“မင်း လာခဲ့...”
ယန်ချင်းယွင်က တပည့်တစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဓားကို ချီနဲ့ ထိန်းချုပ်ပြီး လူသတ်လို့ ရပါတယ်...”
ထိုတပည့်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ ယန်ချင်းယွင်ကို ကြည့်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ချီသန့်စင်ခြင်းတာအို ထွန်းကားပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကြာတဲ့အထိ ပထမဆုံး လက်နက်သန့်သင်ပညာရှင် မပေါ်လာသေးသလို ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ ပထမဆုံး မှော်ရတနာလည်း မရှိသေးဘူး...”
“မင်းပြောတဲ့ ဓားဆိုတာက သာမန် လောကီပစ္စည်းတစ်ခုပဲလေ...”
“အဲဒီအရာက မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီတွေကို ဘယ်လိုလုပ် တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ...”
ယန်ချင်းယွင်က ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထိုတပည့်မှာ ကြောင်အသွားခဲ့ရ၏။ ချီသန့်စင်ခြင်း ပေါ်ပေါက်ပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကြာမှ ပထမဆုံး မှော်ရတနာ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသလော။
“တကယ်လို့ ဓားမရှိရင်လည်း ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီကိုသုံးပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို ဖော်ထုတ်လို့ ရပါတယ် အဲဒါက လူသတ်ဖို့ သေချာပေါက် လုံလောက်ပါတယ်...”
အမေးခံရသော တပည့်သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ တကယ်လို့ ဓားမရှိလျှင် ချီကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
“ချီသန့်စင်ခြင်းတာအို ထွန်းကားပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးရာအကြာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချီသန့်စင်ခြင်း တာအိုကနေတစ်ဆင့် ပထမဆုံး တန်ခိုးစွမ်းအား နည်းစနစ်ကျမ်းကို နောက်ဆုံးမှာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တာ...”
ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။ ယခင်က ယုံကြည်မှု ရှိနေသော တပည့်သည် ၎င်းကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဇွဲလျော့သွားတော့သည်။ ဤသည်လည်း မရ၊ ထိုသည်လည်း မရနိုင်ချေ။ ရှေးအကျဆုံး ကာလများတွင် ချီကို ကျန်းမာရေးအတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းလော။ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ထာဝရအသက်ကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် တာအိုကို ကာကွယ်ရန်အတွက်လည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ပန်းတိုင်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းသည် တာအိုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
“တောင်သခင်လင်း...”
“တကယ်လို့ မင်းသာဆိုရင် လူသတ်ဖို့အတွက် ချီကို ဘယ်လိုသုံးမလဲ...”
ယန်ချင်းယွင်သည် လင်းရီကို ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ယနေ့ သင်ခန်းစာကို မူလက လင်းရီအတွက် ရည်ရွယ်၍ သင်ကြားပေးခြင်းဖြစ်ရာ ယန်ချင်းယွင်သည် လင်းရီကို သဘာဝကျကျ အလေးထားဆုံး ဖြစ်နေခဲ့၏။ ယန်ချင်းယွင်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းရီအနေဖြင့် သူ၏ စကားအနည်းငယ်မှတစ်ဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်း၏ အနှစ်သာရအချို့ကို နားလည်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း သိလိုနေခဲ့ပေသည်။
“ခန္ဓာကိုယ်...”
လင်းရီက မဆိုင်းမတွပင် ပြောလိုက်သည်။
“ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးမယ်ဟုတ်လား...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ တပည့်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဟုတ်တယ်...”
“ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးလို့ရတယ်...”
“လက်သီးကို ချီနဲ့ လွှမ်းခြုံလိုက်ရင် လက်သီးတစ်ချက်က တောင်တွေကို ဖြိုခွဲနိုင်သလို ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း အက်ကွဲစေနိုင်တယ်...”
“ခြေထောက်ကို ချီနဲ့ လွှမ်းခြုံလိုက်ရင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်နိုင်တာပေါ့...”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလိုတိုက်ခိုက်နည်းမျိုးက အင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ အမူအကျင့်နဲ့ မလိုက်ဖက်ဘဲ အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသလိုတော့ ခံစားရတယ်...”
စောစောက အမေးခံရသော တပည့်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးမှ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နေရမည်ကို တွေးမိသောအခါ ၎င်းမှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ လွတ်လပ်ပြီး ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်နှင့် မကိုက်ညီဟု သူ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“သံသယဖြစ်နေဖို့ မလိုဘူး...”
“ဒါက ရှေးအကျဆုံး ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းပဲ...”
“ချီကို လက်သီးအဖြစ်သုံးပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်တာပေါ့...”
“ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း သမိုင်းမှာ ပထမဆုံး တန်ခိုးစွမ်းအားဟာ လက်သီးနည်းစနစ် တန်ခိုးစွမ်းအား ဖြစ်ခဲ့တာပဲ...”
“အင်မော်တယ်တွေဟာ အမြဲတမ်း လွတ်လပ်ပြီး မြင့်မြတ်နေကြတာလို့ မထင်လိုက်နဲ့...”
“ဘာမှမရှိတဲ့ ခေတ်ကာလမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အသုံးချနိုင်တာက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်တွေပဲလေ...”
“တစ်ဦးရဲ့စွမ်းအားက ဘယ်လောက် ခိုင်မာတယ်ဆိုတာဟာ ဝိညာဉ်ရေးရာချီကို အသုံးချနိုင်စွမ်းနဲ့ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ်မှာပဲ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေခဲ့တာ...”
ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် သုံးတာက ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့...”
“နောက်ဆုံးတော့ ချွန်ထက်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို မမီပါဘူး...”
“လက်သီးက ဒဏ်ရာရစေနိုင်ပေမဲ့ ဓားကတော့ အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်တယ်...”
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ နားလည်ပြီးရင်တော့ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းက သဘာဝကျကျ အောင်မြင်လာမှာပါ...”
လင်းရီ၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားပြီး ယန်ချင်းယွင်က ချီတာအိုသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုဖြစ်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုခဲ့သည်ကို သူ နားလည်သွားပုံရပေသည်။
“မှန်တာပေါ့...”
“အဲဒါက ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းပဲ...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ လင်းရီအပေါ် ယန်ချင်းယွင်၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို တောက်ပလာခဲ့၏။ တစ်ခုကိုသိလျှင် အခြားအရာများကိုပါ ဆက်စပ်တွေးတောနိုင်ပေသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူပီပီ ထိုသို့သော နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်ပေသည်။
“ချီဆိုတာ...”
“အခြေခံအကျဆုံး တာအိုပဲ...”
“ဒါ့အပြင် အပြောင်းအလဲ အများဆုံး တာအိုလည်း ဖြစ်တယ်...”
“ချီကနေ မီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ် မီးကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ လက်နက်သန့်သင်ခြင်းတွေမှာ သုံးလို့ရတယ်...”
“ချီကနေ ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ဓားကိုစီးပြီး ပျံသန်းနိုင်စေတယ်...”
“ချီက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးနဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နိုင်တယ် ပုံစံတွေ ဖော်ဆောင်ပြီး ဝင်္ကပါတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်...”
“လောကမှာရှိတဲ့ တာအိုပေါင်းများစွာဟာ ချီသန့်စင်ခြင်းနဲ့ အားလုံး နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေကြတာပဲ...”
ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟွာချီစင်မြင့်မှာ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားများ နိုးထလာကာ ဟွာချီစင်မြင့်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ပုံရိပ်များအဖြစ် ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤအရာများမှာ ချီတောင်၏ ယခင် တောင်သခင်များ၏ ကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့မှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ပုံရိပ်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော်မှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသလာကြသည်။ အချို့သော တောင်သခင်များသည် သူတို့၏ လက်များကို မြှောက်ကာ လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြု၍ အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်ကြ၏။ အချို့သော တောင်သခင်များသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ချီကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ဓားများဖြင့် ကြယ်မြစ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ကြသည်။ အချို့သော တောင်သခင်များသည် သူတို့၏ လက်များဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ကြပြီး ချီကို မီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။
ဤကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားများသည် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို ဖော်ထုတ်ပြသခြင်း မဟုတ်သလို မှော်ရတနာများကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားခြင်း မရှိကြချေ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရေးရာချီများကို အသုံးပြု၍ တာအိုအမျိုးမျိုးကိုသာ ဖော်ဆောင်ကာ ဟွာချီစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ချီကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ပြီးပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ထားသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ အစုအဝေး ဖြစ်၏။
“ဪ ဒီလိုကိုး...”
“ချီက အခြေခံဖြစ်ပြီး အဆုံးအစမဲ့ တာအိုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာပဲ...”
“ဒီတောင်သခင် သုံးထောင်ကျော်ထဲမှာ တော်တော်များများက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုအမွေအနှစ်တွေကို တည်ထောင်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်...”
လင်းရီသည် တောင်သခင် သုံးထောင်ကျော်ကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီများ လှုံ့ဆော် စီးဆင်းပုံများကို ဂရုတစိုက် နားလည်အောင် ကြိုးစားနေခဲ့၏။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု များစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
“ချီတောင်မှာ အမွေအနှစ် စတင်ကတည်းက တောင်သခင်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော် ရှိခဲ့တယ်...”
“အဲဒီသုံးထောင်ကျော်ထဲက တောင်သခင် နှစ်ထောင်ကျော်ဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို အမှတ်အသားတွေနဲ့ ဟွာချီစင်မြင့်ကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ကြတာ...”
“ကျန်တဲ့တောင်သခင် တစ်ထောင်ကျော်ကတော့ ဟွာချီစင်မြင့်ရဲ့ အဆင့်တစ်ခုစီမှာ ရှိနေကြတယ်...”
“ဒီလူတွေထဲက တချို့က ဓားတာအိုကို စတင်လမ်းဖောက်ခဲ့ကြပြီး ချီတောင်ကနေ ထွက်ခွာကာ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို တည်ထောင်ခဲ့ကြတယ်...”
“တချို့က ချီကျမ်းကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ချီတောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးသခင် ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်...”
“မင်းတို့ သူတို့ဆီကနေ နိယာမ အနည်းငယ်လောက်ကိုပဲ နားလည်နိုင်မယ်ဆိုရင်တောင် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီးရမှာပါ...”
ယန်ချင်းယွင်က လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် များပြားလှသော တပည့်များသာမက တောင်တစ်ရာမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း ထိုမဟာတာအိုအမှတ်အသားများကို တောင့်တမှုများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများသည် နေဝင်ချိန်အထိ ခြောက်နာရီ တိတိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်က လူတိုင်းအပေါ် အိပ်မက်ဆန်သော အရိပ်များကို ကျရောက်စေခဲ့သည်။
“ပထမသင်ခန်းစာရဲ့တာဝန်...”
“ချီကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သင်ယူကြ...”
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းကို ဖော်ဆောင်နိုင်တဲ့သူတွေက ပြန်သွားပြီး ဆက်လက်လေ့လာနိုင်တယ်...”
“မလုပ်နိုင်သေးတဲ့သူတွေကတော့ ဒီမှာပဲ ဆက်ပြီး နားလည်အောင် လုပ်ရမယ် အောင်မြင်မှပဲ တောင်ပေါ်က ဆင်းခွင့်ရှိမယ်...”
ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်ပြန်သည်။ ဤသည်မှာ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ သင်ခန်းစာများအတွက် စံလုပ်ထုံးလုပ်နည်းဖြစ်ပေသည်၊ ပေးထားသော တာဝန်များကို နေရာမှာတင် ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်၏။
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းက သူတို့အတွက် တာဝန်လေ...”
“မင်းအတွက် တာဝန်ကတော့ အခက်အခဲ တစ်ဆင့် ပိုမြင့်ရမယ်...”
ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းသည် ချီထိန်းချုပ်ခြင်းအတွက် အရိုးရှင်းဆုံး အခြေခံနည်းလမ်းဖြစ်ပေ၏။ လင်းရီကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးအတွက် ၎င်းကို စံနှုန်းအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ သဘာဝကျကျ အလွန် နိမ့်ကျနေပေသည်။
“တောင်သခင်... လမ်းညွှန်ပေးပါဦး...”
လင်းရီက ဦးညွှတ်လိုက်၏။
“ဒါဆိုရင် ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ခိုင်းရမှာပေါ့...”
“ဓားသွားဆိုတာ ထက်မြက်မှုကို ဆိုလိုတာပဲ...”
“မင်း ဒါကို လုပ်နိုင်ပြီဆိုရင်တော့ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ...”
ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း၊ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး အခြေခံသင်ခန်းစာအတွက် အခက်ခဲဆုံးသော တာဝန်စံနှုန်း ဖြစ်ပေ၏။
“အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိလားဟင်...”
လင်းရီက မေးလိုက်သည်။
“မရှိဘူး...”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှာ အမြန်ဆုံးလူက သုံးရက်အတွင်းမှာ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် သုံးနိုင်ခဲ့ဖူးတယ်...”
“တောင်သခင်လင်း... မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံနဲ့ဆိုရင် ဒီစံချိန်ကို ဘာလို့ စိန်မခေါ်ကြည့်တာလဲ...”
ယန်ချင်းယွင်က မျက်လုံးမှေးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“သုံးရက် ဟုတ်လား...”
လင်းရီက သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို လှန်လိုက်ရာ ကြယ်လဝိုင်တစ်အိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယန်ချင်းယွင်၏ အရှေ့မှာတင် တစ်ငုံသောက်လိုက်ရာ ဝိုင်ရနံ့မှာ ချက်ချင်းပင် ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။
“ရိုးရှင်းပါတယ်...”
***