Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ပေါ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ပြောင်မြောက်လိုက်တဲ့ လက်ဝါးသိုင်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ရပ်ကြည့်နေသော ကျိုးချင်းဖုန်းက မနေနိုင်တော့ဘဲ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး မနည်း အားယူထနေရသော လင်းပုချီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီးနောက် နီရဲလာ၏။ ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ချီးကျူးစကားက သူ၏ ရှက်ရွံ့နေရသော အခြေအနေကို ပိုမို၍ ဆိုးရွားသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လေတိုက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရကာ သူ၏ဘေးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ပေါ်လာကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ကျွန်တော်က တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ကျိုးချင်းဖုန်း ပါ..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ပူးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဪ... ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး ကိုး... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က မလာမီကတည်းက ဒီတစ်ခေါက် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အဓိက ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုးချင်းဖုန်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုလူနှင့် သေချာပေါက် ဆက်ဆံရမည်ကို နားလည်ထားသဖြင့် သူ့အကြောင်းကို တမင်တကာ လေ့လာထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းသည် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် မဟုတ်သော်လည်း နံပါတ်တစ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ အာဏာကို နယ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် ဟူ၍ နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသောကြောင့်ပင်။ နယ်ဘက် အရာရှိများက ပြည်တွင်းရေးရာများနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုများကို တာဝန်ယူပြီး စစ်ဘက် အရာရှိများက ရာဇဝတ်ကောင်များကို ဖမ်းဆီးရန် တာဝန်ယူရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျိုးချင်းဖုန်းသည် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် မဟုတ်သော်ငြားလည်း သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။ သိုင်းလောက၏ အမြင်တွင် ကျိုးချင်းဖုန်းသည် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ မျက်နှာစာပင် ဖြစ်၏။ လင်းကျန်းမြို့ရှိ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သိုင်းလောကကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းနိုင်ခြင်း၏ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းရင်းမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က...</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းမြို့ရှိ သိုင်းလောကမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့တွင် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဏာ မရှိသောကြောင့်ပင်။ နိုင်ငံတစ်ဝန်းမှ ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကို အထင်အမြင် သေးကြသည်။ ထိုအချိန်က လင်းကျန်းခရိုင်၏ သိုင်းလောကမှာ အရှုပ်အထွေးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ပြည်သူ့လုံခြုံရေး ဆိုးရွားပြီး မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များ သောင်းကျန်းနေရုံသာမက တရားမျှတသော အင်အားစုများပင်လျှင် မကြာခဏ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နေကြကာ ဂိုဏ်းအချင်းချင်း စစ်ပွဲများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသဖြင့် သာမန်ပြည်သူများမှာ စိတ်ပျက်နေခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း ပေါ်လာသည်အထိပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ အသက် သုံးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ သိုင်းပညာများမှာ အလွန် အဆင့်မြင့်မားလှ၏။ လင်းကျန်းခရိုင်ရှိ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများကို ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သိုင်းလောကကို အညံ့ခံစေကာ စည်းကမ်းများ စတင်ချမှတ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားလာပြီး သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> လင်းကျန်းခရိုင်ရှိ သိုင်းဂိုဏ်းအသီးသီးကလည်း စည်းကမ်းများကို လိုက်နာလာကြပြီး ကြီးမားသော ဂိုဏ်းအချင်းချင်း စစ်ပွဲများ ရှားပါးသွားခဲ့သည်။ ထိုသို့သော စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလျှင်တောင် အရင်ကလို ရမ်းကားစွာ မတိုက်ခိုက်ရဲကြတော့ဘဲ သာမန်ပြည်သူများကို မထိခိုက်စေရန် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာများကို ရွေးချယ်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းများအတွက်ဆိုလျှင် လမ်းမပေါ်တွင် ရမ်းကားသတ်ဖြတ်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည့် အဖြစ်အပျက်များမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ကျိုးချင်းဖုန်းသည် တကယ်ကို ဇွဲကောင်းသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ရာဇဝတ်ကောင်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရာတွင် မမောမပန်း အလုပ်လုပ်လေ့ရှိပြီး ပန်းတိုင်ရောက်သည်အထိ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးလေ့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လင်းကျန်းခရိုင်၌ ကြေးစားဓားသမား အများအပြား ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ သူက တကယ်ကို ငွေသုံးရက်သူ ဖြစ်ပြီး သူပြောထားသည့်အတိုင်း ဆုကြေးငွေများကို အလွန် မြန်ဆန်စွာ ပေးချေလေ့ရှိသောကြောင့်ပင်။ ဆုကြေးငွေများ ပေးချေရန် အဆုံးမရှိ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ လုပ်ကာ အချိန်ဆွဲလေ့ရှိသော အခြား ဒေသခံ အစိုးရရုံးများနှင့် မတူပေ။</p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် ကျိုးချင်းဖုန်းကို အလွန် လေးစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက  အလုပ်ကိစ္စနဲ့ အပြင်ရောက်နေတုန်း ငါတို့ လင်းကျန်းခရိုင်မှာ နောက်ထပ် ထူးချွန်တဲ့ လူငယ် ဓားသမား တစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်လို့ ကြားခဲ့တယ်... အချိန်ရရင် သွားတွေ့မလို့ စဉ်းစားထားတာ၊ ဒီနေရာမှာ ဆုံရတော့တယ်... မင်းရောက်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ... သန်ဘက်ခါက ငွေရောင်မြေခွေး လုပ်ကြံမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရက်လေ... အဲ့ဒီလူယုတ်မာက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းက အရမ်း အဆင့်မြင့်တယ်... ငါက ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေက အရမ်းကောင်းတယ်ဆိုတော့ မင်းအတွက် အရေးကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးမယ်... ဘယ်လိုသဘောရလဲ... သဘောတူရင် အခုပဲ အဲ့ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောပြမယ်..." ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာ မရှိပါဘူး..." ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အခု သွားကြတာပေါ့...  ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ် တစ်ခုလုံးကိုပါ ပြောပြမယ်..." ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းပုချီမှာ အနေခက်စွာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ တစ်ချက်တည်းနှင့် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို ပို၍ နာကျင်စေသည်မှာ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် ကူမော့၏ တုံ့ပြန်မှုပင် - သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခြင်း။ ကူမော့က အရှက်ပြေစေမည့် စကားမပြောနိုင်လျှင်တောင် လှောင်ပြောင်သည့် စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်ပါက သူ ပို၍ သက်သာရာ ရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မပြောခဲ့ပေ၊ ကူမော့က သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ဤခံစားချက်မှာ အနာကျင်ရဆုံးပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လင်းပုချီက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ ထွက်သွားရမလား၊ ဆက်နေရမလား မသိဘဲ ရပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း လင်း..."</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယွမ်ပေါင် က အလောတကြီး ရှေ့ထွက်လာပြီး မေးလိုက်၏။ "ကျွန်တော့်အိမ်မှာ သမားတော် ရှိတယ်... သွားပြမလား..."</p> <p> </p> <p>"မလိုပါဘူး..." လင်းပုချီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီးနောက် နီရဲလာသော်လည်း မျက်နှာပန်းလှအောင် ကြိုးစားကာ လက်ပူးဆုပ်လျက်   ပြောလိုက်သည် ။</p> <p>"ကျွန်တော့် သိုင်းပညာက သူ့ကို မမီပါဘူး... ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ မျက်နှာ မရှိတော့ဘူး... ကျွန်တော် ပြန်ပါတော့မယ်... သူဌေးဝမ်... ဂရုစိုက်ပါ..."</p> <p> </p> <p>"ဟူး... သိုင်းသူရဲကောင်း လင်း... ဘာလို့ ဒီလို..."</p> <p> </p> <p>"ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ပါဘူး... နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းပုချီက ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ လှည့်ထွက်သွားပြီး ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် စကားပြောနေသော ကူမော့က အနောက်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းပုချီ ပြေးထွက်သွားသော ခြေသံများကို ကြားသောအခါ ကူမော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။ လင်းပုချီ၏ ရန်စမှုမှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး တမင်သက်သက် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားမိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက သူပြောသည့်စကား တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မေးလိုက်၏။ "သခင်လေး ကူ... ကျွန်တော့် အစီအစဉ်တွေမှာ တစ်ခုခု မှားနေလို့လား..."</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး..." ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် တွေးနေတာက... ကျွန်တော်က လင်းပုချီ ကို လုံးဝ မသိဘဲနဲ့ သူက ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာရတာလဲ ဆိုတာကိုပါ..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး... "အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်... သူက မင်းကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလေ... မင်းကို အနိုင်ယူလိုက်ရင် သူက ဖြောင့်မတ်ပြီး မတရားမှုကို သည်းမခံနိုင်တဲ့သူ ဆိုတဲ့ နာမည်ကောင်းကို ရမယ်... ပြီးတော့ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို သူ့ရဲ့ ခွန်အားတွေ ပြသပြီး အာရုံစိုက်ခံရအောင် လုပ်လို့ရမယ်... နှစ်ဖက်စလုံး အကျိုးရှိမယ့် အခြေအနေလေ..." ဟု ရှင်းပြလိုက်၏。</p> <p> </p> <p>"ဪ... နားလည်ပါပြီ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်ငြားလည်း ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်မှာ ယုတ္တိရှိပုံပေါ်သော်လည်း ဟာကွက်များ ရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အတိအကျ မပြောနိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>ကူမော့ ဆက်မတွေးတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းပုချီ၏ ရည်ရွယ်ချက် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အရှက်ကွဲပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လင်းပုချီနှင့် ဖြစ်ခဲ့သော ပြဿနာလေးမှာ ကူမော့အား သူ၏ ခွန်အားကို ပြသရန်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်း အပါအဝင် သိုင်းပညာရှင် တစ်စု၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဝမ်မိသားစုတွင် ငွေရောင်မြေခွေး ကို ဖမ်းဆီးရန် သူ ပြင်ဆင်ထားသော အသေးစိတ် အစီအစဉ်ကို ကူမော့အား ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် အခြား သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်နှင့် ကူမော့ကို ကိုယ်တိုင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ထဲမှ သုံးယောက်မှာ သိုင်းလောကရှိ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ နာမည်ကျော် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်သုံးယောက်မှာ အဓိက လေဖမ်းခန်းမဆောင် သုံးခုမှ ထိပ်တန်း ကြေးစားဓားသမား များဖြစ်ပြီး သူတို့အသီးသီး၏ လေဖမ်းခန်းမဆောင် များတွင် ဦးဆောင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင် သုံးဆယ်ကျော်၊ ဝမ်မိသားစုမှ အစောင့်အရှောက် အများအပြားလည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း၏ အစီအစဉ်အရ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော ခံစစ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ငွေရောင်မြေခွေး မှာ သိုင်းသခင်ကြီး တစ်ယောက် မဟုတ်ပါက ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်တွေက မြန်ဆန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏。</p> <p> </p> <p>ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်တွင် တစ်ရက်နှင့် နှစ်ညကြာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီးနောက် ငွေရောင်မြေခွေး သတ်မှတ်ထားသော ရက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင်...</p> <p> </p> <p>ဝမ်မိသားစုအတွင်းရှိ ဖိအားများပြီး တင်းမာနေသော လေထုမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်တော့မည့် ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏。</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>အမှောင်ထု ကျဆင်းလာသည်အထိ ငွေရောင်မြေခွေး ပေါ်မလာသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်နေသော စံအိမ်အတွင်း ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ "သူခိုး... မပြေးနဲ့... ငွေရောင်မြေခွေး ပေါ်လာပြီ..."</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save