်ဘူး... ၎င်းက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ သမိုင်းကြောင်းလည်း ဖြစ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း အံ့ဩနေကြစဉ် ဟွာချီစင်မြင့်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှ ကျယ်ပြောလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးတိမ်တိုက်များကြားမှ မည်သည့်အချိန်က ပေါ်လာမှန်းမသိသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဟွာချီစင်မြင့်ပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်နေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ပြာကြီးကို ဖြတ်သန်းပေါက်ရောက်နေသည့် ရှေးဟောင်း ထင်းရှူးပင်ကြီးတစ်ပင်ကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိပြီး ခန့်ညားနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ချီတောင်တပည့်များအားလုံး ဟစ်ကြွေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများကလည်း လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချီတောင် တောင်သခင်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ လင်းရီထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်တောင် တောင်သခင်... မင်း ငါ့ရဲ့ ချီတောင်ကို တာအို လေ့လာဖို့ လာတယ်ဆိုမှတော့ အောက်မှာ ရပ်နေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ... ကျေးဇူးပြုပြီး စင်မြင့်ပေါ်ကို ကြွပါဦး...”</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်”</p> <p> </p> <p>ချီတောင်တောင်သခင်က လင်းရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လင်းရီသည် သူ၏ ခြေရင်းအောက်တွင် ကောင်းကင်တာအို စွမ်းအားများ စုစည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ သူ့ကို ဟွာချီစင်မြင့်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ တိုက်ရိုက် သယ်ဆောင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“လင်းရီက တောင်သခင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် သူ့အတွေးများကို စုစည်းကာ အပြုံးဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်းက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ... ဒီအဘိုးကြီး ယန်ချင်းယွင်က တောင်သခင်လင်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်က အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ဦးညွှတ်လိုက်၏။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တောင်သခင်များ ဖြစ်ကြပြီး အဆင့်အတန်းနှင့် ရာထူးမှာ တူညီကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ... ထိုင်ကြပါဦး...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်၏ အမိန့်အရ ဟွာချီစင်မြင့် ပတ်လည်တွင် တစ်ကိုယ်ရေသုံး မြက်ဖျာများ သူ့အလိုလို ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် လူတိုင်းက ယန်ချင်းယွင်ကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်း... မင်းလည်း ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဘေးမှာပဲ နားထောင်နိုင်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့တော့ ငါတို့ သမိုင်းကြောင်းအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့... စာပေက တာအိုကို သယ်ဆောင်ပြီး သမိုင်းက ကြည့်မှန်တစ်ချပ်ကို ပေးစွမ်းတယ်... ဒီ ဟွာချီစင်မြင့် ကိုယ်တိုင်က သမိုင်းကြောင်းတစ်ခုပဲ... ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း သမိုင်းကြောင်းရဲ့ ပုံစံငယ်လေးပေါ့... ဒီနေ့တော့ ငါတို့ သမိုင်းကြောင်းကနေတစ်ဆင့် တာအိုထဲကို ဝင်ကြရအောင်...”</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်က စကားပြောရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟွာချီစင်မြင့်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် အဆုံးအစမဲ့ အလင်းတန်းများ လင်းထိန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိစပ်နေသော မြင့်မားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ စုစည်းလာပြီး မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ယောက်ကတော့ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ ပထမဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သလို ငါတို့ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူအားလုံးရဲ့ ဘိုးဘေးသခင် လည်း ဖြစ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်သည် ထိုကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားထံသို့ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများလည်း အမြန်ပင် လိုက်လံဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးသခင်ဟာ မွေးရာပါ စွမ်းအား တစ်မျှင်နဲ့ ကောင်းကင်တာအိုကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ အင်မော်တယ်ဖြတ်တောက်တောင် မှာ ‘ချီကျမ်း’ ရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းအခန်းကို ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့တာပေါ့... အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိလာခဲ့တာပဲ... ဒါက ရှေးအကျဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းဖြစ်သလို အရိုးရှင်းဆုံး နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်တယ်...” ယန်ချင်းယွင်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချီတစ်မျှင်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ဖို့... ဒါက ချီကျမ်း ရဲ့ အထွေထွေ နိယာမပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ပြဿနာတစ်ခု ရှိလာတယ်... ချီတစ်မျှင်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးရဲ့ စွမ်းအားကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်မလဲ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ချီဆိုတာ ကြီးမြတ်တဲ့ တာအို အားလုံးရဲ့ အခြေခံပဲလေ... ကောင်းကင်တာအိုဆိုတာ အဆုံးအစမရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒါအားလုံးက ချီတာအိုကနေ စတင်ပြီး ချီတာအိုမှာပဲ အဆုံးသတ်တာပေါ့... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ချီက တာအိုပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လို့ပဲ...” ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ယန်ချင်းယွင်က ထပ်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုဆိုရင် ချီတာအိုက ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား...” တပည့်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မှန်တာပေါ့... ချီတာအိုက ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုပဲ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်၏ ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံမှာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့အားလုံးကို ငါ မေးမယ်... တကယ်လို့ မင်းတို့က လူတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်ရင် ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီကို ဘယ်လိုသုံးမလဲ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တပည့်များစွာသည် ယန်ချင်းယွင်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လူသတ်ဖို့ ချီကို သုံးရမည်ဆိုသည့် မေးခွန်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ရိုးရှင်းနေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save