Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၉</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်း၏ အဆင့်လွန်အဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ကို သတ်နိုင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ကိစ္စတစ်ခုတည်း ဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိုင်တောင်ဟာ ဝိုင်နဲ့ တာအိုထဲကို ဝင်ရောက်တာဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း နည်းလမ်းကတော့ သဘာဝကျကျ ဝိုင်ချက်လုပ်ခြင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်... ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်အတွက်ဆိုရင်တော့ ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲတစ်ခုပဲ ဖြစ်သင့်တာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်ချက်တာလား...”</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်း... မင်း ဒါကို သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား...”</p> <p> </p> <p>“ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ဝိုင်သောက်ကြတာ မှန်ပေမဲ့ ဒီဝိုင်ဆိုတာက နောက်ဆုံးတော့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလေ...”</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်ချက်ရုံနဲ့တော့ တောင်တစ်လုံးရဲ့ စရိတ်စကတွေကို ထောက်ပံ့ဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်...”</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ဝိုင်ကို ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲကျူးယန်... ဂျူနီယာက နောက်ထပ် တစ်လခွဲကြာရင် ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲတစ်ခု ကျင်းပမှာပါ... အဲဒီအချိန်ကျရင် လာရောက်ပြီး ဝိုင်လေးတစ်ခွက်လောက် မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ...”</p> <p> </p> <p>ဖျောင်းဖျ၍ မရမှန်း သိသွားသဖြင့် ကျူးယန်က ဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> “ဒါဆိုရင် ဒီဘိုးဘေးက အခုပဲ အတွင်းစည်းကို ပြန်ပြီး မင်းအတွက် ဖိတ်စာတွေကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပို့ပေးမယ်... ဂိုဏ်းအသီးသီးကိုလည်း ဖိတ်ကြားပေးမယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ တောင်တစ်ရာရဲ့ ပွဲတော်ကို တခြားဂိုဏ်းတွေကိုပါ ဖိတ်ဖို့ လိုလို့လား...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့ သဘာဝပဲလေ...”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းဟာ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီး ငါးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့အတွက် တောင်အသစ်တစ်လုံး ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်တယ်ဆိုတာက သူ့အလိုလို ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်တစ်ခုပဲ...”</p> <p> </p> <p>“သာမန်ဂိုဏ်းတွေကတော့ ပါဝင်ဆင်နွှဲဖို့ အရည်အချင်း မရှိကြဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းလေးခု၊ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း တစ်ဆယ့်နှစ်ခုနဲ့ နဝမအဆင့်ရှိတဲ့ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုကိုတော့ သေချာပေါက် ဖိတ်ကြားရမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲဆိုတာ မင်းရဲ့ ဝိုင်တောင်အတွက် ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်တစ်ခုတင်မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ တောင်သခင် နန်းတက်ပွဲ အခမ်းအနားလည်း ဖြစ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်ကျရင် တစ်လောကလုံးကို ကြေညာရမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> “တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီဝိုင်ပွဲရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အများကြီး မြှင့်တင်ရတော့မှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“သေချာပြင်ဆင်ထားပါ...”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ တစ်ခုခုလိုအပ်တာရှိရင် ဒီအဘိုးကြီးကို အကြောင်းကြားနိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်တောင်ရဲ့ ပထမဆုံး ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်ဟာ ဂိုဏ်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်... ပိုက်ဆံကုန်မှာကို တွန့်တိုမနေနဲ့ဦး...”</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်က ထိုစကားကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ... အကြီးအကဲကျူးယန် အခုလေးတင် ပြောသွားတဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်း ငါးခု၊ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း တစ်ဆယ့်နှစ်ခုနဲ့ နဝမအဆင့်ဂိုဏ်း ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု ဆိုတာတွေကကော... ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကိုလည်း ဆေးလုံးတွေ၊ မှော်ရတနာတွေလိုပဲ အဆင့်တွေနဲ့ သတ်မှတ်ထားတာလား...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ကျိုးယွင်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ်တော့ ကွာခြားချက်ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်မှာ အဆင့်ဆယ်ဆင့်ရှိပေမဲ့ ဂိုဏ်းတွေကိုတော့ အဆင့်တစ်ဆယ့်တစ်ဆင့်အထိ ခွဲခြားထားတာ...”</p> <p> </p> <p>“ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေလို့ ခေါ်တာက ဧကဒသမအဆင့်ပေါ့၊ အဆင့်လွန်အဆင့်လို့လည်း သိကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒီလို ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ငါတို့ရဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်း ငါးခုစလုံးဟာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တွေကိုတောင် သတ်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိလို့ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“လောကပြင်ပအဆင့်အတန်းပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း တစ်ဆယ့်နှစ်ခု ဆိုတာကတော့ ဂိုဏ်းကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တွေ ရှိနေတာကို ညွှန်ပြတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“နဝမအဆင့် ဂိုဏ်းတွေကတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး၊ ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းက ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ရှိကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဪ... ဒီလိုကိုး...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်မှာ ဂိုဏ်းမဟုတ်ပေမဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေထက် မနိမ့်ကျတဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ တည်ရှိမှုတွေလည်း ရှိသေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါတွေက ဘာတွေလဲ...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဥပမာအားဖြင့် သွေးပင်လယ်ပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“သွေးပင်လယ်ဆိုတာ ဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လီတိရှန်း တစ်ယောက်တည်းကတင် ဓားတစ်လက်နဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီး အင်မော်တယ်တွေကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်လေ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ လီတိရှန်းဟာ သွေးပင်လယ်ထဲမှာ နေထိုင်လာတာ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်ရှိပြီဖြစ်ပြီး အပြင်ကို ထွက်မလာခဲ့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် သွေးပင်လယ်ကို တားမြစ်နယ်မြေလို့ သိကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“နောက်ထပ် ဥပမာတစ်ခုကတော့ ခါးသီးသောပင်လယ်ပဲ... အဲဒီမှာ လူတစ်စုကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားတယ်၊ တကယ်လို့ အဲဒီထဲက တစ်ယောက်ယောက်သာ အပြင်ကို ထွက်လာရင် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် အဲဒါကလည်း တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ပင်လယ်ပြင် အင်မော်တယ်တောင် ဆိုတာလည်း ရှိသေးတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တာအိုက ငါတို့နဲ့ အများကြီး ကွာခြားတယ်... အဲဒီ အင်မော်တယ်တောင်တွေထဲက အသန်မာဆုံးသူတွေဟာ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေထက် မနိမ့်ကျပေမဲ့ ငါတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိကြတဲ့အတွက် စာရင်းထဲမှာ ထည့်မတွက်ထားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်က လင်းရီ၏ မေးခွန်းများကို စနစ်တကျ ဖြေကြားပေးပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို ပိုမိုနားလည်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တားမြစ်နယ်မြေတွေနဲ့ ပင်လယ်ပြင် အင်မော်တယ်တောင်တွေလည်း ရှိနေတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီဝိညာဉ်နယ်ပယ်က သူ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုစိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ ချီထိန်းချုပ်မှုက မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ချီတောင်ကို ထပ်သွားစရာ မလိုတော့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒီနှစ်ပတ်အတွင်းမှာ သေချာ ပြင်ဆင်ထားပါ... တခြား တောင်တစ်ရာကိုလည်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုဦး၊ အဲဒါက မင်းအတွက် အမြဲတမ်း အကျိုးရှိစေမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ နားမလည်တာရှိရင် တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်မှာ ငါ့ကို လာရှာနိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်က စကားပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်... ခန်းမလေးခုက တပည့်တွေ ရောက်နေကြပါပြီ...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင် ထွက်သွားသည်နှင့် ဆူးလီ၏ အသံမှာ ခန်းမဆောင် ပြင်ပမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ အပြင်သို့ ထွက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် သပ်ရပ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ လင်းရီကို မြင်သည်နှင့် သူတို့က အမြန် အရိုအသေ ပေးကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင်ကို တည်ထောင်ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် လူအင်အား လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကျင့်ကြံသူများသည် ခန်းမလေးခုတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် တောင်အသီးသီးမှ ရွေးချယ်ထားသူများ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>တပည့်များအတွက်မူ လင်းရီကိုယ်တိုင် စုဆောင်းရမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ထိုကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာကို ကြည့်ကာ အသိဟောင်းတစ်ဦးကို မသိမသာ သတိရသွားခဲ့မိ၏။</p> <p> </p> <p>လောကီကမ္ဘာတွင် လင်းရီက ‘ယီကွမ်အဖွဲ့’ ကို တည်ထောင်ခဲ့စဉ်က သူသည် အဖွဲ့၏ ကိစ္စရပ်များကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲပြီး သူမကသာ အရာအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်ကို သတိရမိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဆူးလီ...”</p> <p> </p> <p>“အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းပဲ အကြီးအကဲအဖြစ် ပူးတွဲတာဝန်ယူပြီး ခန်းမလေးခုလုံးကို တာဝန်ယူလိုက်ပါ...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံကို ခါလိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို လွှဲအပ်လိုက်သော သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာမှာ ဆူးလီကို အံ့အားသင့်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆူးလီမှာမူ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တောင်သခင်၏ တာအိုအစေခံဆိုသည်မှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော်လည်း အကြီးအကဲရာထူးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အများကြီး ကွာခြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူးလီမှာ လက်ရှိတွင် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိနေသော်လည်း၊ လူအများအပြားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အနည်းငယ် မလုံလောက်သေးသော်လည်း၊ လင်းရီကမူ ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲပဲ၊ ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ဘာအရေးလဲ။</p> <p> </p> <p>အလုပ်ဖြစ်ဖို့ပဲ လိုတာပဲလေ။</p> <p> </p> <p>ဆူးလီကို တာဝန်ပေးပြီးနောက် လင်းရီ တစ်ကိုယ်တည်း တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂုဏ်ပြုပါတယ် အကြီးအကဲဆူးလီ...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ ထွက်သွားသည်နှင့် ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာမှာ ဆူးလီ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းအုံလာကြပြီး မနာလိုသော မျက်နှာများဖြင့် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူးလီသည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းနှင့် ရာထူးကြီးတစ်ခုကို ရရှိသွားကြောင်း လူတိုင်း သိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်အောက်သို့ ဆင်းပြီးနောက် လင်းရီသည် ဆေးတောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် နှစ်ပတ်ခွဲကြာလျှင် ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲ ကျင်းပရတော့မည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်ချက်လုပ်ခြင်းသည် ဝိုင်တောင်၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဖန်တီးမည့် နည်းလမ်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲတွင် ဝိုင်တာအို၏ အာနိသင်များကို တတ်နိုင်သမျှ ပြသလိုနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ လက်ထဲတွင် ဝိုင်အိုးပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လောကီကမ္ဘာမှ ဝိုင်များသာ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရီအနေဖြင့် ဝိုင်ဝိညာဉ် 【တာအိုမေးမြန်းခြင်း】 စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုဝိုင်များကို တာအိုမေးမြန်းခြင်း ဝိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း၊ တာအိုမေးမြန်းခြင်း စွမ်းရည် ရှိနေသော်လည်း၊ လောကီဝိုင်ဆိုသည်မှာ နောက်ဆုံးတော့ လောကီဝိုင်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ မွေးရာပါ အားနည်းချက်များကြောင့် တာအိုမေးမြန်းခြင်း စွမ်းရည် ထပ်တိုးလိုက်လျှင်ပင် အာနိသင်မှာ သာမန်သာ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်ဝိုင်!</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင် သို့မဟုတ် ဟုန်ချန်ဝိုင်ကဲ့သို့သော အင်မော်တယ်ဝိုင်များကို 【တာအိုမေးမြန်းခြင်း】 ဝိုင်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်မှသာ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အာနိသင်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်ဝိုင် ချက်လုပ်ရန်အတွက်မူ လောကီကမ္ဘာထက် သာလွန်သော ဝိုင်ကုန်ကြမ်းများ သဘာဝကျကျ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် ရှားပါးသော ဆေးပင်များစွာကို စိုက်ပျိုးထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းရီသည် ၎င်းတို့၏ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများကို ရင်းနှီးခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ထိုဆေးပင်များကို မဖျက်ဆီးမိစေရန် စိတ်ထင်တိုင်း မသုံးရဲသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများကို နားလည်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဆေးတောင်သည် သဘာဝကျကျ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကိစ္စနှစ်ခုရှိမယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပထမကတော့ အခြေခံဆေးဝါးဗေဒ အချို့ကို ရင်းနှီးအောင်လုပ်ပြီး အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင် နဲ့ ဟုန်ချန်ဝိုင် ထက် မနိမ့်ကျတဲ့ အင်မော်တယ်ဝိုင် အချို့ကို ချက်လုပ်ဖို့ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယကတော့ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်အတွက် ကုန်ကြမ်းတွေကို မြန်မြန် စုဆောင်းပြီး မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ကို ချက်လုပ်ဖို့ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ရှိရင် ငါ့အနေနဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်တဲ့ အခြေအနေမှာ ကျင့်ကြံနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အဲဒါကို ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲရဲ့ အဓိကပြကွက်ဝိုင်အဖြစ်လည်း သုံးလို့ရမယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝိုင်တောင်ရဲ့ နာမည်ဟာ ဝိညာဉ်နယ်ပယ် တစ်ခုလုံးမှာ သေချာပေါက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် မသိလိုက်ဘဲ ဆေးတောင်၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်း...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ ရောက်လာသည်နှင့် ဟွေရှင်း၏ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အသံမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟွေရှင်းသည် တောင်တစ်လုံးခန့် မြင့်သော ကျောက်စိမ်းပေလွှာ ကျမ်းစာနှစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလျက် လင်းရီကို ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟွေရှင်း... ဒီအရာတွေကို ဘာလို့ မှော်ရတနာတစ်ခုထဲ မထည့်ထားတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက မောပန်းနေသော ဟွေရှင်းကို ကြည့်ကာ စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save