Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ္ဆေဖမ်းပွဲတော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လူတိုင်းသည် နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှု၏ အစပျိုးခြင်းသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p>စင်မြင့်ထက်မှနေ၍ နံနက်ခင်းခေါင်းလောင်းသံ၊ ညနေခင်းစည်သံကဲ့သို့ သြဇာညောင်းလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်သွားချေသည်။</p> <p>“အချိန်စေ့ပြီ......... ဒုတိယထပ်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုက အခုပဲ စတင်ပြီ.........”</p> <p>လူတိုင်းမှာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို မလွတ်တမ်းကြားနိုင်ရန် အသက်ရှူပင် မဝံ့ဘဲ အာရုံစိုက် နားထောင်နေကြရသည်။</p> <p>“ဒီစမ်းသပ်မှုကို ‘တစ္ဆေဖမ်းပွဲတော်’ လို့ ခေါ်တယ်......... လူတွေကို ဖမ်းဖို့အတွက် တစ္ဆေငါးကောင်ကို ကျပန်းရွေးချယ်သွားမယ်......... တစ္ဆေတစ်ကောင်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ မိုင်နှစ်ဆယ်အတွင်းကို ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့ ထိုလူက တစ္ဆေရဲ့တည်နေရာကို အလိုအလျောက် အာရုံခံမိလိမ့်မယ်.........”</p> <p>အသံက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ရွေးချယ်ခံရတဲ့ တစ္ဆေတွေက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချနိုင်မှာဖြစ်ပေမဲ့ တခြားလူတွေကတော့ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရမှာဖြစ်လို့ ထွက်ပြေးရုံပဲ တတ်နိုင်လိမ့်မယ်.........</p> <p> ဘယ်လိုမှ ပြန်လည်ခုခံလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး......... စမ်းသပ်မှုက တစ်ရက်ကြာမြင့်မှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်အတွင်း တစ္ဆေဖမ်းတာ မခံရသူတွေက စမ်းသပ်မှုအောင်မြင်မယ်.........”</p> <p>ထိုအသံမှာ အေးစက်လှစွာဖြင့် ဆက်လက်မိန့်ကြားပြန်သည်။</p> <p>“ရွေးချယ်ခံရတဲ့ တစ္ဆေတွေကတော့ စမ်းသပ်မှုအောင်မြင်ဖို့ အနည်းဆုံး လူသုံးယောက်ကို ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ရမယ်......... စမ်းသပ်မှုစတင်ပြီးနောက် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာအတွင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မဖမ်းနိုင်တဲ့ တစ္ဆေကိုတော့ တိုက်ရိုက်ပယ်ဖျက်ပြီး ကျန်တဲ့လူတွေထဲက တခြားတစ်ယောက်ကို တစ္ဆေအဖြစ် စည်းမျဉ်းတွေက ထပ်မံရွေးချယ်သွားလိမ့်မယ်......... တစ္ဆေက လူသတ်နိုင်လေလေ စမ်းသပ်မှုအဆုံးသတ်မှာ ရရှိမယ့်ဆုလာဘ်က ပိုပြီးများပြားလေလေပဲ.........”</p> <p>စည်းမျဉ်းများကို ကြားရသောအခါ ကွေ့ရန်က ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>“တစ္ဆေဖမ်းပွဲတော်လား......... ဒီပွဲက သိပ်ကောင်းတာပဲ......... ငါ သဘောကျတယ်......... တစ္ဆေနေရာကတော့ ငါ့အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်.........”</p> <p>သူ၏ အကြည့်များတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး အခြားသူများမှာမူ မိမိတို့ထဲမှ မည်သူက တစ္ဆေဖြစ်လာမလဲဆိုသည်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အကဲခတ်နေကြသည်။</p> <p> အမှန်စင်စစ် တစ္ဆေဖြစ်လာသူမှာ အလွန်အားနည်းသူမဟုတ်ပါက ကျန်လူများအပေါ် အပြတ်အသတ် အသာစီးရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။</p> <p>“လူ” များမှာ ခုခံပိုင်ခွင့်မရှိဘဲ ထွက်ပြေးရုံသာ ရှိသဖြင့် တစ္ဆေနှင့် လူ၏ စွမ်းအားချင်းတူနေလျှင်ပင် တစ္ဆေက အောင်နိုင်ရန် လွယ်ကူလှသည်။ လူတိုင်းမှာ သံသယစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပြီး ဘေးနားရှိသူမှာ “လူ” လား၊ “တစ္ဆေ” လား ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။</p> <p>“ဟင်း......... ဒုတိယအဆင့် ဂိမ်းကလည်း အရင်အတိုင်း ပျင်းစရာကောင်းနေတုန်းပဲ.........”</p> <p>ယောင်ဟန်က ပျင်းရိစွာဆိုရင်း သူမ၏နောက်မှ ဖန်ရှုံနှင့် လင်ကျူးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“နင်တို့နှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူပဲ လူဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေဖြစ်ဖြစ်......... သတိထားကြဦး......... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွယ်တကူ အသတ်မခံလိုက်စေနဲ့.........”</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးပုန်းကွယ်သွားတော့သည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်မှာ မကြာလှသဖြင့် ပုန်းခိုရန် နေရာရှာရန်မှာ အရေးကြီးလှချေသည်။</p> <p>“လူစုခွဲလိုက်ကြစို့......... မင်း တစ္ဆေဖြစ်လာရင် ကွေ့ရန်နဲ့ ယောင်ဟန်ရဲ့လူတွေကို အထူးဂရုစိုက်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်.........”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာက မုန့်ဝမ်ကို သတင်းပို့ပြီးနောက် သွေးရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အနောက်တောင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ မုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ရွှယ်ဝူယာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ စမ်းသပ်မှု တရားဝင် စတင်လိုက်ချေပြီ။ “တစ္ဆေ” အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသော ကျင့်ကြံသူငါးဦးမှလွဲ၍ ကျန်လူအားလုံးမှာ စည်းမျဉ်းများ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ ဆုံးရှုံးသွားရပြီး ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။ သူမ၏ ကံကြမ္မာမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အစကတည်းက “တစ္ဆေ” အဖြစ် ရွေးချယ်ခံလိုက်ရချေပြီ....</p> <p>နှလုံးသားစားပိုးကောင်သည်လည်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ “သခင်မ......... သိပ်ကောင်းတာပဲ......... အခု သခင်မက တစ္ဆေဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ရွှယ်ဝူယာကို အပြတ်ရှင်းပစ်လို့ ရပြီ.........”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “မလောပါနဲ့ဦး......... အနီးအနားမှာ တခြားလူတွေ ရှိသေးလား အရင်ဆုံး အာရုံခံပေးစမ်း.........”</p> <p>မကြာမီမှာပင် နှလုံးသားစားပိုးကောင်က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p>“တွေ့ပြီ သခင်မ......... သခင်မရဲ့ နောက်ဘက် မနီးမဝေးမှာ လူနှစ်ယောက် ပုန်းနေတယ်.........”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်ရင်း နှလုံးသားစားပိုးကောင် အာရုံခံမိသည့် အရပ်သို့ အသာအယာ လွင့်မျောသွားတော့သည်။ တောအုပ်အတွင်းရှိ သစ်ခေါင်းတစ်ခုထဲတွင် ဒုက္ခသည်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးမှာ တစ္ဆေ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို ကြောက်ရွံ့လျက် အသက်ပင် မရှူဝံ့ဘဲ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက သူတို့ကို သစ္စာဖောက်သွားသည်ကိုမူ ထိုသူတို့ မသိကြချေ။ မုန့်ဝမ်သည် အသံမထွက်စေဘဲ ချဉ်းကပ်သွားပြီး <strong>သွေးပင်လယ်</strong> <strong>ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်</strong> ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ရုန်းကန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ပုံရိပ်ယောင်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်နှာမှာ မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိပေ။ ပိုးကောင်နှစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်ရသကဲ့သို့သာ ခံစားရချေသည်။ စမ်းသပ်မှု ပယ်ဖျက်ခံရမည့် အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးသွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင်မူ ရွှယ်ဝူယာ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သားတော်ဓားကို ထုတ်ယူကာ အာရုံခံကြည့်သော်လည်း မိခင်ဓား၏ တည်နေရာကို မတွေ့ရသဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ‘ရွှယ်ဝူယာကလည်း ငါ့ကို သတိထားနေတာပဲ’ ဟု သူမ စိတ်ထဲမှ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ သူမအတွက် အခက်အခဲ မဟုတ်ပေ။ ရွှယ်ဝူယာ ထွက်ပြေးသွားကတည်းက သူမသည် ဖန်ရှုံရုပ်သေးကို နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ခိုင်းထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ မုန့်ဝမ်သည် ဖန်ရှုံရှိရာသို့ <strong>သွေးလွတ်မြောက်ခြင်းကျင့်စဉ်</strong> ကို အသုံးပြုကာ အလျင်အမြန် ခရီးနှင်တော့သည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း ဆုလာဘ်အဖြစ် သတ်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် မုန့်ဝမ်သည် ရွှယ်ဝူယာ ပုန်းအောင်းနေသော နေရာအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖန်ရှုံသည် ရွှယ်ဝူယာ၏ တည်နေရာကို အတိအကျ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖန်ရှုံသည် ရွှယ်ဝူယာရှိရာသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားသော်လည်း မိုင်နှစ်ဆယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ရွှယ်ဝူယာက ချက်ချင်း သိရှိသွားတော့သည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်ပြီး သွေးရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ အပြင်းအထန် ထွက်ပြေးတော့သည်။ ဖန်ရှုံမှာ လွဲချော်သွားသဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော သွေးအလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ ထိုသားကောင်ကို လက်လျှော့လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ အရှိန်အဝါအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ရွှယ်ဝူယာ ထွက်ပြေးရာနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားသည်။ နှလုံးသားစားပိုးကောင်၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် ရွှယ်ဝူယာ မသိနိုင်လောက်သော အကွာအဝေးမှနေ၍ သူ့ကို ခြေရာခံနေချေသည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာ ရပ်တန့်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး <strong>သွေးပင်လယ်</strong> <strong>ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်</strong> ကို ရွှယ်ဝူယာရှိရာသို့ အလွန်ပင် နှေးကွေးငြိမ်သက်စွာဖြင့် ဖြန့်ကျက်လိုက်တော့သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ရှည်ရန် လိုအပ်လှချေသည်။ အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားပြီး ရွှယ်ဝူယာက ရိပ်မိသွားပါက သူမ၏ ကြိုးစားမှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save