“လောကအတွက် ဝိုင်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးအတွက် အခမ်းအနား၊ တစ္ဆေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေအတွက် အလုပ်အကျွေး၊ လေးပစ်ခြင်းနဲ့ ကျေးရွာက သောက်စားမှု...”
“အေးချမ်းတဲ့ အချိန်ကာလမှာ ညစ်ပတ်တဲ့ ခွက်တစ်ခွက်နဲ့ ဝိုင်တစ်ခွက်ဟာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အတွေးတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး တောင်တွေနဲ့ မြစ်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အထောက်အကူ ဖြစ်စေပေမဲ့ တဆေးရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဆန်ရဲ့ ကျေးဇူးကို နားလည်ဖို့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး...”
“ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩဖို့ ကောင်းလဲ... ဝိုင်က လူတွေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်... ၎င်းက ယင်နဲ့ယန်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး အန္တရာယ်တွေနဲ့ အတားအဆီးတွေကို ပြေလျော့စေတယ်... ခေါင်းမာသူတွေက သဘောထားကြီးပြီး ကြင်နာလာကြသလို အားနည်းသူတွေကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ထက်သန်လာကြတယ်...”
ကြယ်တစ်လုံးစီကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ကျယ်ပြန့်လှသည့် ကျမ်းစာများအတွင်း ဝိုင်တာအို၏ ခြေရာများ စီးဆင်းနေသဖြင့် ဘိုးဘေးသခင် အားလုံးကို တွေးတောဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
“တောင်သခင်လင်းရီ... မင်းရဲ့လမ်းက မလွယ်ဘူးနော်...”
ဟုန်ရွှမ်ယီသည် ဝိုင်တာအို ချီသန့်စင်ခြင်း အခန်းကို ကြည့်ကာ တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဟုန်ရွှမ်ယီသည် ချီသန့်စင်ခြင်း တာအို၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ချီကျမ်းစာဖြင့် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့ကာ ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်၏ လမ်းပြသူလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် လင်းရီ၏ ဝိုင်တာအိုမှာ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေ၏။
ဝိုင်ဖြင့် တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း။
“၎င်းက ယင်နဲ့ယန်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး အန္တရာယ်တွေနဲ့ အတားအဆီးတွေကို ပြေလျော့စေတယ်... ခေါင်းမာသူတွေက သဘောထားကြီးပြီး ကြင်နာလာကြသလို အားနည်းသူတွေကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ထက်သန်လာကြတယ်” ဟူသော စာသားများကပင် ဤဝိုင်တာအိုသည် နှလုံးသားကို သန့်စင်ပြီး ခံစားချက်များကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အားလုံးထဲတွင် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
“လမ်းက ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲခက်ခဲ... စီနီယာ ချီသန့်စင်ခြင်း တာအိုကို စတင်လမ်းဖောက်ခဲ့တာထက် ပိုခက်ခဲပါ့မလား...”
လင်းရီက ယုံကြည်မှုရှိရှိနှင့် လွတ်လပ်စွာ တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဟုန်ရွှမ်ယီမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့၏။
“တောင်သခင်လင်းပြောတာ မှန်တာပေါ့...”
“တကယ်လို့ ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေက ရှေ့မှာရှိတဲ့ ခက်ခဲတဲ့လမ်းကို ကြောက်နေကြမယ်ဆိုရင် ငါတို့က နိမ့်ကျတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားကြပြီပေါ့...”
“မှန်တာပေါ့...”
“ကျင့်ကြံသူတိုင်းဟာ လမ်းမှာ နတ်ဘုရားတွေ ပိတ်ထားရင် နတ်ဘုရားတွေကို သတ်ရမယ်၊ ဗုဒ္ဓတွေ ပိတ်ထားရင် ဗုဒ္ဓတွေကို သတ်ရမယ်... ရှေ့မှာ အန္တရာယ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိနေပါစေ ငါ့ရဲ့ တာအိုနဲ့ ငါ ချိုးဖျက်သွားမှာပဲ...”
ဘိုးဘေးသခင်တစ်စုလုံးမှာ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုလိုက်ကြရာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိပြီး မာန်ဝင့်နေကြပေသည်။
“ဒီတပည့်အတွက် လမ်းဖောက်ပေးဖို့ ဘိုးဘေးသခင်အားလုံးကို တောင်းဆိုပါတယ်...”
လင်းရီက သူ့ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဘိုးဘေးသခင်အားလုံးကလည်း သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်ကာ အတူတကွ သောက်လိုက်ကြသည်မှာ အင်မော်တယ်များ စုဝေးပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ခေတ္တမျှအတွင်း ဝိုင်ရနံ့လှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးသခင်အားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထူးခြားသော စည်းချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
“လမ်းဖောက်ပေးဖို့ ဆိုတာထက် တောင်သခင်လင်းကို လမ်းပြပေးဖို့အတွက် ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုတွေကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်...”
ဟုန်ရွှမ်ယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားခဲ့သည်။
“ငါ့ရဲ့ တာအိုကို စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အကျဉ်းချုပ်လို့ ရတယ်... စကြဝဠာက ငါ့လက်ထဲမှာရှိတယ် ပြီးတော့ အပြောင်းအလဲအားလုံးက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိတယ်...”
“ဝုန်း”
ဟုန်ရွှမ်ယီ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် အရပ်မျက်နှာအားလုံးရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အစွမ်းထက်သူများမှာ တုန်ယင်သွားခဲ့ကြရာ သူတို့၏ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်လောင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့၏။
“စကြဝဠာက ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတယ် ပြီးတော့ အပြောင်းအလဲအားလုံးက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိတယ် ဟုတ်လား...”
လင်းရီ၏ နှလုံးသားမှာလည်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ မျက်လုံးများမှ အလွန် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မိမိကိုယ်တိုင်။
ဟုန်ရွှမ်ယီ၏ တာအိုမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ရီ (ပြောင်းလဲခြင်း) ဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးနဲ့ ကိုက်ညီနေတယ် ဒါ့ကြောင့် ကောင်းကင်တာအိုကို လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်း ရှိတာပေါ့...”
“နှိမ့်ချဖို့ မွေးဖွားလာပြီး တာအိုကို ထိန်းကျောင်းဖို့...”
ဘိုးဘေးသခင်များ၏ ပါးစပ်မှ နားကွဲမတတ် တာအိုအသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကို တီးခတ်နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေသော တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များပင်လျှင် အလေးအနက် နားထောင်နေကြပေသည်။
ဤသည်မှာ နည်းစနစ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ တာအိုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ချီတောင် ဘိုးဘေးသခင်များ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအပေါ် နားလည်မှုနှင့် ကြီးမြတ်သော တာအိုအပေါ် သူတို့၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ဖြစ်ကြ၏။ ယခုအခါ သူတို့သည် တာအိုကို ရှင်းပြနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟွာချီစင်မြင့်ကဲ့သို့ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်စေသည့် နေရာကို ဘာလို့ နှစ်တစ်ရာမှ တစ်ကြိမ်သာ ဖွင့်ရသနည်း။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ နားမလည်နိုင်လို့ပဲ ဖြစ်၏။ ဟွာချီစင်မြင့် ဆိုသည်မှာ တာအိုအမှတ်အသားများ စုစည်းမှုဖြင့်သာ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသော တာအိုနှင့် နိယာမများ ပါဝင်နေသော်လည်း ကိုယ့်ရဲ့ စုဆောင်းမှုက မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် အဲဒါကို ကြည့်ရတာဟာ နွားကို စောင်းတီးပြနေသလို ဖြစ်နေမှာပဲ၊ ဘာမှန်းမသိရုံတင်မကဘဲ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရလဲဆိုတာကိုလည်း သိမှာမဟုတ်ဘူးလေ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး ဖြစ်၏။ ဤဘိုးဘေးသခင်များ၏ တာအိုအမှတ်အသားများအားလုံးကို လင်းရီ၏ ဟင်းလင်းပြင်စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုများသာ ဖြစ်သော်လည်း တာအိုကို ရှင်းပြနေချိန်တွင်မူ အင်မော်တယ်ဆရာများနှင့် မခြားနားချေ။ ၎င်းမှာ ဘိုးဘေးသခင်များက ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပြသပေးနေခြင်းနှင့် တူညီပေသည်။
နားလည်နိုင်စွမ်း မြင့်မားသူများသည် သဘာဝကျကျ တစ်ခုခု ရရှိသွားကြလိမ့်မည်။ နားလည်နိုင်စွမ်း အားနည်းသူများသည်လည်း ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်အောင် ကြိုးစားနိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ရောက်ရှိနေသူအားလုံးအတွက် အံ့မခန်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။ လင်းရီသည်လည်း အလိုအလျောက်ပင် ၎င်းထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ နားထဲတွင် နားကွဲမတတ် တာအိုအသံများ ကြားနေရပြီး ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ တာအိုစည်းချက်များက သူ့ကို ဝန်းရံထားသဖြင့် လင်းရီမှာ တာအိုသမုဒ္ဒရာကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လင်းရီ၏ နှလုံးသားထဲမှ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းတို့သည် လင်းရီ၏ ကိုယ်ပိုင် ကောင်းကင်တာအို နားလည်မှုအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြသည်။ ချီတောင်တာအိုစည်းချက် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ထိုသတင်းမှာ အတွင်းစည်းသို့ သဘာဝကျကျ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
“ဘာ...”
“တောင်သခင်လင်းက ချီတောင်ဘိုးဘေးသခင်တွေကို နိုးထစေပြီးတော့ ဘိုးဘေးသခင်တွေနဲ့ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေတယ် ဟုတ်လား...”
သတင်းက အတွင်းစည်းကို ရောက်သွားသောအခါ အတွင်းစည်းမှ အစွမ်းထက်သူများအားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ ဝိုင်တာအိုကို ဒီလိုလည်း သုံးလို့ရတာလား။
“သွားကြစို့...”
“သွားကြည့်ကြရအောင်...”
ခဏအတွင်းမှာပင် အတွင်းစည်းမှ အဘိုးကြီးတစ်စုမှာ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ချီတောင်သို့ အမြန် ဦးတည်သွားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထုတ်ဖော်မပြရဲဘဲ အမှောင်ထဲတွင်သာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အားလုံး ကြောင်အသွားကြ၏။ ချီတောင်မှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ဟွာချီစင်မြင့်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တာအိုအသံများကို နားထောင်ရန် အတူတကွ တိုးဝှေ့နေကြသည်။ များစွာသော ကျင့်ကြံသူများမှာ မိန်းမောတွေဝေနေကြပြီး သူတို့၏ ချီများမှာ သူ့အလိုလို လှိုင်းထနေကာ အချို့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ မပွင့်ခဲ့သော ပိတ်ဆို့မှုများကိုပင် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး နေရာမှာတင် အဆင့်တက်လှမ်းသွားကြပေသည်။
အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော တာအိုစည်းချက်မှာ အတွင်းစည်း အဘိုးကြီးများ၏ ကြီးမြတ်သော တာအိုအပေါ် နားလည်မှုကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်ခဲ့၏။
“ဒါက...”
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း...”
ကျူးယန်က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အော်ဟစ်တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် မည်သည့်အသံမဆို ကြီးမြတ်သော တာအိုအပေါ် စော်ကားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကျူးယန်က အမြန်ပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ရှက်ရွံ့သော မျက်နှာဖြင့် အတွင်းစည်း အဘိုးကြီးများတစ်စုနှင့်အတူ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။
လင်းရီသည် ဟွာချီစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း တာအိုအသံများကို နားထောင်ကာ တာအိုစည်းချက်များအတွင်း ရေချိုးနေခဲ့၏။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ခံစားချက်မှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ဝိုင်တာအို၊ နှလုံးသားတာအို၊ ခံစားချက်တာအို၊ ကောင်းကင်တာအို...”
“ထိုက်ယီက ဝိုင်ကို မွေးဖွားပေးနိုင်တယ်၊ ဝိုင်က ထိုက်ယီကို အထောက်အကူ ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကောင်းကင် ဖြစ်လာတာပေါ့၊ ကောင်းကင်က ထိုက်ယီ ကို အထောက်အကူ ပေးတော့ မြေကြီး ဖြစ်လာတယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက အချင်းချင်း အထောက်အကူ ပေးကြတော့ တာအို ဖြစ်လာတာပဲ...”
“အောက်မှာရှိတာက မြေကြီး၊ အထက်မှာ ရှိတာကချီ၊ ဒါကို ကောင်းကင်လို့ ခေါ်တယ်၊ ဝိုင်ဟာလည်း အဲဒီအထဲမှာ ပါဝင်နေတာပဲ... ဝိုင်ကတစ်ဆင့် တာအိုကို ရရှိဖို့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အမည်နာမကို ငှားရမ်းရမယ်...”
လင်းရီသည် ဘိုးဘေးသခင်များတစ်စုကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်ရင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး သဘာဝကျသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ကြီးမြတ်သော ဝိုင်တာအိုမှာ လင်းရီ၏ အတွင်းမှ ပန်းထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားခဲ့၏။ ဝိုင်ချီများ ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဟွာချီစင်မြင့်ပေါ်တွင် အဆုံးအစမဲ့ ခမ်းနားမှုများ ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။ ဝိုင်တာအိုမှာ ကောင်းကင်အဖြစ် မြင့်တက်သွားပြီး မြေကြီးအဖြစ် ဆင်းသက်လာခဲ့၏။ တောင်တန်းများ မြင့်တက်လာပြီး မြစ်ကြီးများ စီးဆင်းလာကာ သက်ရှိများ မွေးဖွားလာကြသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အသစ်တဖန် ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဟွာချီစင်မြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ လင်းရီအတွင်းရှိ ဝိုင်တာအို စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ ချီတစ်မျှင်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချိန်တွင် လင်းရီ၏ ချီထိန်းချုပ်မှုမှာ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာခဲ့၏။ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သဘာဝကျကျပင် ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယဆယ့်သုံးအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းနယ်ပယ် သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေတည်အဆင့်ဟာ ဝိုင်တာအို အခြေတည်အဆင့်ဖြစ်ရမယ်...”
“နှလုံးသားကို လမ်းညွှန်အဖြစ်သုံးပြီး ခံစားချက်ကို စိတ်ဝိညာဉ်အဖြစ် သုံးမယ်...”
“ဝိုင်နဲ့ တာအိုထဲကို ဝင်မယ်...”
“တာအိုမိတ်ဆွေတို့... ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေတည်အဆင့်အတွက် ကူညီပေးဖို့ ဆန္ဒရှိကြလား...”
လင်းရီ ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယဆယ့်သုံးအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ တက်လှမ်းသွားသောအခါ သူ၏ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိသော အသံမှာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ လင်းရီ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်သည်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တောက်ပသည့် အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်သွားလေတော့သည်။
***