Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကူမော့သည် ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ အစီအစဉ်အရ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေ၏။ သူနှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ဝင်များက သူတို့ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံထားကာ အချိန်မရွေး ကူညီပေးရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ ငွေရောင်မြေခွေး ၏ တည်နေရာကို သိရှိသည်နှင့် သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူခိုး... မပြေးနဲ့... ငွေရောင်မြေခွေး ပေါ်လာပြီ..."</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်နေသော စံအိမ်အတွင်း ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကို ကူမော့ မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တုန်းယန် လေဖမ်းခန်းမဆောင် မှ နံပါတ်တစ် ကြေးစားဓားသမား ဖြစ်သော ဆံဖြူအဘိုးအို ၏ အသံပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအဘိုးအိုတွင် နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားများ ရှိသည်။ ပြီးခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ဝမ်မိသားစုစံအိမ်တွင် သူနှင့် စကားပြောဖူးသဖြင့် သူ၏ အသံကို မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင်...</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ကူချူတုန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပျံသွားလေသည်။ သူတို့ ပုန်းအောင်းနေသော နေရာမှ ခြံဝင်းငယ် နှစ်ခုသာ ကွာဝေးသဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို အသုံးပြုကာ နှစ်ချက် သုံးချက် ခုန်လိုက်ရုံဖြင့် ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေရာအသီးသီးတွင် ပုန်းအောင်းနေသော တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင်များကလည်း အစီအစဉ်အတိုင်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြ၏။ မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားပြီး လူအုပ်ကြီးက ခေါင်မိုးများပေါ်တွင် ငွေရောင်မြေခွေး ကို လိုက်လံတားဆီးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြေးဝါရောင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ဓားသမားတစ်ဦးက ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေ၏။ သို့သော် သူသည် တိုက်ပွဲတွင် အချိန်မဆွဲဘဲ အခြေအနေအရ မဖြစ်မနေမှသာ ဓားချက်အချို့ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ရှောင်တိမ်းထွက်ပြေးရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကိုသာ အဓိက အားကိုးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့မှာ အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့နေသလို ခံစားရ၏။ မြင်ကွင်းမှာ အလွန် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ခံထားရသဖြင့် အခြားသူများကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိမည်စိုး၍  မလှုပ်ရှားရဲပေ။ သို့သော် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူသည် ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး သာ သူ၏ နေရာမှ ဖောက်ထွက်လာပါက သူ ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ငွေရောင်မြေခွေး မှာ သူတို့ဘက်သို့ မလာဘဲ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သူ သိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာပဲ... သူ လွတ်သွားပြီ..." ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ လွတ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ အစီအစဉ်မှာ လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိသော ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ငွေရောင်မြေခွေး ၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းက ပြောင်မြောက်နေလျှင်တောင် ဤမျှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"လူတချို့ ပေါ်မလာဘူး..."ကူချူတုန်းက ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ရှင်းယီ လေဖမ်းခန်းမဆောင် က ဟာမစ် လေ... သူက ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေထဲမှာ ကိုယ်ဖော့သိုင်း အကောင်းဆုံးပဲ... သူက ငွေရောင်မြေခွေး ကို တားထားသင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ မလှုပ်ရှားဘူး... ပြီးတော့ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ရဲ့ သိုင်းလောကက သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်တဲ့ ကူညီဖို့ ရောက်လာတဲ့ ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး လည်း ပေါ်မလာဘူး... သူတို့ တစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာဘူး... ငွေရောင်မြေခွေး က သူတို့ စောင့်နေတဲ့ ဘက်ကနေ လွတ်သွားတာ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ကျိုးချင်းဖုန်းက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာဖြင့် ပြန်ရောက်လာပြီး. မေးလိုက်၏။</p> <p>"သူ တကယ် လွတ်သွားတာပဲ... အဲ့လူတွေ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ဟာမစ် ရော... သူက ငွေရောင်မြေခွေး ကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ဖို့ သဘောတူထားတာလေ... သူ ဘယ်ရောက်နေလဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ မေးခွန်းက ကူမော့၏ သံသယကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... ဟာမစ် သေသွားပြီ..." ဆံဖြူအဘိုးအို က ဝင်ပြောလိုက်၏။ "စောစောက ကျွန်တော်နဲ့ ဟာမစ် က ဘေးခြံဝင်းမှာ စောင့်ကြည့်နေတုန်း ရုတ်တရက် ဟာမစ် ရဲ့ အော်သံကို ကြားလိုက်ရတာ... ကျွန်တော် အပြေးအလွှား သွားကြည့်တော့ ဟာမစ် က ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ဓားနဲ့ ထိုးသတ်ခံလိုက်ရတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အော်ပြီး သတိပေးလိုက်တာ..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး... "သွား... အနောက်မြောက်ထောင့်က ခြံဝင်းကို သွားစစ်ကြည့်... ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး ကို သွားစစ်ကြည့်..." ဟု အလောတကြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး အပြေးအလွှား သွားကြရာ...</p> <p> </p> <p>ကူမော့လည်း နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွား၏။ တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကို သူ ရလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အထဲဝင်သွားသောအခါ...</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြ၏။ ညီအစ်ကို သုံးယောက်စလုံး သေဆုံးနေပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက လည်ချောင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယတပ်မှူး ရှောင်ရွှမ် က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဆရာ... ရန်သူက ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာတာပဲ... သူတို့က ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး ကို အရင်သတ်တယ်၊ ပြီးတော့ ဟာမစ် ကို သတ်ပြီး ထွက်ပေါက်ရှာဖို့ ကြိုးစားတာ... သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု အတွင်းမှာ အပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်သွားပြီ..."</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး... "သွား... သူဌေးဝမ် ကို မြန်မြန် သွားစစ်ကြည့်..." ဟု အလောတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...</p> <p> </p> <p>ကူမော့ အပါအဝင် လူတိုင်း မျက်နှာဖြူရော်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ဟာမစ် နှင့် ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး ကို သတ်ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုအတွင်း ထွက်ပြေးရန် အပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်ဆိုလျှင် ဝမ်ယွမ်ပေါင် မှာ လုပ်ကြံခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဘာသတင်းမှ မကြားရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုတွင် ထားရှိပြီး ကျိုးချင်းဖုန်း မှလွဲ၍ နေရာတွင်ရှိသော မည်သူမှ မသိကြပေ။ ဒုတိယတပ်မှူး ရှောင်ရွှမ် ပင်လျှင် တည်နေရာ အတိအကျကို မသိရာ ကူမော့နှင့် အခြားသူများဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း သည် သိုင်းလောကသားများကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်သောကြောင့် ဝမ်ယွမ်ပေါင် ၏ ကိုယ်ရံတော်များအားလုံးကို တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင်များအဖြစ် တာဝန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းဖုန်း ခေါ်ဆောင်လာသော လူသုံးဆယ်ကျော်အနက် ထက်ဝက်ကို ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို ကာကွယ်ရန် တိုက်ရိုက် တာဝန်ပေးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်...</p> <p> </p> <p>စစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးပြီး ငွေရောင်မြေခွေး လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်း မှာ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ကြံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင်...</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း ဦးဆောင်ကာ လူအုပ်ကြီးသည် စံအိမ်အတွင်းရှိ လူသူကင်းမဲ့သော ခြံဝင်းတစ်ခုဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ...</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းအတွင်း၌ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေ၏ - ထိုအလောင်းများမှာ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို ကာကွယ်ရန် သူ တာဝန်ပေးထားခဲ့သော တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင်များ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဆန်း၊ လောင်လျို..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း မှာ စိတ်ထိန်းနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားပြီး အထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ အလောင်းများကို ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ သားများကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့သော သူ၏ တပည့်နှစ်ယောက်၏ အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း သည် ဘယ်သောအခါမှ အိမ်ထောင်မပြုခဲ့သလို ကလေးလည်း မရှိဘဲ မိဘမဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို တပည့်အဖြစ် မွေးစားခဲ့ကြောင်း သိုင်းလောကရှိ လူအများစု သိကြသည်။ ထိုကောင်လေး နှစ်ယောက်မှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ သိုင်းပညာများကို တတ်မြောက်ထားပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့တွင် နာမည်ရခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် ဟန်ချက်ညီညီ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လေ့ရှိကြပြီး ဤတာဝန်အတွက် ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို ကာကွယ်ရန် အရေးကြီးသော တာဝန်ကို သူက ယုံကြည်စွာ ပေးအပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အလောင်းများ ဖြစ်နေကြပြီ။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ခုခံထားသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ လည်ချောင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယွမ်ပေါင် လည်း သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းတွင်းရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် လည်ချောင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားပြီး မျက်လုံးများ ဝေဝါးကာ  ရေရွတ်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့ လည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ဟာမစ် နှင့် ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး တို့နှင့် သူ စကားပြောဖူးခဲ့သည်။ ဟာမစ် ၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းမှာ ပြောင်မြောက်လှသည်။ သူသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် တိမ်လှေကား ကောင်းကင်နည်းစနစ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ကိုယ်ဖော့သိုင်း၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို ကျင့်ကြံထားသော်ငြားလည်း သူသည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှု အပိုင်းတွင်သာ ဟာမစ် နှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ အမြန်နှုန်း အပိုင်းတွင်မူ သူက အများကြီး နောက်ကျနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး မှာ အမြွှာသုံးမွှာဖြစ်ပြီး သူတို့၏ စိတ်များမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ဟန်ချက်ညီနေ၏။ သူတို့ ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန် ကြောက်မခန်းလိလိဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နည်းစနစ်များကို ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် သူတို့အားလုံး ငွေရောင်မြေခွေး ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး အားလုံးမှာ လည်ချောင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဤနေရာရှိ အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မခန်းလိလိ ကောင်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အချို့ ပါဝင်ပြီး ပြီးပြည့်စုံစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်သော တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သော ဝမ်ယွမ်ပေါင် တို့အားလုံးမှာ လည်ချောင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရပြီး တစ်ဒါဇင်ကျော်သော သူတို့သည် အကူအညီတောင်းရန် အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ငွေရောင်မြေခွေး ၏ ဓားက ဘယ်လောက်တောင် မြန်ဆန်လိုက်မလဲ ဆိုတာကို ကူမော့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ..."</p> <p> </p> <p>ဒုတိယတပ်မှူး ရှောင်ရွှမ် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်၏။ "ဆရာ... လောလောဆယ် ကိစ္စကို အရင် ဖြေရှင်းကြရအောင်... ဆရာ စိတ်ကို တင်းထားပါ... ကျွန်တော်တို့ ငွေရောင်မြေခွေး ကို သေချာပေါက် ဖမ်းပြီး အပြစ်ပေးရမယ်လေ..."</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save