Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အသုံးမကျသော လက်အောက်ငယ်သား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပထမတန်းတွင် ထိုင်ခုံ ခုနစ်လုံးသာရှိပြီး ၎င်းမှာ အဓိက လမ်းစဉ်ကြီး ခုနစ်ခု၏ <strong>နတ်သားတော်</strong> များအတွက် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်ထားသည့် ကာမလမ်းစဉ်မှ နတ်သားတော်ကို ခေတ္တဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ဂူလမ်းစဉ်၏ နတ်သားတော် <strong>ကျင်းချန်း</strong>မှာ ပထမတန်းတွင် နေရာတစ်နေရာ ရဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p><strong>ရွှယ်ဝူယာ</strong> သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အကျိုးအမြတ်ကို ခေတ္တတွက်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆင်ခြင်တုံတရားက အနိုင်ရသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... <strong>မုန့်ဝမ်</strong>... နင် ဒုတိယတန်းက ထိုင်ခုံတစ်ခုမှာပဲ ထိုင်လိုက်ပါ.........”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ.........”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်မပြဘဲ ရွှယ်ဝူယာ၏ နောက်တည့်တည့်ရှိ ဒုတိယတန်းတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ မုန့်ဝမ် ထိုင်ပြီးနောက် ရွှယ်ဝူယာက တတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုအကြောင်း အသေးစိတ်ကို ထပ်မံမေးမြန်းလာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောရန်ပြင်စဉ်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်ချည်း ပျက်ယွင်းသွားကာ “ဝေါ့” ခနဲ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရင်နေပြီး အလွန်ပင် အားအင်ချည့်နဲ့နေပုံ ပေါ်သည်။</p> <p>“နတ်သားတော်... ခွင့်လွှတ်ပေးပါ......... လွတ်မြောက်လာဖို့အတွက် ဒီတပည့်မဟာ <strong>သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်းကျင့်စဉ်</strong> ကို အတင်းအဓမ္မ သုံးခဲ့ရပါတယ်......... အနှစ်သာရသွေးတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားရုံတင်မကဘဲ သွေးပင်လယ်ထဲက <strong>သွေးဝိညာဉ်ရေ</strong> တွေလည်း အတော်များများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရလို့ပါ.........”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပြေလျော့သွားကာ ၎င်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ အစွမ်းဖြင့် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန်မှာ ခက်ခဲလှပေမည်။ အကယ်၍ သူမသာ သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို မသုံးခဲ့လျှင် ကျင်းချန်းထက်စောပြီး ဆဋ္ဌမမြောက် အောင်မြင်သူ မည်သို့ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>ဤသို့တွေးမိသည်နှင့် ရွှယ်ဝူယာသည် မုန့်ဝမ်အပေါ် စိတ်ပျက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမအပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာလည်း အေးစက်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဒဏ်ရာရထားမှတော့ သေချာနားလိုက်ဦး......... ဒါနဲ့ ပထမ သုံးဆင့်အတွက် ဆုလာဘ်တွေရော ရခဲ့ရဲ့လား”</p> <p>မုန့်ဝမ်က အပြစ်ရှိသလို ကြည့်ကာ—</p> <p>“လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ကျွန်မ နံရံတွေကို အတင်းဖောက်ထွက်ရင်း အစီအရင် (Formation) အချို့ကို ဖျက်ဆီးမိသွားပါတယ်......... အဲဒီ ဝိညာဉ်အသံကြီးက ကျွန်မဟာ အစီအရင်တွေကို အကြောင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးခဲ့တာကြောင့် ဆုလာဘ်တွေကို သိမ်းယူလိုက်ပြီလို့ ပြောပါတယ်.........”</p> <p>ထို့နောက် မုန့်ဝမ်သည် သူမထိုင်နေသော ဖျာပေါ်မှ ထရပ်ကာ ဒူးထောက်၍ တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒီလက်အောက်ငယ်သားဟာ နတ်သားတော်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်မိခဲ့ပါတယ်......... ကျွန်မကို အပြစ်ပေးပါ....”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်ဝန်းတွင် မကျေနပ်မှုများ ထင်ဟပ်သွားသည်။ “နင်က အစီအရင်တွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ် ဟုတ်လား....”</p> <p>မုန့်ဝမ်က နောင်တရနေဟန်ဖြင့်—</p> <p>“သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို သုံးပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အစီအရင် နှစ်ခုကို မတော်တဆ ဖျက်ဆီးမိသွားတာပါ.........”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာမှာ ပို၍ စိတ်ပျက်သွားတော့သည်။ ကျင်းချန်းထက်စော၍ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်လာသည့် မုန့်ဝမ်ကို သူက အားကိုးထိုက်သူဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူမက သူ့ကို အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။</p> <p>အနှစ်သာရသွေးများ မြောက်မြားစွာ ကုန်ဆုံးသွားရုံတင်မကဘဲ အရေးကြီးလှသော ဆုလာဘ်ကိုပါ ဆုံးရှုံးအောင် လုပ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>“ဟားဟား.........”</p> <p>မုန့်ဝမ်နှင့် ရွှယ်ဝူယာတို့၏ စကားဝိုင်းကို အခြားသူများလည်း ကြားသွားကြသည်။ ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား) က ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဟားဟားဟား......... ဝူယာ... အရမ်းလည်း စိတ်မဆိုးပါနဲ့ဦး......... ဒီမုန့်ဝမ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက အသစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ......... တုပေါင်ဆောင် ထဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်လာပြီး ပထမ သုံးဆင့်ကို အောင်မြင်တာတင်ပဲ တော်တော်လေး ဟန်ကျနေပါပြီ......... သူမကို အများကြီး မျှော်လင့်လို့ မရဘူးလေ.........”</p> <p>“ဟုတ်တာပေါ့... အနည်းဆုံးတော့ သူမက စမ်းသပ်မှုကို တော်တော်မြန်မြန် အောင်မြင်ခဲ့တာပဲ......... ငါ့လက်အောက်က အသုံးမကျတဲ့ နှစ်ယောက်ဆို ဘယ်တော့မှ ထွက်လာမလဲတောင် မသိဘူး.........”</p> <p>ယောင်ဟန် က နှုတ်ခမ်းလေးတွန့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက နှစ်သိမ့်ပေးနေသလိုလိုနှင့် လှောင်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာမှာ ပါးနပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အလွယ်တကူ ဒေါသမထွက်ဘဲ သူတို့ကို အေးစက်စွာသာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“စောစောစီးစီး အောင်ပွဲမခံကြပါနဲ့ဦး......... မင်းတို့လူတွေ ချောချောမောမော လွတ်လာနိုင်ပါ့မလားဆိုတာတောင် မသေချာသေးဘူးလေ.........”</p> <p>ဤသို့ဖြင့် နတ်သားတော်များသည် မုန့်ဝမ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားပြီး မည်သူမျှ သူမကို ထပ်၍ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ မုန့်ဝမ်မှာမူ ဤအခြေအနေကို ကျေနပ်နေသည်။</p> <p>သူမသည် အသွင်ဆောင်ကာ <strong>နှလုံးသားစားပိုးကောင်</strong> ကို အသုံးပြု၍ အခြားသူများ၏ အတွေးများကို ခိုးနားထောင်နေလိုက်သည်။</p> <p>စိတ်ဝင်စားစရာ အချက်အချို့ကိုလည်း သူမ ကြားလိုက်ရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယောင်ဟန်အပေါ် သူမ၏ အပြစ်ပုံချမှုမှာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ရွှယ်ဝူယာသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ ယောင်ဟန်ဖြစ်သည်ဟု တစ်ထပ်တည်း ယုံကြည်သွားခြင်းပင်။ ယခုအခါ ရွှယ်ဝူယာသည် ယောင်ဟန်ကို မည်သို့သတ်ရမည်ကို တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေချေပြီ။</p> <p>ထို့အပြင် စတုတ္ထအဆင့် စမ်းသပ်မှု၏ အကြောင်းအရာကိုလည်း ကွေ့ရန်နှင့် <strong>လုရှောက်</strong> တို့၏ အတွေးများမှတစ်ဆင့် သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ <strong>“</strong><strong>မိစ္ဆာအင်မော်တယ်၏</strong> <strong>တာအိုဟောပြောခြင်း</strong><strong>”</strong> ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ ခန့်မှန်းနေကြသည်။ ယူလျန်မိစ္ဆာအင်မော်တယ်ဆိုသူက လူတိုင်းအား တာအို ဟောပြောမည် ဖြစ်သည်။ ဤစမ်းသပ်မှုမှာ တုပေါင်ဆောင်ရှိ စမ်းသပ်မှုပေါင်း ၉၉၉ ခုအနက် အခက်ခဲဆုံး အဆင့် ၃၀ အတွင်း ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ဆုလာဘ်မှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် အတွေးထဲ နစ်နေစဉ်မှာပင် ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ရောက်လာပြန်သည်။ ထိုသူမှာ ကွေ့ရန်၏ လက်အောက်ငယ်သား <strong>ချီယောင်</strong> ဖြစ်သည်။ ချီယောင်သည် ကွေ့ရန်ထံသို့ သွားကာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဆရာ......... ဒါက စမ်းသပ်မှုရဲ့ ဆုလာဘ်ပါ......... ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် မကိုင်တွယ်ရဲလို့ ဆရာ့ကို လာအပ်တာပါ.........”</p> <p>“ဟားဟားဟား......... မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး......... ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်သိမ်းဖန်လုံး ပဲ.........”</p> <p>ကွေ့ရန်သည် ပစ္စည်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ကြည်လင်သွားပြီး သူ၏ တပည့်အပေါ် ကြင်နာပြလိုက်သည်။</p> <p>“ချီယောင်... စမ်းသပ်မှုက အဆင်ပြေရဲ့လား.... အန္တရာယ်တွေ ဘာတွေ ကြုံခဲ့သေးလား....”</p> <p>“အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ် ဆရာ......... အခက်အခဲလေး အချို့ရှိခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်မ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်.........”</p> <p>“ကောင်းပြီလေ......... ဒီဝိညာဉ်သိမ်းဖန်လုံးကို နင်ပဲ ယူထားလိုက်တော့......... ငါ့လို ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်က နတ်သားတော်တစ်ယောက်က မင်းဆီက ပစ္စည်းလေးကို လုယူနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး.........”</p> <p>ကွေ့ရန်သည် ရွှယ်ဝူယာကို လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချီယောင်မှာလည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ ဆုလာဘ်ကို တန်ဖိုးကြီးရတနာတစ်ခုပမာ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ကွေ့ရန်က ထိုပစ္စည်းကို ဂရုမစိုက်သောကြောင့်သာ ချီယောင် ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမအနေဖြင့်မူ ရွှယ်ဝူယာကို မညာခဲ့လျှင် သူမ၏ ဆုလာဘ်ကို ဆုံးရှုံးရနိုင်ချေရှိသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ တူးယူခဲ့သော <strong>မပျက်စီးနိုင်သော</strong> <strong>ဝိညာဉ်ရွှေ</strong> မှာ တကယ့် ပစ္စည်းကောင်းဖြစ်ရာ သူမ၏ သွေးရောင်ချပ်ဝတ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ရွှယ်ဝူယာသာ ထိုအရာကို မက်မောသွားလျှင် သူမ ပေးလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။ မပေးလျှင်လည်း သူနှင့် ရန်သူ ဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ်သည် ဒုက္ခိတအဖြစ် အမည်ခံကာ ရတနာကို သိမ်းဆည်းထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ချီယောင်ပြီးနောက် နောက်ထပ် လူအချို့လည်း စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်လာကြသည်။ သို့သော် ဂူလမ်းစဉ်မှ ကျင်းချန်းမှာမူ ပေါ်မလာသေးပေ။</p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ.... ကျင်းချန်းက အခုထိ မထွက်လာသေးဘူး......... သူ ချောက်ထဲ ကျနေတာများလား....” နတ်သားတော်များက စတင် စနောက်လာကြသည်။</p> <p>“သူ့လို ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်က ကစားစရာ အသစ်တစ်ခုခုတွေ့လို့ ဂူပိုးကောင်တွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာ နေမှာပါ.........” လုရှောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါ ရောက်လာတာ နည်းနည်း နောက်ကျသွားပုံပဲ.........”</p> <p>လုရှောက်၏ စကားအဆုံးတွင် အေးစက်စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save